Η ομότιμη καθηγήτρια Εντατικολογίας αναλαμβάνει την προεδρία του Κεντρικού Συμβουλίου Υγείας, ενός θεσμικού οργάνου κομβικής σημασίας για τη λειτουργία και τον σχεδιασμό του ΕΣΥ

     Με απόφαση της ηγεσίας του υπουργείου Υγείας, η ομότιμη καθηγήτρια Εντατικολογίας Αναστασία Κοτανίδου αναλαμβάνει την προεδρία του Κεντρικού Συμβουλίου Υγείας (ΚΕΣΥ).

    Το ΚΕΣΥ αποτελεί το ανώτατο συμβουλευτικό όργανο της Πολιτείας σε ζητήματα οργάνωσης, λειτουργίας και ανάπτυξης του Εθνικού Συστήματος Υγείας. Για τον λόγο αυτό διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στην προώθηση μεταρρυθμίσεων, στη διαμόρφωση πολιτικών και την έγκριση σημαντικών παρεμβάσεων στον χώρο της Υγείας.

     Σύμφωνα με το θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας του ΚΕΣΥ, η πρόεδρος έχει την ευθύνη της διοίκησης του οργάνου, συγκαλεί και διευθύνει τις συνεδριάσεις της επιτροπής, ενώ χειρίζεται όλα τα τακτικά και έκτακτα ζητήματα που αφορούν τη λειτουργία και την αποστολή του συμβουλίου.

Οι αρμοδιότητες του ΚΕΣΥ

    Το Κεντρικό Συμβούλιο Υγείας (ΚΕΣΥ) αποτελεί ένα συμβουλευτικό όργανο σε θέματα δομής και λειτουργίας του Εθνικού Συστήματος Υγείας, για αυτό και θεωρείται κρίσιμο για τις όποιες αλλαγές και εγκρίσεις. Σύμφωνα με το υπ. Υγείας:

·         Εχει ουσιαστική ευθύνη για τον σχεδιασμό, τον προγραμματισμό, τον προσδιορισμό των γενικών στόχων και κατευθύνσεων και τη διαμόρφωση γενικά της εθνικής στρατηγικής στον τομέα υγείας και την υποβολή των σχετικών προτάσεων στον υπουργό Υγείας.

·         Γνωμοδοτεί σε κάθε θέμα τρέχουσας πολιτικής, όσον αφορά την υγεία, που παραπέμπεται σε αυτό και εισηγείται μέτρα για την υλοποίηση των προγραμματικών στόχων.

·         Παρακολουθεί τη διαδικασία προγραμματισμού, ελέγχει την αποτελεσματικότητα της εφαρμογής του προγράμματος σε κεντρικό και περιφερειακό επίπεδο και εισηγείται διορθωτικά μέτρα.

·         Εχει κύρια ευθύνη σε κάθε ζήτημα εκπαιδευτικής διαδικασίας των λειτουργών της υγείας.

Αναδημοσίευση από ΚΑΘΗΜΝΕΡΙΝΗ

Μύθοι και αλήθειες για την επαναφορά του 13ου μισθού στο Δημόσιο Έντονες πιέσεις στο οικονομικό επιτελείο για καταβολή μίας νέας μόνιμης ενίσχυσης στους δημοσίους υπαλλήλους

      Ολοένα και περισσότερους «πόντους» στην ατζέντα του οικονομικού επιτελείου κερδίζει το ενδεχόμενο της θέσπισης μίας νέας μόνιμης εφάπαξ παροχής στους υπαλλήλους στο Δημόσιο.

     Παρότι η φράση – κωδικός για μία τέτοια παροχή ακούει στο όνομα «13ος μισθός», το πιθανότερο σενάριο, σύμφωνα με μάλιστα με τις πιο ακραίες προσεγγίσεις όχι μόνο στελεχών του οικονομικού επιτελείου και αλλά και του κυβερνώντος κόμματος, δεν ξεφεύγουν από τα όρια ενός τύπου επιδόματος, μονίμου μεν, αλλά μακρυά από το να ανταποκρίνεται στο παραπάνω τίτλο (13ος μισθός).

     Η πρόσφατη δήλωση επί του θέματος ανήκει στον νέο υφυπουργό Οικονομικών, κ. Δημήτρη Μαρκόπουλο, σύμφωνα με τον οποίο δεν προβλέπεται η καταβολή 13ου μισθού στο Δημόσιο, καθώς αυτή θα κοστίσει 1,5 δις ευρώ στον προϋπολογισμό σε ετήσια βάση.

     Ωστόσο, όπως εξηγούν στο powergame.gr αρμόδια υπηρεσιακά στελέχη του ΥΠΟΙΚ, το κόστος αυτό θα προέκυπται μόνο στην περίπτωση που ο 13ος μισθός υπολογιζόταν στη βάση του μισθού κάθε υπαλλήλου, όπως ίσχυε πριν τα Μνημόνια.

     Δεν ισχύει, όμως, το ίδιο στην περίπτωση που 13ος μισθός στο Δημόσιο ήταν οριζόντια, ίδιος για όλους τους δημοσίους υπαλλήλους, για παράδειγμα στο ύψος του εκάστοτε κατώτατου μισθού (786 ευρώ καθαρά, 920 ευρώ μικτά με τα σημερινά δεδομένα).

     Το σενάριο αυτό δεν έχει πέσει από τον …ουρανό. Υπενθυμίζεται πως στην προσφυγή την οποία έχει κάνει η ΑΔΕΔΥ στο ΣτΕ για την επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού, γίνεται επίκληση της κοινοτικής οδηγίας την οποία έχει ενσωματώσει η Ελλάδα από το τέλος του 2024 και προβλέπει ισότητα κατώτατων αμοιβών μεταξύ ιδιωτικού και δημοσίου τομέα.

     Είναι λόγω της ενσωμάτωσης αυτής της οδηγίας, που με το νόμο Κεραμέως, εξισώθηκε ο βασικός μισθός στο Δημόσιο με τον κατώτατο μισθό στον ιδιωτικό τομέα από την 1η Απριλίου 2025 και από την 1η Απριλίου 2026 δίδεται ισόποση αύξηση στον κατώτατο μισθό και όχι μόνο στο βασικό μισθό του Δημοσίου αλλά σε όλους μισθούς του Δημοσίου.

     Πάνω σ’ αυτήν την οδηγία «πατάει» η ΑΔΕΔΥ και ζητά την εξίσωση Ιδιωτικού και Δημοσίου Τομέα και στο επίπεδο του πλήθους των μισθών σε 12μηνη βάση, δηλαδή να δίδονται επιπλέον 2 μισθοί στο Δημόσιο (13ος και 14ος) έστω στο επίπεδο του κατώτατου, όπως δίδονται και στον Ιδιωτικό Τομέα. Παρόλα αυτά, και πάλι το δημοσιονομικό κόστος, κρίνεται απαγορευτικό από το ΥΠΟΙΚ ακόμα και για την καταβολή ενός ακόμα, δηλαδή του 13ου μισθού στο Δημόσιο (600 – 700 εκατ. ευρώ).

     Από κει και κάτω, όμως, έχουν ξεκινήσει κάποιες διερευνήσεις στο εσωτερικό του οικονομικού επιτελείου σε πιο ρεαλιστική, από δημοσιονομικής πλευράς, βάση, οι οποίες πλέον -σύμφωνα με έγκυρες πηγές του powergame.gr- δεν αποκλείουν ρητά, όπως πριν ένα μήνα, το ενδεχόμενο στην καταβολή ενός μόνιμου επιδόματος στο τέλος κάθε χρόνου, δηλαδή τα Χριστούγεννα το οποίο θα κυμαίνεται μεταξύ του μόνιμου επιδόματος για τους χαμηλοσυνταξιούχους (300 ευρώ) και του υφιστάμενου καθαρού κατώτατου μισθού (786 ευρώ).

     Στα πλαίσια των ίδιων συζητήσεων, στο τραπέζι έχει πέσει και το ενδεχόμενο μίας σταδιακής προσέγγισης των 786 ευρώ (ή όποιου ύψους φτάσει ο καθαρός κατώτατος μισθός τα επόμενα χρόνια) στα επόμενα 1 – 2 χρόνια, δηλαδή να δοθεί εν παραδείγματι ως μόνιμο επίδομα ο μισός κατώτατος μισθός στο τέλος του 2026 ή του 2027 και ολόκληρος στο τέλος του 2027 ή του 2028 αντίστοιχα.

