Η ΠΑΡΑΤΑΞΗ ΜΑΣ η ΔΗΣΥΠ σχετικά με την απόφαση της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας για τον 13ο και 14ο μισθό στο Δημόσιο, μια απόφαση που δεν λειτουργεί δεσμευτικά για μια πολιτική απόφαση επαναφοράς του 13ου και 14ου.

     Η μάχη για αξιοπρέπεια στη ζωή και στην εργασία δεν σταματά. Συνεχίζουμε να διεκδικούμε και να αγωνιζόμαστε για την επαναφορά του 13ου και 14ου   πιο δυνατά από ποτέ.

   Η ενημέρωση σχετικά με την απόφαση  της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας για τον 13ο και 14ο μισθό στο Δημόσιο δεν προκαλεί έκπληξη με το περιεχόμενο της. Εντύπωση βέβαια προκαλεί το χρονικό σημείο της ενημέρωσης.

   Είναι ξεκάθαρο ωστόσο ότι η απόφαση αυτή δεν λειτουργεί δεσμευτικά για μια πολιτική απόφαση επαναφοράς του 13ου και 14ου.

                   Και αυτή είναι η ουσία.

    Η κατάργηση του 13ου και 14ου μισθού έγινε με πολιτική απόφαση σε συνθήκες βαθιάς δημοσιονομικής κρίσης πριν 14 χρόνια περίπου και με πολιτική απόφαση πρέπει να επανέλθει. Η κυβέρνηση δεν μπορεί να οχυρώνεται και πολύ περισσότερο να κρύβεται πίσω από τη δικαστική απόφαση. Και η κυβέρνηση λίγο πριν τις ανακοινώσεις του Πρωθυπουργού στη ΔΕΘ, οφείλει να απαντήσει στις εργαζόμενες και στους εργαζόμενους στο Δημόσιο εάν επιμένει στη θέση του Υπουργού Οικονομικών πως « και να τα είχαμε δεν θα τα δίναμε».

      Για τους ανθρώπους που εργάζονται στα νοσοκομεία, στην τοπική αυτοδιοίκηση, για τους εκπαιδευτικούς και όλους τους δημοσίους υπαλλήλους, η κατάργηση του 13ου και 14ου μισθού σημαίνει εδώ και 14 χρόνια απώλεια δύο επιπλέον μισθών κάθε χρόνο, με σοβαρές συνέπειες στην πραγματική αγοραστική δύναμη. Την ίδια στιγμή, το κόστος ζωής, η στέγαση, η ενέργεια, τα τρόφιμα και οι καθημερινές ανάγκες έχουν αυξηθεί σημαντικά.

     Η αξιοπρεπής διαβίωση δεν μπορεί να εξετάζεται μόνο με έναν στενό δείκτη επιβίωσης. Η πραγματική αξία του μισθού, η αγοραστική δύναμη και η δυνατότητα ενός εργαζομένου να ανταποκρίνεται στις στοιχειώδεις κοινωνικές και οικογενειακές του ανάγκες αποτελούν ουσιώδη στοιχεία μιας σύγχρονης αντίληψης για την αξιοπρεπή εργασία και αμοιβή. Η φτωχοποίηση του κόσμου του δημοσίου είναι η νέα κανονικότητα και η απόρριψη της στις αίθουσες των δικαστηρίων δεν αλλάζει την πραγματικότητα αυτή.

Η διεκδίκηση συνεχίζεται!

    Η απόφαση του ΣτΕ δεν ακυρώνει τη διεκδίκηση των εργαζομένων στο Δημόσιο.

    Αντίθετα, μεταφέρει καθαρά την ευθύνη εκεί όπου πραγματικά ανήκει: στην πολιτική εξουσία.

      Η κυβέρνηση έχει τη δυνατότητα να νομοθετήσει την επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού και να αποκαταστήσει την αδικία που βιώνουν οι εργαζόμενες και οι εργαζόμενοι στο Δημόσιο. Οφείλει να προχωρήσει σε αυτή την επιλογή όταν μόλις λίγο καιρό πριν νομοθετούσε για αυξήσεις σε συγκεκριμένες κατηγορίες.

Ζητάμε δικαιοσύνη.

Ζητάμε αξιοπρέπεια.

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑ

Έρευνα για το ΕΣΥ: Γιατρούς έχουμε, μηχανήματα έχουμε, νοσηλευτές δεν έχουμε Πολλοί γιατροί – αλλά σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη – και μηχανήματα, λίγοι νοσηλευτές ? Ελλειψη συνολικού σχεδιασμού δείχνει έρευνα καθηγητών

     Άνευ σχεδίου φαίνεται να έχει οικοδομηθεί το Εθνικό Σύστημα Υγείας, με τους διαθέσιμους πόρους να μην κατανέμονται πάντα εκεί όπου υπάρχουν οι μεγαλύτερες ανάγκες. Η Ελλάδα διαθέτει έναν από τους υψηλότερους αριθμούς γιατρών στην Ευρώπη, αλλά περισσότεροι από έξι στους δέκα συγκεντρώνονται στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη, την ώρα κατά την οποία τα νησιά και πολλές περιοχές της Περιφέρειας αντιμετωπίζουν σημαντικές ελλείψεις.

    Αντίστοιχα, η χώρα διαθέτει μεγάλο αριθμό αξονικών και μαγνητικών τομογράφων, χωρίς ωστόσο να υπάρχει ακόμη ολοκληρωμένη εικόνα για την απόδοσή τους: πόσοι ασθενείς εξυπηρετούνται, σε ποιες περιοχές, ποιοι είναι οι χρόνοι αναμονής και πόσο αξιοποιείται ο διαθέσιμος εξοπλισμός.

    Αυτά είναι μερικά μόνο από τα ελληνικά παράδοξα που αναδεικνύει πρόσφατη έκθεση με τίτλο «Policy Roadmaps for Acting Early on NCDs: Greece», την οποία υπογράφουν οι καθηγητές Κώστας Αθανασάκης, Παναγιώτα Ναούμ, Γιάννης Αγοραστός και Ηλίας Κυριόπουλος.

   Πιο συγκεκριμένα, η χώρα μας συντηρεί μια εικόνα έντονων αντιθέσεων. Παραδοσιακά καταγράφει μία από τις υψηλότερες αναλογίες γιατρών στην Ευρώπη, με 6,6 ενεργούς γιατρούς ανά 1.000 κατοίκους, έναντι 4,2 κατά μέσο όρο στην ΕΕ. Την ίδια ώρα, όμως, διαθέτει μόλις 3,8 νοσηλευτές ανά 1.000 κατοίκους, όταν ο ευρωπαϊκός μέσος όρος ανέρχεται σε 8,4.

   Και όπως φαίνεται, η ανισορροπία αυτή δεν πρόκειται να διορθωθεί εύκολα. Πρόσφατη μελέτη που επικαλούνται οι συγγραφείς καταλήγει ότι λιγότερο από 1% των εφήβων στην Ελλάδα επιθυμεί να ακολουθήσει το επάγγελμα του νοσηλευτή, ποσοστό πολύ χαμηλότερο από τον μέσο όρο του ΟΟΣΑ, που ανέρχεται σε 2,1%. Αντίθετα, περισσότεροι από 8% δηλώνουν ότι θέλουν να γίνουν γιατροί.

10% στα νησιά

   Κι όμως, η πληθώρα λειτουργών του Ιπποκράτη δεν ισοδυναμεί με απόλυτη κάλυψη των εγχώριων αναγκών.

    Και αυτό διότι πάνω από το 60% των γιατρών συγκεντρώνεται στην Αττική και την Κεντρική Μακεδονία, ενώ μόλις 10% βρίσκεται στις νησιωτικές περιοχές. «Αυτή η ανισορροπία μεταξύ των μητροπολιτικών και των περιφερειακών περιοχών – μία από τις πιο έντονες μεταξύ των χωρών του ΟΟΣΑ – υπονομεύει την ισότιμη πρόσβαση σε βασικές υπηρεσίες για την πρόληψη, τη διάγνωση και τη θεραπεία των μη μεταδοτικών ασθενειών», υπογραμμίζεται στην έκθεση.

   , υπάρχει μια άναρχη παραγωγή ειδικευμένων γιατρών, χωρίς αυτή να ανταποκρίνεται στις πραγματικές ανάγκες του συστήματος.  Είναι ενδεικτικό ότι στην Ελλάδα το ποσοστό των γενικών γιατρών είναι ιδιαίτερα χαμηλό, μόλις 6%, όταν ο αντίστοιχος ευρωπαϊκός μέσος όρος φτάνει το 21%. Επίσης, χρόνο με τον χρόνο διευρύνεται η «μαύρη τρύπα» σε κρίσιμες ειδικότητες, όπως οι παθολόγοι και οι αναισθησιολόγοι.

   Το δεύτερο μεγάλο παράδοξο αφορά τον εξοπλισμό. Η Ελλάδα καταλαμβάνει την 5η θέση μεταξύ των 38 χωρών του ΟΟΣΑ ως προς τη διαθεσιμότητα απεικονιστικού εξοπλισμού αιχμής – αξονικών και μαγνητικών τομογράφων, καθώς και PET. Προηγούνται η Ιαπωνία, η Αυστραλία, οι ΗΠΑ και η Νότια Κορέα.

     Ανάλογη είναι η εικόνα και στα αιμοδυναμικά εργαστήρια, με την Ελλάδα να καταλαμβάνει την τρίτη θέση στην Ευρώπη, ενώ και εδώ η προσφορά εμφανίζεται δυσανάλογη προς το μέγεθος του πληθυσμού.

Και σε αυτήν την περίπτωση, πάντως, προκύπτει ένα σημαντικό κενό στον στρατηγικό σχεδιασμό. Οπως επισημαίνουν οι συγγραφείς, δεν υπάρχει επί του παρόντος ολοκληρωμένο πλαίσιο αξιολόγησης τεχνολογιών υγείας (HTA) για ιατρικά μηχανήματα, διαγνωστικά μέσα και τεχνολογίες ψηφιακής υγείας, γεγονός που μπορεί να οδηγεί σε κατακερματισμένη και ενδεχομένως αναποτελεσματική υιοθέτησή τους.

   Ειδικά στις δημόσιες δομές του ΕΣΥ, δεν υπάρχει ακόμη συστηματική καταγραφή κρίσιμων δεικτών, όπως οι χρόνοι αναμονής για μια εξέταση, η γεωγραφική κατανομή των μηχανημάτων και τα ποσοστά χρήσης τους. Υπό τα δεδομένα αυτά ένα από τα βασικά μηνύματα της έκθεσης είναι ότι η απόκτηση περισσότερων πόρων (έμψυχων και άψυχων) δεν είναι η μοναδική πρόκληση που αντιμετωπίζει το ΕΣΥ.

   Η οργάνωση με βάση τις ανάγκες του πληθυσμού, η ενίσχυση της πρόληψης και της πρωτοβάθμιας φροντίδας και η συστηματική μέτρηση και αξιολόγηση  των υπηρεσιών αποτελούν «χρήσιμα» εργαλεία, που εντούτοις δεν αξιοποιούνται.

Αναδημοσίευση από https://www.tanea.gr/

Ώρα μηδέν στο ΕΣΥ: Στον αυτόματο πιλότο τα νοσο­κο­μεία Οι «γαλάζιες» διοι­κήσεις ασχο­λούνται με τις επερ­χόμε­νες εκλο­γές αδια­φο­ρώ­ντας πλήρως για τα συσ­σω­ρευ­μένα προ­βλήματα και τον γολ­γοθά των ασθε­νών.

     Περισσότερο με το αν και πότε ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα προκηρύξει τις εθνικές εκλογές παρά με το θέμα της αντιμετώπισης των δυσλειτουργιών στα νοσοκομεία τους ασχολούνται το τελευταίο διάστημα οι διοικητές του ΕΣΥ, που είναι στην πλειονότητά τους κομματικά στελέχη της ΝΔ τα οποία διορίστηκαν στα δημόσια νοσοκομεία μετά τον περιβόητο διαγωνισμό του ΑΣΕΠ που στηρίχτηκε στον νόμο Κεραμέως.

    Η αδιαφορία τους αυτή, όπως εξάλλου προκύπτει και από την αξιολόγηση που κάνουν οι ασθενείς μέσα από το ψηφιακό σύστημα του υπουργείου Υγείας, φαίνεται ότι πηγάζει και από τη βεβαιότητα της μονιμότητας που έχουν αποκτήσει πια μετά τον διαγωνισμό του ΑΣΕΠ. Γνωρίζουν άλλωστε ότι και να περάσουν από αξιολόγηση του υπουργείου Υγείας, όπως προβλέπει ο νόμος να γίνεται ανά δύο χρόνια από τον διορισμό τους, θα ξεπεράσουν αβρόχοις ποσί τον σκόπελο αυτό ακριβώς λόγω της κομματικής τους ταυτότητας.

    Γι’ αυτό και τα νοσοκομεία τους τελευταίους μήνες μένουν χωρίς υλικά, οι θάλαμοι χωρίς σεντόνια, με το προσωπικό ανεξέλεγκτο και κουρασμένο απέναντι στους ασθενείς, ενώ η σίτιση και η καθαριότητα είναι στο χειρότερο σημείο, κάτι που αποτυπώνεται ξεκάθαρα και στις αξιολογήσεις των ασθενών.

Σεντόνια μίας εβδομάδας

    Ενδεικτικό της κατάστασης που επικρατεί στα δημόσια νοσοκομεία είναι το γεγονός ότι σε πολλά μεγάλα νοσηλευτικά ιδρύματα του κέντρου της Αθήνας οι νοσηλευόμενοι ασθενείς αναγκάζονται να μένουν με τα ίδια σεντόνια ακόμη και μία εβδομάδα. Εστω κι αν τα κλινοσκεπάσματα γεμίζουν με βιολογικά υλικά, όπως αίμα, ούρα κ.λπ., το προσωπικό δεν τα αντικαθιστά.

  Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση, όπως αναφέρουν πληροφορίες του Documento, του νοσοκομείου Ερυθρός Σταυρός πριν από λίγο καιρό, όπου έπειτα από έντονες διαμαρτυρίες των συγγενών ασθενών αναγκάστηκε να παρέμβει ο διοικητής του νοσοκομείου για να αλλάξουν τα σεντόνια. Το συγκεκριμένο περιστατικό έφτασε και στα αυτιά του υπουργού Υγείας Αδωνη Γεωργιάδη, λένε οι ίδιες πηγές του Documento, χωρίς ωστόσο ο διοικητής ή άλλος αρμόδιος να έχει κάποιες επιπτώσεις.

    Αυτή η υπόθεση δεν είναι δυστυχώς μοναδική. Ανάλογα περιστατικά καταγγέλλονται σωρηδόν το τελευταίο διάστημα και στην ηγεσία του υπουργείου Υγείας, ενώ, σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες, ανατέθηκε στη γενική γραμματέα Υπηρεσιών Υγείας Λίλιαν Βιλδιρίδη να τα αντιμετωπίσει. Μέχρι στιγμής βέβαια δεν φαίνεται να προκύπτει κάποιο αξιόλογο αποτέλεσμα, αφού δεν έχουν γίνει ούτε τυπικές επιπλήξεις στους «γαλάζιους» διοικητές.

Υλικά με το σταγονόμετρο

   Από την άλλη, τα δημόσια νοσοκομεία φαίνεται ότι γυρίζουν χρόνια πίσω, αφού έχουν αρχίσει και καταγράφονται εδώ και μήνες σοβαρές ελλείψεις υγειονομικού υλικού.

    Γιατροί και νοσηλευτές αναζητούν εναγωνίως ακόμη και απλά υλικά, όπως γάντια και σύριγγες, προκειμένου να εξυπηρετήσουν τους νοσηλευόμενους ασθενείς. Οι αλλαγές που προωθήθηκαν το τελευταίο διάστημα στον τρόπο παραγγελίας των αναλώσιμων υλικών στο ΕΣΥ προκάλεσαν σοβαρές δυσλειτουργίες στην προμήθεια των απαραίτητων ειδών. Ταυτόχρονα όμως και οι διοικητές των νοσοκομείων, σε μια προσπάθεια να δείξουν στην κυβέρνηση ότι εξοικονομούν κονδύλια από τον προϋπολογισμό τους, έχουν περιορίσει δραστικά τις παραγγελίες. Συνέπεια όμως είναι να μην μπορούν να εξυπηρετηθούν οι κλινικές.

    Πρέπει να σημειωθεί ωστόσο ότι καταγράφεται μία αντίφαση στη συμπεριφορά των διοικήσεων των νοσοκομείων. Ενώ λίγους μήνες πριν κυριαρχούσαν ανεξέλεγκτα τα λεγόμενα «ατιμολόγητα», που αποτελούν αγορές χωρίς να υπάρχουν τα διαθέσιμα κονδύλια, οι διοικήσεις έχουν φτάσει σήμερα στο άλλο άκρο, αφού δεν προμηθεύονται ούτε καν τα αναγκαία υγειονομικά υλικά.

    Ενδεικτικά είναι τα όσα περιγράφει ο Σύλλογος Εργαζομένων του Γενικού Κρατικού Νοσοκομείου της Νίκαιας: «Στο αιμοδυναμικό εργαστήριο, σε ημέρα γενικής εφημερίας, υπήρξε έλλειψη συρμάτων στεφανιογραφίας, ενώ προηγήθηκε απουσία σετ ιματισμού και υδρόφιλων θηκαριών. Δηλαδή υλικά απαραίτητα και αναντικατάστατα για ασθενείς που διακομίζονται με οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου. Στο γαστρεντερολογικό τμήμα υπήρξαν ελλείψεις σε απορρυπαντικά ενδοσκοπίων, με τη διευθύντρια και την προϊσταμένη να κάνουν αγώνα δρόμου για να τα προμηθευτούν. Στο ΤΕΠ στην τελευταία εφημερία υπήρχαν μόνο πέντε μάσκες μη επεμβατικού αερισμού».

    Πρόκειται εμφανώς για ελλείψεις που θέτουν σε κίνδυνο την ασφάλεια και τη ζωή των ασθενών, χωρίς όμως να ιδρώνει το αυτί των διοικητών.

Σίτιση και καθαριότητα

   Η καθημερινότητα των ασθενών στα δημόσια νοσηλευτικά ιδρύματα αποτελεί πλέον έναν γολγοθά, αφού οι συνθήκες νοσηλείας δεν θυμίζουν προηγμένο κράτος, παρά τα όσα ισχυρίζεται ο υπουργός Υγείας Αδ. Γεωργιάδης.

    Η καθαριότητα και η σίτιση αποτελούν δύο από τις μεγαλύτερες πληγές του ΕΣΥ, με τους ασθενείς να διαμαρτύρονται καθημερινά, χωρίς όμως κανείς να τους δίνει σημασία. Αρκεί κάποιος να επισκεφτεί ένα δημόσιο νοσοκομείο στο κέντρο της πρωτεύουσας για να διαπιστώσει την τραγική εικόνα που παρουσιάζουν οι διάδρομοι αλλά και οι ίδιοι οι θάλαμοι των ασθενών. Η καθαριότητα είναι είδος προς εξαφάνιση, γι’ αυτό άλλωστε και έλαβε από τις χαμηλότερες βαθμολογίες στην τελευταία αξιολόγηση που καταγράφηκε από το υπουργείο Υγείας μέσα από το ψηφιακό σύστημα βαθμολόγησης των ασθενών.

   Αντίστοιχη εικόνα είναι και αυτή της σίτισης, αφού τα γεύματα που σερβίρονται στους νοσηλευόμενους ασθενείς σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να συμβάλουν στην ενίσχυση του αδύναμου οργανισμού τους. Αλλωστε θυμίζουν περισσότερο… δείγματα τροφίμων παρά γεύματα επιστημονικά μελετημένα για πάσχοντες. Η εικόνα της σίτισης μέσα στο ΕΣΥ αποτελεί συχνά πυκνά αιτία καταγγελιών των πολιτών στα γραφεία παραπόνων που υπάρχουν μέσα στα δημόσια νοσοκομεία. Ομως τα «γαλάζια» στελέχη που διοικούν τα νοσηλευτικά ιδρύματα δεν φαίνεται να προβαίνουν σε καμία ενέργεια ή να λαμβάνουν κάποιο μέτρο για να βελτιωθούν οι παρεχόμενες υπηρεσίες.

   Γι’ αυτό και όπως προκύπτει από τα επίσημα στοιχεία του υπουργείου Υγείας, πάνω από το 50% όσων έχουν νοσηλευτεί έστω και μία ημέρα τους τελευταίους μήνες σε δημόσιο νοσοκομείο δηλώνουν μη ικανοποιημένοι από τα γεύματα που έλαβαν κατά τη διάρκεια της παραμονής τους μέσα στη νοσοκομειακή μονάδα. Η εικόνα αυτή είναι φυσικά σε γνώση της ηγεσίας του υπουργείου Υγείας, η οποία εδώ και καιρό έχει γίνει αποδέκτης διαμαρτυριών από πολίτες που χρειάστηκαν τις υπηρεσίες του ΕΣΥ. Βέβαια, κατά τη συνήθη τακτική του, ο υπουργός Υγείας Αδ. Γεωργιάδης υποστηρίζει ότι ήδη έχει προωθήσει τα απαιτούμενα μέτρα για να αλλάξουν η σίτιση και η καθαριότητα στα δημόσια νοσοκομεία. Ισχυρίζεται ότι προωθεί διαγωνισμούς για την αλλαγή των ιδιωτικών εταιρειών που σήμερα έχουν αναλάβει τους δύο αυτούς τομείς του συστήματος υγείας.

   Εξάλλου η κυβέρνηση της ΝΔ έχει φροντίσει εδώ και χρόνια να αντικαταστήσει τους υπαλλήλους που μέχρι το 2019 εργάζονταν στα εστιατόρια των νοσοκομείων ή στην καθαριότητα με ιδιωτικές εταιρείες που λειτουργούν ανεξέλεγκτα, με εργαζομένους στους οποίους καταβάλλουν ελάχιστους μισθούς σε σύγκριση με αυτά που εισπράττουν από το ελληνικό δημόσιο.

Ασθενείς χωρίς ενημέρωση

    Ενα άλλο μεγάλο πρόβλημα που πλήττει τα δημόσια νοσοκομεία και ουδείς διοικητής φροντίζει να επιλύσει αφορά την ενημέρωση των ασθενών.

   Οσοι έχουν νοσηλευτεί το τελευταίο διάστημα στο ΕΣΥ καταγγέλλουν ότι δεν μπορούν ούτε για τα αυτονόητα να επικοινωνήσουν με το προσωπικό αλλά και με τα αρμόδια τμήματα για να γνωρίζουν τις ακριβείς λεπτομέρειες για την πάθησή τους. Ετσι, η ενημέρωση των ασθενών τείνει να γίνει πύργος της Βαβέλ, αφού –με βάση τα όσα φτάνουν στα γραφεία των παραπόνων που έχουν δημιουργηθεί μέσα στις μονάδες υγείας– δεν ακολουθείται καμία αυτονόητη διαδικασία για την πληροφόρηση των νοσηλευομένων.

   Παρ’ όλα αυτά, οι διοικήσεις δεν έχουν φροντίσει ούτε απλές οδηγίες να δώσουν στο προσωπικό ώστε να ενημερώνουν τους πάσχοντες για το πρόβλημα υγείας τους. Αποτέλεσμα είναι συχνά οι ασθενείς να παίρνουν εξιτήριο χωρίς να γνωρίζουν καν πώς πρέπει να λειτουργήσουν από εκεί και πέρα ή πού θα πρέπει να απευθυνθούν για να παρακολουθούν το πρόβλημα της υγείας τους. Ενδεικτικό είναι, με βάση τα επίσημα στοιχεία του υπουργείου Υγείας, ότι μόνο τρεις στους δέκα (ποσοστό 28%) των νοσηλευομένων δηλώνουν ότι λαμβάνουν πληροφόρηση για υπηρεσίες όπως κατ’ οίκον νοσηλεία, φυσικοθεραπείες ή υποστήριξη από συλλόγους ασθενών.

Χάος από τους «ξεχασμένους» αναπληρωτές διοικητές

   Η εικόνα διάλυσης και εγκατάλειψης που παρουσιάζουν τα νοσοκομεία αποδεικνύεται και από το γεγονός ότι υπάρχουν… ξεχασμένοι αναπληρωτές διοικητές. Ενώ θα έπρεπε να είχαν αποχωρήσει από το σύστημα υγείας, καθώς καταργήθηκε η θέση τους, παραμένουν στο ΕΣΥ, πληρώνονται κανονικά και ασκούν διοικητικά καθήκοντα δημιουργώντας προστριβές μέσα στα νοσηλευτικά ιδρύματα. Οι νοσοκομειακοί γιατροί μέσω της ομοσπονδίας τους (ΟΕΝΓΕ) έχουν καταγγείλει πως ουδείς έχει φροντίσει να εκδώσει υπουργική απόφαση για την απαλλαγή από τα καθήκοντά τους.

    Οπως αναφέρουν: «Ο νόμος 5302/ΦΕΚ78/20.5.2026, στην παράγραφο 2 του άρθρου 57 προβλέπει ότι η θητεία των Αναπληρωτών Διοικητών Νοσοκομείων του ΕΣΥ των οποίων οι θέσεις δεν προκηρύχθηκαν (καθώς δεν υφίστανται πλέον), παύει αζημίως για το ελληνικό δημόσιο. Παρ’ όλα αυτά, ουδέποτε ως τώρα έχει εκδοθεί από τον υπουργό Υγείας η σχετική διαπιστωτική πράξη λήξης της θητείας τους, όπως ρητά προβλέπει ο νόμος». Να υπενθυμιστεί ότι ο νόμος Κεραμέως για τις διοικήσεις στο ΕΣΥ προέβλεπε συγκεκριμένο αριθμό κλινών σε ένα νοσοκομείο ώστε να δικαιολογείται και θέση αναπληρωτή διοικητή. Ετσι, ορισμένα νοσηλευτικά ιδρύματα που είχαν περιορίσει τις κλινικές τους έχασαν τη θέση του αναπληρωτή.

Αναδημοσίευση από https://www.documentonews.gr/

Ποιοι μπορούν να βγουν στην σύνταξη πριν την ηλικία των 62 ετών

 Ποιοι μπορούν να βγουν στην σύνταξη πριν την ηλικία των 62 ετών εντός του 2026:

    Ασφαλισμένοι, εάν πληρούν συγκεκριμένες προϋποθέσεις, μπορούν να συνταξιοδοτηθούν πριν τα 62 σε ηλικίες από 58,5 μέχρι 61,5.

    Στο επίκεντρο βρίσκονται οι γονείς ανηλίκων, μητέρες αλλά και πατέρες, που είχαν κατοχυρώσει δικαίωμα έως το 2012 στα Ταμεία του πρώην ΙΚΑ, του Δημοσίου, των ΔΕΚΟ και των τραπεζών.

    Όσοι είχαν συμπληρώσει τόσο τον απαιτούμενο χρόνο ασφάλισης όσο και την ανηλικότητα τέκνου μέχρι το 2012, δεν χάνουν το δικαίωμα συνταξιοδότησης, ακόμη και αν αποχωρήσουν μετά την 1η Ιανουαρίου 2024. Η ηλικία εξόδου, ωστόσο, καθορίζεται από τα μεταβατικά όρια που θεσπίστηκαν με τον νόμο 4336/2015.

ΙΚΑ – ΔΕΚΟ – Τράπεζες

    Στις πιο γνωστές περιπτώσεις ανήκουν οι μητέρες, αλλά και οι χήροι πατέρες, ανηλίκων που ασφαλίζονταν στο ΙΚΑ ή στα Ταμεία ΔΕΚΟ και τραπεζών.

Προϋπόθεση αποτελεί η συμπλήρωση 5.500 ημερών ασφάλισης έως το 2012 και η ύπαρξη ανήλικου παιδιού την ίδια χρονιά.

     Ενδεικτικά, μητέρες που είχαν 5.500 ένσημα και ανήλικο τέκνο το 2010 κατοχύρωσαν δικαίωμα μειωμένης σύνταξης στο 50ό έτος και πλήρους στο 55ο. Όσες συμπλήρωσαν τα αντίστοιχα όρια ηλικίας έως το 2016 ή το 2018, μπορούν να αποχωρήσουν με τα νέα μεταβατικά όρια, ακόμη και σήμερα.

    Αντίστοιχα, για το 2011 και το 2012, το όριο κατοχύρωσης μεταφέρεται στο 52ο και 55ο έτος αντίστοιχα, με δυνατότητα εξαγοράς πλασματικών ετών ώστε να συμπληρωθούν οι 5.500 ημέρες.

Δημόσιο και ΔΕΚΟ – Τράπεζες

    Στο Δημόσιο, αλλά και στα Ταμεία ΔΕΚΟ και τραπεζών, το ευνοϊκό καθεστώς αφορά τόσο γυναίκες όσο και άνδρες γονείς ανηλίκων.

Η βασική προϋπόθεση είναι η συμπλήρωση 25ετίας έως το 2010, 2011 ή 2012, παράλληλα με ανήλικο τέκνο.

    Οι μητέρες που είχαν 25ετία το 2010 κατοχύρωσαν έξοδο στο 50ό έτος, όσοι συμπλήρωσαν την 25ετία το 2011 στο 52ο, ενώ για το 2012 το όριο ανεβαίνει στο 55ο έτος. Και εδώ ισχύουν τα μεταβατικά όρια ηλικίας, αρκεί το κρίσιμο ηλικιακό όριο να έχει συμπληρωθεί εντός της περιόδου 2015-2018.

    Σημαντικό είναι ότι επιτρέπεται η εξαγορά πλασματικών ετών (τέκνων, σπουδών κ.ά.), ώστε να «κλειδώσει» η 25ετία εντός των κρίσιμων ετών.

Τρίτεκνοι και πολύτεκνοι

    Ακόμη πιο ευνοϊκές είναι οι διατάξεις για τρίτεκνους και πολύτεκνους ασφαλισμένους στο Δημόσιο και στις ΔΕΚΟ – Τράπεζες. Για όσους συμπλήρωσαν 20ετία το 2010, το δικαίωμα συνταξιοδότησης ασκείται χωρίς όριο ηλικίας, γεγονός που επιτρέπει αποχώρηση ακόμη και εντός του 2024.

