Οι άξονες που μπαίνουν στο τραπέζι της συζήτησης είναι μεταξύ άλλων, η άρση της μονιμότητας στο Δημόσιο ανοίγοντας έτσι τον δρόμο για απολύσεις και γενίκευση της εργασιακής ανασφάλειας, η αναθεώρηση του άρθρου 16 για τη λειτουργία ιδιωτικών πανεπιστημίων, η αλλαγή – και όχι η κατάργηση – του άρθρου 86 για την ευθύνη υπουργών, καθώς και η συνταγματική κατοχύρωση της λεγόμενης «δημοσιονομικής σταθερότητας»!!!
Η συζήτηση αυτή δεν είναι ούτε ουδέτερη ούτε άσχετη με τις κοινωνικές και πολιτικές εξελίξεις. Οι αλλαγές που προτείνει η κυβέρνηση της ΝΔ δεν συνιστούν καμία προοδευτική θεσμική τομή. Εντάσσονται σε μια συνολική στρατηγική αναδιάρθρωσης του κράτους, με γνώμονα τις ανάγκες της αγοράς και των επιχειρηματικών συμφερόντων, τη δημοσιονομική πειθαρχία και την προσαρμογή σε ένα περιβάλλον έντασης και διεθνών ανταγωνισμών.
Στο πλαίσιο αυτό, προωθείται ένα κράτος πιο αυταρχικό, πιο «ευέλικτο» για το κεφάλαιο και πιο περιοριστικό για τα εργασιακά και συνδικαλιστικά δικαιώματα. Ένα κράτος όπου οι δημόσιοι υπάλληλοι καλούνται να λειτουργούν υπό καθεστώς ανασφάλειας και με το φόβο της απόλυσης αν δεν υλοποιούν τα αντεργατικά μέτρα.
Η κυβέρνηση επανέρχεται στο θέμα της άρσης της μονιμότητας των Δημοσίων Υπαλλήλων, μάλιστα σε άμεση σύνδεση με την αξιολόγηση. Το ζήτημα αυτό δεν αφορά μόνο τους εργαζόμενους στο Δημόσιο, αλλά την ίδια τη λειτουργία των δημόσιων υπηρεσιών και την ποιότητα των παρεχόμενων κοινωνικών αγαθών.
Οι Δημόσιες Υπηρεσίες δεν υπονομεύονται από τους ίδιους τους εργαζόμενους που δουλεύουν σε αυτές, ούτε από το καθεστώς των εργασιακών τους σχέσεων. Άλλωστε το 1/3 σήμερα των Δημοσίων Υπαλλήλων είναι συμβασιούχοι εργαζόμενοι.
Συνολικά το Δημόσιο υπονομεύεται από τη διαχρονική πολιτική της υποχρηματοδότησης, της υποστελέχωσης, της εμπορευματοποίησης και της συστηματικής απαξίωσης. Η κατάργηση της μονιμότητας δεν αντιμετωπίζει αυτά τα προβλήματα αντίθετα, τα βαθαίνει και τα γενικεύει. Αυτό προσπαθεί να κρύψει πεισματικά η κυβέρνηση της ΝΔ.
Για παράδειγμα σε ολόκληρες Περιφέρειες υπάρχουν ελάχιστοι ελεγκτικοί μηχανισμοί για την ασφάλεια στους χώρους εργασίας, το νοσηλευτικό προσωπικό εργάζεται σε εξαντλητικές συνθήκες, εκπαιδευτικοί καλούνται να διδάξουν σε τάξεις υπερπλήρεις και χωρίς υποδομές. Αυτές οι συνθήκες δεν είναι αποτέλεσμα της μονιμότητας, αλλά των πολιτικών επιλογών που υποβαθμίζουν το Δημόσιο, δημιουργώντας το έδαφος συνεχώς για μεγαλύτερη «εργολαβοποίηση» και λειτουργία των υπηρεσιών με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια.
Αναφορικά με την αξιολόγηση επισημαίνουμε ότι σε μεγάλο μέρος του Δημόσιο έχει να γίνει επιλογή στελεχών εδώ και 15 χρόνια με αποτέλεσμα Προϊστάμενοι, Διευθυντές και Γενικοί Διευθυντές να κατέχουν τις θέσεις τους με ανάθεση από την κυβέρνηση και την εκάστοτε διοίκηση. Ποιος αλήθεια θα αξιολογήσει;
Το πρόβλημα είναι ποιος αξιολογεί, με ποια κριτήρια και με ποιον στόχο. Η εμπειρία δείχνει ότι η κυβέρνηση αντιμετωπίζει ως «ανεπαρκείς» όσους αντιστέκονται, διεκδικούν και υπερασπίζονται τα δικαιώματα των εργαζομένων και της κοινωνίας, ενώ φαινόμενα αυθαιρεσίας και συγκάλυψης αντιμετωπίζονται με ανοχή.
Η άρση της μονιμότητας αποτελεί ουσιαστικά πλήγμα στη μόνιμη και σταθερή εργασία και συνδέεται με το ρόλο του κράτους που «χτίζει» η κυβέρνηση.
Η Εκτελεστική Επιτροπή της ΑΔΕΔΥ καλεί τους εργαζόμενους στο Δημόσιο, τα σωματεία και τις Ομοσπονδίες να απορρίψουν αυτές τις κατευθύνσεις. Να υπερασπιστούν συλλογικά τα εργασιακά, συνδικαλιστικά και κοινωνικά δικαιώματα.
Η απάντηση θα δοθεί με ενότητα, οργάνωση και αγώνα συσπειρωμένοι στα σωματεία μας!
Από την Εκτελεστική Επιτροπή της Α.Δ.Ε.Δ.Υ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου