ΑΔΕΔΥ: Ο αγώνας για την επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού συνεχίζεται πιο δυνατά

 Η αξιοπρέπεια μας κυρίαρχο αίτημα!

Ο αγώνας για την επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού συνεχίζεται πιο δυνατά!

  Η ενημέρωση σχετικά με την απόφαση της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας για τον 13ο και 14ο μισθό στο Δημόσιο δεν προκαλεί έκπληξη με το περιεχόμενο της. Εντύπωση βέβαια προκαλεί το χρονικό σημείο της ενημέρωσης.

   Και βέβαια το επιχείρημα ότι οι μισθοί του Δημοσίου – ιδιαίτερα αυτοί των νεοδιόριστων των 800 ευρώ- διαμορφώνουν με επάρκεια όρους αξιοπρεπούς διαβίωσης δεν  χρειάζεται κανένα αντεπιχείρημα παρά την απλή επίκληση της πραγματικότητας που βιώνουν οι δημόσιοι υπάλληλοι και οι οικογένειες τους  στις ζωές τους, στην καθημερινότητα τους

   Το αίτημα για επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού είναι αίτημα αξιοπρέπειας. Για τον νοσηλευτή και τη γιατρό που βγάζουν εξαντλητικές βάρδιες στα νοσοκομεία, για τον δάσκαλο και τη καθηγήτρια που ψάχνουν σπίτι με εξωφρενικά ενοίκια στο νησί ή στο χωριό που διορίστηκαν, για τον εργαζόμενο στην καθαριότητα και τον υπάλληλο στον δήμο που προσπαθούν να καλύψουν τους λογαριασμούς του μήνα.

   Τα τελευταία 14 χρόνια ο κόσμος του Δημοσίου βιώνει τη συντριβή της καθημερινότητας του μέσω μιας φτωχοποίησης που βαθαίνει μέρα με τη μέρα. Για τους ανθρώπους που εργάζονται στα νοσοκομεία, στην τοπική αυτοδιοίκηση, για τους εκπαιδευτικούς και όλους τους δημοσίους υπαλλήλους, η κατάργηση του 13ου και 14ου μισθού σημαίνει εδώ και 14 χρόνια απώλεια δύο επιπλέον μισθών κάθε χρόνο, με σοβαρές συνέπειες στην πραγματική αγοραστική δύναμη. Την ίδια στιγμή, το κόστος ζωής, η στέγαση, η ενέργεια, τα τρόφιμα και οι καθημερινές ανάγκες έχουν αυξηθεί σημαντικά.

   Η μάχη για αξιοπρέπεια στη ζωή και στην εργασία δεν σταματά. Συνεχίζουμε να διεκδικούμε και να αγωνιζόμαστε για την επαναφορά του 13ου και 14ου πιο δυνατά από ποτέ.

   Είναι δε ξεκάθαρο ότι η απόφαση αυτή δεν λειτουργεί δεσμευτικά για μια πολιτική απόφαση επαναφοράς του 13ου και 14ου.

   Η κυβέρνηση δεν μπορεί να οχυρώνεται και πολύ περισσότερο να κρύβεται πίσω από τη δικαστική απόφαση. Και η κυβέρνηση λίγο πριν τις ανακοινώσεις του Πρωθυπουργού στη ΔΕΘ, οφείλει να απαντήσει στις εργαζόμενες και στους εργαζόμενους στο Δημόσιο εάν επιμένει στη θέση του Υπουργού Οικονομικών πως «και να τα είχαμε δεν θα τα δίναμε».

    Η αξιοπρεπής διαβίωση δεν μπορεί να εξετάζεται μόνο με έναν στενό δείκτη επιβίωσης. Η πραγματική αξία του μισθού, η αγοραστική δύναμη και η δυνατότητα ενός εργαζομένου να ανταποκρίνεται στις στοιχειώδεις κοινωνικές και οικογενειακές του ανάγκες αποτελούν ουσιώδη στοιχεία μιας σύγχρονης αντίληψης για την αξιοπρεπή εργασία και αμοιβή. Η φτωχοποίηση του κόσμου του δημοσίου είναι η νέα κανονικότητα και η απόρριψη της στις αίθουσες των δικαστηρίων δεν αλλάζει την πραγματικότητα αυτή.

    Η απόφαση του ΣτΕ δεν ακυρώνει τη διεκδίκηση των εργαζομένων στο Δημόσιο.

    Αντίθετα, μεταφέρει καθαρά την ευθύνη εκεί όπου πραγματικά ανήκει: στην πολιτική εξουσία.

    Η κυβέρνηση έχει τη δυνατότητα να νομοθετήσει την επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού και να αποκαταστήσει την αδικία που βιώνουν οι εργαζόμενες και οι εργαζόμενοι στο Δημόσιο. Οφείλει να προχωρήσει σε αυτή την επιλογή όταν μόλις λίγο καιρό πριν νομοθετούσε για αυξήσεις σε συγκεκριμένες κατηγορίες.

    Ο μόνος δρόμος είναι ο δρόμος του αγώνα και της ενότητας για τις εργαζόμενες και τους εργαζόμενους στο Δημόσιο.

   Η επαναφορά 13ου και 14ου μισθού είναι το κορυφαίο αίτημα, ουσιαστικά και συμβολικά.

ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΜΕ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΠΕΙΣΜΑ ΚΑΙ ΕΠΙΜΟΝΗ.

ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΖΗΤΑΜΕ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΟ.

ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΖΗΤΑΜΕ ΕΙΝΑΙ ΝΑ  ΕΧΟΥΜΕ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ.

  Δίνουμε την πρώτη ηχηρή απάντηση στη συγκέντρωση διαμαρτυρίας στη Θεσσαλονίκη με αφορμή τη Δ.Ε.Θ,  το Σάββατο 5 Σεπτεμβρίου στο Άγαλμα Βενιζέλου  στις 18.00 το απόγευμα.

     ΓΙΑ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ

               Από την Εκτελεστική Επιτροπή της Α.Δ.Ε.Δ.Υ.

Δεκάδες ασθενείς, πάνω σε ράντζα στον νοσοκομείο Άγιος Ανδρέας - Επαναλαμβανόμενο μοτίβο - ταλαιπωρία για ασθενείς και συνοδούς - ΦΩΤΟ

 Γιατροί και νοσηλευτές κάνουν ότι μπορούν, αλλά η κατάσταση με τα ράντζα συνεχίζεται

   Στα όριά τους φαίνεται να λειτουργούν τα ΤΕΠ του γενικού κρατικού νοσοκομείου της Πάτρας "ο Άγιος Ανδρέας", καθώς η αυξημένη προσέλευση ασθενών έχει προκαλέσει σοβαρά προβλήματα στα Τμήματα Επειγόντων Περιστατικών.

   Μετά τις τελευταίες εφημερίες στον «Άγιο Ανδρέα», δεκάδες ασθενείς εξακολουθούν να παραμένουν πάνω σε ράντζα στους διαδρόμους, χωρίς να υπάρχει διαθέσιμο κρεβάτι σε θάλαμο.

    Σύμφωνα με πληροφορίες, τουλάχιστον 36 άνθρωποι μετά την τελευταία εφημερία, έχουν αρκετές ώρες πάνω σε ράντζα και κινδυνεύουν να ξεπεράσουν και το 24ωρο, σε χώρους που δεν είναι κατάλληλοι για νοσηλεία. Η συμφόρηση επηρεάζει άμεσα και την εξυπηρέτηση των νέων περιστατικών, αυξάνοντας σημαντικά τους χρόνους αναμονής.

   Την ίδια στιγμή, γιατροί, νοσηλευτές και λοιπό προσωπικό καλούνται να διαχειριστούν τις αυξημένες ανάγκες υπό ιδιαίτερα πιεστικές συνθήκες. Η ΕΙΝΑ προειδοποιεί ότι η εικόνα αυτή δεν αποτελεί πλέον εξαίρεση, αλλά ένα φαινόμενο που τείνει να γίνει μόνιμο.

Αναδημοσίευση από το The Best

Δεν έχει ταβάνι η εγκα­τάλειψη του ΕΣΥ Οργή υγειο­νο­μι­κών μετά την κατάρ­ρευση της ανα­και­νι­σμένης ψευ­δο­ρο­φής στο ΤΕΠ Κορίνθου και τη «βασικά ασήμα­ντη», κατά Γεωρ­γιάδη, πτώση σοβάδων στο Βενι­ζέλειο.

     Μόλις έναν μήνα μετά τα πανηγυρικά εγκαίνια του Αδωνη Γεωργιάδη, τμήμα της ψευδοροφής στα πρόσφατα ανακαινισμένα Επείγοντα του νοσοκομείου Κορίνθου κατέρρευσε και τραυμάτισε έναν γιατρό και μια νοσηλεύτρια. Στο δε Βενιζέλειο Ηρακλείου σοβάδες έπεσαν για δεύτερη φορά μέσα σε λιγότερο από έναν χρόνο.

   Δύο νοσοκομεία, δύο διαφορετικές όψεις της ίδιας πραγματικότητας: έργα που παραδίδονται με ερωτήματα για την ποιότητά τους και αναγκαίες παρεμβάσεις που παραμένουν στα χαρτιά.

     Στην πρώτη περίπτωση έχουμε ένα έργο ενταγμένο στο πολυδιαφημισμένο πρόγραμμα ανακαινίσεων του Ταμείου Ανάκαμψης, ενώ στη δεύτερη ένα γερασμένο κτίριο με ολοκληρωμένες μελέτες και οικοδομική άδεια, αλλά χωρίς εξασφαλισμένη χρηματοδότηση.

    Κι ενώ οι εργαζόμενοι προειδοποιούν ότι η ασφάλεια ασθενών και προσωπικού αφήνεται στην τύχη, ο υπουργός Υγείας χαρακτηρίζει την πτώση σοβάδων «βασικά ασήμαντη».

Εργα βιτρίνας;

    Μόλις έναν μήνα άντεξε η εικόνα της «αναβάθμισης» στο νοσοκομείο Κορίνθου. Στις 4 Αυγούστου τμήμα της ψευδοροφής αποκολλήθηκε στα πρόσφατα ανακαινισμένα Επείγοντα, τραυματίζοντας ελαφρά μια γιατρό και μια νοσηλεύτρια και προκαλώντας αναστάτωση σε ασθενείς και εργαζομένους. Ο ίδιος χώρος είχε εγκαινιαστεί μόλις έναν μήνα νωρίτερα από τον υπουργό Υγείας, με τις καθιερωμένες τυμπανοκρουσίες,.

    Η ανακαίνιση μάλιστα δεν ήταν ένα απλό έργο συντήρησης, αλλά εντάχθηκε στο μεγαλόπνοο πρόγραμμα του Ταμείου Ανάκαμψης «Ανακαινίσεις και Εκσυγχρονισμός Νοσοκομείων σε Ολόκληρη την Ελλάδα», ύψους 314,96 εκατ. ευρώ, από τα οποία έχουν ήδη δοθεί περίπου 271 εκατ. ευρώ.

    Η κατάρρευση θέτει πλέον ένα κρίσιμο ερώτημα για την ποιότητα των έργων που χρηματοδοτούνται από το Ταμείο Ανάκαμψης. Πόσο ουσιαστικοί είναι οι έλεγχοι πριν από την παράδοσή τους και ποιος πιστοποιεί ότι τα εκατομμύρια των ευρωπαϊκών πόρων μετατρέπονται σε ασφαλείς και ανθεκτικές υποδομές και όχι σε έργα βιτρίνας;

    Στην Κόρινθο τελικά ο πολυδιαφημισμένος «εκσυγχρονισμός» είχε ημερομηνία λήξης.

    Ο Πάνος Παπανικολάου, γραμματέας της ΟΕΝΓΕ, τονίζει στο Documento: «Αποδεικνύονται η προχειρότητα και η αβάσταχτη ελαφρότητα των περίφημων έργων ανακαίνισης που τόσο πολύ διαφημίζει ο κύριος Γεωργιάδης. Δηλαδή με χρήματα του Ταμείου Ανάκαμψης και με υπερτιμολογημένα έργα σε συγκεκριμένους εργολάβους να γίνεται μια προχειροδουλειά πολλές φορές, η οποία φαίνεται ότι κινείται στα όρια της κακοτεχνίας».

Το υπουργείο καθησυχάζει

    Σαν να μην έφτανε η κατάρρευση της ψευδοροφής στα ολοκαίνουργια Επείγοντα της Κορίνθου, σειρά πήρε το Βενιζέλειο Γενικό Νοσοκομείο Ηρακλείου. Στις 10 Αυγούστου, περίπου ενάμισι τετραγωνικό μέτρο σοβά αποκολλήθηκε από την οροφή γραφείου της χειρουργικής κλινικής και κατέληξε στο πάτωμα. Αυτήν τη φορά δεν υπήρξε τραυματισμός, όχι χάρη σε κάποιο αποτελεσματικό σύστημα προστασίας, αλλά επειδή το γραφείο έτυχε να είναι άδειο.

     Δεν ήταν μάλιστα η πρώτη προειδοποίηση. Τμήμα οροφής είχε πέσει και τον Σεπτέμβριο του 2025, ενώ οι εργαζόμενοι καταγγέλλουν εδώ και χρόνια ότι το κεντρικό κτίριο, το οποίο λειτουργεί από το 1950, παρουσιάζει σοβαρά και διαρκώς επιδεινούμενα προβλήματα. Ο Αδ. Γεωργιάδης χαρακτήρισε το νέο περιστατικό «βασικά ασήμαντο», αφού, όπως εξήγησε, συνέβη σε κλειστό γραφείο ενός παλιού κτιρίου. Με άλλα λόγια, όσο οι σοβάδες πέφτουν χωρίς να βρίσκουν κάποιο κεφάλι, το πρόβλημα παραμένει μάλλον διαχειρίσιμο. Υποστήριξε επίσης ότι έχει παραγγελθεί μελέτη ανακαίνισης. Οι εργαζόμενοι βέβαια ξεκαθαρίζουν ότι η μελέτη υπάρχει ήδη. Εκείνα που εξακολουθούν να αγνοούνται είναι η χρηματοδότηση, το χρονοδιάγραμμα και η έναρξη των έργων. Μέχρι τότε το Βενιζέλειο φαίνεται πως θα στηρίζεται στη μόνη διαθέσιμη δικλίδα ασφαλείας: την τύχη.

    Ο Δημήτρης Φλυτζάνης, πρόεδρος εργαζομένων του Βενιζέλειου Γενικού Νοσοκομείου Ηρακλείου, επισημαίνει: «Υπάρχουν μελέτες για πλήρη ανακαίνιση σύμφωνα με τα σύγχρονα δεδομένα. Χρηματοδοτήθηκαν από την Περιφέρεια Κρήτης δύο μελέτες, μία για το κεντρικό κτίριο και μία για τον περιβάλλοντα χώρο. Οι μελέτες έχουν ολοκληρωθεί και υπάρχει πλέον και η οικοδομική άδεια για τις εργασίες. Το κόστος ανακαίνισης του κεντρικού κτιρίου ανέρχεται γύρω στα 35 εκατομμύρια και στα 5 εκατομμύρια ευρώ του περιβάλλοντος χώρου. Ζητάμε τη χρηματοδότηση του έργου προκειμένου να δημοπρατηθεί και να ξεκινήσουν οι εργασίες. Οι άδειες σε δύο χρόνια θα λήξουν. Οπότε θα πρέπει να γίνει άμεσα κάτι. Ομως δεν βλέπουμε καμία πολιτική βούληση».

     Με λίγα λόγια, η περίπτωση του Βενιζέλειου αναδεικνύει ένα διαφορετικό κενό: η τεχνική ωριμότητα ενός έργου δεν εγγυάται και την υλοποίησή του. Οταν ολοκληρωμένες μελέτες και άδειες μένουν χωρίς χρηματοδότηση, ο σχεδιασμός χάνει την αξία του και οι αναγκαίες παρεμβάσεις αναβάλλονται μέχρι η επόμενη πτώση σοβάδων να υπενθυμίσει το κόστος της αδράνειας.

    Ο Π. Παπανικολάου σχολιάζει σχετικά: «Τα συμβάντα στο νοσοκομείο Κορίνθου και στο Βενιζέλειο αποτελούν δύο πλευρές της ίδιας αντιδραστικής κυβερνητικής πολιτικής στον τομέα της υγείας. Σε όλη τη χώρα το βασικό χαρακτηριστικό είναι οι τεράστιες ελλείψεις ιατρικού, νοσηλευτικού και λοιπού προσωπικού, που κάνουν να μην έχει νόημα το οποιοδήποτε έργο ανακαίνισης, καθώς δεν θα υπάρχει το αναγκαίο προσωπικό για να λειτουργήσει τις μονάδες υγείας».