    Για όσους συμπλήρωσαν 20ετία το 2011, το όριο ηλικίας κατοχυρώνεται στο 52ο έτος, ενώ για το 2012 στο 55ο έτος, υπό την προϋπόθεση ότι το ηλικιακό όριο συμπληρώθηκε εντός των μεταβατικών ετών.

   Για τις μητέρες ανηλίκων, η έξοδος πριν τα 62 παραμένει εφικτή μόνο αν συντρέχουν σωρευτικά τέσσερις βασικές προϋποθέσεις:

• Ανήλικο παιδί έως το 2012
• Πρώτη ασφάλιση πριν το 1993 (παλαιές ασφαλισμένες)
• Συμπλήρωση των απαιτούμενων ημερών ασφάλισης έως το 2012
• Κατοχύρωση ηλικιακού ορίου εντός της μεταβατικής περιόδου 2015 έως 2021

    Σε κάθε περίπτωση η εξατομικευμένη εξέταση του ασφαλιστικού φακέλου παραμένει απολύτως αναγκαία.

Δημοσιεύτηκε στον Οδηγό του Πολίτη (https://www.odigostoupoliti.eu)

Διάφορα Ενδιαφέροντα Δημοσιεύματα

      Στους συνδέσμους που σας κοινοποιούμε, μπορείτε να διαβάσετε διάφορα δημοσιεύματα σχετικά με τον χώρο μας και όχι μόνον:

1. https://www.cnn.gr/ellada/story/545482/allages-stin-eidiki-adeia-mitrotitas-epekteinetai-se-perissoteres-katigories-dikaioyxon. 
2. https://gr.euronews.com/business/2026/08/04/minimum-wages-in-europe-purchasing-power-versus-pay-in-2026. 
3.  https://www.alfavita.gr/ergasia/555822_dypa-dorean-5-hronia-ensima-gia-anergoys-prin-ti-syntaxi-poioys-afora-egkyklios.
4. https://www.infokids.gr/miteres-me-aniliko-paidi-to-kleidi-gia-na-vgoun-sti-syntaxi-prin-apo-ta-62/. 

ΣτΕ: Οριστικό τέλος στον 13ο και 14ο μισθό για τους δημοσίους υπαλλήλους - H Oλομέλεια του ΣτΕ έκρινε συνταγματική και συμβατή με το δίκαιο της ΕΕ τη μη επαναφορά των επιδομάτων εορτών και αδείας στους δημοσίους υπαλλήλους

     Συνταγματική και συμβατή με το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης κρίθηκε με απόφαση της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας η  μη επαναφορά των επιδομάτων εορτών και αδείας στους δημοσίους υπαλλήλους, τα οποία είχαν καταργηθεί ολοσχερώς με μνημονικό νόμο .

     Η απόφαση με πρόεδρο τον Μ. Πικραμένο  και εισηγητή τον Ι. Μιχαλακόπουλο, εκδόθηκε στο πλαίσιο πρότυπης δίκης και αφορούσε  αγωγή δημοσίου υπαλλήλου ενώπιον του Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών. Υπέρ του είχε παρέμβει η ΑΔΕΔΥ.

     Συγκεκριμένα όπως έγινε γνωστό και με βάση ενημέρωση του Ανωτάτου Δικαστηρίου δια του εκπροσώπου Τύπου,παρέδρου του ΣτΕ Νίκου Σεκέρογλου:

Με την 1201/2026 απόφασή της η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας (Πρόεδρος: Μ. Πικραμένος, Εισηγητής: Ι. Μιχαλακόπουλος) έκρινε ότι ο νομοθέτης δεν παραβίασε ούτε το Σύνταγμα ούτε το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μη επαναφέροντας τα επιδόματα εορτών και αδείας των δημοσίων υπαλλήλων, τα οποία είχαν καταργηθεί ολοσχερώς με τον ν. 4093/2012.

     Η απόφαση αυτή εκδόθηκε στο πλαίσιο «πρότυπης δίκης» του άρ. 1 παρ. 1 ν. 3900/2010. Το Συμβούλιο της Επικρατείας δίκασε αγωγή που είχε ασκήσει δημόσιος υπάλληλος στο Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών, ζητώντας δύο επί πλέον βασικούς μισθούς για κάθε έτος. Στο Διοικητικό Πρωτοδικείο είχε παρέμβει η ΑΔΕΔΥ υπέρ αυτού. Κατά τον ενάγοντα, η παράλειψη του νομοθέτη εντοπιζόταν στο διάστημα 1.1.2023 – 31.12.2024

    Δεδομένου ότι ο ενάγων είχε επικαλεσθεί μη μεταφορά ή πλημμελή (με τον ν. 5163/2024) μεταφορά της Οδηγίας 2022/2041 «για επαρκείς κατώτατους μισθούς στην Ευρωπαϊκή Ένωση» (L 275), το Συμβούλιο της Επικρατείας αποσαφήνισε κατ’ αρχάς, στηριζόμενο σε πάγια νομολογία δική του και του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΔΕΕ), ότι μόνο για το διάστημα μετά την εκπνοή της προθεσμίας μεταφοράς της Οδηγίας (15.11.2024) και εξής θα μπορούσε να γίνει επίκληση της Οδηγίας.

    Το Συμβούλιο της Επικρατείας τοποθετήθηκε, όμως, και επί του βασίμου για το εφεξής διάστημα, λαμβάνοντας υπόψη του τα κριθέντα από το ΔΕΕ σε απόφασή του της 11.11.2025 (υπόθεση C-19/23). Το ΔΕΕ έκρινε ότι δεν αποτελεί ευρωπαϊκή έννοια η «επάρκεια του κατωτάτου μισθού» και ότι το ζήτημα της ρύθμισης των αποδοχών γενικά των μισθωτών -και του κατωτάτου μισθού ειδικά- ανήκει στην αποκλειστική αρμοδιότητα του εθνικού νομοθέτη. Μάλιστα το ΔΕΕ ακύρωσε -πλην των άλλων- διάταξη της Οδηγίας 2022/2041, η οποία δέσμευε τα Κράτη – Μέλη να συμπεριλάβουν στα εθνικά κριτήρια καθορισμού κατωτάτων μισθών τα τέσσερα στοιχεία που απαριθμούνταν εκεί («αγοραστική δύναμη των νόμιμων κατώτατων μισθών, λαμβανομένου υπόψη του κόστους διαβίωσης», «γενικό επίπεδο των μισθών και την κατανομή τους», «ρυθμό αύξησης των μισθών» και «τα εθνικά επίπεδα και τις εξελίξεις, μακροπρόθεσμα, στην παραγωγικότητα»). Έκρινε, επίσης, το ΔΕΕ ότι ούτε το άρθρο 31 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ε.Ε. θα μπορούσε να διευρύνει το πεδίο εφαρμογής του δικαίου της Ε.Ε. πέραν των αρμοδιοτήτων της, όσον αφορά τις «αμοιβές» ή το δικαίωμα σε «επαρκείς» ή «δίκαιους» νόμιμους κατώτατους μισθούς.

    Κατόπιν αυτών το Συμβούλιο της Επικρατείας έκρινε ότι ούτε η Οδηγία παρείχε (σε ιδιώτες) δικαίωμα με επαρκώς προσδιορισμένο περιεχόμενο [βλ. απόφαση Δ.Ε.Κ. της 19.11.1991 επί των υποθέσεων C – 6/90 και C – 9/90, Francovich και Bonifaci], το αξιούμενο δηλαδή από τον ενάγοντα, ούτε μπορούσε να τύχει επίκλησης ο Χάρτης Θεμελιωδών Δικαιωμάτων. Απέρριψε, έτσι την αγωγή ως προς αυτή της την βάση.

  Στη συνέχεια, έχοντας υπόψη του στοιχεία για τη δημοσιονομική πορεία της Χώρας μετά το έτος 2018 και τις συναφείς υποχρεώσεις που ανέλαβε η Ελλάδα στο πλαίσιο του λεγόμενου «Αναθεωρημένου Ευρωπαϊκού Πλαισίου Οικονομικής Διακυβέρνησης», καθώς και σε στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής σχετικά με το «όριο φτώχειας», το Συμβούλιο της Επικρατείας προχώρησε σε επισκόπηση της πορείας των ρυθμίσεων του μισθολογικού καθεστώτος των δημοσίων υπαλλήλων μετά τον (ισχύοντα και σήμερα, σχετικό) ν. 4354/2015 και της εκτιμώμενης πρόσθετης, πάγιας, ετήσιας δημοσιονομικής επιβάρυνσης που προκαλούσαν όχι μόνον οι κατά καιρούς γενικές ρυθμίσεις, αλλά και παράπλευρες, μισθολογικού χαρακτήρα ρυθμίσεις για ειδικές κατηγορίες ή καταστάσεις καθ’ όλο αυτό το διάστημα.

 Έλαβε υπόψη την τάξη μεγέθους των εθνικά χρηματοδοτουμένων, καθαρών πρωτογενών δαπανών (όπου υπάγεται η μισθοδοσία, αλλά και δημόσιες επενδύσεις, οι δαπάνες για συντάξεις κ. ά.). Έκρινε, περαιτέρω, ότι η ρύθμιση του γενικού μισθολογικού καθεστώτος των δημοσίων υπαλλήλων με τους νόμους 4354/2015, 5045/2023 και 5163/2024, καθώς και οι παράπλευρες, μισθολογικού χαρακτήρα ρυθμίσεις της πρόσφατης περιόδου αποτελούν μίαν επί μέρους πτυχή συνόλου πολιτικών οι οποίες ιεραρχούνται (με τρόπο ο οποίος υπόκειται σε οριακό δικαστικό έλεγχο) και αποτιμώνται στα κατά καιρούς ισχύσαντα Μεσοπρόθεσμα Πλαίσια, ενώ η προκαλούμενη από αυτές επιβάρυνση κινείται εντός των δημοσιονομικών πλαισίων.

