Επιστολή - Σχόλιο, ΑΠΑΝΤΗΣΗ στόν ΑΥΤΟΠΡΟΣΔΙΟΡΙΖΟΜΕΝΟ ¨ΑΓΓΕΛΟ¨ του Συνδικαλισμού.

     Με ιδιαίτερη έκπληξη παρακολουθούμε την προσπάθεια γνωστού «απόμαχου» της συνδικαλισμού να εξέλθει από την αφάνεια της συνταξιοδότησης, διεκδικώντας δάφνες για μια διαδρομή που μόνο σε σκοτεινά χρονικά θα μπορούσε να ανήκει.

   Επειδή η μνήμη ορισμένων είναι επιλεκτική, οφείλουμε να υπενθυμίσουμε τα «παράσημα» της δήθεν προσφοράς του:

- Συνδικαλιστικό Ήθος: Η «προσφορά» του ξεκινά από τις εξωφρενικές ύβρεις κατά οικογενειών κατά του Κ. Πετρόπουλου σε ημέρα απεργίας στην Πύλη αλλά και σε ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ και όχι μόνον και τελειώνει στις απειλές βιαιοπραγίας μέσα στα γραφεία της Διοίκησης κατά του Προϊσταμένου του, Σπ. Γιαννόπουλου. Είναι πράγματι αξιοθαύμαστο να ζητά τα ρέστα, όταν γλίτωσε το αυτόφωρο χάρη στην ανοχή εκείνων που σήμερα λασπολογεί.

- Νομιμότητα & Συνέπεια: Η ιστορία της «παράνομης μετάταξης» που ανακλήθηκε από το Ελεγκτικό Συνέδριο παραμένει μνημείο αυθαιρεσίας. Το να επιτίθεται σε όσους εφάρμοσαν το νόμο, αντί να απολογείται για την παρανομία του, απαιτεί θράσος που ξεπερνά κάθε λογική.

- Οικονομική «Ευθιξία»: Η αχαριστία απέναντι στον Πετρόπουλο, που τον στήριξαν σε δύσκολες στιγμές, είναι παροιμιώδης. Το γεγονός ότι ακόμη και σήμερα οφείλει χρήματα στο Ταμείο του Σωματείου από το δάνειο που είχε λάβει εδώ και χρόνια, ενώ συνεχίζει να καθυβρίζει τους ευεργέτες του, δείχνει πόσο αφερέγγυος και αγνώμων είναι.

- Εργασιακή «παρουσία»: Αν ο όρος «φαντομάς» είχε πρόσωπο, θα ήταν το δικό του. Άφαντος από την εργασία (με τις ανάλογες πειθαρχικές ποινές), άφαντος και από τους αγώνες, αλλά πάντα παρών στη λασπολογία κατά γιατρών και συναδέλφων.

   Το να πατά επί πτωμάτων και να δυσφημεί όσους τον κράτησαν όρθιο δεν λέγεται συνδικαλιστική δράση, λέγεται κατάντια. Η παράταξή του δεν του χρωστάει. Αυτός χρωστάει Κυρίως μια συγγνώμη για τα χρόνια που δηλητηρίασε με τη συμπεριφορά του.

    Η ιστορία γράφεται από τους παρόντες με έργα, όχι από τους απόντες με κραυγές και απειλές.