Συνάδελφοι
Η ΚΥΑ που προβλέπει αυξήσεις στους μισθούς στους συναδέλφους των 4.000 μέσω ΔΥΠΑ υπεγράφη από τους τρεις συναρμόδιους υπουργούς Εργασίας, Εσωτερικών και Οικονομικών και έχει σταλεί για δημοσίευση με ΚΑΔ 40059.
Από την Ε.Ε. της ΠΟΕΔΗΝ
Πέμπτη 16 Ιουλίου 2026
ΠΟΕΔΗΝ: Υπεγράφη η ΚΥΑ για αύξηση στους μισθούς των 4.000 συναδέλφων μέσω ΔΥΠΑ
Συνάδελφοι
Μανώλης Χριστοδουλάκης: «Η κυβέρνηση παραπλανά για το κόστος της 13ης σύνταξης- Η πρόταση είναι απόλυτα κοστολογημένη από το ΠΑΣΟΚ»
Η επαναφορά της 13ης σύνταξης είναι μια πρόταση που παρουσίασε ο Νίκος Ανδρουλάκης πριν από λίγες ημέρες, σε ειδική εκδήλωση αφιερωμένη στους συνταξιούχους. Θεωρούμε ότι πρόκειται για μια κοινωνική ομάδα που έχει επιβαρυνθεί ιδιαίτερα από τη μακρόχρονη οικονομική κρίση και δικαιούται ουσιαστική στήριξη.
Ο Πρωθυπουργός υποστήριξε ότι το μέτρο κοστίζει περίπου 2,5 δισεκατομμύρια ευρώ. Αυτό που απέκρυψε σκόπιμα, όμως, είναι ότι πρόκειται για το μικτό κόστος. Μέρος αυτού του ποσού αφορά ασφαλιστικές εισφορές που επιστρέφουν στο κράτος και, συνεπώς, δεν αποτελούν πραγματική δημοσιονομική επιβάρυνση. Το καθαρό δημοσιονομικό κόστος της πρότασης ανέρχεται περίπου στα 1,68 δισεκατομμύρια ευρώ.
Η δική μας πρόταση προβλέπει σταδιακή εφαρμογή. Η μισή 13η σύνταξη θα αποδοθεί κατά το πρώτο έτος διακυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ και η πλήρης επαναφορά θα ολοκληρωθεί το τρίτο έτος.
Το κόστος του πρώτου σταδίου ανέρχεται σε περίπου 840 εκατομμύρια ευρώ. Από αυτό αφαιρείται το υφιστάμενο βοήθημα που ήδη χορηγείται στους συνταξιούχους, ύψους περίπου 420 εκατομμυρίων ευρώ. Επομένως, η πρόσθετη δημοσιονομική επιβάρυνση για το πρώτο έτος διαμορφώνεται στα περίπου 420 εκατομμύρια ευρώ. Το υπόλοιπο κόστος αφορά την πλήρη εφαρμογή της 13ης σύνταξης από το τρίτο έτος και μετά.
Υπάρχουν, όμως, και δύο πολιτικά ζητήματα.
Το πρώτο είναι ότι ο Πρωθυπουργός παρουσίασε συνειδητά μια εικόνα που δεν ανταποκρίνεται στο πραγματικό δημοσιονομικό κόστος της πρότασής μας, στοιχείο επικοινωνιακής εξαπάτησης των πολιτών.
Το δεύτερο, και σημαντικότερο, είναι ότι η κυβέρνηση, δια στόματος του Πρωθυπουργού, απέδειξε πως δεν έχει καμία πρόθεση να επαναφέρει τη 13η σύνταξη στους ανθρώπους που πραγματικά τη χρειάζονται.
Επειδή πολλοί μάς κουνούν το δάχτυλο για τις δήθεν ελλιπείς κοστολογήσεις και τη δήθεν δημοσιονομική υπευθυνότητα, να θυμίσω ότι πρόκειται για την ίδια παράταξη που οδήγησε τη χώρα στη δημοσιονομική κρίση, την οποία κλήθηκε να διαχειριστεί το ΠΑΣΟΚ το 2009.
Θέλω, λοιπόν, να θέσω ένα απλό ερώτημα: όταν η Ν.Δ., πριν από τις εκλογές του 2019, δεσμευόταν ότι θα καταργήσει τον νόμο Κατρούγκαλου, είχε παρουσιάσει την κοστολόγηση αυτής της δέσμευσης; Πόσο κόστιζε τότε η κατάργηση του νόμου;
Και σήμερα, αντίστοιχα, ποιο είναι το κόστος της δικής της δημοσιονομικής πολιτικής; Ποιο είναι το κόστος της υψηλής έμμεσης φορολογίας; Ποιο είναι το κόστος της ακρίβειας, η οποία δημιουργεί υπερέσοδα για να επιστρέφουν στη συνέχεια ως επιδοματική πολιτική;
Τον Σεπτέμβριο, στη ΔΕΘ, πόσα θα ανακοινώσει η κυβέρνηση; Και, κυρίως, προς όφελος ποιων; Όταν εξαγγέλλει φοροελαφρύνσεις με γενικούς αριθμούς και όχι με συγκεκριμένα φορολογικά μέτρα, οφείλει να εξηγήσει ποιους ευνοούν οι παρεμβάσεις αυτές, ποιοι τελικά κερδίζουν και ποιοι χάνουν.
Αυτή, είναι η ουσιαστική διαφορά της δικής μας πολιτικής πρότασης. Μια διαφορά οικονομική, φορολογική και, τελικά, κοινωνική. Γιατί η σταθερότητα της χώρας δεν αμφισβητείται από κανέναν. Εκείνο που αλλάζει είναι ποιοι ωφελούνται από την ασκούμενη πολιτική και ποιοι μένουν πίσω. Εμείς θέλουμε, με κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ, να στηριχθούν πρώτα απ' όλα εκείνοι που έχουν πραγματικά ανάγκη».
Ακτινογραφία Συντάξεων: Οι Κερδισμένοι του 2026, το Μπόνους των Μηνών και η «Βόμβα» των Ορίων Ηλικίας
Οι νέες συντάξεις παρουσιάζουν αυξήσεις, οι οποίες ωστόσο δεν οφείλονται μόνο στα γενικά κυβερνητικά μέτρα, αλλά σε έναν έξυπνο μηχανισμό του συστήματος που «πριμοδοτεί» όσους παραμένουν στην εργασία έστω και για λίγους μήνες παραπάνω μέσα στο ίδιο έτος.
Το «Μυστικό» των Μηνών και τα Υψηλότερα Ποσοστά Αναπλήρωσης
Η μεγάλη ανατροπή στον τρόπο υπολογισμού των νέων συντάξεων κρύβεται στη χρονική στιγμή της αίτησης συνταξιοδότησης. Σύμφωνα με τα τρέχοντα δεδομένα, ο μηχανισμός δεν ανταμείβει απλώς τα επιπλέον έτη ασφάλισης, αλλά προσφέρει σαφές πλεονέκτημα σε όσους καθυστερούν την έξοδο κατά μερικούς μήνες εντός του 2026.
Για παράδειγμα, ένας ασφαλισμένος που καταθέτει αίτηση τον Δεκέμβριο με συμπληρωμένα 36 έτη ασφάλισης θα δει το ποσοστό αναπλήρωσης της ανταποδοτικής του σύνταξης να σκαρφαλώνει κοντά στο 40%, κερδίζοντας περίπου 2,5 ποσοστιαίες μονάδες σε σχέση με κάποιον που αποχώρησε τον Ιανουάριο με 35 έτη. Αυτή η διαφορά μεταφράζεται σε άμεση μηνιαία αύξηση στην τσέπη. Αναλόγως, στις κατηγορίες Πανεπιστημιακής και Τεχνολογικής Εκπαίδευσης, η παραμονή στην εργασία μέχρι το τέλος του έτους —που οδηγεί στη συμπλήρωση 38 ή 40 ετών ασφάλισης— επιφέρει αυξήσεις που κυμαίνονται από 55 έως και 65 ευρώ τον μήνα, σε σύγκριση με τις αιτήσεις των πρώτων μηνών του έτους.
Ποιοι Κλειδώνουν Έξοδο Πριν από τα 62
Παρά το γενικό κανόνα των 62 ετών για μειωμένη και των 67 για πλήρη σύνταξη, το 2026 ανοίγει παράθυρο άμεσης εξόδου για περίπου 25 κατηγορίες παλαιών ασφαλισμένων. Στο Δημόσιο, οι γονείς ανηλίκων που είχαν συμπληρώσει 25ετία το 2011 ή το 2012 και έπιασαν τα αντίστοιχα ηλικιακά όρια (52 ή 55 ετών) μέχρι το 2018, μπορούν πλέον να αποχωρήσουν με πλήρεις αποδοχές σε ηλικίες που ξεκινούν από τα 58,5 έως τα 61 έτη.
Παράλληλα, οι τρίτεκνες μητέρες με 20ετία έως το 2010 διατηρούν το προνόμιο να βγουν στη σύνταξη οποτεδήποτε, χωρίς κανένα ηλικιακό περιορισμό, ενώ ειδικές προβλέψεις για έξοδο πριν από τα 62 ισχύουν και για όσους έχουν ένσημα στα βαρέα και ανθυγιεινά των ΟΤΑ.
Η Σύνδεση με το Προσδόκιμο Ζωής και ο Ορίζοντας του 2030
Το μεγάλο ερώτημα που απασχολεί χιλιάδες εργαζόμενους αφορά το πότε θα αυξηθούν ξανά τα γενικά όρια ηλικίας συνταξιοδότησης. Από το 2021, ο νόμος προβλέπει επανεξέταση των ορίων ανά τριετία με βάση το προσδόκιμο ζωής των ατόμων άνω των 65 ετών.
Τα νέα από αυτό το μέτωπο προσφέρουν μια προσωρινή «ανάσα». Επειδή το προσδόκιμο ζωής δεν σημείωσε αισθητή άνοδο μετά την πανδημία, τα όρια παρέμειναν «παγωμένα» το 2024, ενώ οι διαρροές και οι εκτιμήσεις δείχνουν ότι δεν θα υπάρξει καμία αλλαγή ούτε στην επόμενη κρίσιμη αξιολόγηση του 2027. Ωστόσο, η σταθερότητα αυτή έχει ημερομηνία λήξης. Οι αναλογιστικές μελέτες δείχνουν ότι το 2030 αποτελεί το έτος-ορόσημο, όπου η άνοδος του προσδόκιμου ζωής αναμένεται να ενεργοποιήσει τον αυτόματο μηχανισμό, οδηγώντας σε νέα αύξηση των ορίων ηλικίας για τη συνταξιοδότηση των επόμενων γενεών.
Αναδημοσίευση από https://www.topontiki.gr/
Διάφορα Ενδιαφέροντα Δημοσιεύματα
Στους συνδέσμους που σας κοινοποιούμε, μπορείτε να διαβάσετε διάφορα δημοσιεύματα σχετικά με τον χώρο μας και όχι μόνον:
- https://www.efsyn.gr/ellada/1426269/kokkino-htypoyn-oi-antohes-ton-ergazomenon-sto-nosokomeio-hioy-hrostaei-stoys-nosileytes-13-000-meres-adeias/.
- https://www.alfavita.gr/oikonomia/553424_alexis-mitropoylos-oi-3-logoi-poy-anagkazoyn-hiliades-na-bgoyn-tora-sti-syntaxi#goog_rewarded.
- https://www.philenews.com/oikonomia/kypros/article/1744180/dimosia-ipiresia-allages-stis-adies-anapafsis-psifise-i-vouli-anagnorise-tin-proipiresia-ergodotoumenon-aoristou-chronou-anadromiki-efarmogi/.
- https://www.dnews.gr/eidhseis/oikonomia/596556/odigos-gia-syntaksi-eos-kai-7-xronia-noritera.
Τετάρτη 15 Ιουλίου 2026
Η επαναφορά του 13ου μισθού και της 13ης σύνταξης
Με ωμό και κυνικό τρόπο η κυβέρνηση, δια του κ. Μαρινάκη, απέρριψε κατηγορηματικά το αίτημα για την επαναφορά του 13ου μισθού και της 13ης σύνταξης. Μάλιστα τόνισε ότι στο φετινό " καλάθι" της ΔΕΘ δεν θα υπάρξει τέτοια ανακοίνωση.
Λίγες μέρες πριν ο ίδιος ο πρωθυπουργός είχε απορρίψει το ενδεχόμενο επαναφοράς ισχυριζόμενος ότι ήδη ο 13ος μισθός έχει επανέλθει μέσα από τις "αυξήσεις" που έδωσε η κυβέρνηση.
Η συζήτηση για το θέμα ξαναφούντωσε τις τελευταίες μέρες με αφορμή την δέσμευση του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης του κ. Ανδρουλάκη για επαναφορά της 13ης σύνταξης σε δυο δόσεις.
Όπως είχε γίνει και στην περίπτωση του 13ου μισθού τα κυβερνητικά παπαγαλάκια έβγαλαν τα κομπιουτεράκια κι άρχισαν με κομπογιαννίτικο τρόπο να κάνουν υπολογισμούς. Κοστίζει 2,5 δις πού θα βρείτε τα λεφτά;
Το κόστος, βέβαια, είναι 840.000.000 τον πρώτο χρόνο-εκ των οποίων τα 420.000.000 ευρώ δίνονται ήδη ως βοήθημα κάθε Νοέμβρη-κι άλλα 840.000.000 όταν ολοκληρωθεί η επαναφορά.
Έτσι έκαναν και στο ζήτημα του 13ου μισθού. Ανέβαζαν το κόστος από 1,5 έως 3δις τον χρόνο, ενώ το πραγματικό κόστος είναι 770.000.000 ευρώ τον χρόνο.
Σε μια χώρα η οποία είναι τελευταία στην Ευρώπη των 27, από πλευράς αγοραστικής δύναμης, σε μια χώρα όπου το 70% των συντάξεων είναι κάτω από 700 ε τον μήνα, σε μια χώρα όπου εκπκοί, γιατροί, νοσηλευτές κλπ δεν προσέρχονται πια στις προκηρύξεις λόγω εξευτελιστικών μισθών, σε μια χώρα όπου ο πληθωρισμός είναι ο υψηλότερος στην ευρωζώνη κι η ακρίβεια κατατρώει τα εισοδήματα, η κυβέρνηση επιτίθεται με σκαιότατο τρόπο και περισσή αλαζονεία σε όποιον διατυπώνει μια διαφορετική εναλλακτική πρόταση, η οποία θα ενισχύσει το εισόδημα των χαμηλότερων κοινωνικοοικονομικών στρωμάτων.
Πολεμά λυσσαλέα κάθε τέτοια πρόταση, προσπαθώντας να την απαξιώσει, ως ανεφάρμοστη.
Αν ο ελληνικός λαός το 1981 είχε ακούσει τις κραυγές του τότε κυβερνώντος κόμματος (Ν.Δ) πως αυτά που έλεγε ο Ανδρέας Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ, σήμερα δεν θα είχαμε τίποτε από αυτά που ονομάσαμε κοινωνικό κράτος.
Ούτε ΕΣΥ, ούτε άδεια 4 εβδομάδων, ούτε σύνταξη στην αγρότισσα, ούτε τεράστια αύξηση των μισθών, ούτε νέο σχολείο, ούτε νέο οικογενειακό δίκαιο, ούτε αιρετό περιφερειάρχη, ούτε μεγάλα έργα ...ούτε ...ούτε......
Είναι προφανές ότι η κυβέρνηση της ΝΔ με τις πολιτικές που ασκεί έχει καταδικάσει τον κόσμο της εργασίας και τους συνταξιούχους στη φτώχεια και στην εξαθλίωση.
Ακόμα και την επαναφορά του ΕΚΑΣ αρνείται να κάνει για χαμηλοσυνταξιούχους που παίρνουν σύνταξη 400- 500 ευρώ τον μήνα.
Γι αυτό και το αίτημα για πολιτική αλλαγή, που εκφράζει πάνω από το 70% των πολιτών στις δημοσκοπήσεις, είναι απαραίτητη προϋπόθεση για να αλλάξουν αυτές οι πολιτικές και να εφαρμοσθούν άλλες, όπως έγινε και στο παρελθόν, οι οποίες θα στηρίξουν τον κόσμο της εργασίας και τα χαμηλότερα κοινωνικοοικονομικά στρώματα.
Στο χέρι μας, κυριολεκτικά, είναι να κάνουμε πράξη την αλλαγή.
* Εκεί στο ΣτΕ όλα καλά;
Πέρασε ένας χρόνος και δυο μήνες κι ακόμα δεν έχει βγεί η απόφαση για την επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού στο Δημόσιο παρότι κάτι φιλοκυβερνητικά μέσα μας ενημέρωσαν από τον Γενάρη ότι έχει απορριφθεί η προσφυγή.
Δημ. Μπράτης
Στο κόκκινο οι αντοχές των εργαζομένων στο νοσοκομείο Χίου: Χρωστούν στους νοσηλευτές 13.000 μέρες άδειας
Πάνω από 13.000 ημέρες άδειας οφείλει η διοίκηση του νοσοκομείου Χίου στους νοσηλευτές και το βοηθητικό προσωπικό, χωρίς να συμπεριλαμβάνονται οι ημέρες άδειας που τυχόν οφείλονται στο ιατρικό προσωπικό. Παρόλα αυτά, η στελέχωση των περισσότερων τμημάτων βρίσκεται κάτω από το όριο ασφαλείας, με ένα ή δύο άτομα ανά βάρδια, τα οποία καλούνται να φέρουν σε πέρας τον αυξημένο όγκο υποχρεώσεων κυρίως τους θερινούς μήνες.
«Για άλλη μια φορά βρισκόμαστε στο ίδιο έργο θεατές. Ενώ έχει περάσει περισσότερο από ένας μήνας από την επίσκεψη του διοικητή της 2ης ΥΠΕ στο νοσοκομείο της Χίου, στις 3 Ιουνίου 2026, ο οποίος κατά την προσφιλή τακτική του ήρθε για να μας μοιράσει ψεύτικες υποσχέσεις περί ενίσχυσης σε νοσηλευτικό και λοιπό προσωπικό, καμία πρόσληψη δεν έχει προς το παρόν δρομολογηθεί.
»Αυτό σημαίνει ότι το νοσοκομείο της Χίου για τρίτο συνεχόμενο καλοκαίρι θα παραμένει ανοχύρωτο από προσωπικό, με ευθύνη τόσο του υπουργείου Υγείας, όσο και του διοικητή της 2ης ΥΠΕ, αλλά και του διοικητή του Σκυλίτσειου Νοσοκομείου», αναφέρει χαρακτηριστικά το Σωματείο Εργαζομένων Σκυλίτσειου Νοσοκομείου Χίου (ΣΕΣΝΟΧ) σε ανακοίνωσή του.
Οι εργαζόμενοι στρέφουν τα πυρά τους και κατά της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Υγείας σημειώνοντας ότι «την ώρα που η κυβέρνηση και ο υπουργός Υγείας πανηγυρίζουν για το δήθεν “καλύτερο ΕΣΥ όλων των εποχών”, η πραγματικότητα που βιώνουμε καθημερινά ως εργαζόμενοι στο Σκυλίτσειο αποκαλύπτει μία εντελώς διαφορετική εικόνα».
«Συνεχείς θυσίες»
Οπως εξηγούν, σε αρκετούς εργαζόμενους οφείλονται περισσότερες από 100 ημέρες άδειας. «Με τεράστια δυσκολία και χάρη στις συνεχείς θυσίες τους, οι εργαζόμενοι καταφέρνουν να εξασφαλίσουν ελάχιστες ημέρες ξεκούρασης το καλοκαίρι, ενώ η λήψη του συνόλου της κανονικής άδειας παραμένει άπιαστο όνειρο…
»Πρόκειται για μια απαράδεκτη κατάσταση που όχι μόνο παραβιάζει εργασιακά δικαιώματα, αλλά θέτει σε κίνδυνο και την υγεία και την ασφάλεια ασθενών και εργαζομένων. Πίσω από τους αριθμούς κρύβονται άνθρωποι. Υγειονομικοί που εδώ και χρόνια κρατούν όρθιο το νοσοκομείο, εργαζόμενοι που αναγκάζονται να δουλεύουν αδιάκοπα, στερούμενοι το στοιχειώδες δικαίωμα στην ξεκούραση και στην οικογενειακή ζωή», αναφέρεται στην ανακοίνωση, όπου διατυπώνονται συγκεκριμένα αιτήματα για μόνιμες προσλήψεις, χορήγηση αδειών και ρεπό, αναμόρφωση του οργανισμού του νοσοκομείου κ.ά.
«Οι εργαζόμενοι του Σκυλίτσειου δεν ζητούν προνόμια. Ζητούν το αυτονόητο: Να μπορούν να ξεκουράζονται, να ζουν με αξιοπρέπεια και να προσφέρουν ασφαλείς υπηρεσίες υγείας στους ασθενείς», καταλήγουν οι ίδιοι.
Αναδημοσίευση από https://www.efsyn.gr/
Το 2026, έτος της πιο μαζικής φυγής στη συνταξιοδότηση από ιδρύσεως ΕΦΚΑ - Οι 3 λόγοι που αναγκάζουν χιλιάδες να βγουν τώρα στη σύνταξη
7 στις 10 νέες αιτήσεις υποβάλλονται από γυναίκες.
Οι 3 βασικές αιτίες:
Α) Ο φόβος για αύξηση των ορίων ηλικίας από 1-1-2024 και ανά τριετία, με βάση το Μνημόνιο Τσίπρα (ν. 4336/2015) και τον νόμο Κατρούγκαλου (ν. 4387/2016)
Β) Η μείωση κατά 30% των νέων συντάξεων με βάση τη «ρήτρα Τσίπρα» (σύνταξη με βάση τους μισθούς ολόκληρου του εργασιακού βίου και όχι τους μισθούς της τελευταίας ή της καλύτερης πενταετίας)
Γ) Οι 300.000 απασχολούμενοι συνταξιούχοι με μέση ηλικία 68-69 ετών που επανεντάχθηκαν στην αγορά εργασίας λόγω των μεγάλων και μόνιμων περικοπών των κύριων και επικουρικών συντάξεων
Ι. Το 2026, έτος τής πιο μαζικής φυγής στη συνταξιοδότηση από ιδρύσεως ΕΦΚΑ (2017)
Το 2026 φαίνεται πως είναι το έτος τής πιο μαζικής φυγής στη συνταξιοδότηση για εκατοντάδες χιλιάδες ασφαλισμένους.
Ειδικότερα, σύμφωνα με τη δημοσιευθείσα «Μηνιαία Απεικόνιση Απονομών Κύριων Συντάξεων» του Πληροφοριακού Συστήματος του e-ΕΦΚΑ «ΑΤΛΑΣ» για τον Μάιο 2026 και με απολύτως έγκυρα στοιχεία για τον Ιούνιο 2026 που δεν έχουν επισήμως ανακοινωθεί, οι νέες αιτήσεις ανέρχονται σε 17.860 και σε 17.600 αντίστοιχα. Από την αρχή δηλαδή τού τρέχοντος οι αιτήσεις εξαμήνου φτάνουν αθροιστικά τις 110.298 νέες αιτήσεις!!
Από την αρχή όμως του 2026 φάνηκε πως οι νέες αιτήσεις ακολουθούσαν μια πρωτοφανή αυξητική τάση. Έτσι σήμερα έχουμε τις περισσότερες νέες αιτήσεις συνταξιοδότησης (110.298) εξαμήνου από τα αντίστοιχα εξάμηνα ΟΛΩΝ των προηγουμένων ετών, από τη Μεταπολίτευση καθώς και από το 2017 (ίδρυση ΕΦΚΑ), όπως φαίνεται στον παρακάτω πίνακα που αντλήθηκε από την Έκθεση «ΑΤΛΑΣ» Ιουνίου 2021!!
Στον Πίνακα που ακολουθεί παρατίθεται ο αριθμός νέων αιτήσεων συνταξιοδότησης, σύμφωνα με τα αδιαμφισβήτητα στοιχεία του ΕΦΚΑ, κατά τους πρώτους έξι (6) μήνες του 2026.
Είναι πραγματικότητα ότι:
- ο φόβος για αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης,
- ο φόβος για αλλαγή επί τα χείρω του θεσμικού πλαισίου για εξαγορά πλασματικού χρόνου (σπουδών, στρατού, τέκνων κ.ά.),
- ο φόβος για αλλαγή τού τρόπου υπολογισμού των συνταξίμων αποδοχών επί τα χείρω από 1-1-2027 καθώς και
- ο υπολογισμός των νέων συντάξεων με βάση τις αποδοχές ολόκληρου του εργασιακού βίου («ρήτρα Τσίπρα»), οδηγούν όλο και περισσότερους εργαζομένους στη μαζική φυγή στη συνταξιοδότηση.
Εξάλλου πρέπει να αναφερθεί ότι από τις 17.860 νέες αιτήσεις συνταξιοδότησης τον Μάιο 2026, οι 8.220 είναι γήρατος, οι 3.313 αναπηρίας, οι 2.204 παραπληγικών και οι 4.123 λόγω θανάτου. Επίσης, όπως προκύπτει από τα επίσημα δεδομένα, οι 7 στις 10 νέες αιτήσεις κατατέθηκαν από γυναίκες.
ΙΙ. Οι τρεις (3) βασικές αιτίες τής μαζικής εξόδου στη συνταξιοδότηση
Σύμφωνα με επιστημονική έρευνα της ΕΝΥΠΕΚΚ, οι τρεις (3) βασικές αιτίες που οδηγούν τους περισσότερους εργαζόμενους να επιλέξουν τη συνταξιοδότηση είναι οι εξής:
Α) Ο φόβος για νέα αύξηση των ορίων ηλικίας από 1-1-2027 και ανά τριετία, με βάση το Μνημόνιο Τσίπρα (ν. 4336/2015) and τον νόμο Κατρούγκαλου (ν. 4387/2016) που επαναθέσπισε και δυστυχώς θωράκισε η «ρήτρα προσδοκίμου» του α' Μνημονίου, δηλαδή την αυτόματη αύξηση ανά τριετία των ορίων ηλικίας με βάση την αύξηση του προσδοκίμου ζωής τού γενικού πληθυσμού.
Β) Ο υπολογισμός των νέων συντάξεων (μείωση τουλάχιστον κατά 30%) με βάση τη «ρήτρα Τσίπρα», δηλαδή τον υπολογισμό τής σύνταξης με βάση τους μισθούς ολόκληρου του εργασιακού βίου και όχι τους μισθούς της τελευταίας ή της καλύτερης πενταετίας, που ίσχυσε πριν το νόμο Κατρούγκαλου (13-5-2016).
Γ) Η δυνατότητα απασχόλησης των συνταξιούχων με ευνοϊκότερες συνθήκες απασχόλησής τους σε σχέση με τα προηγούμενα έτη. Σήμερα απασχολούνται πάνω από 300.000 συνταξιούχοι με μέση ηλικία 68-69 ετών που επανεντάχθηκαν στην αγορά εργασίας λόγω των μεγάλων και μόνιμων περικοπών των κύριων και επικουρικών συντάξεων.
ΙΙΙ. Ο φόβος για αύξηση των ορίων ηλικίας από 1-1-2027 οδηγεί, κατά κύριο λόγο, τους ασφαλισμένους (κυρίως γυναίκες) μαζικά στη συνταξιοδότηση
Τον τελευταίο καιρό η κυβέρνηση έχει ανοίξει μεγάλη συζήτηση για πιθανή αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης μετά την 1-1-2027 ενεργοποιώντας τη «ρήτρα προσδοκίμου» των ν. 3863/2010, 4336/2015 και 4387/2016.
Η κυβέρνηση συντηρεί το ευαίσθητο για τους ασφαλισμένους (κυρίως γυναίκες) αυτό ζήτημα τεχνηέντως μέσω των φιλικών της ΜΜΕ και συστημικών επιστημόνων. Ορισμένα μάλιστα κυβερνητικά στελέχη επικαλούνται την ψηφισμένη και ισχύουσα «ρήτρα προσδόκιμου» και εγείρουν κατά καιρούς τη συζήτηση για αύξηση των ορίων ηλικίας ανδρών και γυναικών από 1-1-2027 κι εφεξής.
Υπενθυμίζουμε ότι η «ρήτρα προσδοκίμου» αρχικά είχε θεσπιστεί με τον πρωτομνημονιακό νόμο 3863/2010 και αργότερα επαναθεσπίστηκε και θωρακίστηκε με τον νόμο του γ' Μνημονίου (4336/2015), που ψήφισαν όμως και τα τρία κόμματα του μνημονιακού τόξου (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ), καθώς και τον νόμο Κατρούγκαλου (ν. 4387/2016).
Κάθε συζήτηση όμως πρέπει να αποκλειστεί άμεσα γιατί η χώρα μας:
- -έχει τα μεγαλύτερα γενικά όρια ηλικίας στην Ευρώπη των 47 κρατών-μελών
- -έχει καταργήσει οριστικά από 1-1-2023 όλες τις πρόωρες συνταξιοδοτήσεις για άντρες και γυναίκες με τον νόμο του γ' Μνημονίου,
- -έχει τους πιο γηρασμένους συνταξιούχοι σε όλη την ΕΕ αφού το 81,3% ή 2.060.858 συνταξιούχοι από τους 2.534.582 (σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία Μαΐου 2026 από ΗΔΥΚΑ/ΗΛΙΟΣ) είναι άνω των 65 ετών και
- -κινδυνεύει με απόλυτη πληθυσμιακή κατάρρευση αν υποχρεώσει άνδρες και γυναίκες με παιδιά να παραμένουν στην εργασία μέχρι τα βαθειά γεράματα.
Οφείλουμε να θυμίσουμε ότι η αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης έως και δώδεκα (12) έτη με τον ν. 4336/2015 τής κυβέρνησης Αλέξη Τσίπρα, είναι η μεγαλύτερη που έχει γίνει ποτέ στην Ευρώπη και ισχύει από 1-1-2022 και κατά παράταση από 1-1-2023. Καμιά χώρα στην ΕΕ σήμερα δεν έχει σε ισχύ γενικό όριο ηλικίας συνταξιοδότησης το 67ο έτος ή το 62ο με 40 χρόνια ασφάλισης.
Σύμφωνα με συγκριτικές δημοσιεύσεις, η ασφαλιστική «μεταρρύθμιση» του 2015 τής κυβέρνησης Τσίπρα ανέβασε τη χώρα μας στην 1η θέση κατάταξης των χωρών με τα υψηλότερα γενικά όρια ηλικίας συνταξιοδότησης από 1-1-2022 και κατά παράταση από 1-1-2023. Επίσης η Ελλάδα συμπεριλαμβάνεται στις πρώτες πέντε χώρες στον κόσμο με τα μεγαλύτερα ηλικιακά όρια συνταξιοδότησης στις γυναίκες.
Τέλος, η κατάργηση όλων των πρόωρων συνταξιοδοτήσεων από 1-1-2022 και κατά παράταση από 1-1-2023, που πλήττει κυρίως τις γυναίκες ασφαλισμένες ενόψει και της όξυνσης του δημογραφικού ζητήματος στη χώρα μας, είναι ακραία αντικοινωνική πρωτοβουλία που έλαβαν οι μνημονιακές κυβερνήσεις και υλοποίησαν όλα τα μνημονιακά κόμματα που ψήφισαν τους ηλικιακούς πίνακες για τη συνταξιοδότηση του γ’ Μνημονίου (ν. 4336/2015).
Παραποιώντας τα πραγματικά στοιχεία το εγχώριο πολιτικό προσωπικό και οι συστημικοί διανοούμενοι αλλά και διεθνείς Οργανισμοί (ΟΟΣΑ, ΔΝΤ, Παγκόσμια Τράπεζα κ.ά.) λαμβάνουν υπόψη τα μεταβατικά όρια ηλικίας τής περιόδου 2015-2022 συμπεραίνοντας αυθαίρετα ότι η Ελλάδα είναι μεταξύ των χωρών με σχετικά χαμηλά όρια ηλικίας συνταξιοδότησης ενώ η αλήθεια είναι ότι έχει από τα υψηλότερα ισχύοντα γενικά όρια συνταξιοδότησης στην Ευρώπη των 47 χωρών, αλλά και σε ολόκληρο τον κόσμο.
Γι’αυτό επιβάλλεται:
- να καταργηθούν όλες οι ισχύουσες διατάξεις για την αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης με βάση τη μνημονιακή «ρήτρα προσδοκίμου» του α’ και του γ’ Μνημονίου,
- να επαναθεσπιστούν οι πρόωρες συνταξιοδοτήσεις για γυναίκες και άντρες με τέκνα και
- να αποτραπεί κάθε προσπάθεια επίλυσης του δημογραφικού είτε με αύξηση των ηλικιακών ορίων συνταξιοδότησης είτε με μείωση ή πάγωμα των συνταξιοδοτικών δαπανών.
Τα μνημονιακά κόμματα που λεηλάτησαν τις συντάξεις και απαξίωσαν το Δημόσιο Σύστημα Συντάξεων στην Ελλάδα και η υπηρετική τους συστημική διανόηση δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν την κρίση του Ασφαλιστικού αφού αυτά κυρίως ευθύνονται για τη σημερινή κατάστασή του.
Αλέξης Π. Μητρόπουλος
Καθηγητής-Πρόεδρος ΕΝΥΠΕΚΚ
Οδηγός για σύνταξη έως και 7 χρόνια νωρίτερα
Η αναγνώριση πλασματικών ετών αποτελεί και το 2026 μία από τις σημαντικότερες «διόδους» για τους ασφαλισμένους που επιδιώκουν να συνταξιοδοτηθούν νωρίτερα ή να αυξήσουν το ποσό της σύνταξής τους. Η αξιοποίησή τους μπορεί να οδηγήσει σε έξοδο έως και επτά χρόνια πριν από το γενικό όριο ηλικίας, στην κατοχύρωση ευνοϊκότερων προϋποθέσεων συνταξιοδότησης, αλλά και σε υψηλότερη ανταποδοτική σύνταξη.
Σύμφωνα με τα στοιχεία των ειδικών στην κοινωνική ασφάλιση, περίπου 6 στους 10 ασφαλισμένους που αποχωρούν σήμερα κάνουν χρήση πλασματικού χρόνου, καθώς σε πολλές περιπτώσεις αποτελεί το «κλειδί» τόσο για τη θεμελίωση συνταξιοδοτικού δικαιώματος όσο και για τη βελτίωση του ποσού της σύνταξης. Το όφελος από την αύξηση της ανταποδοτικής σύνταξης μπορεί, ανάλογα με τα χρόνια που αναγνωρίζονται και τις αποδοχές του ασφαλισμένου, να φθάσει ακόμη και τα 250 ευρώ τον μήνα.
Τα τρία μεγάλα οφέλη
Η αναγνώριση πλασματικών ετών προσφέρει τρία σημαντικά πλεονεκτήματα:
- Έξοδο στη σύνταξη έως και επτά χρόνια νωρίτερα, εφόσον συμπληρώνονται οι απαιτούμενες προϋποθέσεις ασφάλισης.
- Κατοχύρωση παλαιότερων και ευνοϊκότερων ορίων ηλικίας, κυρίως για όσους ασφαλίστηκαν πριν από την 1η Ιανουαρίου 1993.
- Αύξηση της ανταποδοτικής σύνταξης, καθώς ο αναγνωριζόμενος χρόνος προσμετράται στα συνολικά έτη ασφάλισης.
Ποιοι ασφαλισμένοι ωφελούνται περισσότερο
Οι παλαιοί ασφαλισμένοι (έως 31 Δεκεμβρίου 1992) είναι οι μεγάλοι κερδισμένοι, καθώς με την προσθήκη πλασματικού χρόνου μπορούν να συμπληρώσουν τις προϋποθέσεις που απαιτούνται για τη θεμελίωση ή κατοχύρωση συνταξιοδοτικού δικαιώματος και να συνταξιοδοτηθούν πριν από τα 67 ή ακόμη και πριν από τα 62 έτη, ανάλογα με την κατηγορία τους.
Οι νέοι ασφαλισμένοι, που υπάγονται στην ασφάλιση από την 1η Ιανουαρίου 1993 και μετά, αξιοποιούν τα πλασματικά έτη κυρίως για να συμπληρώσουν τα 40 χρόνια ασφάλισης και να συνταξιοδοτηθούν στα 62 αντί για τα 67, εξασφαλίζοντας ταυτόχρονα μεγαλύτερη ανταποδοτική σύνταξη.
Ο πλασματικός χρόνος μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη συμπλήρωση των ακόλουθων προϋποθέσεων:
- της 40ετίας σε όλα τα ασφαλιστικά ταμεία, τόσο για παλαιούς όσο και για νέους ασφαλισμένους,
- της 35ετίας σε ΙΚΑ, ΟΑΕΕ και ΕΤΑΑ έως το 2012,
- της 25ετίας στο Δημόσιο έως το 2010,
- της 25ετίας στο Δημόσιο για τα έτη 2011 και 2012, καθώς και των 36 ή 37 ετών μετά το 2012,
- των 21 και 23 ετών για τρίτεκνους δημοσίους υπαλλήλους κατά τα έτη 2011 και 2012,
- της 25ετίας έως το 2012 στα Ταμεία ΔΕΚΟ και τραπεζών για μητέρες,
- των 5.500 ημερών ασφάλισης έως το 2012 για μητέρες με ανήλικο παιδί.
Ποιοι χρόνοι αναγνωρίζονται
Οι ασφαλισμένοι μπορούν να αναγνωρίσουν, μεταξύ άλλων:
- χρόνο στρατιωτικής θητείας,
- χρόνο σπουδών,
- χρόνο ανεργίας,
- χρόνο ασθένειας,
- χρόνο ανατροφής παιδιών,
- γονική άδεια,
- εκπαιδευτική άδεια άνευ αποδοχών,
- χρόνο κύησης και λοχείας,
-χρόνο άσκησης ελεύθερου επαγγέλματος πριν από την εγγραφή στον ασφαλιστικό φορέα,καθώς και άλλους χρόνους που προβλέπει η ασφαλιστική νομοθεσία.
Τι ισχύει σε Δημόσιο και ιδιωτικό τομέα
Στον ιδιωτικό τομέα, οι ασφαλισμένοι μπορούν να χρησιμοποιήσουν τα πλασματικά έτη τόσο για τη θεμελίωση συνταξιοδοτικού δικαιώματος όσο και για την προσαύξηση της σύνταξης.
Στο Δημόσιο, όσοι έχουν ήδη θεμελιώσει δικαίωμα με τον πραγματικό χρόνο υπηρεσίας μπορούν να αναγνωρίσουν πλασματικά έτη αποκλειστικά για την αύξηση της σύνταξής τους.
Η αύξηση του κατώτατου μισθού στα 920 ευρώ από την 1η Απριλίου 2026 οδήγησε και σε αύξηση του ελάχιστου κόστους εξαγοράς πλασματικών ετών.
Το ελάχιστο ποσό διαμορφώνεται πλέον στα 184 ευρώ για κάθε μήνα αναγνώρισης, έναντι 176 ευρώ που ίσχυαν έως το τέλος Μαρτίου.
Ενδεικτικά, το κόστος ανέρχεται σε:
- 2.208 ευρώ για ένα έτος,
- περίπου 6.624 ευρώ για τρία έτη,
- πάνω από 11.000 ευρώ για πέντε έτη,
-:πάνω από 15.000 ευρώ για επτά έτη, ανάλογα πάντοτε με τις αποδοχές του ασφαλισμένου.
Η αύξηση αφορά μόνο τις νέες αιτήσεις που υποβάλλονται από την 1η Απριλίου 2026 και μετά. Όσοι είχαν ήδη καταθέσει αίτηση διατήρησαν το προηγούμενο χαμηλότερο κόστος.
Πώς υπολογίζεται το κόστος
Στο Δημόσιο, η εξαγορά κυμαίνεται από 6,67% έως 20% των συντάξιμων αποδοχών.
Στον ιδιωτικό τομέα, το κόστος αντιστοιχεί στο 20% των μεικτών αποδοχών.
Για τους ελεύθερους επαγγελματίες, υπολογίζεται με βάση την ασφαλιστική κατηγορία που έχουν επιλέξει.
Η εξόφληση μπορεί να γίνει εφάπαξ, σε μηνιαίες δόσεις ή με παρακράτηση από τη σύνταξη όταν η αίτηση αναγνώρισης υποβάλλεται ταυτόχρονα με την αίτηση συνταξιοδότησης.
Αναδημοσίευση από https://www.dnews.gr/
Διάφορα Ενδιαφέροντα Δημοσιεύματα
Στους συνδέσμους που σας κοινοποιούμε, μπορείτε να διαβάσετε διάφορα δημοσιεύματα σχετικά με τον χώρο μας και όχι μόνον:
- https://www.documentonews.gr/article/pasok-17-desmefseis-gia-tous-syntaxiouchous-aichmi-to-ekas-kai-i-stadiaki-epanafora-tis-13is-syntaxis/.
- https://tempo24.news/stin-kinitopoiisi-kata-tis-arsis-monimotitas-sto-dimosio-symmetechei-to-somateio-ippokratis/
- https://tempo24.news/lamia-synagermos-gia-krousmata-salmonelas/
- https://www.alfavita.gr/oikonomia/553056_oria-ilikias-syntaxiodotisis-poioi-pane-gia-syntaxi-meta-ta-67-kai-poioi-ti.
Τρίτη 14 Ιουλίου 2026
ΔΗ.ΣΥ.Π ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – Η Μονιμότητα αποτελεί Πυλώνα Θεσμικής Σταθερότητας και Δημόσιας Λογοδοσίας
Δεν είναι λοιπόν το πρώτο θέμα η φτωχοποίηση των εργαζομένων, δεν είναι κυρίαρχο πρόβλημα η ακρίβεια, οι εργασιακές συνθήκες, η λειτουργία του κράτους δικαίου, η ανάγκη για λογοδοσία και απονομή Δικαιοσύνης, η επιστροφή της γεωπολιτικής με τρόπο αδυσώπητο για το αύριο.
Το πρόβλημα δεν είναι καν η υποστελέχωση, η λειτουργία των δομών, η απουσία ουσιαστικού σχεδιασμού και υποστήριξης του Δημοσίου Τομέα. Το πρόβλημα είναι η άρση της μονιμότητας. Μια πολιτική η οποία θα συμπληρωθεί από την υποχώρηση των δημόσιων αγαθών και τη διαμόρφωση ενός οδικού χάρτη που θα εκχωρήσει σχεδόν τα πάντα στους ιδιώτες.
Η μονιμότητα όμως δεν είναι ένα προνόμιο ούτε μια τυπική διάταξη του Υπαλληλικού Κώδικα. Είναι ένας θεμελιώδης θεσμός που προστατεύει το δημόσιο συμφέρον, τη νομιμότητα και τη συνέχεια του κράτους. Στο κράτος η μονιμότητα διασφαλίζει ότι οι υπάλληλοι θα σέβονται το Σύνταγμα και τον νόμο (κι όχι τον πολιτικό τους προϊστάμενο σε περίπτωση που υπάρχει διάσταση ανάμεσα στον νόμο και σε αυτό που ζητά ο υπουργός).
Στην Ελλάδα έχει καλλιεργηθεί επί δεκαετίες η εντύπωση ότι η μονιμότητα είναι «το πρόβλημα». Ότι εμποδίζει την αποτελεσματικότητα, ότι παράγει αδράνεια, ότι προστατεύει τους «ανίκανους». Αυτή η αφήγηση είναι πολιτικά βολική, αλλά επιστημονικά αβάσιμη. Τα τελευταία χρόνια εκατοντάδες υπάλληλοι απομακρύνθηκαν λόγω πειθαρχικών παραπτωμάτων.
Το ζήτημα της μονιμότητας στην πραγματικότητα αφορά με τρόπο κυρίαρχο τα ακόλουθα πεδία λειτουργίας του ελληνικού κράτους.
- Τη σχέση πολιτικής – διοίκησης.