   Δικαιολογείται, συνεπώς, κατά το Δικαστήριο η διαχρονική στάση του νομοθέτη στο επίμαχο ζήτημα και από λόγους δημοσίου συμφέροντος, αναγόμενους στη δημοσιονομική ευστάθεια της Χώρας, αν ληφθεί υπόψη -στο πλαίσιο του οριακού δικαστικού ελέγχου- η τάξη μεγέθους της πάγιας, επί πλέον επιβάρυνσης από την χορήγηση αδιαφοροποίητα στο σύνολο των δημοσίων υπαλλήλων μιας παροχής τέτοιου ύψους (δύο επί πλέον βασικών μισθών ετησίως). Εξ άλλου, δεν προέκυψε, ότι τίθεται σε κίνδυνο η αξιοπρεπής διαβίωση τω μισθοδοτούμενων από τη μη χορήγηση των επίμαχων επιδομάτων. Έτσι, με επίκληση και της πάγιας νομολογίας του για τα περιθώρια εκτίμησης του εθνικού νομοθέτη σε ζητήματα δημοσιονομικής πολιτικής, το Συμβούλιο της Επικρατείας έκρινε ότι ουδεμία αντισυνταγματική παράλειψη συνέτρεξε.

   Τέλος, το Συμβούλιο της Επικρατείας απέρριψε ως νομικά αβάσιμη την αγωγή και σε ότι αφορά την παράβαση της συνταγματικής αρχής της ισότητας και της απαγόρευσης διακρίσεων του άρ. 6 παρ. 1 της Οδηγίας 2022/2041 έναντι των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα. Επικαλέσθηκε το Δικαστήριο τη μεταχείριση που επιφυλάσσει στους δημοσίους υπαλλήλους το Σύνταγμα και ο Υπαλληλικός Κώδικας και θεώρησε κατόπιν αυτού προφανές ότι οι δημόσιοι υπάλληλοι δεν τελούν υπό τις ίδιες ή, έστω, παρόμοιες συνθήκες παροχής των υπηρεσιών τους με τους εργαζομένους στον ιδιωτικό τομέα.

   Τούτο έχει ως συνέπεια να μην παραβιάζει την αρχή της ισότητας η μη πρόβλεψη των επιμάχων επιδομάτων για τους δημοσίους υπαλλήλους. Αποτελεί δε επαρκές διαφοροποιητικό στοιχείο μεταξύ των δύο κατηγοριών, σύμφωνα και με το άρ. 6 παρ. 1 της Οδηγίας 2022/2041, το γεγονός ότι το ζήτημα της διάρθρωσης των αποδοχών των δημοσίων υπαλλήλων και του καθορισμού του ύψους τους (και για τον κατώτατο μισθό), έχει άμεσες και δυνητικά σημαντικές επιπτώσεις στη δημοσιονομική κατάσταση των Φορέων Γενικής Κυβέρνησης και κατ’ επέκταση στη δημοσιονομική ευστάθεια του Κράτους. Στο τελευταίο αυτό ζήτημα, όμως, της παράβασης της αρχής της ισότητας, διατυπώθηκε μειοψηφία έξι μελών του Δικαστηρίου.

   Το Συμβούλιο Επικρατείας, αφού επέλυσε τα ζητήματα κατ’ άρ. 1 παρ. 1 ν. 3900/2010, κράτησε, εκδίκασε και απέρριψε την αγωγή.

Αναδημοσίευση από https://www.tanea.gr/

Η ΠΟΕΔΗΝ για την Βία κατά των Υγειονομικών

  Το τελευταίο χρονικό διάστημα, γινόμαστε μάρτυρες σοβαρών περιστατικών βίας που συμβαίνουν στον χώρο της Υγείας σε βάρος εργαζομένων (Ερυθρός Σταυρός, Αγία Σοφία, Παμμακάριστος, ΕΚΑΒ, Βόλος, Αργολίδα κλπ.).

    Οι εργαζόμενοι στην Υγεία βρίσκονται καθημερινά στην πρώτη γραμμή και προσφέρουν υπηρεσίες σε όλους τους πολίτες, που προσέρχονται στις Μονάδες Υγείας, μέσα σε δύσκολες και απαιτητικές συνθήκες εργασίας. Κάθε μορφή βίας σε βάρος των εργαζομένων είναι καταδικαστέα και απαράδεκτη και δεν μπορεί να γίνει ανεκτή.

   Εκφράζουμε την συμπαράστασή μας στους συναδέλφους και θεωρούμε ότι οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει να προχωρήσουν τις προβλεπόμενες διαδικασίες σύμφωνα με το άρθρο 33 του νόμου 5090/2024.

     Σύμφωνα με το άρθρο 33 του νόμου 5090/2024 η διατάραξη της λειτουργίας υπηρεσιών Νοσηλευτικών Ιδρυμάτων είναι ποινικό αδίκημα, διώκεται αυτεπάγγελτα και τιμωρείται με ποινή φυλάκισης τουλάχιστον δύο (2) ετών και χρηματική ποινή. Κακώς οι αστυνομικές αρχές απαιτούν να υποβληθεί μήνυση από τους εργαζόμενους που προπηλακίζονται που δικαιολογημένα είναι επιφυλακτικοί φοβούμενοι την στοχοποίηση.

   Καλούμε τις αρμόδιες αρχές να προχωρήσουν στην τήρηση της κείμενης νομοθεσίας για την προστασία των εργαζομένων στις δομές Υγείας.

    Ταυτόχρονα η φύλαξη στα Νοσοκομεία είναι ελλιπής. Τα άτομα των ιδιωτικών εταιρειών φύλαξης ισχυρίζονται ότι δεν έχουν το δικαίωμα σωματικής επαφής με τους ταραξίες. Ως εκ τούτου δεν προστατεύουν το προσωπικό. Γι’ αυτό και ζητάμε την πρόσληψη προσωπικού ΔΕ Προσωπικού Ασφαλείας.

  Οι προσερχόμενοι ασθενείς στα επείγοντα των εφημερευόντων νοσοκομείων θα πρέπει να γνωρίζουν ότι γίνεται διαλογή ασθενών. Οι βαριά ασθενείς προηγούνται έναντι άλλων που αντιμετωπίζουν ελαφρότερα προβλήματα υγείας.

    Οπότε ψυχραιμία και υπομονή. Δεν φταίνε οι εργαζόμενοι των ΤΕΠ για τις ελλείψεις προσωπικού των Νοσοκομείων.

                      Από την  Ε.Ε. της ΠΟΕΔΗΝ

Υποτίθεται πως έχουμε δημόσια Υγεία - Υποτίθεται ότι είμαστε μια οργανωμένη κοινωνία και κυρίως μια δημοκρατική Πολιτεία που πάνω απ' όλα προστατεύει την ανθρώπινη ζωή ως υπέρτατο αγαθό

     Υποτίθεται ότι είμαστε μια οργανωμένη κοινωνία και κυρίως μια δημοκρατική Πολιτεία που πάνω απ’ όλα προστατεύει την ανθρώπινη ζωή ως υπέρτατο αγαθό. Πρόκειται για διακηρύξεις διατυπωμένες στα χαρτιά, που απέχουν πολύ από αυτό που ισχύει στην πράξη.

    Μια οργανωμένη κοινωνία και μια δημοκρατική Πολιτεία που θέλουν να έχουν στο κέντρο της προσοχής τους τον άνθρωπο, οφείλουν να διαμορφώνουν τους όρους και τις προϋποθέσεις ώστε αυτό να συμβαίνει στην πράξη ανά πάσα στιγμή. Και για να είναι ο άνθρωπος στο επίκεντρο, θα πρέπει να του παρέχονται πραγματικά δωρεάν υπηρεσίες παιδείας, πολιτισμού και υγείας αλλά και δυνατότητα εργασίας μέσω της οποίας θα μπορεί να διασφαλίζει μια αξιοπρεπή διαβίωση.

     Τέτοιες διασφαλίσεις στη χώρα που ζούμε δεν υπάρχουν. Και δεν φαίνεται ότι θα υπάρξουν στο κοντινό μέλλον. Τη μόρφωση την πληρώνουμε ακριβά, κι ας έχουμε, τρόπος του λέγειν, δωρεάν Παιδεία. Ο πολιτισμός έχει υποκατασταθεί από τη μαζική υποκουλτούρα. Η εργασία δεν διασφαλίζεται από κανέναν και από πουθενά και πρέπει να είναι εξαντλητική (13ωρη) για να αποφέρει έσοδα που θα καλύπτουν κάπως τις βασικές ανάγκες.

    Οσο για την Υγεία, όποιος έχει λεφτά μπορεί να τη διασφαλίσει για τον εαυτό του και τους δικούς του ανθρώπους, καθώς το Εθνικό Σύστημα Υγείας λειτουργεί με τεράστιες ελλείψεις και σε συνθήκες εξάντλησης του νοσηλευτικού και του ιατρικού προσωπικού. Οπότε, τι μένει; Τουλάχιστον να μην πεθαίνουμε αβοήθητοι. Αλλά ούτε κι αυτό διασφαλίζεται.

    Το σημερινό βασικό θέμα της η εφημερίδας μας αναδεικνύει τις τεράστιες ελλείψεις αίματος που διαπιστώνονται αυτή την περίοδο, με αποτέλεσμα να τίθεται σε κίνδυνο η ζωή συνανθρώπων μας και κυρίως αυτών που είναι πολυμεταγγιζόμενοι. Ηδη σε μεγάλα νοσοκομεία όπως της Νίκαιας, το Λαϊκό και του Ρίου, αλλά και αλλού αναβάλλονται μεταγγίσεις λόγω έλλειψης αποθεμάτων αίματος. Αλλά κι εκεί που γίνονται κάποιες μεταγγίσεις συνήθως αφορούν την πρώτη δόση, ενώ ζητείται από τους ασθενείς να βρουν αιμοδότη για τη δεύτερη· που σημαίνει πως η ευθύνη της Πολιτείας απέναντι στους πολίτες της μετατρέπεται σε ατομική ευθύνη των πολιτών.