Αναδημοσίευση από https://www.documentonews.gr/

Μητέρες με ανήλικο παιδί: Το «κλειδί» για να βγουν στη σύνταξη πριν από τα 62

     Παρότι το ισχύον ασφαλιστικό πλαίσιο προβλέπει πλήρη σύνταξη στα 67 έτη ή στα 62 με 40 χρόνια ασφάλισης, εξακολουθούν να υπάρχουν ασφαλισμένοι που μπορούν να αποχωρήσουν νωρίτερα, αξιοποιώντας τις μεταβατικές διατάξεις. Καθοριστικό ρόλο παίζουν η ημερομηνία πρώτης ασφάλισης, ο χρόνος θεμελίωσης του δικαιώματος και τα συνολικά έτη ασφάλισης.

 Οι ασφαλισμένοι που μπορούν να συνταξιοδοτηθούν νωρίτερα

     Οι μεταβατικές ρυθμίσεις αφορούν κυρίως ασφαλισμένους που είχαν υπαχθεί στην ασφάλιση πριν από την 1η Ιανουαρίου 1993 και είχαν θεμελιώσει ή κατοχυρώσει συνταξιοδοτικό δικαίωμα έως το τέλος του 2012.

    Για τις συγκεκριμένες κατηγορίες, τα όρια ηλικίας μπορεί να είναι σημαντικά χαμηλότερα από τα γενικά όρια που ισχύουν σήμερα.

Από τι εξαρτάται το όριο ηλικίας

Η ηλικία συνταξιοδότησης διαμορφώνεται ανάλογα με:

• Την ημερομηνία πρώτης ασφάλισης.

• Το ασφαλιστικό ταμείο.

• Τη συμπλήρωση 25ετίας ή 35ετίας.

• Την ύπαρξη ανήλικου παιδιού.

• Τον χρόνο θεμελίωσης του συνταξιοδοτικού δικαιώματος.

   Αυτό σημαίνει ότι δύο ασφαλισμένοι με παρόμοια χρόνια εργασίας μπορεί να έχουν διαφορετικά όρια ηλικίας για τη συνταξιοδότησή τους.

Μητέρες με ανήλικο παιδί

   Ευνοϊκές διατάξεις εξακολουθούν να ισχύουν για ασφαλισμένες του πρώην ΙΚΑ που είχαν συμπληρώσει 5.500 ημέρες ασφάλισης και είχαν ανήλικο παιδί έως το τέλος του 2012.

   Ανάλογα με το πότε θεμελιώθηκε το δικαίωμα, μπορούν να λάβουν πλήρη ή μειωμένη σύνταξη πριν από τη συμπλήρωση των 62 ετών.

Όσες δεν κατοχύρωσαν δικαίωμα έως το τέλος του 2012 υπάγονται πλέον στα γενικά όρια ηλικίας.

Τι ισχύει για το Δημόσιο και τα ειδικά Ταμεία

    Δυνατότητα πρόωρης αποχώρησης διατηρούν και δημόσιοι υπάλληλοι που είχαν συμπληρώσει 25ετία έως το 2012 και στη συνέχεια συγκέντρωσαν τον απαιτούμενο συνολικό χρόνο ασφάλισης.

Αντίστοιχες ευνοϊκές ρυθμίσεις εξακολουθούν να ισχύουν για:

• Γονείς ανήλικων παιδιών.

• Τρίτεκνους δημοσίους υπαλλήλους.

• Ασφαλισμένους στα πρώην ειδικά Ταμεία ΔΕΚΟ και τραπεζών.

  Τι προβλέπεται για τα Βαρέα και Ανθυγιεινά

    Οι εργαζόμενοι που ασφαλίζονται στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα (ΒΑΕ) εξακολουθούν να υπάγονται σε ειδικό καθεστώς συνταξιοδότησης.

Εφόσον έχουν συμπληρώσει τον απαιτούμενο χρόνο ασφάλισης στα ΒΑΕ και πληρούν τις υπόλοιπες προϋποθέσεις, μπορούν να αποχωρήσουν σε μικρότερη ηλικία από το γενικό όριο.

Πότε ισχύουν τα γενικά όρια ηλικίας

   Για όσους ασφαλίστηκαν μετά την 1η Ιανουαρίου 1993 ή δεν είχαν θεμελιώσει δικαίωμα έως το τέλος του 2012, εφαρμόζονται τα γενικά όρια:

• Πλήρης σύνταξη στα 67 έτη με τουλάχιστον 15 χρόνια ασφάλισης.

• Πλήρης σύνταξη στα 62 έτη με 40 χρόνια ασφάλισης.

• Μειωμένη σύνταξη στα 62, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, με τη μείωση να παραμένει μόνιμη.

Τι πρέπει να προσέξουν οι ασφαλισμένοι

    Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι κάθε ασφαλιστική περίπτωση εξετάζεται ξεχωριστά, καθώς παράγοντες όπως η διαδοχική ασφάλιση, η αναγνώριση πλασματικών ετών, η οικογενειακή κατάσταση και ο χρόνος θεμελίωσης του δικαιώματος μπορούν να διαφοροποιήσουν σημαντικά την ηλικία συνταξιοδότησης.

    Για τον λόγο αυτό, πριν από οποιαδήποτε απόφαση αποχώρησης, οι ασφαλισμένοι θα πρέπει να ελέγξουν αναλυτικά το ασφαλιστικό τους ιστορικό, ώστε να διαπιστώσουν αν μπορούν να αξιοποιήσουν τις μεταβατικές διατάξεις και να συνταξιοδοτηθούν νωρίτερα.

Αναδημοσίευση από https://www.infokids.gr/

Ad 

Διάφορα Ενδιαφέροντα Δημοσιεύματα

      Στους συνδέσμους που σας κοινοποιούμε, μπορείτε να διαβάσετε διάφορα δημοσιεύματα σχετικά με τον χώρο μας και όχι μόνον:

1. https://www.protothema.gr/greece/article/1863311/posa-xodeuoun-ta-nosokomeia-tou-esu-oi-protathlites-se-farmaka-ugeionomiko-uliko-upiresies/.
2. https://pelop.gr/pos-vathmologoun-to-esy-oi-astheneis-ti-lene-gia-ta-nosokomeia-tis-patra-poia-ta-kabanakia/   
3. https://www.efsyn.gr/stiles/1446415/ypotithetai-pos-ehoyme-dimosia-ygeia/. 
4. https://www.enikonomia.gr/economy/syntaxi-ti-prepei-na-kanete-gia-na-lave/708106/. 

Η ΠΑΡΑΤΑΞΗ ΜΑΣ η ΔΗΣΥΠ σχετικά με την απόφαση της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας για τον 13ο και 14ο μισθό στο Δημόσιο, μια απόφαση που δεν λειτουργεί δεσμευτικά για μια πολιτική απόφαση επαναφοράς του 13ου και 14ου.

     Η μάχη για αξιοπρέπεια στη ζωή και στην εργασία δεν σταματά. Συνεχίζουμε να διεκδικούμε και να αγωνιζόμαστε για την επαναφορά του 13ου και 14ου   πιο δυνατά από ποτέ.

   Η ενημέρωση σχετικά με την απόφαση  της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας για τον 13ο και 14ο μισθό στο Δημόσιο δεν προκαλεί έκπληξη με το περιεχόμενο της. Εντύπωση βέβαια προκαλεί το χρονικό σημείο της ενημέρωσης.

   Είναι ξεκάθαρο ωστόσο ότι η απόφαση αυτή δεν λειτουργεί δεσμευτικά για μια πολιτική απόφαση επαναφοράς του 13ου και 14ου.

                   Και αυτή είναι η ουσία.

    Η κατάργηση του 13ου και 14ου μισθού έγινε με πολιτική απόφαση σε συνθήκες βαθιάς δημοσιονομικής κρίσης πριν 14 χρόνια περίπου και με πολιτική απόφαση πρέπει να επανέλθει. Η κυβέρνηση δεν μπορεί να οχυρώνεται και πολύ περισσότερο να κρύβεται πίσω από τη δικαστική απόφαση. Και η κυβέρνηση λίγο πριν τις ανακοινώσεις του Πρωθυπουργού στη ΔΕΘ, οφείλει να απαντήσει στις εργαζόμενες και στους εργαζόμενους στο Δημόσιο εάν επιμένει στη θέση του Υπουργού Οικονομικών πως « και να τα είχαμε δεν θα τα δίναμε».