- Τη λειτουργία και την ποιότητα της δημοκρατίας και του κράτους δικαίου.
- Την ικανότητα του κράτους να σχεδιάζει, να εφαρμόζει, να παράγει δημόσιες πολιτικές.
115 χρόνια έχουν περάσει από την καθιέρωση της μονιμότητας των Δημοσίων Υπαλλήλων με το Σύνταγμα του 1911. Η στόχευση της πολιτικής αυτής ήταν να μπει ένα τέλος στην πρακτική της απόλυσης των δημοσιών υπαλλήλων κάθε φορά που άλλαζε η κυβέρνηση. Η άρση της μονιμότητας επαναφέρει τις χειρότερες εκφάνσεις του κοτζαμπασισμού στη δημόσια ζωή.
Η κυβέρνηση που επικοινωνιακά παρουσιάζει την άρση της μονιμότητας ως βαθιά μεταρρύθμιση είναι η ίδια κυβέρνηση που με τις πολιτικές της γιγάντωσε τη στρατιά των μετακλητών υπαλλήλων ενώ ταυτόχρονα με την προσφιλή τακτική της ανάθεσης σημαντικού μέρους του έργου διαφόρων υπουργείων και δομών σε υψηλού κόστους εταιρείες συμβούλων, έχει οδηγήσει στην απαξίωση του προσωπικού που υπηρετεί σε κρίσιμες υπηρεσίες και στην σταδιακή απίσχνασή του.
Την ίδια ώρα παγιώνεται και βαθαίνει ως κανονικότητα η απασχόληση χιλιάδων εργαζομένων σε μορφές ελαστικής εργασίας. Σχολεία, δήμοι, νοσοκομεία, υπηρεσίες όπως η ΔΥΠΑ λειτουργούν με την εργασία που προσφέρουν χιλιάδες συμβασιούχοι. Με αυτόν τον τρόπο όμως η μονιμότητα καταργείται σταδιακά από την πίσω πόρτα. Για ένα μεγάλο μέρος του δημόσιου η μονιμότητα έχει ήδη αρθεί Όμως χωρίς σταθερή και μόνιμη εργασία δεν χτίζεις γνώση, συνέχεια και θεσμική μνήμη στη δημόσια διοίκηση.
Η συζήτηση για τη λειτουργία του Κράτους, τα δημόσια αγαθά, την αξιολόγηση και την αξιοκρατία είναι μια εξαιρετικά σοβαρή συζήτηση. Σε μια πραγματικότητα όπου έχει σπάσει κάθε ρεκόρ πρόσληψης μετακλητών, όπου για χρόνια δεν έχουν γίνει κρίσεις για τις θέσεις ευθύνης σε μεγάλο κομμάτι του Δημοσίου και όπου τα δημόσια αγαθά της υγείας και της παιδείας υποχωρούν, η ανάγκη για σοβαρές μακροπρόθεσμες πολιτικές μέσα από εθνικό διάλογο και επιστημονική τεκμηρίωση είναι πιο ισχυρή από ποτέ. Η εργαλειοποίηση του κοινωνικού αυτοματισμού εν όψει της επικείμενης συνταγματικής αναθεώρησης δεν είναι αυτό που χρειάζεται σήμερα η ελληνική κοινωνία.
Η συζήτηση για τη μονιμότητα είναι συζήτηση για το μέλλον της ελληνικής δημοκρατίας. Για το πώς αντιλαμβανόμαστε την εξουσία, τον πολίτη, τον ρόλο του κράτους.
Χωρίς μονιμότητα:
- ο υπάλληλος δεν προστατεύεται,
- η διοίκηση διστάζει να πει δύσκολες αλήθειες στην πολιτική ηγεσία,
- η διαφθορά δεν αποκαλύπτεται,
- οι δημόσιες πολιτικές δεν έχουν συνέχεια,
- το κράτος κινδυνεύει να μετατραπεί σε εργαλείο της εκάστοτε εκτελεστικής εξουσίας, αντί σε θεσμικό εγγυητή του δημοσίου συμφέροντος.
Γι’ αυτό και οι περισσότερες σύγχρονες δημοκρατίες έχουν μονιμότητα.
Όχι από συνήθεια. Από ανάγκη.
Η μονιμότητα δεν είναι αναχρονισμός. Είναι προαπαιτούμενο στις δημοκρατίες που θέλουν διοίκηση επαγγελματική και όχι Κομματική.
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑ
Παρέμβαση της ΠΟΕΔΗΝ για μεταφορά κανονικών αδειών παρελθόντων ετών στα επόμενα έτη. Υπάρχει δέσμευση για άμεση νομοθετική ρύθμιση.
Με έγγραφο μας υπ’αριθμ. 529/10.2.2026, είχαμε επισημάνει την ψήφιση νομοθετικής ρύθμισης για την παράταση χορήγησης των υπόλοιπων ημερών κανονικής άδειας των ετών 2024 και 2025 τα επόμενα χρόνια, ώστε να μην χαθεί καμία κανονική άδεια που δεν έχει δοθεί λόγω υπηρεσιακών αναγκών.
Επισημαίνουμε ότι με το άρθρο 44 του νόμου 5194/2.5.2025 είχε γίνει παρόμοια μεταφορά των κανονικών αδειών παρελθόντων ετών στα επόμενα έτη.
Από την Ε.Ε. της ΠΟΕΔΗΝ
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
ΠΟΕΔΗΝ: Υπεγράφη η ΚΥΑ για αύξηση στους μισθούς των 4.000 συναδέλφων μέσω ΔΥΠΑ
ΠΡΟΣ ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΜΕΛΗ ΠΟΕΔΗΝ Συνάδελφοι Η ΚΥΑ που προβλέπει αυξήσεις στους μισθούς στους συναδέλφους των 4.000 μέσω ΔΥΠΑ υπεγράφη από ...
-
Την άμεση υλοποίηση της ένταξης των νοσηλευτών, βοηθών νοσηλευτών, οδηγών και βοηθών ασθενοφόρων – διασωστών του ΕΣΥ και του ΕΚΑΒ στα ...
-
Σύνταξη στα 62 αντί στα 67 κατοχυρώνουν χιλιάδες νοσηλευτές και διασώστες των δημοσίων νοσοκομείων με την αναδρομική ένταξή τους στα ...
-
Στο αυτόφωρο παραπέμφθηκαν να δικαστούν ο νοσηλευτής και οι δύο συνοδοί ασθενούς που συνελήφθησαν για το μεταξύ τους επεισόδιο το οποίο φέ...
