Το παράδοξο της αξιολόγησης στην Ηλεία…«4 στα 5» στα χαρτιά, διακομιδές στην Πάτρα στην πράξη - Πίσω από τους δείκτες, η πραγματικότητα στα νοσοκομεία και της Ηλείας παραμένει αμείλικτη, με γιατρούς και νοσηλευτές να δίνουν καθημερινή μάχη με τις ελλείψεις.

    Η πρόσφατη δημοσιοποίηση των αποτελεσμάτων της αξιολόγησης του Υπουργείου Υγείας για τα νοσοκομεία της χώρας προκάλεσε, αν μη τι άλλο, εύλογη απορία, για να μην πούμε… έκπληξη! Όταν οι αριθμοί δείχνουν βαθμολογίες που αγγίζουν το «άριστα» (πάνω από 4 στα 5) και καταγράφουν υψηλά ποσοστά ικανοποίησης των ασθενών, ειδικά προς το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό, αναρωτιέται κανείς αν μιλάμε για τις ίδιες δομές που εξυπηρετούν καθημερινά και τους πολίτες της Ηλείας.

  Τα συγκεκριμένα στοιχεία προέρχονται από το σύστημα καταγραφής ικανοποίησης     ασθενών που εφαρμόζει το Υπουργείο Υγείας μέσω ερωτηματολογίων που συμπληρώνουν οι νοσηλευόμενοι ή οι συνοδοί τους. Είναι ενδεικτικό ότι η 6η ΥΠΕ καταγράφει μια από τις υψηλότερες επιδόσεις πανελλαδικά όσον αφορά την εμπιστοσύνη και τη συμπεριφορά του προσωπικού, αγγίζοντας το 87% στην ευγένεια και τον σεβασμό των γιατρών και το 82% στην εμπιστοσύνη προς τους νοσηλευτές.

   Το παράδοξο αυτής της υψηλής βαθμολογίας εξηγείται σε μεγάλο βαθμό από το γεγονός ότι ο πολίτης που εισάγεται στο νοσοκομείο βλέπει ιδίοις όμμασι γιατρούς και νοσηλευτές να ξεπερνούν τα ανθρώπινα όριά τους. Το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό αναμφισβήτητα αξίζει και με το παραπάνω κάθε υψηλή βαθμολογία και έπαινο, καθώς δίνει καθημερινά μια τεράστια μάχη με αυταπάρνηση. Η υψηλή αυτή βαθμολογία αποτελεί μια δίκαιη ηθική επιβράβευση και εκδήλωση ευγνωμοσύνης απέναντι στον γιατρό ή τον νοσηλευτή που παλεύει εξαντλημένος. Όμως, η άξια προσπάθεια του προσωπικού από μόνη της δεν αρκεί για να συγκαλύψει τις δομικές ελλείψεις του συστήματος, ούτε σημαίνει έγκριση για τη συνολική κατάσταση στις υποδομές υγείας. Παράλληλα, στις έρευνες αυτές απαντούν συνήθως όσοι ολοκλήρωσαν τη νοσηλεία τους και εξήλθαν με ασφάλεια, με αποτέλεσμα η ταλαιπωρία της αναμονής στα ΤΕΠ ή η αγωνία της διακομιδής να «ξεχνιέται» μπροστά στο αίσθημα της ανακούφισης ότι επιστρέφουν σπίτι τους.

    Πίσω από τους δείκτες, η πραγματικότητα στα νοσοκομεία και της Ηλείας παραμένει αμείλικτη, με γιατρούς και νοσηλευτές να δίνουν καθημερινή μάχη με τις ελλείψεις. Στη ΝΜ Πύργου, για παράδειγμα, ένας και μοναδικός εφημερεύων καλείται συχνά να τρέχει ασταμάτητα από την κλινική στα ΤΕΠ, δίνοντας προτεραιότητα στη φροντίδα των ασθενών και αφήνοντας πίσω γραφειοκρατικές διαδικασίες όπως τα εξιτήρια. Την ίδια στιγμή, η υποστελέχωση σε κρίσιμες ειδικότητες προκαλεί καθημερινές διακομιδές προς την Πάτρα, ακόμα και για περιστατικά που θα μπορούσαν να αντιμετωπιστούν τοπικά, ταλαιπωρώντας και επιβαρύνοντας οικονομικά τους πολίτες.

     Η αξιολόγηση είναι αναμφίβολα ένα απαραίτητο εργαλείο για κάθε σύγχρονο δημόσιο σύστημα, όμως όταν τα αποτελέσματα των δεικτών απέχουν παρασάγγας από τη βιωματική εμπειρία των πολιτών, το σύστημα κινδυνεύει να χάσει την αξιοπιστία του. Το να αποτυπώνεται μια εικόνα «σχεδόν αρίστου» όταν οι δομές υγείας της περιφέρειας λειτουργούν στα όρια της εξάντλησης, δεν λύνει το πρόβλημα.    Η πραγματική αξιολόγηση δεν μετριέται μόνο με ερωτηματολόγια, αλλά με την πληρότητα των κλινικών, την κάλυψη των εφημεριών και την ασφάλεια που νιώθει ο πολίτης όταν χρειαστεί το ΕΣΥ στον τόπο του.

Αναδημοσίευση από https://www.patrisnews.