Την ίδια " αύξηση" των 40 ε τον μήνα ακαθάριστα-περίπου 30 ε καθαρά-δίνει και στους εργαζόμενους στον δημόσιο τομέα.
Σε μια περίοδο που η ακρίβεια καλπάζει, οι τιμές έχουν εκτιναχθεί στα ύψη κι οι οικογένειες δεν μπορούν να τα βγάλουν πέρα, οι "αυξήσεις" αυτές αποτελούν κοροϊδία κι εμπαιγμό.
Στην πραγματικότητα η αύξηση που διατυμπανίζει η κυβέρνηση έχει εξανεμιστεί πριν καν μπει στην τσέπη των εργαζομένων. Τα 40 ευρώ τα έχουν ήδη πληρώσει με τις αυξήσεις στη βενζίνη και στο πετρέλαιο.
Είναι αξιοσημείωτο το γεγονός ότι ο νέος κατώτατος μισθός είναι στα επίπεδα περίπου του 2011.Τότε ο κατώτατος μισθός ήταν 751 ευρώ!!!
Έχουν περάσει από τότε1 5 χρόνια με τεράστιες αυξήσεις στις τιμές και πληθωρισμό στα ύψη κι ο μισθός παραμένει σχεδόν ίδιος
Πέρα, όμως, από τις αυξήσεις -ψίχουλα, είναι πρωτοφανές για χώρα της ΕΕ τον κατώτατο μισθό να τον αποφασίζει η κυβέρνηση κι όχι οι κοινωνικοί εταίροι, μέσα από ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις.
Το κράτος δηλαδή αποφασίζει, μονομερώς, για τους μισθούς τόσο στον ιδιωτικό, όσο και στον δημόσιο τομέα.
Οι συλλογικές συμβάσεις στη χώρα μας καλύπτουν μόλις το 17% των εργαζομένων ,όταν ο Μ.Ο. στην Ευρωπαϊκή Ένωση ξεπερνά το 80%.
Υπάρχουν μάλιστα αρκετές χώρες στις οποίες το 100% των εργαζομένων καλύπτεται από συλλογικές συμβάσεις.
Είναι προφανές ότι αυτή η κυβέρνηση, με την πολιτική της οδηγεί μεγάλα κομμάτια της κοινωνίας στη φτώχεια και στην εξαθλίωση. Χρειάζεται πολιτική αλλαγή κι άλλη κυβέρνηση με άλλη πολιτική για να δουν οι εργαζόμενοι μια δίκαιη μισθολογική πολιτική, μέσα από τον κοινωνικό διάλογο και τις ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις.
Δημ. Μπράτης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου