Παρασκευή 20 Νοεμβρίου 2026

ΠΟΕΔΗΝ: 24ωρη Απεργία την Τετάρτη 25 Νοεμβρίου 2026 και 10.30πμ Συγκέντρωση στην Πλατεία Κλαυθμώνος, εκφράζουμε νέα κραυγή αγωνίας για το μέλλον του ΕΣΥ.

    Η Δημόσια Υγεία βρίσκεται σε τέλμα, καθότι οι δυσχέρειες στην παροχή των υπηρεσιών στους ασθενείς είναι εμφανείς, παρότι προσπαθούμε να προσφέρουμε ασφαλείς υπηρεσίες λόγω των σοβαρών ελλείψεων προσωπικού.
    Το προσωπικό των Νοσοκομείων σε σχέση με τον Νοέμβριο του 2021 (πανδημία) μειώνεται συνεχώς παρά τις προκηρύξεις που γίνονται. Προκηρύξεις που δεν προσελκύουν το ενδιαφέρον υποψηφίων και έχουμε ανακύκλωση του ίδιου προσωπικού αφού Συμβασιούχοι γίνονται μόνιμοι ή οι μόνιμοι επιλέγουν μέσω των νέων προκηρύξεων άλλα Νοσοκομεία να εργαστούν, κυρίως για οικονομικούς λόγους αφού οι μισθοί μας δεν φτάνουν ούτε για το ενοίκιο του σπιτιού.
   Οι Νοσηλευτικές Πανεπιστημιακές Σχολές έπαψαν να προσελκύουν φοιτητές. Έτσι εφέτος το 34% των θέσεων στα Πανεπιστήμια είναι κενές. Διατέθηκαν 1.554 θέσεις στις πανεπιστημιακές σχολές και καλύφθηκαν μόνο οι 1.027 θέσεις. Οι 527 θέσεις έμειναν κενές.
   Μόνιμοι και Συμβασιούχοι εργαζόμενοι στα Νοσοκομεία παραιτούνται μαζικά από το ΕΣΥ αναζητώντας δουλειά στον ιδιωτικό τομέα ή στο εξωτερικό.
   Στο μέλλον θα αναζητείται προσωπικό για πρόσληψη και δεν θα υπάρχει διαθέσιμο. Φυσικά δεν θα πρέπει να ελπίζει κανείς σε εισαγωγή από άλλες χώρες επαγγελματιών υγείας, καθότι η Ελλάδα δεν μπορεί να προσελκύσει προσωπικό από τρίτες χώρες λόγω των χαμηλών μισθών και των δυσμενών συνθηκών εργασίας εξαιτίας των σοβαρών ελλείψεων προσωπικού. Το προσωπικό εργάζεται σε συνθήκες εργασιακής εξουθένωσης χωρίς να τηρούνται τα θεσμοθετημένα ωράρια εργασίας με χιλιάδες οφειλόμενα ρεπό και άδεις παρελθόντων ετών. Το συνεχώς μειούμενο προσωπικό αδυνατεί να υποστηρίζει τις ανεπτυγμένες υπηρεσίες του ΕΣΥ. Σταδιακά θα υποχωρεί ο Δημόσιος Τομέας Υγείας και επειδή κενά δεν μπορούν να υπάρξουν, τον χώρο καταλαμβάνει ο ιδιωτικός τομέας, με τον πολίτη να βάζει βαθιά το χέρι στην τσέπη για αγορά υπηρεσιών εντός και εκτός του Συστήματος Υγείας. Πλησιάζουν οι ιδιωτικές δαπάνες στη χώρα μας το 40% των συνολικών δαπανών. Έχουμε το μεγαλύτερο ποσοστό από τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
   Για να αντιστραφεί η κατάσταση θα πρέπει η δημόσια δαπάνη υγείας να αυξηθεί σταδιακά από 5,5% του ΑΕΠ στο 7,5% του ΑΕΠ (μέσος όρος των χωρών της Ε.Ε.).
Να αυξηθούν γενναία οι μισθοί.
  Ένας Τραυματιοφορέας ως πρώτο μισθό λαμβάνει 708,24€
    Ένας ΔΕ Βοηθός Νοσηλευτής ως πρώτο μισθό λαμβάνει 768,98€
  Ένας Νοσηλευτής Πανεπιστημιακής Εκπαίδευσης ως πρώτο μισθό λαμβάνει 860,03€
  Ένας Γιατρός Επιμελητής Β’ ως πρώτο μισθό λαμβάνει 1.313,14€
   Για φουλ κυκλικό ωράριο 7 νύκτες, 7 απογεύματα, 7 πρωινά και 3 αργίες το μήνα, ο νοσηλευτής λαμβάνει 100 ευρώ ως πρόσθετες αμοιβές.
ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΣΤΕ ΓΙΑ:
Αύξηση μισθών
Χορήγηση 13ου και 14ου μισθού
Μονιμοποίηση Συμβασιούχων
Προσλήψεις μόνιμου προσωπικού
Αύξηση χρηματοδότησης
                  Για το μέλλον της Δημόσιας Υγείας
      ΠΡΟΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 9:30πμ ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΥΓΕΙΑΣ
                       Από την Ε.Ε. της ΠΟΕΔΗΝ

Δουλειά 41 ετών δεν φτάνει για σύνταξη – Πολιτικές παραμβάσεις για το ρεπορτάζ της «Πολιτείας»

 Το ρεπορτάζ της εφημερίδας «Πολιτεία» για την 57χρονη νοσηλεύτρια Νοσοκομείου της Πάτρας που συμπλήρωσε 41 χρόνια ασφάλισης αλλά δεν μπορεί να συνταξιοδοτηθεί πριν τα 62 της εξαιτίας υπουργικής διάταξης, ξεπέρασε τα όρια μιας ατομικής εργασιακής υπόθεσης.
    Η αποκάλυψη της εφημερίδας πριν από δύο εβδομάδες προκάλεσε πολιτικό ενδιαφέρον και διαδοχικές παρεμβάσεις, αναδεικνύοντας ένα ζήτημα που σύμφωνα με όσους γνωρίζουν εκ των έσω, αφορά χιλιάδες εργαζομένους. Στο επίκεντρο βρίσκεται η υποχρέωση συνδυαστικής συμπλήρωσης του 62ου έτους ηλικίας και 40 ετών ασφάλισης.
   Η εν λόγω νοσηλεύτρια έχει ξεπεράσει τον απαιτούμενο ασφαλιστικό χρόνο (41 έτη), ωστόσο καλείται να παραμείνει στην εργασία από τα 57 της που είναι σήμερα μέχρι και τα 62.
     Αυτό σημαίνει, όπως επισημαίνει και ο δικηγόρος της, ότι θα συνεχίσει να καταβάλλει εισφορές, χωρίς φυσικά αυτή η πρόσθετη ασφαλιστική επιβάρυνση να μεταφράζεται σε ανάλογη αύξηση της μελλοντικής σύνταξης.
   Μετά τη συμπλήρωση της 40ετίας η όποια εισφορά πάει… υπέρ πίστεως, παραμένει «δώρο» στο Ταμείο! Αξιοσημείωτο επίσης και το γεγονός ότι η ίδια υποχρεούται να παραμείνει σε μια θέση εργασίας που κάλλιστα θα μπορούσε να καλυφθεί από νεότερο εργαζόμενο.
ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ
   Η υπόθεση κινητοποίησε πολιτικά πρόσωπα από διαφορετικούς χώρους.
  • Η βουλευτής Αχαΐας της Νέας Αριστεράς, Σία Αναγνωστοπούλου, ετοίμασε σχετικό ερώτημα προς το αρμόδιο υπουργείο.
  • Ο ευρωβουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, Γιώργος Αυτιάς, υπογράμμισε ότι δεν πρόκειται για μεμονωμένη περίπτωση, αλλά για ζήτημα που απασχολεί χιλιάδες εργαζομένους.
  • Πρωτοβουλία για την ανάδειξή του, τόσο στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ όσο και σε ευρωπαϊκά όργανα, ανέλαβε και ο ευρωβουλευτής του κόμματος, Νίκος Φαραντούρης.
  • Παράλληλα, η εκπρόσωπος Τύπου της ΕΛΑΣ, Θεώνη Κουφονικολάκου, μαζί με τον τομεάρχη Εργασίας και εργατολόγο Διονύση Τεμπονέρα, προωθούν ήδη το θέμα, βάζοντάς το ψηλά στην ατζέντα του εργασιακού-ασφαλιστικού και εξετάζοντας δυνατότητες παρέμβασης. Μάλιστα, ο κ. Τεμπονέρας σημείωσε στην «Πολιτεία» ότι είναι γνωστό το πρόβλημα και ότι «η διάταξη ισχύει από το 2012, με τον νόμο 4093/2012». Τόνισε πως «ο νόμος απαιτεί σωρευτικά τη συμπλήρωση τόσο των 62 ετών όσο και των 40 ετών ασφάλισης» και επίσης διευκρίνισε ότι αντίστοιχο ζήτημα υπάρχει και στον ιδιωτικό τομέα.
  • Παρέμβαση έγινε και από τον Ανδρέα Παναγιωτόπουλο, με κοινοβουλευτική ερώτηση που ήταν η τελευταία του πριν την παραίτησή του από βουλευτής ώστε να προσχωρήσει στο κόμμα του Αλέξη Τσίπρα.
  Το ερώτημα πλέον είναι αν οι παρεμβάσεις θα οδηγήσουν σε νομοθετική επανεξέταση. Ο δικηγόρος-εργατολόγος Κωνσταντίνος Καλατζής, που εκπροσωπεί τη νοσηλεύτρια, ζητά να αρθεί ο εγκλωβισμός όσων έχουν συμπληρώσει 40 χρόνια πραγματικής εργασίας, προτείνοντας είτε κατάργηση του ηλικιακού ορίου είτε αναλογική μείωσή του.
  Η συζήτηση αποκτά έτσι ευρύτερες κοινωνικές και εργασιακές συνέπειες για πολλούς ασφαλισμένους.
Από την έντυπη έκδοση της εφημερίδας «Πολιτεία»

Απόρρητη Γραμμή: Οι δικηγόροι και το «κλωτσοσκούφι» τους. Ποιος θα ελέγξει τις αναθέσεις της 6ης ΥΠΕ;

   Με χθεσινή διευκρινιστική ανακοίνωσή του, ο Δικηγορικός Σύλλογος της Πάτρας επιχειρεί να ανασκευάσει τις εντυπώσεις που προκάλεσε η προηγούμενη τοποθέτησή του σχετικά με το πολύκροτο θέμα των απευθείας αναθέσεων νομικών υποθέσεων από την 6η ΥΠΕ και άλλους δημόσιους φορείς σε συγκεκριμένους δικηγόρους.
   Μια υπόθεση που έχει προκαλέσει εύλογα ερωτήματα για τα κριτήρια επιλογής των δικηγόρων, τη συχνότητα των αναθέσεων και το ύψος των αμοιβών τους.
   Με τη χθεσινή ανακοίνωση-ανακυβίστηση, τονίζεται ότι το ΔΣ αποφάσισε στις 13 Νοεμβρίου να διαβιβασθεί από τον πρόεδρό του στον πρόεδρο του Πειθαρχικού Συμβουλίου αίτηση συναδέλφων, χωρίς η απόφαση να κατονομάζει κανέναν δικηγόρο και να του αποδίδει συγκεκριμένη πράξη.
Ακολούθως υποστηρίζεται ότι «η διαβίβαση δεν αποτελεί παραπομπή δικηγόρων στο Πειθαρχικό Συμβούλιο, δεν συνιστά άσκηση πειθαρχικής δίωξης και δεν παρέχει κρίση ότι τελέσθηκε πειθαρχικό παράπτωμα. Αν η αίτηση τεθεί στο αρχείο ή αν παραγγελθεί προκαταρκτική εξέταση, το αποφασίζει ο πρόεδρος του Πειθαρχικού Συμβουλίου».
  Το νεότερο, εν τέλει, της διευκρίνισης είναι ότι η πλειοψηφία του ΔΣ εμφανίζεται να επιδιώκει να νίψει τας χείρας της, σπεύδοντας να ξεκαθαρίσει πως δεν καθιστά εγκαλούμενα συγκεκριμένα μέλη του Συλλόγου.
   Γιατί χρειάστηκε, όμως, αυτή η δεύτερη ανακοίνωση; Τι ακριβώς μεσολάβησε και κρίθηκε αναγκαίο να αποσαφηνιστεί εκ των υστέρων το περιεχόμενο μιας απόφασης που είχε ήδη δημοσιοποιηθεί;
   Ουδείς φυσικά υποστήριξε ότι έχει απολεσθεί το τεκμήριο της αθωότητας από τους δικηγόρους που έχουν αναλάβει υποθέσεις της 6ης ΥΠΕ και άλλων φορέων του Δημοσίου.
   Ουδείς, ωστόσο, μπορεί να παραβλέπει την ουσία της υπόθεσης, εγκλωβίζοντας τη δημόσια συζήτηση σε μια αντιπαράθεση περί διατυπώσεων.
   Δηλαδή, αυτός ο πρόεδρος του Πειθαρχικού ποιον θα καλέσει, εφόσον αποφασίσει τη διερεύνηση της υπόθεσης, για να διακριβώσει την αλήθεια ή μη των δημοσιευμάτων για τις υψηλές αμοιβές και τις επαναλαμβανόμενες αναθέσεις, αν όχι τους αρμόδιους εκπροσώπους των δημόσιων φορέων και τα μέλη του Δικηγορικού Συλλόγου που χειρίστηκαν τις συγκεκριμένες υποθέσεις;
   Υπ’ αυτή την έννοια, είναι προφανές ότι η διαβίβαση της υπόθεσης στο αρμόδιο πειθαρχικό όργανο μπορεί να οδηγήσει, εφόσον κριθεί αναγκαίο, και στην εξέταση του ρόλου των προσώπων που εμπλέκονται στις επίμαχες αναθέσεις.
   Το πιο σοβαρό, βέβαια, στη στάση του ΔΣ δεν αφορά την αμφιλεγόμενη πρωτοβουλία του να διαβιβάσει την υπόθεση στο Πειθαρχικό, αλλά μια τρανταχτή παράλειψή του.
   Μια παράλειψη που, εάν αποκατασταθεί, θα μπορούσε να ανοίξει τον δρόμο για ουσιαστική και ανεξάρτητη διερεύνηση του συνόλου των επίμαχων αναθέσεων και των συνθηκών υπό τις οποίες πραγματοποιήθηκαν.

   Αυτό, βεβαίως, δεν ισοδυναμεί με άσκηση πειθαρχικής δίωξης ούτε προδικάζει την ύπαρξη παραπτώματος.
   Συνεπώς, η δεύτερη ανακοίνωση του Συλλόγου, ανεξαρτήτως της νομικής ακρίβειας των διευκρινίσεών της, δημιουργεί την εντύπωση μιας προσπάθειας να περιοριστεί ο αντίκτυπος της πρώτης.

ΠΗΡΕ ΤΟΝ ΛΑΘΟΣ ΔΡΟΜΟ

   Η παράλειψη επισημαίνεται από τον έγκριτο δικηγόρο Θόδωρο Χρονόπουλο: «Αυτό που γνωρίζω εγώ είναι ότι αλλεπάλληλα δημοσιεύματα δεν έχουν διαψευστεί, άρα βρισκόμαστε μπροστά σε πραγματικά περιστατικά.
Απόρρητη Γραμμή: Οι δικηγόροι και το «κλωτσοσκούφι» τους. Ποιος θα ελέγξει τις αναθέσεις της 6ης ΥΠΕ;
  Ατυχώς ο σύλλογός μας ακολουθεί έναν λάθος δρόμο από την ώρα που έλαβε μια προπετή απόφαση.
  Βρισκόμαστε μπροστά σ’ ένα “σύστημα” το οποίο προκύπτει ότι δεν έχει τηρήσει τις αρχές της νομιμότητας, της φανερής δράσης της διοίκησης και της χρηστής διαχείρισης, που προστατεύονται από το Σύνταγμα.
  Η παραπομπή, λοιπόν, στο Πειθαρχικό έχει παρελκυστική και ανούσια σημασία. Αντιθέτως, πρέπει ο φορέας μας να υποβάλει άμεσα αίτημα στην Εθνική Αρχή Διαφάνειας. Οι ελεγκτές της Δημόσιας Διοίκησης έχουν την εμπειρία να ερευνήσουν και να συντάξουν ένα ασφαλές πόρισμα για το αν έχει τελεστεί ή όχι το αδίκημα της απιστίας. Πρέπει, δηλαδή, πρώτα η Εθνική Επιτροπή Διαφάνειας να κάνει τις διαπιστώσεις της και ακολούθως να πράξει αναλόγως το Εφετείο, αφού θα έχει ενημερωθεί αν έχουν βεβαιωθεί ή όχι πειθαρχικά παραπτώματα».
  Παράλληλα, ο κ. Χρονόπουλος αναφέρεται και στην ποινική διάσταση που θα μπορούσε να αποκτήσει η υπόθεση, εφόσον προκύψουν σχετικά στοιχεία.
  «Κοιτάξτε, οι εισαγγελικές αρχές συνήθως παρεμβαίνουν όταν έχουν μια βεβαιότητα ότι διαπράχθηκαν αδικήματα. Αν είχαν μια έκθεση στη διάθεσή τους π.χ. από την Εθνική Αρχή Διαφάνειας, όπως προανέφερα, θα ήταν εύκολο να αναλάβουν σχετικές πρωτοβουλίες. Βέβαια, δεν είμαι αντίθετος και τώρα να προχωρήσουν σε διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης, διότι στη συγκεκριμένη υπόθεση είναι βέβαιο ότι έχει “ερεθιστεί” το περί δικαίου αίσθημα».

ΑΜΕΤΟΧΟΣ Ο ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ

   Η δημόσια συζήτηση για τις αναθέσεις νομικών υποθέσεων έχει φέρει στο επίκεντρο της κριτικής και τον διοικητή της 6ης ΥΠΕ, Ηλία Θεοδωρόπουλο.
Απόρρητη Γραμμή: Οι δικηγόροι και το «κλωτσοσκούφι» τους. Ποιος θα ελέγξει τις αναθέσεις της 6ης ΥΠΕ;
 Το ζητούμενο δεν είναι να δημιουργούνται εντυπώσεις, αλλά να δίνονται συγκεκριμένες απαντήσεις για τη διαχείριση δημόσιου χρήματος.
  Στις δημόσιες τοποθετήσεις του, ο κ. Θεοδωρόπουλος έχει εστιάσει, μεταξύ άλλων, στην αμοιβή των 18.600 ευρώ με ΦΠΑ γνωστού καθηγητή και καταξιωμένου ποινικολόγου, ο οποίος χειρίζεται μια πράγματι σοβαρή υπόθεση της 6ης ΥΠΕ.
   Ωστόσο, το ζήτημα δεν εξαντλείται στη συγκεκριμένη ανάθεση. Η ουσία βρίσκεται στο συνολικό πλαίσιο επιλογής εξωτερικών δικηγόρων, στη συχνότητα με την οποία ανατίθενται υποθέσεις στα ίδια πρόσωπα, στο κόστος των υπηρεσιών και στην αιτιολόγηση των σχετικών αποφάσεων.
  Σχολιάσαμε και πράγματι και θέσαμε ερωτηματικά για το ύψος της συγκεκριμένης αμοιβής. Ομως, όχι διότι ένας έγκριτος δικηγόρος δεν αξίζει να αμείβεται με μεγάλα ποσά.
  Υπάρχουν και αμοιβές που υπερβαίνουν κατά πολύ το ανωτέρω ποσό. Οπως υπάρχουν και αμοιβές με ποσοστά, ύψους εκατοντάδων χιλιάδων ή και εκατομμυρίων ευρώ.
Συνεπώς, ο ψόγος δεν αφορά έναν ιδιώτη επιστήμονα ή οποιονδήποτε επαγγελματία, ο οποίος μπορεί να αμείβεται νόμιμα με μεγάλα χρηματικά ποσά.
   Αντιθέτως, τα ερωτήματα αφορούν τον εντολέα όταν αυτός εκπροσωπεί το Δημόσιο.
   Και στην προκειμένη περίπτωση αφορά τη διοίκηση της 6ης ΥΠΕ και τον κ. Θεοδωρόπουλο, από τους οποίους αναμένονται σαφείς και τεκμηριωμένες απαντήσεις για τα κριτήρια των αναθέσεων και τον προσδιορισμό των σχετικών αμοιβών.
   Διότι άλλο πράγμα είναι η ελεύθερη συμφωνία μιας αμοιβής μεταξύ ιδιωτών και άλλο η διάθεση δημόσιων πόρων, για την οποία απαιτείται τήρηση του εφαρμοστέου θεσμικού πλαισίου και επαρκής αιτιολόγηση των αποφάσεων.
Το κρίσιμο ερώτημα, επομένως, δεν είναι αν ένας καταξιωμένος ποινικολόγος δικαιούται να αμείβεται με 18.600 ευρώ.
  Το κρίσιμο ερώτημα είναι με ποια κριτήρια επιλέγονται οι δικηγόροι, πώς καθορίζονται οι αμοιβές τους και κατά πόσον οι σχετικές αποφάσεις τεκμηριώνονται επαρκώς.
  Σε αυτά τα ερωτήματα οφείλει να επικεντρωθεί η δημόσια συζήτηση.
   Και σε αυτά πρέπει να δοθούν απαντήσεις. Οχι με γενικόλογες διαβεβαιώσεις, αλλά με στοιχεία, αποφάσεις και συγκεκριμένες αιτιολογήσεις.
   Διότι όταν πρόκειται για δημόσιο χρήμα, η διαφάνεια δεν είναι παραχώρηση της διοίκησης. Είναι υποχρέωσή της.

Αναδημοσίευση από https://pelop.gr/

Αύξηση στα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης μετά τις εκλογές - Έκθεση-σοκ της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του ΟΟΣΑ για την αύξηση των ορίων ηλικίας στην Ελλάδα

    Τον τελευταίο καιρό, με αφορμή και την πρόσφατη «Έκθεση 2027 για τη Γήρανση» («2027 Ageing Report») της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, έχει ανοίξει μεγάλη συζήτηση για πιθανή αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης μετά την 1-1-2027, αρχής γενομένης από 1-1-2030, με δύο στοχεύσεις: 
α) το 68ο έτος ηλικίας (αντί του 67ου) ως γενικό όριο εξόδου για πλήρη σύνταξη και
β) το 63ο έτος ηλικίας (αντί του 62ου) ως έτος εξόδου για πρόωρη-μειωμένη σύνταξη.
   Από 1-1-2055 η εισήγηση της Επιτροπής είναι το 70ο έτος ηλικίας ως γενικό όριο εξόδου και το 65ο για πρόωρη συνταξιοδότηση. Τέλος, για το 2080 η Επιτροπή εισηγείται το 72ο ως γενικό όριο εξόδου για πλήρη και το 67ο για πρόωρη σύνταξη.
   Η κυβέρνηση τεχνηέντως συντηρεί, μέσω φιλικών ΜΜΕ και συστημικών επιστημόνων, τη σχετική φιλολογία. Ορισμένα μάλιστα κυβερνητικά στελέχη επικαλούνται την ψηφισμένη και ισχύουσα «ρήτρα προσδοκίμου», -που αρχικά είχε θεσπιστεί με τον πρωτομνημονιακό ν. 3863/2010 και αργότερα επαναθεσπίστηκε και θωρακίστηκε με τον νόμο του γ’ Μνημονίου (4336/2015) που ψήφισαν και τα τρία κόμματα του μνημονιακού τόξου (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ)- και εγείρουν κατά καιρούς τη συζήτηση για αύξηση των ορίων ηλικίας ανδρών και γυναικών από 1-1-2027 ή από 1-1-2030 κι εφεξής.
Κάθε συζήτηση όμως πρέπει να αποκλειστεί άμεσα γιατί η χώρα μας:
- έχει τα μεγαλύτερα σε ισχύ όρια ηλικίας συνταξιοδότησης στην Ευρώπη των 47 κρατών-μελών,
- έχει καταργήσει οριστικά από 1-1-2023 όλες τις πρόωρες συνταξιοδοτήσεις,
- έχει τους πιο γηρασμένους συνταξούχους σε όλη την ΕΕ και
- κινδυνεύει με απόλυτη πληθυσμιακή κατάρρευση αν υποχρεώσει άνδρες και γυναίκες με παιδιά να παραμένουν στην εργασία μέχρι τα βαθειά γεράματα.
   Οφείλουμε να θυμίσουμε ότι η αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης με τον ν. 4336/2015 έως και δώδεκα (12) έτη, είναι η μεγαλύτερη που έχει γίνει ποτέ στην Ευρώπη και ισχύει από 1-1-2023. Καμιά χώρα στην ΕΕ σήμερα δεν έχει σε ισχύ γενικό όριο ηλικίας συνταξιοδότησης το 67ο έτος ή το 62ο με 40 χρόνια ασφάλισης!!
   Σύμφωνα με συγκριτικές δημοσιεύσεις, η ασφαλιστική «μεταρρύθμιση» του 2015 (κυβέρνηση Τσίπρα-Καμένου) ανέβασε τη χώρα μας στην 1η θέση κατάταξης των χωρών με τα υψηλότερα γενικά όρια ηλικίας συνταξιοδότησης από 1-1-2022 και κατά παράταση από 1-1-2023. Επίσης η Ελλάδα συμπεριλαμβάνεται στις πρώτες πέντε χώρες στον κόσμο με τα μεγαλύτερα ηλικιακά όρια συνταξιοδότησης στις γυναίκες.
   Η κατάργηση όλων των πρόωρων συνταξιοδοτήσεων από 1-1-2023, που πλήττει κυρίως τις γυναίκες ασφαλισμένες ενόψει και της όξυνσης του δημογραφικού ζητήματος στη χώρα μας, είναι ακραία αντικοινωνική πρωτοβουλία που έλαβαν οι μνημονιακές κυβερνήσεις και υλοποίησαν όλα τα μνημονιακά κόμματα που ψήφισαν τους ηλικιακούς πίνακες του γ’ Μνημονίου (ν. 4336/2015).
   Αναφορικά με το τεράστιο αυτό ζήτημα, που απασχολεί ολόκληρη την κοινωνία, πρέπει να αναφέρουμε ειδικότερα τα παρακάτω:

ΙΙ. Η «ρήτρα προσδοκίμου» πρωτοθεσπίστηκε με το α’ Μνημόνιο (ν. 3863/2010). «Συγκράτηση» συνταξιοδοτικών δαπανών έως το 2060!!
   Με το α’ Μνημόνιο (ν. 3863/2010, ΦΕΚ Α 115) θεσπίστηκε η «ρήτρα προσδοκίμου» με σημείο αναφοράς το 65ο έτος ηλικίας. Με τη διάταξη του άρθρου 11 (παρ. 3), οι δανειστές της χώρας απαίτησαν και η τότε κυβέρνηση Γ. Α. Παπανδρέου δέχτηκε να αυξάνονται τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης από 1-1-2021 και ανά τριετία μέχρι το 2060 με σημείο αναφοράς το 65ο έτος ηλικίας και με βάση τη μεταβολή τού προσδοκίμου ζωής τού πληθυσμού ολόκληρης της χώρας.
   Η ισχύς αυτής της διάταξης θα άρχιζε την 1-1-2021 με βάση τη μεταβολή τού προσδοκίμου της δεκαετίας 2010-2020, όπως ρητά όριζε η ανωτέρω ρύθμιση (σελ. 2782 ΦΕΚ Α 115), που είχε ως εξής: «3.Τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης των ασφαλισμένων των οργανισμών κοινωνικής ασφάλισης και του Δημοσίου, ανεξαρτήτως χρόνου υπαγωγής στην ασφάλιση, …, ανακαθορίζονται κατά τη μεταβολή του προσδοκίμου ζωής του πληθυσμού της χώρας, με σημείο αναφοράς την ηλικία των 65 ετών. Η ισχύς της παραγράφου αυτής αρχίζει από 1.1.2021 και κατά την πρώτη εφαρμογή της, λαμβάνεται υπόψη η μεταβολή της δεκαετίας 2010 έως και 2020. Από 1.1.2024 τα ανωτέρω όρια ανακαθορίζονται ανά τριετία. Η αναπροσαρμογή των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, γίνεται με κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, που εκδίδεται κατά το τελευταίο έτος κάθε περιόδου με βάση τους σχετικούς δείκτες που προσδιορίζονται από την Ελληνική Στατιστική Αρχή και την Eurostat και αφορούν στην επόμενη περίοδο.».
   Η αύξηση των ορίων ηλικίας ανά τριετία από 1-1-2021 μέχρι και το 2060, με τον ίδιο νόμο, συναρτήθηκε με τη διαδικασία μείωσης των συνταξιοδοτικών δαπανών μέχρι το 2060. Η συγκεκριμένη διάταξη (παρ. 2 άρθρου 11 ν. 3863/2010) που επέβαλε τη συνεχή μείωση των δαπανών για τις συντάξεις είχε ως εξής: «2.Από την 1.1.2011 και ανά διετία η Εθνική Αναλογιστική Αρχή εκπονεί αναλογιστικές μελέτες, οι οποίες επικυρώνονται από την Επιτροπή Οικονομικής Πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με αντικείμενο τη συνεχή παρακολούθηση της εξέλιξης της εθνικής συνταξιοδοτικής δαπάνης. Με ειδικό νόμο ανακαθορίζονται οι συντάξεις με στόχο τη διασφάλιση της μακροπρόθεσμης βιωσιμότητας του ασφαλιστικού συστήματος. Το ύψος των ανωτέρω δαπανών για τη βασική, την αναλογική και την επικουρική σύνταξη, προβαλλόμενο έως το έτος 2060, δεν πρέπει να υπερβαίνει το περιθώριο αύξησης των 2,5 ποσοστιαίων μονάδων του ΑΕΠ, με έτος αναφοράς το 2009.».
   Η «ρήτρα προσδοκίμου» και η «ρήτρα 2060» για τις συνταξιοδοτικές δαπάνες περιλαμβάνονται στα κείμενα και των τριών Μνημονίων (νόμοι 3845/2010, 4046/2012 και 4336/2015) καθώς και στη Συμφωνία για το χρέος του 2018. Δυστυχώς είναι δύσκολο οι ρήτρες αυτές να αλλάξουν ή να καταργηθούν, χωρίς προηγούμενη συναίνεση από τους δανειστές.
Με το γ’ Μνημόνιο (ν. 4336/2015) επαναθεσπίστηκε και θωρακίστηκε η «ρήτρα προσδοκίμου»
Με το γ’ Μνημόνιο (ν. 4336/2015) που ψήφισαν και τα πέντε τότε κόμματα των Μνημονίων (ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ, ΑΝΕΛ, ΠΟΤΑΜΙ) και σε υλοποίηση της πιο πάνω διάταξης του ν. 3863/2010, αυξήθηκε το γενικό όριο ηλικίας συνταξιοδότησης στο 67ο έτος, αλλά ταυτόχρονα επαναθεσπίστηκε η «ρήτρα προσδοκίμου» από 1-1-2024 για αύξηση των ορίων ηλικίας ανά τριετία, όμως αυτή τη φορά μετά το 67ο έτος ηλικίας.
  Ειδικότερα, η διάταξη του ν. 4336/2015 (υποπερ.Ε3. σελ. 982), που θέσπισε την ανά τριετία αύξηση των ορίων ηλικίας πάνω από το 67ο έτος και με βάση το προσδόκιμο ζωής τού γενικού πληθυσμού, ανέφερε επί λέξει τα εξής: «1.α)Από 1.1.2022 τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης για θεμελίωση συνταξιοδοτικού δικαιώματος πλήρους σύνταξης λόγω γήρατος για κάθε κατηγορία ασφαλισμένων, των Οργανισμών Κοινωνικής Ασφάλισης, συμπεριλαμβανομένης της Τράπεζας της Ελλάδος, ορίζονται το 62ο έτος της ηλικίας (με 40 έτη ή 12.000 ημέρες ασφάλισης) και το 67ο έτος της ηλικίας (με 4.500 ημέρες ή 15 έτη ασφάλισης), με την επιφύλαξη των διατάξεων της παραγράφου 3 του άρθρου 11 του ν. 3863/2010 (Α΄115). β) Από 1.1.2022 ως όριο ηλικίας συνταξιοδότησης για θεμελίωση συνταξιοδοτικού δικαιώματος μειωμένης σύνταξης λόγω γήρατος, όπου αυτή προβλέπεται σύμφωνα με τις ισχύουσες γενικές, ειδικές ή καταστατικές διατάξεις των Οργανισμών Κοινωνικής Ασφάλισης, συμπεριλαμβανομένης της Τράπεζας της Ελλάδος, ορίζεται το 62ο έτος της ηλικίας με 4.500 ημέρες ή 15 χρόνια ασφάλισης.».

   Όλες οι πρόωρες συνταξιοδοτήσεις, σε εφαρμογή τής παραπάνω διάταξης του ν. 4336/2015, τελικά καταργήθηκαν από 1-1-2022 και κατά παράταση από 1-1-2023 με το άρθρο 20 του ν. 4997/2023.

Ο ΟΟΣΑ πιέζει συνεχώς για αύξηση των ορίων ηλικίας

   Ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) πιέζει συνεχώς, όλο και πιο έντονα τα τελευταία χρόνια, μαζί με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) και την Παγκόσμια Τράπεζα, για μείωση των δαπανών για τις συντάξεις και για την αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης.
   O ΟΟΣΑ απευθύνεται στις κυβερνήσεις των κρατών-μελών του απαιτώντας κατάργηση των πρόωρων συνταξιοδοτήσεων και αύξηση των γενικών ορίων συνταξιοδότησης σε συνδυασμό με την ενεργοποίηση της «ρήτρας προσδοκίμου» που συνδέει την αύξηση ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης με την αύξηση του προσδοκίμου του γενικού πληθυσμού.
   Τα ίδια υποστηρίζει -και μάλιστα σε πιο έντονο και απόλυτο ύφος- ο ΟΟΣΑ και στην πρόσφατη Έκθεσή του για τις συντάξεις στα κράτη-μέλη του με τίτλο «Pensions at a glance 2025». Ειδικότερα στην κοινωνικά ανάλγητη και επιστημονικά ατεκμηρίωτη για τη χώρα μας Έκθεσή του ο ΟΟΣΑ προτείνει:

1ον) την αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης ανδρών και γυναικών πέραν του 67ου έτους έως και το 71ο, για όσους εξέλθουν στη σύνταξη μέχρι το 2070,

2ον) την περαιτέρω μείωση των ποσοστών αναπλήρωσης,

3ον) τη διαρκή μείωση των συνταξιοδοτικών δαπανών,

4ον) την πιστή και σχολαστική εφαρμογή τής «ρήτρας προσδοκίμου» αφού, όπως αναφέρει στην Έκθεσή του, η χώρα μας είναι μεταξύ των κρατών-μελών που έχουν σε ισχύ νόμο για τη «ρήτρα προσδοκίμου» στα όρια συνταξιοδότησης και

5ον) την περαιτέρω μείωση της σύνταξης των χαμηλοσυνταξιούχων με αιχμή την επιχορήγηση από τον κρατικό προϋπολογισμό τής εθνικής σύνταξης.

  Περαιτέρω ο ΟΟΣΑ κάνει σύσταση στο πολιτικό προσωπικό τής χώρας μας να μετακυλήσει το κόστος του δημογραφικού και της δημογραφικής γήρανσης στους συνταξιούχους-ασφαλισμένους με μείωση δαπανών, με περικοπή συντάξεων και αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης. Για να στηρίξει τη σύστασή του αυτή, ο ΟΟΣΑ παραθέτει δύο αναληθή και απαράδεκτα επιχειρήματα:

α) ότι δήθεν η χώρα μας πληρώνει για τις συντάξεις το 15,7% του ΑΕΠ, υπολογίζοντας όμως και τις δαπάνες από τις εισφορές των ίδιων των ασφαλισμένων που ανέρχονται στο 8% του ΑΕΠ και
β) ότι δήθεν η χώρα μας έχει από τα χαμηλότερα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης, λαμβάνοντας υπόψη, όμως, μόνο τα μεταβατικά όρια της περιόδου 2015-2022 που χρησιμοποίησαν αρκετές χιλιάδες ασφαλισμένων (κυρίως γυναίκες) για να συνταξιοδοτηθούν ενόψει της μεγάλης αύξησης ορίων ηλικίας από 1-1-2022 και κατά παράταση από 1-1-2023. Ο ΟΟΣΑ παραβλέπει ότι η Ελλάδα έχει από τα υψηλότερα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης στην ΕΕ, αλλά και στον κόσμο ως προς τις γυναίκες.

   Η Έκθεση του ΟΟΣΑ για τις συντάξεις του έτους 2025 πάσχει από έλλειψη επιστημονικής τεκμηρίωσης και είναι απαράδεκτη σε κοινωνική ευαισθησία προς έναν λαό που δεινοπάθησε από τα κοινωνιοκτόνα Μνημόνια από το 2010 μέχρι σήμερα. Φοβούμαστε όμως ότι θα αποτελέσει τον οδηγό για τις επόμενες παρεμβάσεις ή «μεταρρυθμίσεις» επί τα χείρω τής Συνταξιοδοτικής Νομοθεσίας στη χώρα μας και στις άλλες χώρες της ΕΕ.

Η Eurostat για τα όρια ηλικίας. Προτείνει αύξηση ορίων ηλικίας από 1,5 έως 5,5 χρόνια μετά το 67ο

   Στην ετήσια Έκθεσή της με τίτλο «2027 Ageing Report» («Έκθεση για τη Γήρανση 2027» (Institutional Paper 347, November 2026), η Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία (Eurostat) προτείνει για τους Έλληνες και τις Ελληνίδες αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης για όσους εξέλθουν στη σύνταξη μετά το 2030 από 1,5 χρόνο, για όσους εξέλθουν μετά το 2050 αύξηση 3,5 χρόνια και για όσους εξέλθουν μετά το 2080 αύξηση 5,5 χρόνια!!
   Γίνεται αντιληπτό ότι βρισκόμαστε μπροστά σε μεγάλη αύξηση των ορίων ηλικίας μετά το 2030 γι’αυτούς που εργάζονται 20 χρόνια τουλάχιστον σήμερα αλλά και γι’αυτούς που θα μπουν στην αγορά εργασίας τα επόμενα χρόνια.
   Έτσι, μετά την πρόσφατη έκθεση του ΟΟΣΑ «Pensions at a Glance» για το 2025, τώρα και η Eurostat ενώνει τις δυνάμεις της με όλους τους νεοφιλελεύθερους παγκόσμιους και ευρωπαϊκούς οργανισμούς για μεγάλη αύξηση των ορίων ηλικίας ανδρών και γυναικών από το 2030 και μετά.
   Είναι χαρακτηριστικός ο Πίνακας ΙΙ.Α3.2 (σελ. 122) με τίτλο «Statutory and early retirement ages» (μτφρ. «Θεσπισμένες και πρόωρες ηλικίες συνταξιοδότησης»), όπου καταγράφονται οι ηλικίες συνταξιοδότησης ανδρών και γυναικών στην Ελλάδα (8η χώρα) από το 2025 μέχρι και το 2080.
   Με δεδομένο ότι η χώρα μας έχει ισχύ με μνημονιακό νόμο τη «ρήτρα προσδοκίμου» για αύξηση ορίων ηλικίας ανά τριετία μετά το 2027 με βάση το προσδόκιμο του γενικού πληθυσμού, γίνεται αντιληπτό ότι οι νεώτερες ηλικίες και αυτές που θα μπουν στην αγορά εργασίας τα προσεχή χρόνια, θα κληθούν να διαθέτουν πάνω από 40 χρόνια πραγματικής εργασίας προκειμένου να εξέλθουν στη σύνταξη από το 68ο μέχρι το 72ο  έτος της ηλικίας τους τις επόμενες δεκαετίες.
   Είναι προφανές ότι οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις αναζητούν τρόπο για να μετακυλήσουν το κόστος δημογραφικού στη «γηραιά ήπειρο» στους ίδιους τους ασφαλισμένους και τους συνταξιούχους, είτε αυξάνοντας τα όρια ηλικίας είτε μειώνοντας τις συντάξεις και τις συνταξιοδοτικές δαπάνες.
Η αύξηση των ορίων ηλικίας και η οριστική κατάργηση όλων των πρόωρων συνταξιοδοτήσεων από 1-1-2023 (άρθρο 20 ν. 4997/2023) θα προκαλέσει περαιτέρω κατάρρευση των γεννήσεων
   Ειδικά όσον αφορά στη χώρα μας, η αύξηση των ορίων ηλικίας και η κατάργηση όλων των πρόωρων συνταξιοδοτήσεων προκάλεσαν κατάρρευση των γεννήσεων τα τελευταία χρόνια, όπως άλλωστε αποκαλύψαμε στην «Εφημερίδα όλων των Συνταξιούχων 60+» (φύλλο 248). Η κατάσταση σχετικά με τις γεννήσεις και την πληθυσμιακή εξέλιξη της χώρας είναι ζοφερή και ταυτόχρονα δύσκολα αναστρέψιμη. Οι πολιτικές κατά των γεννήσεων, της οικογένειας και των γυναικών, αλλά και οι εξοντωτικές και διαρκείς περικοπές των συντάξεων, που εφήρμοσαν οι δανειστές και τα τρία μνημονιακά κόμματα εξουσίας (ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ) σε αριθμούς, παραπέμπουν σε συνθήκες πολέμου ή σε πολιτικές εθνικής γενοκτονίας!!
   Σύμφωνα με τα πρόσφατα επίσημα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ και του Υπουργείου Εσωτερικών, για τα έτη 2011-2025, οι γεννήσεις στην πατρίδα μας ήσαν λιγότερες κατά 567.618.
   Αποκαλυπτικός είναι ο  πίνακας, που παραπλεύρως σας κοινοποιούμε,  με στοιχεία από το Υπουργείο Εσωτερικών και την ΕΛΣΤΑΤ, αναφορικά με την εξέλιξη του αριθμού των γεννήσεων και των θανάτων τα «πέτρινα» μνημονιακά και «μεταμνημονιακά» χρόνια 2010-2025, από τον οποίο αποδεικνύεται ότι με την έναρξη εφαρμογής των αντικοινωνικών μνημονιακών μέτρων από το 2011 και μετά, οι θάνατοι υπερτερούν των γεννήσεων ενώ το 2010 ήταν η τελευταία χρονιά που οι γεννήσεις ήταν περισσότερες.
    Σημειώνουμε ότι τα στοιχεία γεννήσεων προκύπτουν από τον πίνακα στο  αρχείο «Γεννήσεις-Απόλυτοι αριθμοί και ποσοστά 1932-2025» στις ετήσιες δημοσιεύσεις της ΕΛΣΤΑΤ για τις γεννήσεις ζώντων και τους θανάτους κατ’έτος, καθώς και από τους πίνακες «Η Ελλάδα με αριθμούς» και «Στοιχεία φυσικής κίνησης πληθυσμού: 2025».
   Από την πρόσφατη ανακοίνωση της ΕΛΣΤΑΤ προκύπτει εξάλλου ότι:
α) οι γεννήσεις στην Ελλάδα το 2025 ανήλθαν σε 65.618 (33.633 αγόρια και 31.985 κορίτσια) καταγράφοντας μείωση κατά 4,2% σε σχέση με το 2024 που ήταν 68.467.
β) Οι θάνατοι το 2025 ανήλθαν σε 121.841 (61.644 άνδρες και 60.197 γυναίκες) καταγράφοντας μείωση κατά 4% σε σχέση με το 2024 που ήταν 126.916.
γ) Οι θάνατοι βρεφών ηλικίας κάτω του έτους ανήλθαν σε 208, μειώνοντας τον δείκτη βρεφικής θνησιμότητας (θάνατοι βρεφών ηλικίας κάτω του έτους ανά 1.000 γεννήσεις ζώντων) από 3,8 το 2024 σε 3,2 το 2025.
  Από τα ανωτέρω στοιχεία εύκολα καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι η βασική αιτία τής πρωτοφανούς κατάρρευσης των γεννήσεων την περίοδο 2011-2025 είναι η κατάργηση της δυνατότητας των γονέων (ανδρών και γυναικών) να κάνουν χρήση των πρόωρων συνταξιοδοτήσεων, αφού αυτές καταργήθηκαν με το γ’ Μνημόνιο (ν. 4336/2015) και αμετάκλητα και επίσημα με το άρθρο 20 του ν. 4997/2023.
  Για την αντιμετώπιση του δημογραφικού (το οποίο η χώρα μας περνάει με μεγαλύτερη ένταση σε σχέση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες) και για την αποτροπή τής περαιτέρω κατάρρευσης των γεννήσεων, τα μόνα μέτρα που θα δημιουργήσουν άμεσα θετικό αποτέλεσμα είναι 