      Για τους ανθρώπους που εργάζονται στα νοσοκομεία, στην τοπική αυτοδιοίκηση, για τους εκπαιδευτικούς και όλους τους δημοσίους υπαλλήλους, η κατάργηση του 13ου και 14ου μισθού σημαίνει εδώ και 14 χρόνια απώλεια δύο επιπλέον μισθών κάθε χρόνο, με σοβαρές συνέπειες στην πραγματική αγοραστική δύναμη. Την ίδια στιγμή, το κόστος ζωής, η στέγαση, η ενέργεια, τα τρόφιμα και οι καθημερινές ανάγκες έχουν αυξηθεί σημαντικά.

     Η αξιοπρεπής διαβίωση δεν μπορεί να εξετάζεται μόνο με έναν στενό δείκτη επιβίωσης. Η πραγματική αξία του μισθού, η αγοραστική δύναμη και η δυνατότητα ενός εργαζομένου να ανταποκρίνεται στις στοιχειώδεις κοινωνικές και οικογενειακές του ανάγκες αποτελούν ουσιώδη στοιχεία μιας σύγχρονης αντίληψης για την αξιοπρεπή εργασία και αμοιβή. Η φτωχοποίηση του κόσμου του δημοσίου είναι η νέα κανονικότητα και η απόρριψη της στις αίθουσες των δικαστηρίων δεν αλλάζει την πραγματικότητα αυτή.

Η διεκδίκηση συνεχίζεται!

    Η απόφαση του ΣτΕ δεν ακυρώνει τη διεκδίκηση των εργαζομένων στο Δημόσιο.

    Αντίθετα, μεταφέρει καθαρά την ευθύνη εκεί όπου πραγματικά ανήκει: στην πολιτική εξουσία.

      Η κυβέρνηση έχει τη δυνατότητα να νομοθετήσει την επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού και να αποκαταστήσει την αδικία που βιώνουν οι εργαζόμενες και οι εργαζόμενοι στο Δημόσιο. Οφείλει να προχωρήσει σε αυτή την επιλογή όταν μόλις λίγο καιρό πριν νομοθετούσε για αυξήσεις σε συγκεκριμένες κατηγορίες.

Ζητάμε δικαιοσύνη.

Ζητάμε αξιοπρέπεια.

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑ

Έρευνα για το ΕΣΥ: Γιατρούς έχουμε, μηχανήματα έχουμε, νοσηλευτές δεν έχουμε Πολλοί γιατροί – αλλά σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη – και μηχανήματα, λίγοι νοσηλευτές ? Ελλειψη συνολικού σχεδιασμού δείχνει έρευνα καθηγητών

     Άνευ σχεδίου φαίνεται να έχει οικοδομηθεί το Εθνικό Σύστημα Υγείας, με τους διαθέσιμους πόρους να μην κατανέμονται πάντα εκεί όπου υπάρχουν οι μεγαλύτερες ανάγκες. Η Ελλάδα διαθέτει έναν από τους υψηλότερους αριθμούς γιατρών στην Ευρώπη, αλλά περισσότεροι από έξι στους δέκα συγκεντρώνονται στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη, την ώρα κατά την οποία τα νησιά και πολλές περιοχές της Περιφέρειας αντιμετωπίζουν σημαντικές ελλείψεις.

    Αντίστοιχα, η χώρα διαθέτει μεγάλο αριθμό αξονικών και μαγνητικών τομογράφων, χωρίς ωστόσο να υπάρχει ακόμη ολοκληρωμένη εικόνα για την απόδοσή τους: πόσοι ασθενείς εξυπηρετούνται, σε ποιες περιοχές, ποιοι είναι οι χρόνοι αναμονής και πόσο αξιοποιείται ο διαθέσιμος εξοπλισμός.

    Αυτά είναι μερικά μόνο από τα ελληνικά παράδοξα που αναδεικνύει πρόσφατη έκθεση με τίτλο «Policy Roadmaps for Acting Early on NCDs: Greece», την οποία υπογράφουν οι καθηγητές Κώστας Αθανασάκης, Παναγιώτα Ναούμ, Γιάννης Αγοραστός και Ηλίας Κυριόπουλος.

   Πιο συγκεκριμένα, η χώρα μας συντηρεί μια εικόνα έντονων αντιθέσεων. Παραδοσιακά καταγράφει μία από τις υψηλότερες αναλογίες γιατρών στην Ευρώπη, με 6,6 ενεργούς γιατρούς ανά 1.000 κατοίκους, έναντι 4,2 κατά μέσο όρο στην ΕΕ. Την ίδια ώρα, όμως, διαθέτει μόλις 3,8 νοσηλευτές ανά 1.000 κατοίκους, όταν ο ευρωπαϊκός μέσος όρος ανέρχεται σε 8,4.

   Και όπως φαίνεται, η ανισορροπία αυτή δεν πρόκειται να διορθωθεί εύκολα. Πρόσφατη μελέτη που επικαλούνται οι συγγραφείς καταλήγει ότι λιγότερο από 1% των εφήβων στην Ελλάδα επιθυμεί να ακολουθήσει το επάγγελμα του νοσηλευτή, ποσοστό πολύ χαμηλότερο από τον μέσο όρο του ΟΟΣΑ, που ανέρχεται σε 2,1%. Αντίθετα, περισσότεροι από 8% δηλώνουν ότι θέλουν να γίνουν γιατροί.

10% στα νησιά

   Κι όμως, η πληθώρα λειτουργών του Ιπποκράτη δεν ισοδυναμεί με απόλυτη κάλυψη των εγχώριων αναγκών.

    Και αυτό διότι πάνω από το 60% των γιατρών συγκεντρώνεται στην Αττική και την Κεντρική Μακεδονία, ενώ μόλις 10% βρίσκεται στις νησιωτικές περιοχές. «Αυτή η ανισορροπία μεταξύ των μητροπολιτικών και των περιφερειακών περιοχών – μία από τις πιο έντονες μεταξύ των χωρών του ΟΟΣΑ – υπονομεύει την ισότιμη πρόσβαση σε βασικές υπηρεσίες για την πρόληψη, τη διάγνωση και τη θεραπεία των μη μεταδοτικών ασθενειών», υπογραμμίζεται στην έκθεση.

   , υπάρχει μια άναρχη παραγωγή ειδικευμένων γιατρών, χωρίς αυτή να ανταποκρίνεται στις πραγματικές ανάγκες του συστήματος.  Είναι ενδεικτικό ότι στην Ελλάδα το ποσοστό των γενικών γιατρών είναι ιδιαίτερα χαμηλό, μόλις 6%, όταν ο αντίστοιχος ευρωπαϊκός μέσος όρος φτάνει το 21%. Επίσης, χρόνο με τον χρόνο διευρύνεται η «μαύρη τρύπα» σε κρίσιμες ειδικότητες, όπως οι παθολόγοι και οι αναισθησιολόγοι.

   Το δεύτερο μεγάλο παράδοξο αφορά τον εξοπλισμό. Η Ελλάδα καταλαμβάνει την 5η θέση μεταξύ των 38 χωρών του ΟΟΣΑ ως προς τη διαθεσιμότητα απεικονιστικού εξοπλισμού αιχμής – αξονικών και μαγνητικών τομογράφων, καθώς και PET. Προηγούνται η Ιαπωνία, η Αυστραλία, οι ΗΠΑ και η Νότια Κορέα.

     Ανάλογη είναι η εικόνα και στα αιμοδυναμικά εργαστήρια, με την Ελλάδα να καταλαμβάνει την τρίτη θέση στην Ευρώπη, ενώ και εδώ η προσφορά εμφανίζεται δυσανάλογη προς το μέγεθος του πληθυσμού.

Και σε αυτήν την περίπτωση, πάντως, προκύπτει ένα σημαντικό κενό στον στρατηγικό σχεδιασμό. Οπως επισημαίνουν οι συγγραφείς, δεν υπάρχει επί του παρόντος ολοκληρωμένο πλαίσιο αξιολόγησης τεχνολογιών υγείας (HTA) για ιατρικά μηχανήματα, διαγνωστικά μέσα και τεχνολογίες ψηφιακής υγείας, γεγονός που μπορεί να οδηγεί σε κατακερματισμένη και ενδεχομένως αναποτελεσματική υιοθέτησή τους.

   Ειδικά στις δημόσιες δομές του ΕΣΥ, δεν υπάρχει ακόμη συστηματική καταγραφή κρίσιμων δεικτών, όπως οι χρόνοι αναμονής για μια εξέταση, η γεωγραφική κατανομή των μηχανημάτων και τα ποσοστά χρήσης τους. Υπό τα δεδομένα αυτά ένα από τα βασικά μηνύματα της έκθεσης είναι ότι η απόκτηση περισσότερων πόρων (έμψυχων και άψυχων) δεν είναι η μοναδική πρόκληση που αντιμετωπίζει το ΕΣΥ.

   Η οργάνωση με βάση τις ανάγκες του πληθυσμού, η ενίσχυση της πρόληψης και της πρωτοβάθμιας φροντίδας και η συστηματική μέτρηση και αξιολόγηση  των υπηρεσιών αποτελούν «χρήσιμα» εργαλεία, που εντούτοις δεν αξιοποιούνται.

Αναδημοσίευση από https://www.tanea.gr/

Ώρα μηδέν στο ΕΣΥ: Στον αυτόματο πιλότο τα νοσο­κο­μεία Οι «γαλάζιες» διοι­κήσεις ασχο­λούνται με τις επερ­χόμε­νες εκλο­γές αδια­φο­ρώ­ντας πλήρως για τα συσ­σω­ρευ­μένα προ­βλήματα και τον γολ­γοθά των ασθε­νών.

     Περισσότερο με το αν και πότε ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα προκηρύξει τις εθνικές εκλογές παρά με το θέμα της αντιμετώπισης των δυσλειτουργιών στα νοσοκομεία τους ασχολούνται το τελευταίο διάστημα οι διοικητές του ΕΣΥ, που είναι στην πλειονότητά τους κομματικά στελέχη της ΝΔ τα οποία διορίστηκαν στα δημόσια νοσοκομεία μετά τον περιβόητο διαγωνισμό του ΑΣΕΠ που στηρίχτηκε στον νόμο Κεραμέως.

    Η αδιαφορία τους αυτή, όπως εξάλλου προκύπτει και από την αξιολόγηση που κάνουν οι ασθενείς μέσα από το ψηφιακό σύστημα του υπουργείου Υγείας, φαίνεται ότι πηγάζει και από τη βεβαιότητα της μονιμότητας που έχουν αποκτήσει πια μετά τον διαγωνισμό του ΑΣΕΠ. Γνωρίζουν άλλωστε ότι και να περάσουν από αξιολόγηση του υπουργείου Υγείας, όπως προβλέπει ο νόμος να γίνεται ανά δύο χρόνια από τον διορισμό τους, θα ξεπεράσουν αβρόχοις ποσί τον σκόπελο αυτό ακριβώς λόγω της κομματικής τους ταυτότητας.

    Γι’ αυτό και τα νοσοκομεία τους τελευταίους μήνες μένουν χωρίς υλικά, οι θάλαμοι χωρίς σεντόνια, με το προσωπικό ανεξέλεγκτο και κουρασμένο απέναντι στους ασθενείς, ενώ η σίτιση και η καθαριότητα είναι στο χειρότερο σημείο, κάτι που αποτυπώνεται ξεκάθαρα και στις αξιολογήσεις των ασθενών.

Σεντόνια μίας εβδομάδας

    Ενδεικτικό της κατάστασης που επικρατεί στα δημόσια νοσοκομεία είναι το γεγονός ότι σε πολλά μεγάλα νοσηλευτικά ιδρύματα του κέντρου της Αθήνας οι νοσηλευόμενοι ασθενείς αναγκάζονται να μένουν με τα ίδια σεντόνια ακόμη και μία εβδομάδα. Εστω κι αν τα κλινοσκεπάσματα γεμίζουν με βιολογικά υλικά, όπως αίμα, ούρα κ.λπ., το προσωπικό δεν τα αντικαθιστά.

  Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση, όπως αναφέρουν πληροφορίες του Documento, του νοσοκομείου Ερυθρός Σταυρός πριν από λίγο καιρό, όπου έπειτα από έντονες διαμαρτυρίες των συγγενών ασθενών αναγκάστηκε να παρέμβει ο διοικητής του νοσοκομείου για να αλλάξουν τα σεντόνια. Το συγκεκριμένο περιστατικό έφτασε και στα αυτιά του υπουργού Υγείας Αδωνη Γεωργιάδη, λένε οι ίδιες πηγές του Documento, χωρίς ωστόσο ο διοικητής ή άλλος αρμόδιος να έχει κάποιες επιπτώσεις.

    Αυτή η υπόθεση δεν είναι δυστυχώς μοναδική. Ανάλογα περιστατικά καταγγέλλονται σωρηδόν το τελευταίο διάστημα και στην ηγεσία του υπουργείου Υγείας, ενώ, σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες, ανατέθηκε στη γενική γραμματέα Υπηρεσιών Υγείας Λίλιαν Βιλδιρίδη να τα αντιμετωπίσει. Μέχρι στιγμής βέβαια δεν φαίνεται να προκύπτει κάποιο αξιόλογο αποτέλεσμα, αφού δεν έχουν γίνει ούτε τυπικές επιπλήξεις στους «γαλάζιους» διοικητές.

Υλικά με το σταγονόμετρο

   Από την άλλη, τα δημόσια νοσοκομεία φαίνεται ότι γυρίζουν χρόνια πίσω, αφού έχουν αρχίσει και καταγράφονται εδώ και μήνες σοβαρές ελλείψεις υγειονομικού υλικού.

    Γιατροί και νοσηλευτές αναζητούν εναγωνίως ακόμη και απλά υλικά, όπως γάντια και σύριγγες, προκειμένου να εξυπηρετήσουν τους νοσηλευόμενους ασθενείς. Οι αλλαγές που προωθήθηκαν το τελευταίο διάστημα στον τρόπο παραγγελίας των αναλώσιμων υλικών στο ΕΣΥ προκάλεσαν σοβαρές δυσλειτουργίες στην προμήθεια των απαραίτητων ειδών. Ταυτόχρονα όμως και οι διοικητές των νοσοκομείων, σε μια προσπάθεια να δείξουν στην κυβέρνηση ότι εξοικονομούν κονδύλια από τον προϋπολογισμό τους, έχουν περιορίσει δραστικά τις παραγγελίες. Συνέπεια όμως είναι να μην μπορούν να εξυπηρετηθούν οι κλινικές.

    Πρέπει να σημειωθεί ωστόσο ότι καταγράφεται μία αντίφαση στη συμπεριφορά των διοικήσεων των νοσοκομείων. Ενώ λίγους μήνες πριν κυριαρχούσαν ανεξέλεγκτα τα λεγόμενα «ατιμολόγητα», που αποτελούν αγορές χωρίς να υπάρχουν τα διαθέσιμα κονδύλια, οι διοικήσεις έχουν φτάσει σήμερα στο άλλο άκρο, αφού δεν προμηθεύονται ούτε καν τα αναγκαία υγειονομικά υλικά.

    Ενδεικτικά είναι τα όσα περιγράφει ο Σύλλογος Εργαζομένων του Γενικού Κρατικού Νοσοκομείου της Νίκαιας: «Στο αιμοδυναμικό εργαστήριο, σε ημέρα γενικής εφημερίας, υπήρξε έλλειψη συρμάτων στεφανιογραφίας, ενώ προηγήθηκε απουσία σετ ιματισμού και υδρόφιλων θηκαριών. Δηλαδή υλικά απαραίτητα και αναντικατάστατα για ασθενείς που διακομίζονται με οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου. Στο γαστρεντερολογικό τμήμα υπήρξαν ελλείψεις σε απορρυπαντικά ενδοσκοπίων, με τη διευθύντρια και την προϊσταμένη να κάνουν αγώνα δρόμου για να τα προμηθευτούν. Στο ΤΕΠ στην τελευταία εφημερία υπήρχαν μόνο πέντε μάσκες μη επεμβατικού αερισμού».

    Πρόκειται εμφανώς για ελλείψεις που θέτουν σε κίνδυνο την ασφάλεια και τη ζωή των ασθενών, χωρίς όμως να ιδρώνει το αυτί των διοικητών.

Σίτιση και καθαριότητα

   Η καθημερινότητα των ασθενών στα δημόσια νοσηλευτικά ιδρύματα αποτελεί πλέον έναν γολγοθά, αφού οι συνθήκες νοσηλείας δεν θυμίζουν προηγμένο κράτος, παρά τα όσα ισχυρίζεται ο υπουργός Υγείας Αδ. Γεωργιάδης.

    Η καθαριότητα και η σίτιση αποτελούν δύο από τις μεγαλύτερες πληγές του ΕΣΥ, με τους ασθενείς να διαμαρτύρονται καθημερινά, χωρίς όμως κανείς να τους δίνει σημασία. Αρκεί κάποιος να επισκεφτεί ένα δημόσιο νοσοκομείο στο κέντρο της πρωτεύουσας για να διαπιστώσει την τραγική εικόνα που παρουσιάζουν οι διάδρομοι αλλά και οι ίδιοι οι θάλαμοι των ασθενών. Η καθαριότητα είναι είδος προς εξαφάνιση, γι’ αυτό άλλωστε και έλαβε από τις χαμηλότερες βαθμολογίες στην τελευταία αξιολόγηση που καταγράφηκε από το υπουργείο Υγείας μέσα από το ψηφιακό σύστημα βαθμολόγησης των ασθενών.

   Αντίστοιχη εικόνα είναι και αυτή της σίτισης, αφού τα γεύματα που σερβίρονται στους νοσηλευόμενους ασθενείς σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να συμβάλουν στην ενίσχυση του αδύναμου οργανισμού τους. Αλλωστε θυμίζουν περισσότερο… δείγματα τροφίμων παρά γεύματα επιστημονικά μελετημένα για πάσχοντες. Η εικόνα της σίτισης μέσα στο ΕΣΥ αποτελεί συχνά πυκνά αιτία καταγγελιών των πολιτών στα γραφεία παραπόνων που υπάρχουν μέσα στα δημόσια νοσοκομεία. Ομως τα «γαλάζια» στελέχη που διοικούν τα νοσηλευτικά ιδρύματα δεν φαίνεται να προβαίνουν σε καμία ενέργεια ή να λαμβάνουν κάποιο μέτρο για να βελτιωθούν οι παρεχόμενες υπηρεσίες.

   Γι’ αυτό και όπως προκύπτει από τα επίσημα στοιχεία του υπουργείου Υγείας, πάνω από το 50% όσων έχουν νοσηλευτεί έστω και μία ημέρα τους τελευταίους μήνες σε δημόσιο νοσοκομείο δηλώνουν μη ικανοποιημένοι από τα γεύματα που έλαβαν κατά τη διάρκεια της παραμονής τους μέσα στη νοσοκομειακή μονάδα. Η εικόνα αυτή είναι φυσικά σε γνώση της ηγεσίας του υπουργείου Υγείας, η οποία εδώ και καιρό έχει γίνει αποδέκτης διαμαρτυριών από πολίτες που χρειάστηκαν τις υπηρεσίες του ΕΣΥ. Βέβαια, κατά τη συνήθη τακτική του, ο υπουργός Υγείας Αδ. Γεωργιάδης υποστηρίζει ότι ήδη έχει προωθήσει τα απαιτούμενα μέτρα για να αλλάξουν η σίτιση και η καθαριότητα στα δημόσια νοσοκομεία. Ισχυρίζεται ότι προωθεί διαγωνισμούς για την αλλαγή των ιδιωτικών εταιρειών που σήμερα έχουν αναλάβει τους δύο αυτούς τομείς του συστήματος υγείας.

   Εξάλλου η κυβέρνηση της ΝΔ έχει φροντίσει εδώ και χρόνια να αντικαταστήσει τους υπαλλήλους που μέχρι το 2019 εργάζονταν στα εστιατόρια των νοσοκομείων ή στην καθαριότητα με ιδιωτικές εταιρείες που λειτουργούν ανεξέλεγκτα, με εργαζομένους στους οποίους καταβάλλουν ελάχιστους μισθούς σε σύγκριση με αυτά που εισπράττουν από το ελληνικό δημόσιο.

Ασθενείς χωρίς ενημέρωση

    Ενα άλλο μεγάλο πρόβλημα που πλήττει τα δημόσια νοσοκομεία και ουδείς διοικητής φροντίζει να επιλύσει αφορά την ενημέρωση των ασθενών.

   Οσοι έχουν νοσηλευτεί το τελευταίο διάστημα στο ΕΣΥ καταγγέλλουν ότι δεν μπορούν ούτε για τα αυτονόητα να επικοινωνήσουν με το προσωπικό αλλά και με τα αρμόδια τμήματα για να γνωρίζουν τις ακριβείς λεπτομέρειες για την πάθησή τους. Ετσι, η ενημέρωση των ασθενών τείνει να γίνει πύργος της Βαβέλ, αφού –με βάση τα όσα φτάνουν στα γραφεία των παραπόνων που έχουν δημιουργηθεί μέσα στις μονάδες υγείας– δεν ακολουθείται καμία αυτονόητη διαδικασία για την πληροφόρηση των νοσηλευομένων.

   Παρ’ όλα αυτά, οι διοικήσεις δεν έχουν φροντίσει ούτε απλές οδηγίες να δώσουν στο προσωπικό ώστε να ενημερώνουν τους πάσχοντες για το πρόβλημα υγείας τους. Αποτέλεσμα είναι συχνά οι ασθενείς να παίρνουν εξιτήριο χωρίς να γνωρίζουν καν πώς πρέπει να λειτουργήσουν από εκεί και πέρα ή πού θα πρέπει να απευθυνθούν για να παρακολουθούν το πρόβλημα της υγείας τους. Ενδεικτικό είναι, με βάση τα επίσημα στοιχεία του υπουργείου Υγείας, ότι μόνο τρεις στους δέκα (ποσοστό 28%) των νοσηλευομένων δηλώνουν ότι λαμβάνουν πληροφόρηση για υπηρεσίες όπως κατ’ οίκον νοσηλεία, φυσικοθεραπείες ή υποστήριξη από συλλόγους ασθενών.

Χάος από τους «ξεχασμένους» αναπληρωτές διοικητές

   Η εικόνα διάλυσης και εγκατάλειψης που παρουσιάζουν τα νοσοκομεία αποδεικνύεται και από το γεγονός ότι υπάρχουν… ξεχασμένοι αναπληρωτές διοικητές. Ενώ θα έπρεπε να είχαν αποχωρήσει από το σύστημα υγείας, καθώς καταργήθηκε η θέση τους, παραμένουν στο ΕΣΥ, πληρώνονται κανονικά και ασκούν διοικητικά καθήκοντα δημιουργώντας προστριβές μέσα στα νοσηλευτικά ιδρύματα. Οι νοσοκομειακοί γιατροί μέσω της ομοσπονδίας τους (ΟΕΝΓΕ) έχουν καταγγείλει πως ουδείς έχει φροντίσει να εκδώσει υπουργική απόφαση για την απαλλαγή από τα καθήκοντά τους.

    Οπως αναφέρουν: «Ο νόμος 5302/ΦΕΚ78/20.5.2026, στην παράγραφο 2 του άρθρου 57 προβλέπει ότι η θητεία των Αναπληρωτών Διοικητών Νοσοκομείων του ΕΣΥ των οποίων οι θέσεις δεν προκηρύχθηκαν (καθώς δεν υφίστανται πλέον), παύει αζημίως για το ελληνικό δημόσιο. Παρ’ όλα αυτά, ουδέποτε ως τώρα έχει εκδοθεί από τον υπουργό Υγείας η σχετική διαπιστωτική πράξη λήξης της θητείας τους, όπως ρητά προβλέπει ο νόμος». Να υπενθυμιστεί ότι ο νόμος Κεραμέως για τις διοικήσεις στο ΕΣΥ προέβλεπε συγκεκριμένο αριθμό κλινών σε ένα νοσοκομείο ώστε να δικαιολογείται και θέση αναπληρωτή διοικητή. Ετσι, ορισμένα νοσηλευτικά ιδρύματα που είχαν περιορίσει τις κλινικές τους έχασαν τη θέση του αναπληρωτή.

Αναδημοσίευση από https://www.documentonews.gr/

Ποιοι μπορούν να βγουν στην σύνταξη πριν την ηλικία των 62 ετών

 Ποιοι μπορούν να βγουν στην σύνταξη πριν την ηλικία των 62 ετών εντός του 2026:

    Ασφαλισμένοι, εάν πληρούν συγκεκριμένες προϋποθέσεις, μπορούν να συνταξιοδοτηθούν πριν τα 62 σε ηλικίες από 58,5 μέχρι 61,5.

    Στο επίκεντρο βρίσκονται οι γονείς ανηλίκων, μητέρες αλλά και πατέρες, που είχαν κατοχυρώσει δικαίωμα έως το 2012 στα Ταμεία του πρώην ΙΚΑ, του Δημοσίου, των ΔΕΚΟ και των τραπεζών.

    Όσοι είχαν συμπληρώσει τόσο τον απαιτούμενο χρόνο ασφάλισης όσο και την ανηλικότητα τέκνου μέχρι το 2012, δεν χάνουν το δικαίωμα συνταξιοδότησης, ακόμη και αν αποχωρήσουν μετά την 1η Ιανουαρίου 2024. Η ηλικία εξόδου, ωστόσο, καθορίζεται από τα μεταβατικά όρια που θεσπίστηκαν με τον νόμο 4336/2015.

ΙΚΑ – ΔΕΚΟ – Τράπεζες

    Στις πιο γνωστές περιπτώσεις ανήκουν οι μητέρες, αλλά και οι χήροι πατέρες, ανηλίκων που ασφαλίζονταν στο ΙΚΑ ή στα Ταμεία ΔΕΚΟ και τραπεζών.

Προϋπόθεση αποτελεί η συμπλήρωση 5.500 ημερών ασφάλισης έως το 2012 και η ύπαρξη ανήλικου παιδιού την ίδια χρονιά.

     Ενδεικτικά, μητέρες που είχαν 5.500 ένσημα και ανήλικο τέκνο το 2010 κατοχύρωσαν δικαίωμα μειωμένης σύνταξης στο 50ό έτος και πλήρους στο 55ο. Όσες συμπλήρωσαν τα αντίστοιχα όρια ηλικίας έως το 2016 ή το 2018, μπορούν να αποχωρήσουν με τα νέα μεταβατικά όρια, ακόμη και σήμερα.

    Αντίστοιχα, για το 2011 και το 2012, το όριο κατοχύρωσης μεταφέρεται στο 52ο και 55ο έτος αντίστοιχα, με δυνατότητα εξαγοράς πλασματικών ετών ώστε να συμπληρωθούν οι 5.500 ημέρες.

Δημόσιο και ΔΕΚΟ – Τράπεζες

    Στο Δημόσιο, αλλά και στα Ταμεία ΔΕΚΟ και τραπεζών, το ευνοϊκό καθεστώς αφορά τόσο γυναίκες όσο και άνδρες γονείς ανηλίκων.

Η βασική προϋπόθεση είναι η συμπλήρωση 25ετίας έως το 2010, 2011 ή 2012, παράλληλα με ανήλικο τέκνο.

    Οι μητέρες που είχαν 25ετία το 2010 κατοχύρωσαν έξοδο στο 50ό έτος, όσοι συμπλήρωσαν την 25ετία το 2011 στο 52ο, ενώ για το 2012 το όριο ανεβαίνει στο 55ο έτος. Και εδώ ισχύουν τα μεταβατικά όρια ηλικίας, αρκεί το κρίσιμο ηλικιακό όριο να έχει συμπληρωθεί εντός της περιόδου 2015-2018.

    Σημαντικό είναι ότι επιτρέπεται η εξαγορά πλασματικών ετών (τέκνων, σπουδών κ.ά.), ώστε να «κλειδώσει» η 25ετία εντός των κρίσιμων ετών.

Τρίτεκνοι και πολύτεκνοι

    Ακόμη πιο ευνοϊκές είναι οι διατάξεις για τρίτεκνους και πολύτεκνους ασφαλισμένους στο Δημόσιο και στις ΔΕΚΟ – Τράπεζες. Για όσους συμπλήρωσαν 20ετία το 2010, το δικαίωμα συνταξιοδότησης ασκείται χωρίς όριο ηλικίας, γεγονός που επιτρέπει αποχώρηση ακόμη και εντός του 2024.

    Για όσους συμπλήρωσαν 20ετία το 2011, το όριο ηλικίας κατοχυρώνεται στο 52ο έτος, ενώ για το 2012 στο 55ο έτος, υπό την προϋπόθεση ότι το ηλικιακό όριο συμπληρώθηκε εντός των μεταβατικών ετών.

   Για τις μητέρες ανηλίκων, η έξοδος πριν τα 62 παραμένει εφικτή μόνο αν συντρέχουν σωρευτικά τέσσερις βασικές προϋποθέσεις:

• Ανήλικο παιδί έως το 2012
• Πρώτη ασφάλιση πριν το 1993 (παλαιές ασφαλισμένες)
• Συμπλήρωση των απαιτούμενων ημερών ασφάλισης έως το 2012
• Κατοχύρωση ηλικιακού ορίου εντός της μεταβατικής περιόδου 2015 έως 2021

    Σε κάθε περίπτωση η εξατομικευμένη εξέταση του ασφαλιστικού φακέλου παραμένει απολύτως αναγκαία.

Δημοσιεύτηκε στον Οδηγό του Πολίτη (https://www.odigostoupoliti.eu)

Διάφορα Ενδιαφέροντα Δημοσιεύματα

      Στους συνδέσμους που σας κοινοποιούμε, μπορείτε να διαβάσετε διάφορα δημοσιεύματα σχετικά με τον χώρο μας και όχι μόνον:

1. https://www.cnn.gr/ellada/story/545482/allages-stin-eidiki-adeia-mitrotitas-epekteinetai-se-perissoteres-katigories-dikaioyxon. 
2. https://gr.euronews.com/business/2026/08/04/minimum-wages-in-europe-purchasing-power-versus-pay-in-2026. 
3.  https://www.alfavita.gr/ergasia/555822_dypa-dorean-5-hronia-ensima-gia-anergoys-prin-ti-syntaxi-poioys-afora-egkyklios.
4. https://www.infokids.gr/miteres-me-aniliko-paidi-to-kleidi-gia-na-vgoun-sti-syntaxi-prin-apo-ta-62/. 

ΣτΕ: Οριστικό τέλος στον 13ο και 14ο μισθό για τους δημοσίους υπαλλήλους - H Oλομέλεια του ΣτΕ έκρινε συνταγματική και συμβατή με το δίκαιο της ΕΕ τη μη επαναφορά των επιδομάτων εορτών και αδείας στους δημοσίους υπαλλήλους

     Συνταγματική και συμβατή με το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης κρίθηκε με απόφαση της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας η  μη επαναφορά των επιδομάτων εορτών και αδείας στους δημοσίους υπαλλήλους, τα οποία είχαν καταργηθεί ολοσχερώς με μνημονικό νόμο .

     Η απόφαση με πρόεδρο τον Μ. Πικραμένο  και εισηγητή τον Ι. Μιχαλακόπουλο, εκδόθηκε στο πλαίσιο πρότυπης δίκης και αφορούσε  αγωγή δημοσίου υπαλλήλου ενώπιον του Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών. Υπέρ του είχε παρέμβει η ΑΔΕΔΥ.

     Συγκεκριμένα όπως έγινε γνωστό και με βάση ενημέρωση του Ανωτάτου Δικαστηρίου δια του εκπροσώπου Τύπου,παρέδρου του ΣτΕ Νίκου Σεκέρογλου:

Με την 1201/2026 απόφασή της η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας (Πρόεδρος: Μ. Πικραμένος, Εισηγητής: Ι. Μιχαλακόπουλος) έκρινε ότι ο νομοθέτης δεν παραβίασε ούτε το Σύνταγμα ούτε το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μη επαναφέροντας τα επιδόματα εορτών και αδείας των δημοσίων υπαλλήλων, τα οποία είχαν καταργηθεί ολοσχερώς με τον ν. 4093/2012.

     Η απόφαση αυτή εκδόθηκε στο πλαίσιο «πρότυπης δίκης» του άρ. 1 παρ. 1 ν. 3900/2010. Το Συμβούλιο της Επικρατείας δίκασε αγωγή που είχε ασκήσει δημόσιος υπάλληλος στο Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών, ζητώντας δύο επί πλέον βασικούς μισθούς για κάθε έτος. Στο Διοικητικό Πρωτοδικείο είχε παρέμβει η ΑΔΕΔΥ υπέρ αυτού. Κατά τον ενάγοντα, η παράλειψη του νομοθέτη εντοπιζόταν στο διάστημα 1.1.2023 – 31.12.2024

    Δεδομένου ότι ο ενάγων είχε επικαλεσθεί μη μεταφορά ή πλημμελή (με τον ν. 5163/2024) μεταφορά της Οδηγίας 2022/2041 «για επαρκείς κατώτατους μισθούς στην Ευρωπαϊκή Ένωση» (L 275), το Συμβούλιο της Επικρατείας αποσαφήνισε κατ’ αρχάς, στηριζόμενο σε πάγια νομολογία δική του και του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΔΕΕ), ότι μόνο για το διάστημα μετά την εκπνοή της προθεσμίας μεταφοράς της Οδηγίας (15.11.2024) και εξής θα μπορούσε να γίνει επίκληση της Οδηγίας.

    Το Συμβούλιο της Επικρατείας τοποθετήθηκε, όμως, και επί του βασίμου για το εφεξής διάστημα, λαμβάνοντας υπόψη του τα κριθέντα από το ΔΕΕ σε απόφασή του της 11.11.2025 (υπόθεση C-19/23). Το ΔΕΕ έκρινε ότι δεν αποτελεί ευρωπαϊκή έννοια η «επάρκεια του κατωτάτου μισθού» και ότι το ζήτημα της ρύθμισης των αποδοχών γενικά των μισθωτών -και του κατωτάτου μισθού ειδικά- ανήκει στην αποκλειστική αρμοδιότητα του εθνικού νομοθέτη. Μάλιστα το ΔΕΕ ακύρωσε -πλην των άλλων- διάταξη της Οδηγίας 2022/2041, η οποία δέσμευε τα Κράτη – Μέλη να συμπεριλάβουν στα εθνικά κριτήρια καθορισμού κατωτάτων μισθών τα τέσσερα στοιχεία που απαριθμούνταν εκεί («αγοραστική δύναμη των νόμιμων κατώτατων μισθών, λαμβανομένου υπόψη του κόστους διαβίωσης», «γενικό επίπεδο των μισθών και την κατανομή τους», «ρυθμό αύξησης των μισθών» και «τα εθνικά επίπεδα και τις εξελίξεις, μακροπρόθεσμα, στην παραγωγικότητα»). Έκρινε, επίσης, το ΔΕΕ ότι ούτε το άρθρο 31 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ε.Ε. θα μπορούσε να διευρύνει το πεδίο εφαρμογής του δικαίου της Ε.Ε. πέραν των αρμοδιοτήτων της, όσον αφορά τις «αμοιβές» ή το δικαίωμα σε «επαρκείς» ή «δίκαιους» νόμιμους κατώτατους μισθούς.

    Κατόπιν αυτών το Συμβούλιο της Επικρατείας έκρινε ότι ούτε η Οδηγία παρείχε (σε ιδιώτες) δικαίωμα με επαρκώς προσδιορισμένο περιεχόμενο [βλ. απόφαση Δ.Ε.Κ. της 19.11.1991 επί των υποθέσεων C – 6/90 και C – 9/90, Francovich και Bonifaci], το αξιούμενο δηλαδή από τον ενάγοντα, ούτε μπορούσε να τύχει επίκλησης ο Χάρτης Θεμελιωδών Δικαιωμάτων. Απέρριψε, έτσι την αγωγή ως προς αυτή της την βάση.

  Στη συνέχεια, έχοντας υπόψη του στοιχεία για τη δημοσιονομική πορεία της Χώρας μετά το έτος 2018 και τις συναφείς υποχρεώσεις που ανέλαβε η Ελλάδα στο πλαίσιο του λεγόμενου «Αναθεωρημένου Ευρωπαϊκού Πλαισίου Οικονομικής Διακυβέρνησης», καθώς και σε στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής σχετικά με το «όριο φτώχειας», το Συμβούλιο της Επικρατείας προχώρησε σε επισκόπηση της πορείας των ρυθμίσεων του μισθολογικού καθεστώτος των δημοσίων υπαλλήλων μετά τον (ισχύοντα και σήμερα, σχετικό) ν. 4354/2015 και της εκτιμώμενης πρόσθετης, πάγιας, ετήσιας δημοσιονομικής επιβάρυνσης που προκαλούσαν όχι μόνον οι κατά καιρούς γενικές ρυθμίσεις, αλλά και παράπλευρες, μισθολογικού χαρακτήρα ρυθμίσεις για ειδικές κατηγορίες ή καταστάσεις καθ’ όλο αυτό το διάστημα.

 Έλαβε υπόψη την τάξη μεγέθους των εθνικά χρηματοδοτουμένων, καθαρών πρωτογενών δαπανών (όπου υπάγεται η μισθοδοσία, αλλά και δημόσιες επενδύσεις, οι δαπάνες για συντάξεις κ. ά.). Έκρινε, περαιτέρω, ότι η ρύθμιση του γενικού μισθολογικού καθεστώτος των δημοσίων υπαλλήλων με τους νόμους 4354/2015, 5045/2023 και 5163/2024, καθώς και οι παράπλευρες, μισθολογικού χαρακτήρα ρυθμίσεις της πρόσφατης περιόδου αποτελούν μίαν επί μέρους πτυχή συνόλου πολιτικών οι οποίες ιεραρχούνται (με τρόπο ο οποίος υπόκειται σε οριακό δικαστικό έλεγχο) και αποτιμώνται στα κατά καιρούς ισχύσαντα Μεσοπρόθεσμα Πλαίσια, ενώ η προκαλούμενη από αυτές επιβάρυνση κινείται εντός των δημοσιονομικών πλαισίων.

   Δικαιολογείται, συνεπώς, κατά το Δικαστήριο η διαχρονική στάση του νομοθέτη στο επίμαχο ζήτημα και από λόγους δημοσίου συμφέροντος, αναγόμενους στη δημοσιονομική ευστάθεια της Χώρας, αν ληφθεί υπόψη -στο πλαίσιο του οριακού δικαστικού ελέγχου- η τάξη μεγέθους της πάγιας, επί πλέον επιβάρυνσης από την χορήγηση αδιαφοροποίητα στο σύνολο των δημοσίων υπαλλήλων μιας παροχής τέτοιου ύψους (δύο επί πλέον βασικών μισθών ετησίως). Εξ άλλου, δεν προέκυψε, ότι τίθεται σε κίνδυνο η αξιοπρεπής διαβίωση τω μισθοδοτούμενων από τη μη χορήγηση των επίμαχων επιδομάτων. Έτσι, με επίκληση και της πάγιας νομολογίας του για τα περιθώρια εκτίμησης του εθνικού νομοθέτη σε ζητήματα δημοσιονομικής πολιτικής, το Συμβούλιο της Επικρατείας έκρινε ότι ουδεμία αντισυνταγματική παράλειψη συνέτρεξε.

   Τέλος, το Συμβούλιο της Επικρατείας απέρριψε ως νομικά αβάσιμη την αγωγή και σε ότι αφορά την παράβαση της συνταγματικής αρχής της ισότητας και της απαγόρευσης διακρίσεων του άρ. 6 παρ. 1 της Οδηγίας 2022/2041 έναντι των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα. Επικαλέσθηκε το Δικαστήριο τη μεταχείριση που επιφυλάσσει στους δημοσίους υπαλλήλους το Σύνταγμα και ο Υπαλληλικός Κώδικας και θεώρησε κατόπιν αυτού προφανές ότι οι δημόσιοι υπάλληλοι δεν τελούν υπό τις ίδιες ή, έστω, παρόμοιες συνθήκες παροχής των υπηρεσιών τους με τους εργαζομένους στον ιδιωτικό τομέα.

   Τούτο έχει ως συνέπεια να μην παραβιάζει την αρχή της ισότητας η μη πρόβλεψη των επιμάχων επιδομάτων για τους δημοσίους υπαλλήλους. Αποτελεί δε επαρκές διαφοροποιητικό στοιχείο μεταξύ των δύο κατηγοριών, σύμφωνα και με το άρ. 6 παρ. 1 της Οδηγίας 2022/2041, το γεγονός ότι το ζήτημα της διάρθρωσης των αποδοχών των δημοσίων υπαλλήλων και του καθορισμού του ύψους τους (και για τον κατώτατο μισθό), έχει άμεσες και δυνητικά σημαντικές επιπτώσεις στη δημοσιονομική κατάσταση των Φορέων Γενικής Κυβέρνησης και κατ’ επέκταση στη δημοσιονομική ευστάθεια του Κράτους. Στο τελευταίο αυτό ζήτημα, όμως, της παράβασης της αρχής της ισότητας, διατυπώθηκε μειοψηφία έξι μελών του Δικαστηρίου.

   Το Συμβούλιο Επικρατείας, αφού επέλυσε τα ζητήματα κατ’ άρ. 1 παρ. 1 ν. 3900/2010, κράτησε, εκδίκασε και απέρριψε την αγωγή.

Αναδημοσίευση από https://www.tanea.gr/