    Το πρόβλημα ελλείψεων αποθεμάτων αίματος –ίδιο κάθε χρόνο– παρουσιάζεται στις ίδιες χρονικές περιόδους: Αύγουστο, Χριστούγεννα και Πάσχα. Γεγονός που σημαίνει πως, αν η κυβέρνηση και το αρμόδιο υπουργείο ήθελαν να το λύσουν, θα το είχαν λύσει. Γιατί δεν το έκαναν και δεν πρόκειται να το κάνουν; Μα, γιατί δεν έχουν πολιτική για ένα πραγματικό Εθνικό Σύστημα Υγείας. Αν είχαν, μαζί με αυτό το ζήτημα θα είχαν λύσει και άλλα που ίσως είναι ευκολότερα στην αντιμετώπισή τους.

Αναδημοσίευση από https://www.efsyn.gr/

Συνταξιούχοι: 3+1 μυστικά για μεγαλύτερη σύνταξη Κάθε επιπλέον μήνας παραμονής στην ασφάλιση μπορεί να προσθέσει επιπλέον ευρώ στο τελικό ποσό που θα λάβουν οι συνταξιούχοι

     Τέσσερα «κλειδιά» που αυξάνουν τις συντάξεις μπορούν να αξιοποιήσουν όσοι σκοπεύουν να συνταξιοδοτηθούν εντός του 2026. Μεγαλύτερη σύνταξη από 26,2 ευρώ έως 252 ευρώ μπορούν να λάβουν πολλοί ασφαλισμένοι που θα παρατείνουν τον εργασιακό τους βίο. Οι πλέον κερδισμένοι του νέου συστήματος συνταξιοδότησης, συγκριτικά με τον νόμο Κατρούγκαλου, είναι όσοι αποχωρούν με 40ετία ασφάλισης και πληρωμένων εισφορών. Στα 40 χρόνια κορυφώνονται τα «κέρδη».

Το «μυστικό» δεν κρύβεται μόνο στα έτη ασφάλισης αλλά και στον ακριβή χρόνο υποβολής της αίτησης

   Φυσικά ο συνδυασμός ετών ασφάλισης και αποδοχών αποτελεί το κλειδί για να πάρουν οι ασφαλισμένοι σύνταξη πάνω από το 60% των συντάξιμων αποδοχών τους.

   Μεγαλύτερες προσδοκίες για υψηλότερη σύνταξη μπορεί να έχουν οι μη μισθωτοί (ελεύθεροι επαγγελματίες και αυτοαπασχολούμενοι), αν βεβαίως καταβάλλουν μεγαλύτερες μηνιαίες εισφορές.

    Οι ειδικοί κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου, καθώς χαμηλές εισφορές οδηγούν σε σημαντικά χαμηλές  συντάξεις, κάτι που αναμένεται να διαπιστώσουν στο μέλλον χιλιάδες ασφαλισμένοι που επιλέγουν για καταβολή εισφορών τη χαμηλή ασφαλιστική κατηγορία για πολλά χρόνια και μόνο όταν πλησιάζει η ηλικία συνταξιοδότησης ανεβαίνουν κλίμακα, χωρίς αυτό βέβαια να επηρεάζει ιδιαίτερα το ύψος της σύνταξης.

Σύνταξη: Τα τέσσερα κλειδιά

1. Το «μυστικό» δεν κρύβεται μόνο στα έτη ασφάλισης αλλά και στον ακριβή χρόνο υποβολής της αίτησης, καθώς κάθε επιπλέον μήνας εργασίας βελτιώνει το ποσοστό αναπλήρωσης και, άρα, την τελική ανταποδοτική σύνταξη.

   Ο χρόνος υποβολής της αίτησης συνταξιοδότησης μπορεί να επηρεάσει το τελικό ποσό της σύνταξης, καθώς ο μηχανισμός υπολογισμού δεν λαμβάνει υπόψη μόνο τα συνολικά έτη ασφάλισης, αλλά και τους επιπλέον μήνες που προστίθενται μέσα στο ίδιο έτος. Αυτό σημαίνει ότι δύο ασφαλισμένοι με παρόμοια ασφαλιστική διαδρομή μπορεί να λάβουν διαφορετικό ποσό σύνταξης, εάν ο ένας αποχωρήσει στην αρχή του έτους και ο άλλος μερικούς μήνες αργότερα.

    Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα ασφαλισμένων που αποχωρούν μέσα στο 2026. Οσοι καταθέσουν αίτηση τον Ιανουάριο με 35 έτη ασφάλισης θα λάβουν ανταποδοτική σύνταξη με ποσοστό αναπλήρωσης 37,31%. Αντίθετα, όσοι επιλέξουν να αποχωρήσουν τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους, συμπληρώνοντας 36 έτη ασφάλισης, θα έχουν ποσοστό αναπλήρωσης 39,81%.

    Η διαφορά αυτή, που φτάνει τις 2,5 ποσοστιαίες μονάδες, μεταφράζεται σε υψηλότερο ποσό σύνταξης. Με άλλα λόγια, κάθε επιπλέον μήνας παραμονής στην ασφάλιση μπορεί να προσθέσει επιπλέον ευρώ στο τελικό ποσό που θα λάβει ο συνταξιούχος.

    Ετσι, για αρκετούς ασφαλισμένους, η επιλογή του μήνα εξόδου δεν είναι απλώς διαδικαστικό ζήτημα, αλλά μπορεί να αποδειχθεί κρίσιμη για το ύψος της σύνταξης που θα κατοχυρώσουν.

    Επισημαίνεται ότι ασύμφορη είναι η συνταξιοδότηση μετά τα 40 συντάξιμα έτη. Ετσι δεν συμφέρει κανέναν ασφαλισμένο να πληρώνει εισφορές μετά τα 40 έτη, γιατί δεν θα έχει την ανάλογη ανταμοιβή στη σύνταξη. Σύμφωνα με τα ισχύοντα, πολλοί ασφαλισμένοι που θα παρατείνουν τον εργασιακό τους βίο θα έχουν μεγαλύτερη σύνταξη από 26,2 ευρώ έως 254 ευρώ. Οι πλέον κερδισμένοι του νέου συστήματος συνταξιοδότησης, συγκριτικά με τον νόμο Κατρούγκαλου, είναι όσοι αποχωρούν με 40ετία ασφάλισης και πληρωμένων εισφορών. Στα 40 χρόνια κορυφώνονται τα «κέρδη» συγκριτικά με τους σημερινούς συντελεστές.

Οποιος εξασφαλίζει περισσότερα χρόνια μέσα στη δεκαετία 30,1-40 έτη ασφάλισης τόσο μεγαλύτερη σύνταξη θα λάβει. Πιο σημαντικό είναι το όφελος στην πενταετία 35-40 έτη ασφάλισης. Για 3.500 ευρώ συντάξιμες αποδοχές, η αύξηση για την 40ετία φτάνει στα 252 ευρώ σε σύγκριση με τα σημερινά ποσοστά. Αντίστοιχα, για 1.000 ευρώ συντάξιμες αποδοχές η αύξηση φτάνει στα 72 ευρώ σε σύγκριση με τα σημερινά ποσοστά. Στην 35ετία η αύξηση για 1.000 ευρώ συντάξιμες αποδοχές φτάνει στα 35 ευρώ, ενώ για 3.500 ευρώ συντάξιμες αποδοχές ανεβαίνει στα 123 ευρώ.

2. Εκδοση προσυνταξιοδοτικής βεβαίωσης από τον e-ΕΦΚΑ, κατά προτίμηση δύο χρόνια πριν από την έξοδο στη σύνταξη. Πρόκειται ουσιαστικά για έναν πλήρη έλεγχο του ασφαλιστικού βίου, κατά τον οποίο καταγράφεται και πιστοποιείται ο χρόνος ασφάλισης που έχει συγκεντρωθεί σε όλα τα Ταμεία.  Η διαδικασία αυτή μειώνει τον κίνδυνο λαθών, διευκολύνει τις υπηρεσίες στην απονομή της σύνταξης και συχνά αποκαλύπτει ασφαλιστικό χρόνο που δεν εμφανίζεται στα ηλεκτρονικά αρχεία.

3. Η αναγνώριση πλασματικών ετών. Η εξαγορά πλασματικού χρόνου αυξάνει τα συντάξιμα έτη και δίνει μεγαλύτερο ποσοστό αναπλήρωσης, άρα οδηγεί ντε φάκτο σε υψηλότερη ανταποδοτική σύνταξη. Για παράδειγμα, στα 38 έτη ασφάλισης η σύνταξη υπολογίζεται με ποσοστό αναπλήρωσης 44,91%, ενώ με εξαγορά 2 ετών και 40 έτη ασφάλισης το ποσοστό αναπλήρωσης ανεβαίνει στο 50%. Χρόνοι στρατιωτικής θητείας, σπουδών, τέκνων, γονικών αδειών ή ορισμένων περιόδων ανεργίας μπορούν να χρησιμοποιηθούν είτε για τη θεμελίωση συνταξιοδοτικού δικαιώματος είτε για την προσαύξηση της σύνταξης.     Το καθεστώς απασχόλησης των συνταξιούχων, η εξαγορά πλασματικών ετών έχει αποκτήσει ακόμη μεγαλύτερη σημασία, καθώς πολλοί ασφαλισμένοι επιλέγουν να αποχωρήσουν νωρίτερα από την εργασία τους και να συνεχίσουν παράλληλα να εργάζονται χωρίς να χάνουν τη σύνταξή τους.

4. Εξοδος με πλήρη αντί μειωμένη σύνταξη. Η μειωμένη σύνταξη είναι μια επιλογή πρόωρης αποχώρησης από την εργασία, με ορισμένες προϋποθέσεις. Παρότι σας επιτρέπει να φύγετε νωρίτερα, συνοδεύεται από μόνιμη μείωση στο ποσό της σύνταξης. Η μείωση υπολογίζεται με βάση τους μήνες που υπολείπονται έως τη συμπλήρωση του ορίου πλήρους σύνταξης. Η μείωση είναι 0,5% ανά μήνα πρόωρης αποχώρησης για την εθνική σύνταξη και μπορεί να φτάσει έως 30%. Η ανταποδοτική σύνταξη δεν μειώνεται, αλλά το συνολικό ποσό επηρεάζεται σημαντικά.