  • - η ενίσχυση των γονέων στην εργασία και στο σύστημα συντάξεων,
  • - η απαγόρευση κάθε περαιτέρω αύξησης των ηλικιακών ορίων συνταξιοδότησης και
  • - η επαναφορά των πρόωρων συνταξιοδοτήσεων, όπως ίσχυαν πριν τις μνημονιακές αντι-συνταξιοδοτικές και αντι-οικογενειακές παρεμβάσεις.
  • Αναδημοσίευση από https://www.alfavita.gr/

Διάφορα Ενδιαφέροντα Δημοσιεύματα

      Στους συνδέσμους που σας κοινοποιούμε, μπορείτε να διαβάσετε διάφορα δημοσιεύματα σχετικά με τον χώρο μας και όχι μόνον:
  1. https://www.in.gr/2026/11/08/politics/oi-frourarxoi-tis-axaias-i-parea-tou-mixali-mpekiri-sto-vasileio-ton-anatheseon/.
  2. https://www.alfavita.gr/koinonia/565210_proori-syntaxiodotisi-gynaikon-epta-stis-deka-epilegoyn-proori-exodo-odigos.
  3. https://gnomip.gr/2026/11/05/%ce%b1%ce%ba%cf%8c%ce%bc%ce%b1-%cf%83%cf%84%ce%b1-%ce%b1%ce%b6%ce%ae%cf%84%ce%b7%cf%84%ce%b1-%cf%84%ce%bf-409/
  4. https://www.capital.gr/oikonomia/4027829/sustasi-oosa-gia-to-suntaxiodotiko-proxoriste-se-perissoteres-proairetikes-eisfores/. 

Πέμπτη 19 Νοεμβρίου 2026

Πάτρα: Αλλάζουν οι εφημερίες σε Ρίο και «Άγιο Ανδρέα» από 1η Δεκεμβρίου

    Αλλαγή στην κατανομή των γενικών εφημεριών των δύο μεγάλων Νοσοκομείων της Πάτρας, με στόχο την καλύτερη κατανομή του φόρτου εργασίας και την αποσυμφόρηση των επειγόντων περιστατικών, θα γίνει από την 1η Δεκεμβρίου.
   Ειδικότερα, το ΠΓΝΠ δεν θα εφημερεύει πλέον Σάββατο, όπως ισχύει μέχρι τώρα, αλλά την Κυριακή, ενώ το αντίστροφο θα ισχύσει για το Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο Πατρών «Άγιος Ανδρέας».
Συνεπώς, από την 1η Δεκεμβρίου οι εφημερίες θα είναι ως εξής:
«Άγιος Ανδρέας»: Τρίτη, Πέμπτη και Σάββατο.
Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ρίου: Δευτέρα, Τετάρτη, Παρασκευή και Κυριακή.
  Σύμφωνα με τα ισχύοντα, το Καραμανδάνειο Νοσοκομείο Παίδων εφημερεύει τις ημέρες εφημερίας του «Αγίου Ανδρέα».
Αναδημοσίευση από  https://dete.gr/

ΠΟΕΔΗΝ: 24ωρη Απεργία την Τετάρτη 25 Νοεμβρίου 2026 και 10.30πμ Συγκέντρωση στην Πλατεία Κλαυθμώνος, εκφράζουμε νέα κραυγή αγωνίας για το μέλλον του ΕΣΥ.

     Η Δημόσια Υγεία βρίσκεται σε τέλμα, καθότι οι δυσχέρειες στην παροχή των υπηρεσιών στους ασθενείς είναι εμφανείς, παρότι προσπαθούμε να...