     Παραπέρα, δεν λείπουν οι εισηγήσεις, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, που βλέπουν εν γένει την υπόθεση του 13ου μισθού συνδεδεμένη με τις επιδόσεις των δημοσίων υπαλλήλων ή αλλιώς την γενναία αύξηση του διαθέσιμου κονδυλίου για τα μπόνους (σήμερα 40 εκατ. ευρώ) και έτσι των δικαιούχων του, κάτι που συνάδει με την όλη πολιτική γραμμή της κυβέρνησης αίφνης με τη συνταγματική αναθεώρηση, σύμφωνα με την οποία θα πρέπει να συνδεθεί η αξιολόγηση με την μονιμότητα στο Δημόσιο.

Αναδημοσίευση από https://www.powergame.gr/

Ξεμένουν από προσωπικό τα νοσοκομεία της Αθήνας - Οι λιγοστές προσλήψεις και τα μεγάλα κενά Είναι ενδεικτικό ότι σε όλο το ΕΣΥ παραμένουν κενές 20.000 οργανικές θέσεις μόνο νοσηλευτών

  Σε δομική κρίση αναδεικνύεται για το ΕΣΥ η έλλειψη προσωπικού, καθώς παρά τις όποιες ανακοινώσεις και θριαμβολογίες της κυβέρνησης, τα νοσοκομεία εξακολουθούν να παρουσιάζουν τεράστια κενά σε ιατρονοσηλευτικό προσωπικό.

    Άλλωστε χιλιάδες οργανικές θέσεις παραμένουν κενές, ενώ ταυτόχρονα οι αποχωρήσεις προς συνταξιοδότηση ή προς τον ιδιωτικό τομέα, εξανεμίζουν τις όποιες νέες τοποθετήσεις.

     Είναι ενδεικτικό ότι σε όλο το ΕΣΥ παραμένουν κενές 20.000 οργανικές θέσεις μόνο νοσηλευτών. Γι΄ αυτό και οι όποιες νέες προσλήψεις πραγματοποιηθούν μέσω του γραφειοκρατικού ΑΣΕΠ, θα αποτελούν σταγόνα στον Ωκεανό.

    Σε ό,τι αφορά στους γιατρούς, οι 1.131 μόνιμοι που θα διοριστούν σε όλη τη χώρα, μόνο οι 350 θα κατευθύνουν στα νοσοκομεία της Αθήνας, με βάση τα όσα σημειώνουν οι συνδικαλιστές γιατροί (ΕΙΝΑΠ).

    Οι νοσοκομειακοί γιατροί επισημαίνουν επίσης ότι δεν εφαρμόζεται ο κανόνας «μία πρόσληψη για κάθε αποχώρηση», γεγονός που, όπως υποστηρίζουν, οδηγεί σε περαιτέρω αποδυνάμωση των νοσοκομείων ειδικά της Αττικής που σηκώνουν το μεγαλύτερο βάρος.

    Χαρακτηριστικά αναφέρουν το νοσοκομείο «Αττικόν», όπου ζητήθηκαν 37 θέσεις και προκηρύχθηκαν 27, εκ των οποίων 4 αφορούν τη δομή της Αγίας Βαρβάρας.

    Παράλληλα, υπογραμμίζουν ότι μέρος των θέσεων δεν αφορά νέες προσλήψεις αλλά μετατροπή εργασιακής σχέσης ήδη υπηρετούντων επικουρικών γιατρών σε μόνιμο καθεστώς, έπειτα από χρόνια εργασιακής ανασφάλειας.

Οι ελλείψεις στο ΕΣΥ με αριθμούς

    Αν και ο Άδωνις Γεωργιάδης συχνά πυκνά δηλώνει ότι σήμερα το ΕΣΥ διαθέτει το περισσότερο προσωπικό, οι δημόσιες δομές ασφυκτιούν. Το πρόβλημα αποτυπώνεται τόσο στις κενές οργανικές θέσεις, όσο και στις συνεχιζόμενες αποχωρήσεις εργαζομένων.

    Σύμφωνα με στοιχεία της Ομοσπονδίας των εργαζομένων στο ΕΣΥ, οι κενές οργανικές θέσεις στα δημόσια νοσοκομεία φτάνουν περίπου τις 20.000, γεγονός που δημιουργεί έντονη πίεση στη λειτουργία κρίσιμων τμημάτων και υπηρεσιών.

    Και το πρόβλημα δεν είναι μόνο αυτό, αφού τα τελευταία χρόνια καταγράφεται κύμα αποχωρήσεων. Με βάση τα ίδια στοιχεία της ΠΟΕΔΗΝ μόνο το 2024 αποχώρησαν 2.471 εργαζόμενοι, ενώ το 2025 άγγιξαν τους 2.352 εργαζόμενους και το 2026 υπολογίζεται ότι θα φύγουν από το ΕΣΥ 2.353 άτομα.

Αναδημοσίευση από https://www.ethnos.gr/

Πώς θα αναγνωριστούν 12 χρόνια στα βαρέα για τους υγειονομικούς - Οφέλη μόνο στη μείωση του ορίου ηλικίας συνταξιοδότησης

    Σύνταξη στα 62 αντί στα 67 κατοχυρώνουν χιλιάδες νοσηλευτές και διασώστες των δημοσίων νοσοκομείων με την αναδρομική ένταξή τους στα "βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα", στα οποία έχουν υπαχθεί παλαιότεροι συνάδελφοί τους.
     Η έξοδος όμως με χαμηλότερο όριο ηλικίας αποκλείει την προσαύξηση που δίνουν στη σύνταξη οι αυξημένες εισφορές των βαρέων ενσήμων. Αντιθέτως, αν επιλέξουν να συνταξιοδοτηθούν στο 67ο έτος, τότε θα πάρουν και την προσαύξηση των επιπλέον εισφορών και η σύνταξή τους θα είναι υψηλότερη. Ο διαχωρισμός αυτός προβλέπεται από νόμο του 2018, με τον οποίο αποσυνδέθηκε η καταβολή της προσαύξησης στις συντάξεις των ασφαλισμένων που αποχωρούν με καθεστώς βαρέων στα 62, ενώ με έξοδο στα 67 χορηγείται και η προσαύξηση.
     Η διάταξη για την ένταξη των νοσηλευτών και των διασωστών στα βαρέα περιλαμβάνεται στο νομοσχέδιο του υπουργείου Εργασίας, το οποίο οδεύει για κατάθεση στη Βουλή μετά τη λήξη της δημόσιας διαβούλευσης.
Στο νέο καθεστώς υπάγονται εργαζόμενοι που υπηρετούν:

• στα Νοσοκομεία του ΕΣΥ,

• στα Κέντρα Υγείας,

• στις Μονάδες Ψυχικής Υγείας του ΕΣΥ που έχουν μεταφερθεί στις ΔΥΠΕ,

• στο ΕΚΑΒ.

Οι ειδικότητες που εντάσσονται είναι:

• νοσηλευτές,

• βοηθοί νοσηλευτών,

• οδηγοί ασθενοφόρων,

• βοηθοί ασθενοφόρων – διασώστες.

    Βασική προϋπόθεση είναι οι εργαζόμενοι να υπάγονται στη συνταξιοδοτική προστασία του Δημοσίου και να απασχολούνται αποκλειστικά στις συγκεκριμένες ειδικότητες, σε νοσοκομειακές μονάδες, κλινικές, μικροβιολογικά και βιοχημικά εργαστήρια ή στις υπηρεσίες του ΕΚΑΒ.
Σύνταξη στα 62 με εξαγορά 12 ετών
     Η σημαντικότερη αλλαγή αφορά τη δυνατότητα λήψης πλήρους σύνταξης στο 62ο έτος της ηλικίας, δηλαδή πέντε χρόνια νωρίτερα από το γενικό όριο των 67 ετών.
Για να θεμελιωθεί το δικαίωμα απαιτούνται:

• τουλάχιστον 15 έτη ασφάλισης,

• από αυτά, 12 έτη αποκλειστικά στις συγκεκριμένες ειδικότητες,

• και 3 (από τα 12) έτη να έχουν διανυθεί κατά τα 17 τελευταία χρόνια πριν από τη συμπλήρωση του 62ου έτους ή πριν από την υποβολή της αίτησης συνταξιοδότησης.

     Οι εργαζόμενοι μπορούν να εξαγοράσουν το σύνολο του πραγματικού χρόνου που έχουν ήδη εργαστεί στις συγκεκριμένες ειδικότητες πριν από την υπαγωγή τους στα βαρέα, ώστε να συμπληρώσουν τις απαιτούμενες προϋποθέσεις των 12 ετών απασχόλησης στα βαρέα.
     Ο χρόνος αυτός θεωρείται πραγματικός ασφαλιστικός χρόνος και δεν υπολογίζεται στο ανώτατο όριο αναγνωρίσεων πλασματικών ετών, γεγονός που αποτελεί σημαντικό πλεονέκτημα για τους ασφαλισμένους.
Οι εισφορές
    Η εξαγορά δεν γίνεται με ένα σταθερό ποσό, αλλά με την καταβολή των πρόσθετων εισφορών που ισχύουν κατά την ημερομηνία υποβολής της αίτησης.
Για κάθε μήνα που αναγνωρίζεται, ο εργαζόμενος καταβάλλει τόσο το ποσοστό της εισφοράς που αντιστοιχεί στον ασφαλισμένο όσο και εκείνο που αντιστοιχεί στον εργοδότη, τόσο για την κύρια όσο και για την επικουρική ασφάλιση.
    Οι εισφορές υπολογίζονται πάνω στις συντάξιμες αποδοχές που λαμβάνει ο εργαζόμενος τον μήνα υποβολής της αίτησης εξαγοράς.
    Η πληρωμή μπορεί να γίνει είτε εφάπαξ είτε σε μηνιαίες δόσεις ίσες με τους μήνες που αναγνωρίζονται.
    Εάν ο ασφαλισμένος συνταξιοδοτηθεί πριν εξοφλήσει το σύνολο της εξαγοράς, το υπόλοιπο ποσό θα παρακρατείται από τη σύνταξή του, σε μηνιαία δόση που μπορεί να φθάνει έως το ένα τέταρτο του ποσού της σύνταξης, μέχρι την πλήρη αποπληρωμή.
     Για την κύρια ασφάλιση επιβάλλεται επιπλέον εισφορά 3,60%, η οποία κατανέμεται με 2,20% στον εργαζόμενο και 1,40% στον εργοδότη.
   Για την επικουρική ασφάλιση προβλέπεται πρόσθετη εισφορά 2%, η οποία επιμερίζεται σε 1,25% στον ασφαλισμένο και 0,75% στον εργοδότη.
    Η αναγνώριση των ετών στα βαρέα προϋποθέτει ότι οι ασφαλισμένοι θα καταβάλουν οι ίδιοι το σύνολο των επιπλέον εισφορών εργαζομένου και εργοδότη, ήτοι 3,6% για αναγνώριση χρόνου βαρέων στην κύρια ασφάλιση και 2% για αναγνώριση χρόνου βαρέων στην επικουρική.
   Οι ενδιαφερόμενοι θα πρέπει να υποβάλουν αίτηση στις υπηρεσίες μισθοδοσίας του φορέα τους μέσα σε έξι μήνες από την έναρξη ισχύος της διάταξης.
    Η υπαγωγή ενεργοποιείται από την πρώτη ημέρα του μεθεπόμενου μήνα από την υποβολή της αίτησης και αφορά ταυτόχρονα την κύρια και την επικουρική ασφάλιση.
    Με τις τελικές διατάξεις, πέραν των υπαλλήλων που εντάσσονται στα βαρέα, δίδεται η δυνατότητα και στους εργαζόμενους που είχαν ήδη υπαχθεί στα "βαρέα" μόνο ως προς την κύρια ασφάλιση, να επεκτείνουν την ασφάλισή τους με καθεστώς βαρέων και στην επικουρική, με εξαγορά ως 12 ετών.
    Με τη διάταξη εξισώνονται οι όροι συνταξιοδότησης των εργαζομένων που υπάγονται στη συνταξιοδοτική προστασία του Δημοσίου με εκείνους που ισχύουν για τους ασφαλισμένους του πρώην ΙΚΑ, δίνοντας τη δυνατότητα εξόδου έως και πέντε χρόνια νωρίτερα από το γενικό όριο ηλικίας.
Αναδημοσίευση από https://www.capital.gr/

Διάφορα Ενδιαφέροντα Δημοσιεύματα

      Στους συνδέσμους που σας κοινοποιούμε, μπορείτε να διαβάσετε διάφορα δημοσιεύματα σχετικά με τον χώρο μας και όχι μόνον:

1. https://www.dnews.gr/eidhseis/oikonomia/594275/nea-prosopiki-diafora-sto-dimosio-poioi-kerdizoun-poioi-menoun-piso-logo-tou-plafon.  
2. https://www.protothema.gr/greece/article/1835600/tin-propilakisan-agria-oi-roma-epathe-anakopi-epeidi-den-adexe-to-stres-leei-o-giannakos-gia-ti-/. 
3. https://workenter.gr/afxiseis-35-eos-65-evro-stis-nees-syntaxeis-tou-dimosiou-to-2026-915848. 
4. https://www.athensvoice.gr/epikairotita/koinonia/969640/anakoinosi-poedin-gia-thanato-nosileutrias-oi-astheneis-kai-sunodoi-den-ehoun-pada-dikio/

Νέα μελέτη του ΠΑΝΣΥΠΟ αποκαλύπτει το πραγματικό κόστος μιας αποτυχημένης πολιτικής.

      Δεκαπέντε χρόνια μετά την επιβολή του, ο Κανόνας μία πρόσληψη με μία αποχώρηση στο ελληνικό Δημόσιο έχει αποδειχθεί αποτυχημένος. Δεν οδήγησε σε λειτουργικά φθηνότερο κράτος. Δεν αδυνάτισε τη γραφειοκρατία. Μετέφερε κόστος από τον κρατικό προϋπολογισμό στις υπηρεσίες, στους υπαλλήλους και τελικά στον πολίτη και άφησε πίσω του ένα υποστελεχωμένο, δαπανηρά δυσλειτουργικό κράτος που αντιμετωπίζει πάγιες ανάγκες με ευέλικτο, ασταθές προσωπικό.

Αυτό τεκμηριώνει η νέα μελέτη του ΠΑΝΣΥΠΟ (Πανελλήνιου Συλλόγου Υπαλλήλων ΟΑΕΔ-τ.ΟΕΕ-τ.ΟΕΚ.), με τίτλο «Ο Κανόνας 1:1 στο Ελληνικό Δημόσιο: Διάγνωση, Αποτυχίες και Πρόταση Μεταρρύθμισης», βασισμένη σε επίσημα δεδομένα ΕΛΣΤΑΤ, ΑΣΕΠ, HRMS/Απογραφής και Ελληνικού Δημοσιονομικού Συμβουλίου.

Τα στοιχεία που δεν αφήνουν αμφιβολία

268.757 λιγότεροι υπάλληλοι σε δέκα χρόνια. Από 964.508 εργαζόμενους στη Γενική Κυβέρνηση το 2009, φτάσαμε στους 695.751 το 2018.

Για κάθε 100 υπαλλήλους που έφυγαν στη δεκαετία 2013–2024, ήρθαν μόνο 66 νέοι. Ποσοστό αναπλήρωσης: 65,8%.

Το μη τακτικό προσωπικό εξαπλώθηκε — Από 58.756 μη τακτικούς το 2013, το μη τακτικό προσωπικό ξεπέρασε τις 200.000 μετά το 2021, ενώ στα τελευταία διαθέσιμα στατιστικά του Σεπτεμβρίου 2025 καταγράφονται 177.928 μη τακτικοί και λοιποί απογεγραμμένοι.

Αυτό είναι το κρυφό σκάνδαλο του Κανόνα 1:1.

Το κράτος στράφηκε μαζικά σε συμβασιούχους, ΙΔΟΧ, προγράμματα Δ.ΥΠ.Α και ειδικά καθεστώτα.

Αυτοί οι υπάλληλοι καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες — σε εκπαίδευση, υγεία, κοινωνική προστασία — με συμβάσεις που λήγουν.

Το 2021–2025: ακόμα ένα αρνητικό ισοζύγιο. Ούτε η τελευταία πενταετία ανέστρεψε την τάση. 77.474 προσλήψεις έναντι 80.493 αποχωρήσεων. Και από τις προσλήψεις, το 17,4% έγιναν εκτός κανόνα — μέσω εξαιρέσεων, παρεκκλίσεων, ειδικών διαδρομών. Αν ο Κανόνας 1:1 λειτουργούσε, δεν θα χρειαζόταν αυτή η παράλληλη πόρτα.

Κατάρρευση σε κρίσιμους τομείς

Περίοδος σύγκρισης 2021-9/2025

Υπουργείο Εργασίας: εμφανίζεται μείωση κατά 23% του προσωπικού του. Από 19.168 εργαζόμενους το 2021 σε 14.674 το 2025. Κατά 4.494 λιγότεροι άνθρωποι σε ένα υπουργείο που ασχολείται με την ανεργία, τις συντάξεις και την κοινωνική προστασία — δηλαδή με τους πιο αδύναμους πολίτες. Ακόμη και λαμβάνοντας υπόψη τις διοικητικές αναδιαρθρώσεις και τη δημιουργία του Υπουργείου Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, παραμένει σοβαρή καθαρή απώλεια τακτικού προσωπικού στον ευρύτερο χώρο των κοινωνικών υπηρεσιών.

Υπουργείο Παιδείας: το σύνολο μειώθηκε παρά τις προσλήψεις. Παρόλο που το τακτικό προσωπικό αυξήθηκε κατά 8.941 άτομα, η μεγάλη πτώση του μη τακτικού κατά 20.126 οδήγησε σε συνολική μείωση 11.185 εργαζομένων. Τα σχολεία εξακολουθούν να λειτουργούν με αναπληρωτές — μη μόνιμους εκπαιδευτικούς που καλύπτουν ανάγκες σαφώς μόνιμου χαρακτήρα.

Υπουργείο Υγείας: συνεχής μείωση σε τακτικούς και μη τακτικούς. Τακτικό προσωπικό −4.082, μη τακτικό −2.244. Σύνολο: −5,04%. Παρά τη μείωση, το μη τακτικό παραμένει στο ένα τρίτο του συνόλου. Σε έναν τομέα που απαιτεί συνέχεια φροντίδας, αυτό είναι ανεπίτρεπτο.

Τοπική Αυτοδιοίκηση: σχεδόν οι μισοί δεν είναι μόνιμοι. Στους ΟΤΑ, το μη τακτικό προσωπικό ανέβηκε από 42% σε 46% του συνόλου. Σε υπηρεσίες όπως η καθαριότητα, η παιδική μέριμνα και οι κοινωνικές δομές — που απαιτούν σταθερότητα — σχεδόν ένας στους δύο εργαζόμενους είναι συμβασιούχος.

Η Ελλάδα δεν έχει υπερτροφικό Δημόσιο

Η δημόσια συζήτηση επαναλαμβάνει συχνά το επιχείρημα περί «υπερτροφικής γραφειοκρατίας». Τα ευρωπαϊκά δεδομένα το διαψεύδουν:

Μέσος όρος ΕΕ: 94,1 δημόσιοι υπάλληλοι ανά 1.000 κατοίκους

Ελλάδα (βάσει τακτικού προσωπικού): 54,9 ανά 1.000 κατοίκους

Η Ελλάδα βρίσκεται σχεδόν στο μισό του ευρωπαϊκού μέσου. Το ερώτημα δεν είναι αν το Δημόσιο είναι «φουσκωμένο» αλλά αν διαθέτει τους ανθρώπους που χρειάζεται στην απαραίτητη θέση με σταθερή και μόνιμη σχέση εργασίας.

Το κόστος που πληρώνει ο πολίτης από την τσέπη του

Η υποστελέχωση δεν είναι μόνο πρόβλημα της Διοίκησης. Γίνεται οικονομικό βάρος για τον πολίτη.

Κάθε χρόνο 6–6,5 εκατομμύρια φορολογικές δηλώσεις υποβάλλονται μέσω TAXISnet, με τη συντριπτική πλειοψηφία να απευθύνεται σε ιδιώτες λογιστές — επειδή η δημόσια υπηρεσία δεν έχει επαρκείς υπαλλήλους να βοηθήσει. Στον e-ΕΦΚΑ, η αίτηση σύνταξης είναι αποκλειστικά ψηφιακή και ο νόμος επιτρέπει ρητά την υποβολή από δικηγόρους και λογιστές — de facto ομολογία αδυναμίας αυτοεξυπηρέτησης.

Ο πολίτης πληρώνει δύο φορές: μια φορά ως φορολογούμενος, και μια φορά ως «πελάτης» ιδιώτη επαγγελματία για να κάνει αυτό που το κράτος δεν μπορεί να κάνει για αυτόν.

Κοινωνικός Τουρισμός ΔΥΠΑ: 816.000 αιτήσεις — 516.000 απορρίφθηκαν

Η ΔΥΠΑ εξυπηρετεί τις πιο ευάλωτες κοινωνικές ομάδες — ανέργους, χαμηλά εισοδήματα, οικογένειες, ΑμεΑ. Και έχει ψηφιοποιήσει πλήρως και αποκλειστικά όλες τις κύριες διαδικασίες της. Στο πρόγραμμα Κοινωνικού Τουρισμού 2026, από τις 816.000 αιτήσεις που υποβλήθηκαν ηλεκτρονικά, οι 516.000 απορρίφθηκαν. Κάθε αποκλεισθείς πολίτης αφιέρωσε ώρες σε ψηφιακές διαδικασίες — χωρίς αποτέλεσμα, χωρίς αποζημίωση. Ένα λάθος στη φόρμα, μια παράλειψη πεδίου, μια εσφαλμένη επιλογή κατηγορίας μπορεί να σημαίνει απώλεια της παροχής — πολλές φορές όχι λόγω αδυναμίας του ίδιου του πολίτη, αλλά λόγω δυσνόητων οδηγιών και απουσίας ανθρώπινης υποστήριξης. Αυτό δεν είναι ψηφιακός μετασχηματισμός — είναι σύγκρουση μεταξύ ψηφιακής αποκλειστικότητας και κοινωνικής πρόσβασης.

Το 1555: πληρώνουμε ιδιώτες για δουλειά που θα έκανε το Δημόσιο φθηνότερα

Η γραμμή 1555 λειτουργεί μέσω ιδιώτη αναδόχου με ετήσιο κόστος 11,53 εκατ. ευρώ (με ΦΠΑ). Ενδεικτικά, με βάση συγκριτικό υπολογισμό μισθολογικού κόστους, αν η λειτουργία αυτή στελεχωνόταν από 700 δημόσιους υπαλλήλους κατηγορίας ΔΕ, το κόστος θα ανερχόταν περίπου σε 10,5 εκατ. ευρώ ετησίως, με παραδοχή 15.000 ευρώ ανά υπάλληλο. Έτσι, έναντι του σημερινού κόστους των 11,53 εκατ. ευρώ, θα απέμενε ενδεικτικό περιθώριο περίπου 1,03 εκατ. ευρώ για τεχνική λειτουργία, τηλεπικοινωνίες και κυβερνοασφάλεια.

Ο ΠΑΝΣΥΠΟ προτείνει τη μετατροπή του 1555 σε Ενιαίο Δημόσιο Κέντρο Ενημέρωσης και Διοικητικής Διεκπεραίωσης. Οι 700 υπάλληλοι δεν θα είναι απλοί χειριστές — θα είναι οργανικά στελέχη με πιστοποιημένη εκπαίδευση και διαβαθμισμένη πρόσβαση στα πληροφοριακά συστήματα. Θα μπορούν να ελέγχουν υποθέσεις, να καταχωρίζουν αιτήσεις, να διορθώνουν σφάλματα, να εκδίδουν βεβαιώσεις. Η γνώση παραμένει στο Δημόσιο — όχι σε ιδιώτη ανάδοχο ενώ ο πολίτης δεν αναγκάζεται να πληρώσει για να καταθέσει αιτήσεις και ενστάσεις.

Τι ζητά ο ΠΑΝΣΥΠΟ

Η μελέτη υποβάλλει συγκεκριμένη πρόταση: κατάργηση του Κανόνα 1:1 και αντικατάστασή του με σύστημα στελέχωσης βασισμένο στις πραγματικές ανάγκες κάθε υπηρεσίας — με αξιοκρατικές προσλήψεις, μόνιμη σύνδεση στελέχωσης, κατάρτισης και κινητικότητας, και ελκυστική δημόσια καριέρα. Αυτό εφαρμόζουν χώρες όπως η Πορτογαλία, η Γαλλία, η Ιρλανδία και η Λετονία.

Προς βουλευτές και πολιτικά κόμματα

Ο Κανόνας 1:1 ψηφίστηκε ως μέτρο εξυγίανσης. Δεκαπέντε χρόνια αργότερα, τα στοιχεία είναι ξεκάθαρα: δεν εξυγίανε — αποσάθρωσε. Η Βουλή οφείλει να ελέγξει αν η ρύθμιση αυτή εξακολουθεί να εξυπηρετεί το δημόσιο συμφέρον, ή αν έχει μετατραπεί σε εμπόδιο στη λειτουργικότητα του κράτους.

ΑΔΕΔΥ: Οι εργαζόμενοι δεν είναι RES για να νοικιάζονται

 ΟΙ ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΕΧΟΥΝ ΑΝΑΓΚΗ ΑΠΟ ΜΟΝΙΜΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΠΟ ΕΝΟΙΚΙΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ

    Πληθαίνουν τα απαράδεκτα φαινόμενα ενοικίασης εργαζομένων και στο δημόσιο. Την αντεργατική αυτή επιλογή, που στο δημόσιο συνδέεται όχι μόνο με την μεγαλύτερη εκμετάλλευση των εργαζομένων, αλλά και με την παραπέρα είσοδο επιχειρηματικών συμφερόντων στις δημόσιες υπηρεσίες, «έφερε στο φως» με τις δημόσιες καταγγελίες του το Σωματείο Εργαζομένων στο Κτηματολόγιο και η Ομοσπονδία τους (Π.Ο.Σ.Ε.Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε.).

    Ως Ε.Ε. της ΑΔΕΔΥ ενώνουμε την φωνή μας μαζί τους και εκφράζουμε την αντίθεσή μας σε όλο το σχετικό νομοθετικό πλαίσιο και σε όσους το στηρίζουν, ένα πλαίσιο που συνεχίζει να υπάρχει και να παράγει αποτελέσματα με όλες τις κυβερνήσεις, αλλά και στην συγκεκριμένη προκήρυξη του διαγωνισμού από το ΝΠΔΔ Ελληνικό Κτηματολόγιο για σύναψη Σύμβασης Έργου με θέμα «Παροχή Υπηρεσιών για τη Διοικητική Υποστήριξη και Υποστήριξη Τεχνικών Λειτουργιών του ΝΠΔΔ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟ» (26PRΟC018393019 2026-01-27), για την παροχή υπηρεσιών εκατόν πενήντα (150) εργαζομένων για δεκατρείς (13) μήνες!!!

    Ο διαγωνισμός αυτός που υποδηλώνει την τραγική υποστελέχωση των υπηρεσιών του Κτηματολογίου, βάζει επί τάπητος  και τις κυβερνητικές επιλογές, να διοχετεύει εκατομμύρια σε επιχειρηματικούς ομίλους, εν προκειμένω 7.072.602,48€, να τους παρέχει κέρδη από την εκμετάλλευση των εργαζομένων και ταυτόχρονα να παρέχει ένα πλαίσιο που οδηγεί μέσα και από την ενοικίαση εργαζομένων σε καταστρατήγηση δικαιωμάτων, σε άνιση μεταχείριση, σε συνθήκες εργασιακής επισφάλειας, σε υποβάθμιση της αξιοπρέπειας των εργαζομένων, σε χτύπημα της σταθερής δουλειάς και της μονιμότητας με όλους τους τρόπους.

     Ο κοινός αγώνας όλων των εργαζομένων και η απαίτηση για κατάργηση όλων των αντεργατικών νόμων αποτελεί μονόδρομο και υποχρέωσή μας.

           Από την Εκτελεστική Επιτροπή της Α.Δ.Ε.Δ.Υ.

Δημόσιο: Πότε διαγράφονται οι πειθαρχικές ποινές

     Το άρθρο 145 ΥΚ ρυθμίζει το θέμα της διαγραφής των πειθαρχικών ποινών, υπό την έννοια ότι μετά την πάροδο καθορισμένου χρονικού διαστήματος, η πειθαρχική ποινή που έχει επιβληθεί και εκτελεσθεί, παύει να παράγει έννομες συνέπειες σε βάρος του υπαλλήλου που είχε τιμωρηθεί. Με τον τρόπο αυτό, όπως εξηγεί ο δικηγόρος-εργατολόγος Γ. Καρούζος (dikigorosergatologos.gr),  διαφαίνεται και η διαφορά της διαγραφής από την παραγραφή της ποινής, όπου η μεν πρώτη εξαφανίζει την πειθαρχική ποινή, ενώ η δεύτερη πλήττει ή εξαφανίζει το πειθαρχικό παράπτωμα.

    Η διαγραφή λοιπόν των πειθαρχικών ποινών κλιμακώνεται χρονικά ανάλογα με την βαρύτητα της πειθαρχικής ποινής. Εξαίρεση αποτελούν –δεν διαγράφονται δηλαδή οι πειθαρχικές ποινές του υποβιβασμού, της προσωρινής παύσης και της οριστικής παύσης. Είναι χρήσιμο εν προκειμένω να επισημανθεί ότι υπό το καθεστώς των προηγούμενων Υπαλληλικών Κωδίκων αλλά και υπό την αρχική μορφή του άρ. 145 του ισχύοντος ΥΚ, διαγράφονταν όλες οι πειθαρχικές ποινές, πλην της οριστικής παύσης και ορισμένες μάλιστα σε συντομότερο χρονικό διάστημα. Μεσολάβησε όμως μια περίοδος έντονης προβολής κρουσμάτων ατιμωρησίας, αδικαιολόγητα επιεικούς αντιμετώπισης σοβαρών πειθαρχικών παραπτωμάτων οδηγώντας στην υπερβολική- κατά περιπτώσεις- αυστηροποίηση του πειθαρχικού δικαίου και του καθεστώτος της αργίας.

    Επομένως, εκτός από την πειθαρχική ποινή της οριστικής παύσης, δεν διαγράφονται πλέον οι πειθαρχικές ποινές του υποβιβασμού και της προσωρινής παύσης, οι οποίες και θα συνεχίσουν να επιβαρύνουν κατά τις διάφορες κρίσεις υπηρεσιακών θεμάτων την υπηρεσιακή κατάσταση του υπαλλήλου, έως και την αποχώρησή του από την υπηρεσία, ακόμη και αν αυτός δεν υπέπεσε δεύτερη φορά σε κάποιο πειθαρχικό παράπτωμα. Ευλόγως όμως ανακύπτει ο προβληματισμός για το αν η μη διαγραφή της πειθαρχικής ποινής του υποβιβασμού και της προσωρινής παύσης εγείρε θέματα αντισυνταγματικότητας.

   Επανερχόμενοι στο ζήτημα της διαγραφής των πειθαρχικών ποινών, ο απαιτούμενος χρόνος υπολογίζεται από την εκτέλεσή της. Όσο δηλαδή η πειθαρχική ποινή δεν εκτελείται λόγω ενστάσεως, προσφυγής ή αμέλειας της υπηρεσίας, δεν αρχίζει να τρέχει ο χρόνος διαγραφής. Τυχόν δε χρόνος του υπαλλήλου εκτός υπηρεσίας δεν συνυπολογίζεται για να συμπληρωθεί ο χρόνος διαγραφής της πειθαρχικής ποινής, διότι η διαγραφή της πειθαρχικής ποινής έχει ως βάση την μετέπειτα επίδειξη καλής διαγωγής από τον υπάλληλο και άρα απαιτεί διάνυση πραγματικής και όχι πλασματικής υπηρεσίας.

    Συνάγεται λοιπόν ότι βασική προϋπόθεση για να διαγραφεί πειθαρχική ποινή είναι να μην τιμωρηθεί ο υπάλληλος με άλλη, οποιαδήποτε, πειθαρχική ποινή κατά το χρονικό διάστημα που απαιτείται για τη διαγραφή της. Οπότε, όταν συμπληρωθεί επιτυχώς ο χρόνος διαγραφής της πειθαρχικής ποινής, ο πειθαρχικός φάκελος αφαιρείται από το προσωπικό μητρώο του υπαλλήλου και τίθεται στο αρχείο. Δεν είναι τυχαίο δε ότι αρχειοθετείται όχι μόνο η απόφαση που επέβαλε την ποινή, η οποία και διαγράφηκε, αλλά ο πειθαρχικός φάκελος της υπόθεσης, το σύνολο δηλαδή των στοιχείων της πειθαρχικής διαδικασίας που κατέληξαν και στην ποινή, η οποία διαγράφηκε. Αυτό συμβαίνει για να μην απομένει ίχνος αυτής στο προσωπικό μητρώο του υπαλλήλου, που θα μπορούσε ακόμη και ψυχολογικώς να επηρεάσει την κρίση του οποιουδήποτε οργάνου για οποιοδήποτε υπηρεσιακό του θέμα

    Με άλλες λέξεις, μετά τη διαγραφή, η πειθαρχική ποινή απαγορεύεται να αποτελεί στοιχείο κρίσης του υπαλλήλου για οποιοδήποτε υπηρεσιακό του θέμα. Αν παρά ταύτα, γίνει αναφορά της σε σχετική πράξη που εκδίδεται μετά τη διαγραφή της, ως στοιχείο που λήφθηκε υπ’ όψιν για τη διαμόρφωση της τελικής κρίσης του οικείου οργάνου, η πράξη αυτή είναι παράνομη.

   Κατόπιν τούτων γίνεται αντιληπτό ότι η διαγραφή της πειθαρχικής ποινής με τις ευνοϊκές για τον υπάλληλο συνέπειές της, παρέχεται από την Πολιτεία ως ένα είδος αντισταθμίσματος για την καλή διαγωγή που επέδειξε ο ίδιος μετά την πειθαρχική του τιμωρία.

Αμαδημοσίευση από https://www.aftodioikisi.g

α κίνητρα… πρόωρης συνταξιοδότησης – Οι αντιφάσεις και οι επιπτώσεις Ενώ η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι θέλει να μειώσει τις συνταξιοδοτικές δαπάνες, δίνει κίνητρα για ευκολότερες συνταξιοδοτήσεις.

   Κάθε χρόνο αυξάνονται οι αιτήσεις συνταξιοδότησης. Το 2026 αναμένεται να ξεπεράσουν τις 215.000…

    Γιατί φεύγουν όλοι αυτοί από την εργασία; Ειδικά τώρα που πολλές επιχειρήσεις αναζητούν εργατικά χέρια; Και κρίσιμες ειδικότητες…

    Και το κυριότερο: που πάνε όλοι αυτοί; Τους φτάνουν για να ζήσουν οι αποδοχές του ΕΦΚΑ;

    Η κυβέρνηση μπορεί να ισχυρίζεται ότι θέλει να μειώσει τις συνταξιοδοτικές δαπάνες αλλά, την ίδια στιγμή, δίνει κίνητρα για ευκολότερες συνταξιοδοτήσεις… Είναι κάτι που έχει ανάγκη η οικονομία; Μήπως η κοινωνία;

   Όχι! Πρόσκειται για εξυπηρετήσεις ειδικών επαγγελματικών κατηγοριών, κυρίως ελεύθερων επαγγελματιών και για προσπάθεια συγκράτησης του μισθολογικού κόστους: Ένα μέρος του οικογενειακού εισοδήματος των ειδικευμένων εργατών δεν το αναλαμβάνει η επιχείρηση (σ.σ. ειδικά μετά την έλλειψη εργατικών χεριών και τις πιέσεις στους μισθούς), αλλά το δημόσιο δια του ΕΦΚΑ…

    Δηλαδή, την στιγμή που οι νεοφιλελεύθεροι μονεταριστές διαμαρτύρονται για την αύξηση των δημοσίων δαπανών και οι Βρυξέλλες έθεσαν πλαφόν ανόδου 3%-3,7% από χρόνο σε χρόνο στις μεταβιβάσεις από τον προϋπολογισμό στην κοινωνία/οικονομία, ταυτόχρονα θεσπίζουν κίνητρα έκρηξης των πληρωμών…

Κλασικό παράδειγμα οι συνταξιούχοι υπάλληλοι του δημοσίου και το Ασφαλιστικό.

1. Στον ευρύτερο δημόσιο τομέα σήμερα απασχολούνται χιλιάδες συνταξιούχοι οι οποίοι, αφενός απολαμβάνουν την παροχή από τον ΕΦΚΑ, αφετέρου δε λαμβάνουν και τον ίδιο μισθό που έπαιρναν πριν συνταξιοδοτηθούν. Με τα σχετικά επιδόματα, τα τροφεία, τις προσαύξησες για τις θέσεις ευθύνης. Και, φυσικά, χωρίς αξιολόγηση. Τι να φοβηθεί, άραγε, ένας υπάλληλος 65 ή 67 ετών έχοντας πάνω από 40 χρόνια δημόσιας υπηρεσίας; Και εάν απολυθεί θα λάβει και αποζημίωση.
2. Ταυτόχρονα, χιλιάδες εργαζόμενοι του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα σπεύδουν να συνταξιοδοτηθούν χάρις και στα κίνητρα που θέσπισε η κυβέρνηση. Με πλασματικά έτη (7 στον ιδιωτικό τομέα) συμπληρώνουν ευχερέστερα την 40ετία και συνταξιοδοτούνται στο 62ο έτος της ηλικίας. Πέρα του ορίου των 40 ετών ασφάλισης δεν προβλέπεται κανένα συνταξιοδοτικό κίνητρο για παραμένει στην εργασία (αύξηση σύνταξης). Από την άλλη, καταργήθηκε κάθε πέναλτι στην απασχόληση των συνταξιούχων. Κατά συνέπεια, το σύνολο σχεδόν των ελευθέρων επαγγελματιών λαμβάνει τη σύνταξή του (σ.σ. συνήθως κάτω από 1.000 ευρώ καθαρά) και συνεχίζει τη απασχόλησή του. Το σύνολο σχεδόν των επιστημόνων ελεύθερων επαγγελματιών (Γιατροί, Μηχανικοί, Δικηγόροι κ.α.) κάνουν χρήση τέτοιων των διατάξεων. Εδω οι συνταξιοδοτικές απολαβές είναι υψηλότερες των 1.000-1.200 ευρώ.
3. Και το όφελός του απασχολούμενου/συνταξιούχου δεν είναι μόνο οι αποδοχές από τον ΕΦΚΑ (μείον 90 ευρώ επιπλέον εισφορές λόγω συνταξιοδότησης). Ταυτόχρονα, δεν φορολογείται με βάση τα τεκμήρια. Το ελάχιστο καθαρό ετήσιο εισόδημα που ισούται με 14 μεικτούς βασικούς μισθούς (14χ920=12.880), συν τις προσαυξήσεις από τις 3ετίες, δεν ισχύει για όσους έχουν εισόδημα από άλλες πηγές. Άρα, οι συνταξιούχοι δικαιολογούν τον τρόπο ζωής τους…
4. Την ίδια στιγμή πολλοί μετακλητοί υπάλληλοι (μεταξύ ων 3.700 που υπηρετούν την κυβέρνηση και το κομματικό σύστημα) προέρχονται από τις τάξεις των συνταξιούχων…

Αναδημοσίευση από https://www.ieidiseis.gr/

Διάφορα Ενδιαφέροντα Δημοσιεύματα

     Στους συνδέσμους που σας κοινοποιούμε, μπορείτε να διαβάσετε διάφορα δημοσιεύματα σχετικά με τον χώρο μας και όχι μόνον: 

1. https://www.dnews.gr/eidhseis/oikonomia/594275/nea-prosopiki-diafora-sto-dimosio-poioi-kerdizoun-poioi-menoun-piso-logo-tou-plafon. 
2. https://www.protothema.gr/greece/article/1835600/tin-propilakisan-agria-oi-roma-epathe-anakopi-epeidi-den-adexe-to-stres-leei-o-giannakos-gia-ti-/. 
3. https://www.in.gr/2026/06/14/greece/meionontai-ta-asthenofora-tou-ekav-se-ypiresia-vlaves-kai-elleipsi-antallaktikon-kathilonoun-to-miso-stolo-stin-attiki/.
4. https://workenter.gr/afxiseis-35-eos-65-evro-stis-nees-syntaxeis-tou-dimosiou-to-2026-915848.

Η τετραήμερη εργασία , τα δωρεάν εισιτήρια στα ΜΜΕ, ο 13ος μισθός κι οι " τζάμπα μάγκες" της κυβέρνησης.

   Εδώ και 1,5 περίπου χρόνο ο αρχηγός της αξιωματικής. αντιπολίτευσης και πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Νίκος Ανδρουλάκης, δεσμεύθηκε στην ΑΔΕΔΥ για την επαναφορά του 13ου μισθού στο Δημόσιο και σταδιακά και του 14ου, προσδιορίζοντας μάλιστα και το κόστος σε 770 εκ ευρώ ετησίως.

    Πρόσφατα έκανε δύο ακόμη προτάσεις-δεσμεύσεις, η μία για την πιλοτική τετραήμερη εργασία με συμφωνία εργοδοτών-εργαζομένων, μέσα από συλλογικές συμβάσεις και η άλλη για δωρεάν μετακίνηση των νέων ηλικίας μέχρι 24 ετών στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς με κόστος περίπου 35 εκ  ευρώ.

    Οι προτάσεις αυτές συνάντησαν την σφοδρή αντίδραση της κυβέρνησης, η οποία μέσω του κυβερνητικού εκπροσώπου κ. Μαρινάκη, αλλά και του υπουργού επικρατείας κ. Σκέρτσου προσπάθησε να τις απαξιώσει, επαναλαμβάνοντας την γνωστή φράση βουλευτή της συμπολίτευσης πως το "τζάμπα πέθανε" και πως για να υλοποιηθούν αυτές οι προτάσεις πρέπει να αυξηθούν οι φόροι!!!

   Για, δε, την τετραήμερη βδομάδα, που εφαρμόζεται πιλοτικά σχεδόν σε όλη την Ευρώπη, η υπουργός εργασίας η κ. Κεραμέως απάντησε πως αυτά δεν γίνονται.

    Μας λέει δηλαδή η κυβέρνηση ότι ένας προϋπολογισμός, που είχε πέρυσι 11,4 δις πλεόνασμα και φέτος θα έχει περισσότερο, δεν μπορεί να καλύψει κόστος 800.000.000 ευρώ!

Προφανώς και μπορεί.

    Απλά αυτή η κυβέρνηση δεν θέλει να υλοποιήσει τέτοιες πολιτικές γιατί οι προτεραιότητές της είναι άλλες.

    Στηρίζει τους έχοντες και κατέχοντες, τον πλούτο και την ολιγαρχία.

      Έτσι έλεγε η συντηρητική παράταξη και στις αρχές της δεκαετίας του 80.

    Πως αυτά που δεσμεύονταν ο Ανδρέας Πσπανδρέου δεν γίνονται.

Κι όμως έγιναν.

   Τότε δημιουργήθηκε το κοινωνικό κράτος με το ΕΣΥ, την Πρόνοια, τις συντάξεις των αγροτών, τον διπλασιασμό των μισθών, την άδεια των τεσσάρων εβδομάδων εργασίας και τόσα άλλα.

  Η Ελλάδα είναι η τελευταία χώρα στην Ευρώπη των 27 από πλευράς αγοραστικής δύναμης των μισθών.

   Εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι έχουν μισθούς από 800-1000 ευρώ κι εκατομμύρια συνταξιούχοι συντάξεις μέχρι 700 ευρώ.

   Σε μια χώρα με τέτοιους μισθούς και με την ακρίβεια στα ύψη ,η κυβέρνηση αρνείται και τα ελάχιστα κι όχι μόνο αυτό, αλλά πολεμά με σφοδρότητα οτιδήποτε έρχεται ως πρόταση που ανακουφίζει τον κόσμο της εργασίας. Κι επειδή η κυβέρνηση της ΝΔ δεν πρόκειται να αλλάξει πολιτικές είναι άμεση ανάγκη στις προσεχείς εκλογές να υπάρξει πολιτική αλλαγή για μια άλλη πολιτική.

   Το ΠΑΣΟΚ, με την υπευθυνότητα και την σοβαρότητα που το διακρίνει έχει συγκεκριμένο πρόγραμμα για όλα τα ζητήματα και καταθέτει καθημερινά τεκμηριωμένες και κοστολογημένες προτάσεις κι όχι λαίκίστικες για τον κόσμο της εργασίας.

   Η εναλλακτική πολιτική πρόταση, λοιπόν, είναι εδώ. Αρκεί να την στηρίξουμε.

*Επειδή κάποιοι όψιμα θυμήθηκαν τις δωρεάν μετακινήσεις με τα ΜΜΜ-ενώ όταν ήταν κυβέρνηση δεν έκαναν τίποτα- και μάλιστα προσπαθούν να μας πείσουν για την πατρότητα της πρότασης, να θυμίσω πως ήταν η κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου που καθιέρωσε το 1982 τις δωρεάν μετακινήσεις σε όλα τα μέσα από τις 5 ως τις 7.30 το πρωί που οι εργαζόμενοι πήγαιναν για δουλειά.\

Δημ.  Μπράτης

Ο υφυπουργός Οικονομικών Μαρκόπουλος: Δεν προβλέπεται επαναφορά 13ης σύνταξης και μισθού στο Δημόσιο

      Ο υφυπουργός Οικονομικών δήλωσε ότι πρόκειται για προτάσεις που υπερβαίνουν κατά πολύ τα όρια της ελληνικής οικονομίας και θα θέσουν σε κίνδυνο τη δημοσιονομική ισορροπία

    Διέψευσε τα σενάρια περί επαναφοράς της 13ης σύνταξης και του 13ου μισθού στους εργαζομένους στον δημόσιο τομέα ο υφυπουργός Οικονομικών Δημήτρης Μαρκόπουλος, σε συνέντευξη που παραχώρησε τη Δευτέρα στον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΪ.

     Απαντώντας σε δημοσιεύματα περί επαναφοράς της 13ης σύνταξης και του 13ου μισθού στον δημόσιο τομέα ξεκαθάρισε πως δεν προβλέπεται τέτοιο κυβερνητικό σχέδιο, μιλώντας για προτάσεις που υπερβαίνουν κατά πολύ τα όρια της ελληνικής οικονομίας και θα θέσουν σε κίνδυνο τη δημοσιονομική ισορροπία.

     «Αυτό που κάνει διαχρονικά η κυβέρνηση της Ν.Δ., είναι να λέει την αλήθεια στους πολίτες. Πορευόμαστε με αυτό που είπε ο Κυριάκος Μητσοτάκης: με μια “συμφωνία αλήθειας”. Ξεκαθαρίζουμε, λοιπόν, με σαφήνεια πως οφείλουμε να είμαστε δημοσιονομικά σταθεροί και ισορροπημένοι.  Από την άλλη πλευρά οφείλουμε να είμαστε σοβαροί και κοστολογημένοι. Ακούμε εσχάτως για τη 13η σύνταξη, καθώς και για τον 13ο μισθό στους δημόσιους υπάλληλους. Πρόκειται για δαπάνες που συνολικά θα φθάσουν στα 4 δισ. ευρώ κατ’ έτος. Το τελευταίο πακέτο που δόθηκε στη ΔΕΘ θεωρήθηκε ένα από τα μεγαλύτερα και πιο γενναιόδωρα των τελευταίων ετών κι έφτασε στο 1,7 δισ. ευρώ. Δεν προβλέπεται λοιπόν να δοθεί 13η σύνταξη, ούτε και 13ος μισθός στο Δημόσιο, καθώς θα προκύψουν επιβαρύνσεις 4 επιπλέον δισ. ευρώ: 2,5 δισ. ευρώ για τις συντάξεις και 1,5 δισ. ευρώ για τον επιπλέον μισθό».

    «Οφείλουμε να είμαστε προσεκτικοί, καθώς τα δεδομένα της ελληνικής οικονομίας είναι συγκεκριμένα και επειδή ο ελληνικός λαός δεν πρέπει να ξαναμπλέξει σε περιπέτειες. Ξεκάθαρα στην προμετωπίδα μας είναι ο αγώνας καλυτέρευσης της ζωής και των συνταξιούχων. Αν όμως πάμε σε μια μονοθεματική αποτύπωση μέτρων στη ΔΕΘ και σε παροχές προς μία ή δύο μόνο κοινωνικές κατηγορίες, αυτό θα σημάνει ότι δεν θα ασχοληθούμε με κανέναν άλλο τομέα. Μην ξεχνάμε ότι έχουμε δημογραφικά προβλήματα.          Υπάρχει ανάγκη τόνωσης των ελεύθερων επαγγελματιών, των ιδιωτικών υπαλλήλων κ.ά. Αυτό δεν σημαίνει πως δεν θα προκύψουν περαιτέρω μέριμνες και διευκολύνσεις για τους συνταξιούχους ή τους εργαζομένους στο Δημόσιο. Πρέπει όμως να είμαστε ρεαλιστές και κοστολογημένοι», υπογράμμισε καταληκτικά ο κ. Μαρκόπουλος

Αναδημοσίευση από ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Επιστολή – Αίτημα κατάργησης του Ψηφιακού Τέλους από χρηματικές διευκολύνσεις του ΜΤΠΥ προς τις/τους μετόχους του (εν ενεργεία υπάλληλοι) και εξαίρεσης από τον έλεγχο φορολογικής ενημερότητας για την χορήγηση των ποσών

 Προς: 1. Πρόεδρο και Δ.Σ. του 

                ΜΤΠΥ

            2. Υπουργό Εργασίας

            3. Υπουργό Οικονομικών

Θέμα: Αίτημα κατάργησης του Ψηφιακού Τέλους από χρηματικές διευκολύνσεις του Μετοχικού Ταμείου Πολιτικών Υπαλλήλων (ΜΤΠΥ) προς τις/τους μετόχους του (εν ενεργεία υπάλληλοι) και εξαίρεσης από τον έλεγχο φορολογικής ενημερότητας για την χορήγηση των ποσών.

    Με την παρούσα επιστολή θέτουμε υπόψη σας ένα ζήτημα που αφορά τη χορήγηση χρηματικών διευκολύνσεων από το Μετοχικό Ταμείο Πολιτικών Υπαλλήλων (ΜΤΠΥ) προς τις/τους εν ενεργεία μόνιμες/ους δημοσίους υπαλλήλους.

  Όπως όλοι γνωρίζουμε το ΜΤΠΥ χορηγούσε χρηματικές διευκολύνσεις στις/ους μετόχους του από το 1910 έως το 2010, όταν η οικονομική κρίση οδήγησε στην αναστολή τους. Το 2023 επανεκκίνησε η χορήγηση αυτών των διευκολύνσεων μέσω σύγχρονης ψηφιακής πλατφόρμας, προσφέροντας από τον Σεπτέμβριο 2024 εκ νέου πρόσβαση στις/τους δημοσίους υπαλλήλους σε χρηματικά ποσά.

   Ωστόσο, κατά την εφαρμογή του νέας χορήγησης προκύπτουν σημαντικές επιβαρύνσεις για τις/ους δανειολήπτριες/ες. Το επιτόκιο των χορηγούμενων διευκολύνσεων ανέρχεται σε 7%, στο οποίο προστίθεται το Ψηφιακό Τέλος ύψους 3,6% (πρώην τέλος χαρτοσήμου και εισφορά υπέρ ΟΓΑ) ΦΕΚ 147 τ.Α/16-09-2024 Νόμος 5135 άρθρο 8, αυξάνοντας σημαντικά το συνολικό κόστος δανεισμού.

  Η συγκεκριμένη επιβάρυνση του 3,6% δημιουργεί εμφανείς στρεβλώσεις, καθώς η ΑΑΔΕ (υπέρ της οποίας κατατίθεται το ποσό του ψηφιακού τέλους) δεν έχει συμμετάσχει με κανέναν τρόπο στη δημιουργία των κεφαλαίων από τα οποία χορηγούνται οι διευκολύνσεις του ΜΤΠΥ. Τα κεφάλαια αυτά προέρχονται αποκλειστικά από τις εισφορές/καταθέσεις των μετόχων του Ταμείου, στην ασφάλιση του οποίου συμμετέχουν υποχρεωτικά και χωρίς δικαίωμα επιλογής. Παρ’ όλα αυτά, η ΑΑΔΕ εισπράττει σημαντικά ποσά μέσω του Ψηφιακού Τέλους, γεγονός που αυξάνει το κόστος χρηματοδότησης και αποδυναμώνει τον κοινωνικό και υποστηρικτικό χαρακτήρα αυτών των διευκολύνσεων. Επιπλέον, δεν υπάρχει κανένα ανταποδοτικό όφελος από την επιβολή αυτού του τέλους ούτε για το Ταμείο συνολικά, αλλά ούτε και ατομικά για τις/τους μετόχους που λαμβάνουν τις διευκολύνσεις (πχ μείωση φόρου). Πρόκειται δηλαδή για ένα τέλος (χαράτσι) που δεν προσφέρει κανένα ευεργέτημα ούτε στο Ταμείο ούτε στις/τους Μετόχους του και δεν τεκμηριώνεται από καμία κοινωνική αναγκαιότητα.

Σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία:

• Το ΜΤΠΥ έχει εισπράξει έως σήμερα από τόκους ποσό 471.144,27 ευρώ, ενώ μέχρι την ολοκλήρωση της αποπληρωμής των υφιστάμενων δανείων αναμένεται να εισπράξει συνολικά 3.197.807,12 ευρώ, σε συνολικά μέχρι και σήμερα 10/06/2026 11.778 μετόχους.

• Η Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ) έχει ήδη εισπράξει 1.182.733,10 ευρώ από το πρώην χαρτόσημο και την εισφορά υπέρ ΟΓΑ, καθώς και επιπλέον 448.611,69 ευρώ από το ισχύον Ψηφιακό Τέλος.

   Για τους λόγους αυτούς θεωρούμε επιβεβλημένη την κατάργηση του Ψηφιακού Τέλους από τις χρηματικές διευκολύνσεις που προσφέρει το ΜΤΠΥ στις/ους μετόχους του, καθώς:

α) Η ΑΑΔΕ δεν συμμετέχει στη δημιουργία των κεφαλαίων του Ταμείου, τα οποία προέρχονται αποκλειστικά από τις καταθέσεις (και συνεπώς περιουσία) των μετόχων του και αποτελούν τον κύριο λόγο που οι μέτοχοι δικαιούνται τις συγκεκριμένες διευκολύνσεις. Όπως γίνεται κατανοητό η κατάργηση του τέλους θα μειώσει αρκετά το συνολικό κόστος δανεισμού και θα αφαιρέσει από τις/ους μετόχους επιβάρυνση που δεν τεκμηριώνεται με κανέναν τρόπο.

β) Η μείωση του κόστους θα αυξήσει το διαθέσιμο εισόδημα των δημοσίων υπαλλήλων, οι οποίες/οι έρχονται καθημερινά αντιμέτωπες/οι με καταρρακωτικές πιέσεις από τον πληθωρισμό και την συνεχιζόμενη αύξηση του κόστους ζωής.

   Για τους παραπάνω λόγους προτείνουμε στον νόμο αυτόν να προστεθεί παράγραφος που να προβλέπει την κατάργηση του Ψηφιακού τέλους για τις χρηματικές διευκολύνσεις του Μ.Τ.Π.Υ.

   Πιστεύουμε ότι η κατάργηση του Ψηφιακού Τέλους στις διευκολύνσεις του ΜΤΠΥ αποτελεί μια δίκαιη παρέμβαση, η οποία θα ενισχύσει ουσιαστικά τις/ους δημοσίους υπαλλήλους χωρίς να αλλοιώνει τον αυτοχρηματοδοτούμενο χαρακτήρα του Ταμείου.

Κατά δεύτερον θέτουμε υπόψη σας τα εξής:

    Για να χορηγηθεί χρηματική διευκόλυνση στις/ους μετόχους μας, επιβλήθηκε (άγνωστο πως και χωρίς νομοθετικό έρεισμα ) στο Ταμείο να πραγματοποιεί έλεγχο φορολογικής ενημερότητας για είσπραξη χρημάτων από φορείς του Δημοσίου Τομέα (πλην Κεντρικής Διοίκησης). Αυτό έχει ως αποτέλεσμα, ποσοστό 30-40% των μετόχων που αιτούνται χρηματική διευκόλυνση, να μην είναι φορολογικά ενήμερες/οι και, ή να αποκλείονται από τη συνέχεια, ή να πρέπει να καταβάλλουν το ποσό που οφείλουν στην ΑΑΔΕ και να λάβουν τα υπόλοιπα. Δεν τους δίνεται δηλαδή η επιλογή να ξοδέψουν τα χρήματά τους όπως επιθυμούν. Ενδεικτικά σας αναφέρουμε ότι μόνο για το έτος 2026 και την πρώτη φάση της χορήγησης χρηματικών διευκολύνσεων του Μαρτίου, ποσό 620.000€ έχει αποδοθεί απευθείας στην ΑΑΔΕ για εφάπαξ εξόφληση ληξιπρόθεσμων οφειλών (ΕΝΦΙΑ, φόρος, κληρονομιές κλπ). Πολλές φορές οι μέτοχοι, παρόλο που χρειάζονται τα χρήματα πχ για λόγους υγείας, ακυρώνουν την αίτηση δανείου τους, διότι η οφειλή τους βρίσκεται σε ρύθμιση και δεν επιθυμούν να χρεωθούν με το τόκους και το ψηφιακό τέλος για να καταλήξουν τα χρήματά τους και πάλι στα ταμεία της ΑΑΔΕ.

Ο κοινός παρονομαστής των δύο ζητημάτων είναι η ΑΑΔΕ.

   Ζητάμε να προχωρήσετε στις απαραίτητες αποφάσεις και ρυθμίσεις, ώστε να μην απαιτείται να είναι φορολογικά ενήμερες/οι οι μέτοχοι στις/ους οποίες/ους πρόκειται να χορηγηθεί χρηματική διευκόλυνση και να μην καταλήγει η διευκόλυνση δώρο-άδωρο. Θα πρέπει δηλαδή να εξαιρεθούν οι χρ. διευκολύνσεις του ΜΤΠΥ από την υποχρέωση διενέργειας ελέγχου φορολογικής ενημερότητας πριν από την χορήγησή τους.

    Η συγκεκριμένη υποχρέωση δεν συνάδει με τον χαρακτήρα του Ταμείου, καθώς, όπως αναλύθηκε και στο πρώτο ζήτημα, τα δανειακά κεφάλαια δεν προέρχονται από τον Κρατικό Προϋπολογισμό ούτε από δημόσια χρηματοδότηση, αλλά από τις εισφορές και τις καταθέσεις (αποταμιεύσεις) των ίδιων των μετόχων του ΜΤΠΥ. Κατά συνέπεια, η χορήγηση χρ. διευκολ. από το Ταμείο δεν συνεπάγεται διάθεση κρατικών πόρων, ώστε να δικαιολογείται ο περιορισμός της πρόσβασης των μετόχων στα κεφάλαια που έχουν οι ίδιοι συμβάλει να σχηματιστούν. Η κατάργηση της υποχρέωσης για έλεγχο φορολογικής ενημερότητας θα διευκολύνει την πρόσβαση των δημοσίων υπαλλήλων σε μία παροχή που χρηματοδοτείται αποκλειστικά από τους ίδιους, διατηρώντας παράλληλα όλους τους υφιστάμενους μηχανισμούς διασφάλισης της αποπληρωμής των δανείων μέσω της μισθοδοσίας τους.

     Θεωρούμε τα παραπάνω αιτήματα εύλογα επισημαίνοντας πως οι εν ενεργεία δημόσιοι υπάλληλοι δεν έχουν πρόσβαση σε κανέναν άλλο φορέα χρηματοδότησης έκτακτων αναγκών τους και είναι αυτές και αυτοί που, με τις καταθέσεις τους, χρηματοδοτούν τα μερίσματα των ήδη συνταξιούχων (μερισματούχων).

    Τέλος ζητάμε να εξεταστεί η δυνατότητα μείωσης του επιτοκίου των χρηματικών διευκολύνσεων, που χορηγείτε στους δημοσίους υπαλλήλους.

           Από την Εκτελεστική Επιτροπή της Α.Δ.Ε.Δ.Υ.