Premium έκδοση «Τα ΝΕΑ»

Διάφορα Ενδιαφέροντα Δημοσιεύματα

      Στους συνδέσμους που σας κοινοποιούμε, μπορείτε να διαβάσετε διάφορα δημοσιεύματα σχετικά με τον χώρο μας και όχι μόνον:

1. https://callnews.gr/%cf%80%ce%ac%cf%84%cf%81%ce%b1-%cf%83%cf%84%ce%bf%ce%bd-%ce%b1%ce%bd%ce%b1%ce%ba%cf%81%ce%b9%cf%84%ce%ae-%ce%bf%ce%b9-%cf%87%ce%b5%ce%b9%cf%81%ce%bf%cf%85%cf%81%ce%b3%ce%bf%ce%af-%cf%84%ce%bf%cf%85/
2. https://www.alfavita.gr/ergasia/556523_dimosio-allazoyn-bathmoi-kai-epilogi-proistamenon-dyo-nees-akadimies-gia-ypalliloys.
3. https://www.alfavita.gr/koinonia/556447_kyma-fygis-sti-syntaxi-apo-gynaikes-parathyro-exodoy-prin-ta-62-gia-miteres.
4. https://www.odigostoupoliti.eu/poioi-mporoun-na-vgoun-stin-syntaksi-prin-tin-ilikia-ton-62-eton/.  

Πως βαθμολογούν το ΕΣΥ οι ασθενείς – Τι λένε για τα νοσοκομεία της Πάτρα, ποια τα «καμπανάκια»

 Ψήφο εμπιστοσύνης στο προσωπικό των νοσοκομείων της περιοχής, δίνουν οι ασθενείς, αναδεικνύοντας παράλληλα τα σημεία που απαιτούν βελτίωση. Η 6η ΥΠΕ καταγράφει μια από τις υψηλότερες επιδόσεις όσον αφορά στην εμπιστοσύνη και τη συμπεριφορά του ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού προς τους ασθενείς

     Ψυχολογική υποστήριξη, καλύτερη ενημέρωση για την πορεία της υγείας τους, βελτίωση στο φαγητό και στην καθαριότητα ζητούν οι ασθενείς στο πλαίσιο της αξιολόγησης που κάνουν στα νοσοκομεία στα οποία νοσηλεύτηκαν.

     Τα νοσηλευτικά ιδρύματα της 6ης Υγειονομικής Περιφέρειας συγκεντρώνουν βαθμολογία 4,1 με άριστα το 5 ενώ υπάρχουν δείκτες στα νοσοκομεία της Πάτρας, ΠΓΝΠ και «Αγ. Ανδρέα», οι οποίοι βαθμολογήθηκαν σχεδόν με άριστα.

    Σημαντικά στοιχεία τα οποία αναδεικνύουν τα καλά και τα κακά του δημόσιου συστήματος υγείας, προκύπτουν από τα στατιστικά στοιχεία της αξιολόγησης των νοσοκομείων από τους ίδιους τους νοσηλευόμενους. Η διαδικασία αυτή συμπληρώνει έναν χρόνο από την έναρξη της εφαρμογής της τα αποτελέσματα της οποίας δείχνουν πού θα πρέπει να εστιάσουν οι διοικήσεις των νοσοκομείων με στόχο τη βελτίωση των προσφερόμενων υπηρεσιών.

    Συνολικά μέχρι σήμερα, έχουν απαντηθεί 413.000 μηνύματα αξιολόγησης. Οι απαντήσεις δεν διαφοροποιούνται μόνο από νοσοκομείο σε νοσοκομείο και από περιοχή σε περιοχή αλλά σε αρκετές περιπτώσεις και από κλινική σε κλινική του ίδιου νοσοκομείου.

Τα συνολικά αποτελέσματα ανά Υγειονομική Περιφέρεια έχουν ως εξής:

1η ΥΠΕ: 4,11/5

2η ΥΠΕ: 4,04/5

3η ΥΠΕ: 4,15/5

4η ΥΠΕ: 4,07/5

5η ΥΠΕ: 4,06/5

6η ΥΠΕ: 4,1/5

7η ΥΠΕ: 4,07/5

ΤΑ ΘΕΤΙΚΑ

    Το 93% των ασθενών δηλώνει, ότι υπήρχε το απαραίτητο ιατρικό προσωπικό και ο αναγκαίος εξοπλισμός, ενώ το 91% αναφέρει ότι έλαβε κατανοητές οδηγίες πριν από το εξιτήριο. Θετικά αξιολογούνται επίσης η ευγένεια και ο σεβασμός των γιατρών (88%) και του νοσηλευτικού προσωπικού (85%), ενώ υψηλά είναι και τα ποσοστά εμπιστοσύνης στους θεράποντες γιατρούς (86%) και στους νοσηλευτές (81%). Παράλληλα, το 85% των ασθενών αξιολογεί θετικά τη συνεργασία μεταξύ των επαγγελματιών υγείας και το 80% τον συντονισμό της παρεχόμενης φροντίδας.

ΤΑ ΑΡΝΗΤΙΚΑ

    Τα σημεία τα οποία απαιτούν βελτίωση, σύμφωνα με τις αναφορές των ασθενών αφορούν τα παρακάτω. Περίπου 7 στους 10 (71%) αξιολογούν θετικά την καθαριότητα του θαλάμου, ενώ μόλις ένας στους δύο (52%) δηλώνει ότι έλαβε βοήθεια και υποστήριξη για ζητήματα ψυχολογικής φύσης. Αντίστοιχα, μόλις οι μισοί ασθενείς (50%) αξιολογούν θετικά την ποιότητα του φαγητού. Το μεγαλύτερο κενό, όμως, εντοπίζεται στην ενημέρωση των ασθενών για τα δικαιώματά τους. Μόλις ένας στους επτά ασθενείς (15%) γνώριζε την ύπαρξη του Γραφείου Προστασίας Δικαιωμάτων Ασθενών, ενώ περισσότεροι από τους μισούς (52%) δήλωσαν ότι δεν γνωρίζουν ούτε την ύπαρξη ούτε τον ρόλο του.

ΣΤΗΝ 6Η ΥΠΕ

    Ειδικότερα σε ό,τι αφορά τα νοσοκομεία της 6ης ΥΠΕ καταγράφει υψηλές επιδόσεις στους δείκτες εμπιστοσύνης και συμπεριφοράς του ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού, με 87% στην ευγένεια και τον σεβασμό των γιατρών και 82% στην εμπιστοσύνη προς τους νοσηλευτές.

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ

    Το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Πατρών συγκεντρώνει συνολική βαθμολογία περίπου 4,6 στα 5. «Γενικά έχουμε καλή κριτική κι αυτό μας δίνει δύναμη να συνεχίζουμε» δήλωσε στην «Π» ο διοικητής του νοσοκομείου, Δημήτρης Μπάκος, προσθέτοντας: «Οι δείκτες μας που απαιτούν βελτίωση αφορούν την παροχή πιο οργανωμένης ψυχολογικής υποστήριξης. Στο νοσοκομείο μας την παρέχουμε αλλά απαιτείται καλύτερη οργάνωση και πιο συστηματική. Κάτι που είναι και στους σχεδιασμούς του υπουργείου καθώς αποτελεί κοινό πρόβλημα. Επίσης απαιτείται καλύτερη κατανομή του προσωπικού ώστε να επιτυγχάνεται εξοικονόμηση δυνάμεων και να ενισχύονται οι τομείς της πρώτης γραμμής. Οι ασθενείς ζητούν περισσότερο προσωπικό το βράδυ. Σίγουρα υπάρχει βελτίωση από παλαιότερα που υπήρχε σε αρκετές περιπτώσεις μία νοσηλεύτρια στη βάρδια αλλά και οι δύο τρεις που υπάρχουν σήμερα δεν επαρκούν».

«ΑΓΙΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ»

    Στα ίδια επίπεδα είναι η βαθμολογία του «Αγ. Ανδρέα». Αυτό που διαφοροποιείται και αποτελεί και διαγνωσμένο πρόβλημα της διοίκησης του νοσοκομείου είναι η έλλειψη κλινών στην Παθολογική Κλινική με αποτέλεσμα πολλά περιστατικά να νοσηλεύονται στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών. «Υπάρχει μεγάλη πίεση στις κλίνες κι αυτό είναι ένα θέμα που μας απασχολεί ιδιαίτερα» μας είπε ο διοικητής του νοσοκομείου, Ιωάννης Μπακαβός, εκφράζοντας την αισιοδοξία ότι άμεσα θα δρομολογηθούν λύσεις. «Θέλω να πιστεύω ότι θα ενταχτούμε στο πρόγραμμα της Περιφέρειας, ώστε να μπορέσουμε να κατεδαφίσουμε το παλαιό κτίριο της σχολής νοσοκόμων και να αναγείρουμε μία σύγχρονη πτέρυγα, ώστε να μπορέσουμε να στεγάσουμε τις κλίνες που έχουμε ανάγκη».

   Το δεύτερο σημείο στο οποίο δίνει βαρύτητα ο κ. Μπάκαβος είναι η βελτίωση της επικοινωνίας με τους ασθενείς: «Θα πρέπει από την πρώτη στιγμή που μπαίνουν στο νοσοκομείο μας, κατά τη διάρκεια της θεραπείας τους αλλά και κατά την έξοδό τους να γνωρίζουν με απόλυτη σαφήνεια την πορεία της υγείας τους και κάθε βήμα που ακολουθείται. Αυτή είναι μία παράμετρος στην οποία δίνουμε πολύ μεγάλη βαρύτητα».

   Σύντομα οι διοικητές με βάση τα αποτελέσματα αξιολόγησης θα κληθούν να παρουσιάσουν τα πλάνα τους σχετικά με τη βελτιστοποίηση των κακών δεικτών.

Αναδημοσίευση από το https://pelop.gr/

Κατώτατοι μισθοί στην Ευρώπη: Αγοραστική δύναμη και αποδοχές το 2026

 Οι κατατάξεις κατώτατων μισθών αλλάζουν αισθητά όταν προσαρμόζονται στην αγοραστική δύναμη σε ευρωπαϊκές χώρες: ο υψηλός πληθωρισμός πλήττει περισσότερο τους εργαζομένους με ετήσια αναπροσαρμογή.

     Η Eurostat έδωσε στη δημοσιότητα τα στοιχεία για τους κατώτατους μισθούς του δεύτερου εξαμήνου του 2026, τα οποία δείχνουν ότι μόλις 8 από τις 29 ευρωπαϊκές χώρες αύξησαν τον μικτό κατώτατο μισθό τους μεταξύ Ιανουαρίου και Ιουλίου 2026, την ώρα που ο πληθωρισμός καταναλωτή στη ζώνη του ευρώ διαμορφώθηκε στο 3,2% την ίδια περίοδο. Αυτό σημαίνει ότι οι εργαζόμενοι με κατώτατο μισθό έχασαν έδαφος σε πραγματικούς όρους σε αρκετές χώρες όπου ο πληθωρισμός ήταν ιδιαίτερα υψηλός.

    Ποιες ευρωπαϊκές χώρες καταβάλλουν σήμερα τους υψηλότερους κατώτατους μισθούς, με βάση τα πιο πρόσφατα στοιχεία; Και πώς αλλάζει η κατάταξη όταν λαμβάνεται υπόψη η αγοραστική δύναμη;

    Σε ονομαστικούς όρους, το Λουξεμβούργο έχει τον υψηλότερο μικτό μηνιαίο κατώτατο μισθό στην Ευρώπη τον Ιούλιο του 2026, στα 2.771 ευρώ. Στην ΕΕ, ο χαμηλότερος κατώτατος μισθός καταγράφεται στη Βουλγαρία, στα 620 ευρώ. Αν συμπεριληφθούν και οι υποψήφιες χώρες της ΕΕ, η Ουκρανία εμφανίζει τον χαμηλότερο κατώτατο μισθό, στα 169 ευρώ.

    Από την κατανομή των επιπέδων κατώτατου μισθού προκύπτει ότι πέντε χώρες έχουν μικτό μηνιαίο κατώτατο μισθό πάνω από 2.000 ευρώ. Εννέα χώρες βρίσκονται μεταξύ 1.000 και 2.000 ευρώ, αν και η πλειονότητα συγκεντρώνεται κοντά στο κάτω άκρο του εύρους, με μόλις μία χώρα πάνω από τα 1.500 ευρώ.

    Σε 15 χώρες ο μικτός μηνιαίος κατώτατος μισθός είναι κάτω από 1.000 ευρώ, γεγονός που σημαίνει ότι πάνω από τις μισές χώρες για τις οποίες υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία ανήκουν σε αυτή την κατηγορία. Ωστόσο, οι επτά από αυτές είναι υποψήφιες χώρες της ΕΕ.

Πέντε χώρες έχουν κατώτατους μισθούς άνω των 2.000 ευρώ τον μήνα

     Στην κορυφή, εκτός από το Λουξεμβούργο, βρίσκονται η Ιρλανδία (2.391 ευρώ), η Γερμανία (2.343 ευρώ), η Ολλανδία (2.338 ευρώ) και το Βέλγιο (2.234 ευρώ). Η Γαλλία ακολουθεί από κοντά με 1.867 ευρώ.

    Η Σλοβενία (1.482 ευρώ), η Ισπανία (1.425 ευρώ), η Λιθουανία (1.153 ευρώ), η Πολωνία (1.119 ευρώ), η Κύπρος (1.088 ευρώ), η Ελλάδα (1.073 ευρώ), η Πορτογαλία (1.073 ευρώ) και η Κροατία (1.050 ευρώ) συνθέτουν τη μεσαία ομάδα. Οι περισσότερες βρίσκονται πιο κοντά στα 1.000 παρά στα 1.500 ευρώ.

    Στην ουρά της κατάταξης, η Ουκρανία και η Μολδαβία ξεχωρίζουν ως ακραίες περιπτώσεις, με 169 και 313 ευρώ αντίστοιχα, ενώ όλες οι άλλες χώρες βρίσκονται πάνω από το επίπεδο των 500 ευρώ.
    Τέσσερις υποψήφιες χώρες έχουν υψηλότερους κατώτατους μισθούς από τη Βουλγαρία. Πρόκειται για την Τουρκία (621 ευρώ), τη Βόρεια Μακεδονία (624 ευρώ), το Μαυροβούνιο (670 ευρώ) και τη Σερβία (743 ευρώ).
    Η Μάλτα (994 ευρώ), η Εσθονία (946 ευρώ), η Τσεχία (923 ευρώ), η Σλοβακία (915 ευρώ) και η Ουγγαρία (906 ευρώ) βρίσκονται όλες κοντά στο όριο των 1.000 ευρώ.

Μεταβολές στην κατάταξη των κατώτατων μισθών με βάση την αγοραστική δύναμη

     Η κατάταξη με βάση τις μονάδες αγοραστικής δύναμης (PPS) διαφέρει σημαντικά από εκείνη σε ονομαστικούς όρους σε αρκετές χώρες. Παράλληλα, η ψαλίδα μεταξύ των χωρών είναι πιο περιορισμένη.

    Οι μονάδες PPS προσφέρουν μια πιο δίκαιη σύγκριση μέσω ενός τεχνητού νομίσματος που αποτυπώνει τι μπορούν πραγματικά να αγοράσουν οι άνθρωποι σε κάθε χώρα. Θεωρητικά, μία μονάδα PPS μπορεί να αγοράσει την ίδια ποσότητα αγαθών και υπηρεσιών σε όλες τις χώρες.

    Σε όρους PPS, οι κατώτατοι μισθοί κυμαίνονται από 705 στην Αλβανία έως 2.164 στη Γερμανία. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία για την Ουκρανία και τη Μολδαβία, ενώ για την Τουρκία χρησιμοποιούνται τιμές Ιουλίου 2025.

     Το Λουξεμβούργο (2.108 μονάδες PPS), η Ολλανδία (2.023), το Βέλγιο (1.922) και η Ιρλανδία (1.756) συμπληρώνουν την πρώτη πεντάδα.

   Η Γαλλία, η Σλοβενία, η Ισπανία και η Πολωνία έχουν επίσης κατώτατους μισθούς πάνω από τις 1.500 μονάδες PPS.
   Εντός της ΕΕ, η Εσθονία εμφανίζει τον χαμηλότερο κατώτατο μισθό σε όρους αγοραστικής δύναμης, στις 935 μονάδες PPS, με τη Λετονία (938 μονάδες PPS) να ακολουθεί πολύ κοντά.
Κάτω από τις 1.000 μονάδες PPS βρίσκονται επίσης η Τουρκία και η Βουλγαρία.
    Ορισμένες υποψήφιες χώρες της ΕΕ κατατάσσονται υψηλότερα από αρκετά κράτη-μέλη σε όρους PPS. Η Βόρεια Μακεδονία (1.142 μονάδες PPS) και η Σερβία (1.094 μονάδες PPS) υπερβαίνουν και οι δύο επτά χώρες της ΕΕ, μεταξύ των οποίων η Μάλτα, η Σλοβακία, η Ουγγαρία και η Τσεχία.

Ρουμανία και Βόρεια Μακεδονία: οι μεγαλύτεροι κερδισμένοι

     Αν συγκριθούν οι κατατάξεις σε ονομαστικούς όρους και σε όρους PPS για τις 27 χώρες, οι μεγαλύτεροι κερδισμένοι είναι η Ρουμανία και η Βόρεια Μακεδονία. Η Ρουμανία ανεβαίνει από την 20ή στη 12η θέση, ενώ η Βόρεια Μακεδονία από την 24η στη 16η, κερδίζοντας και οι δύο οκτώ θέσεις.
    Σημαντική άνοδο στην κατάταξη βάσει PPS καταγράφουν επίσης η Σερβία (άνοδος πέντε θέσεων), καθώς και η Κροατία και η Βουλγαρία (από τρεις θέσεις έκαστη).
    Ο μεγαλύτερος χαμένος είναι η Εσθονία, η οποία υποχωρεί από την 16η στην 26η θέση, ενώ η Λετονία, η Τσεχία και η Κύπρος χάνουν επίσης από τέσσερις θέσεις.

Μόνο οκτώ χώρες καταγράφουν αυξήσεις

    Από τις 29 χώρες, μόνο οκτώ κατέγραψαν αυξήσεις στον κατώτατο μισθό, σε τοπικά νομίσματα και σε ονομαστικούς όρους, μεταξύ Ιανουαρίου και Ιουλίου 2026. Πρόκειται για τη Βόρεια Μακεδονία (6,9%), τη Ρουμανία (6,8%), την Εσθονία (6,8%), το Βέλγιο (5,8%), την Ελλάδα (4,5%), το Λουξεμβούργο (2,5%), τη Γαλλία (2,4%) και την Ολλανδία (1,9%).

    Στις υπόλοιπες χώρες, ο κατώτατος μισθός παρέμεινε αμετάβλητος. Αυτό επηρέασε ιδίως τις χώρες με υψηλό πληθωρισμό. Η Eurostat εκτιμά ότι ο πληθωρισμός στη ζώνη του ευρώ διαμορφώθηκε στο 3,2% μεταξύ Ιανουαρίου και Ιουλίου, φθάνοντας το 8,2% στη Μάλτα, το 5,4% στην Κύπρο και το 4,7% στην Ολλανδία.

    Ο υψηλός πληθωρισμός πλήττει τους εργαζόμενους με κατώτατο μισθό στην Τουρκία

Η Τουρκία, που καταγράφει τον υψηλότερο πληθωρισμό στην Ευρώπη και έναν από τους υψηλότερους παγκοσμίως, είδε τον πληθωρισμό να φθάνει το 17,8% μεταξύ Δεκεμβρίου 2025 και Ιουνίου 2026. Καθώς πλέον αναπροσαρμόζει τον κατώτατο μισθό μόνο μία φορά τον χρόνο, οι εργαζόμενοι με κατώτατο μισθό χάνουν σημαντικά την αγοραστική τους δύναμη. Η Τουρκία αποτελεί επίσης εξαίρεση, με το υψηλότερο ποσοστό εργαζομένων που αμείβονται με τον κατώτατο μισθό, κοντά στο 40%.

    Ωστόσο, η Τουρκία έχει αυξήσει σημαντικά τον κατώτατο μισθό τα τελευταία χρόνια.

Πέντε χώρες της ΕΕ δεν διαθέτουν νόμιμο κατώτατο μισθό. Πρόκειται για την Ιταλία, τη Δανία, τη Σουηδία, την Αυστρία και τη Φινλανδία.

Αναδημοσίευση από https://gr.euronews.com/