ΑΔΕΔΥ: Προσφυγή στο ΕΔΔΑ και απεργία για 13ο και 14ο μισθό Η ΑΔΕΔΥ ανοίγει νέο κύκλο δράσεων για την επαναφορά του 13ου-14ου μισθού στους δημοσίους υπαλλήλους

   Με προσφυγή στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ) και 24ωρη πανελλαδική-πανδημοσιοϋπαλληλική απεργία στις 25 Νοεμβρίου, η ΑΔΕΔΥ ανοίγει νέο κύκλο δράσεων για την επαναφορά του 13ου-14ου μισθού στους δημοσίους υπαλλήλους. Η Εκτελεστική Επιτροπή του ανώτατου συνδικαλιστικού οργάνου των δημοσίων υπαλλήλων αποφάσισε να προσφύγει στο ΕΔΔΑ κατά της αρνητικής απόφασης του Συμβουλίου της Επικρατείας για επαναχορήγηση των λεγόμενων «δώρων» στον δημόσιο τομέα, εξαντλώντας έτσι κάθε ένδικο μέσο διεκδίκησης του 13ου-14ου μισθού.

Αυξήσεις

   Η επαναφορά των επιδομάτων εορτών και αδείας στους δημοσίους υπαλλήλους θα είναι μία από τις βασικές διεκδικήσεις και της 24ωρης απεργίας που προκηρύσσει η ΑΔΕΔΥ για τον Νοέμβριο, μαζί με αιτήματα για ουσιαστικές μισθολογικές αυξήσεις, για μέτρα αντιμετώπισης της ακρίβειας και της στεγαστικής κρίσης και για μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού στον δημόσιο τομέα.

Εξωστρέφεια

  Ακόμη, η ΑΔΕΔΥ προχωρά σε κινήσεις συνδικαλιστικής εξωστρέφειας. Στο πλαίσιο αυτό, αποφάσισε:

● στήριξη και συμμετοχή στις διεθνείς κινητοποιήσεις των λιμενεργατών στις 30 Οκτωβρίου 2026 – οπότε θα κηρυχθεί στάση εργασίας για τους εργαζομένους στην Αττική, την Αχαΐα και τη Θεσπρωτία, προκειμένου να διευκολυνθεί η συμμετοχή τους στις κινητοποιήσεις των λιμενεργατών

●στήριξη των κλαδικών κινητοποιήσεων (εκπαιδευτικών, μαθητών, νοσοκομειακών γιατρών, εργαζομένων στα Πανεπιστήμια) που έχουν αποφασιστεί για την Τετάρτη 21 Οκτωβρίου

● στήριξη της σημερινής κινητοποίησης των Φοιτητικών Συλλόγων της Αθήνας και της απαίτησής τους για άμεσα μέτρα στήριξης για το κόστος σπουδών και τη φοιτητική στέγη.

Άρτα: Προσήχθη γιατρός για υπόθεση «φακελακίου». Εντοπίστηκε μέσα στο νοσοκομείο

    Στην προσαγωγή γιατρού προχώρησαν αστυνομικοί της Ασφάλειας Άρτας, στο πλαίσιο διερεύνησης υπόθεσης για φερόμενη απαίτηση ή λήψη χρηματικού ποσού ως «φακελάκι». Ο γιατρός εντοπίστηκε εντός του νοσοκομείου της πόλης.

   Υπόθεση πιθανής χρηματικής συναλλαγής με γιατρό βρίσκεται στο επίκεντρο αστυνομικής έρευνας στην Άρτα, μετά την προσαγωγή του από αστυνομικούς της Ασφάλειας.

Σύμφωνα με τις διαθέσιμες πληροφορίες, οι αστυνομικοί εντόπισαν τον γιατρό μέσα στο νοσοκομείο της πόλης και προχώρησαν στην προσαγωγή του, προκειμένου να διερευνηθούν τα στοιχεία της υπόθεσης.

Σε εξέλιξη η διερεύνηση της υπόθεσης

   Η υπόθεση αφορά καταγγελία ή υποψία για «φακελάκι», δηλαδή για καταβολή χρημάτων σε γιατρό πέρα από τις προβλεπόμενες νόμιμες διαδικασίες. Οι αρμόδιες αρχές εξετάζουν τα δεδομένα της υπόθεσης, ώστε να αποσαφηνιστούν οι συνθήκες κάτω από τις οποίες φέρεται να σημειώθηκε το περιστατικό.

  Προς το παρόν, δεν υπάρχουν περισσότερες επιβεβαιωμένες πληροφορίες για το ακριβές ποσό, τις συνθήκες της φερόμενης συναλλαγής ή την εξέλιξη της αστυνομικής διαδικασίας.

   Η προσαγωγή δεν ισοδυναμεί με απόδειξη ενοχής. Για την υπόθεση αναμένονται νεότερες πληροφορίες από τις αρμόδιες αρχές.

Αναδημοσίευση από https://callnews.gr/

Δημόσιο: Πού πήγαν τα χρήματα 13ου & 14ου μισθού; -Αντιδράσεις μετά την απόφαση του ΣτΕ

   Στην απαξίωση και τη φτωχοποίηση των δημοσίων υπαλλήλων, αλλά και στη σταδιακή αποδυνάμωση του Δημόσιου Τομέα, επικεντρώνεται παρέμβαση της ΠΟΠ-ΟΤΑ με αφορμή τις περικοπές που έχουν υποστεί οι εργαζόμενοι τα τελευταία χρόνια, με ειδική αναφορά στις εξελίξεις γύρω από τον 13ο και τον 14ο μισθό και την πρόσφατη απόφαση του ΣτΕ.

    Όπως επισημαίνεται, οι δημόσιοι υπάλληλοι μπορεί να μην παράγουν άμεσα πλούτο, ωστόσο παρέχουν κρίσιμες υπηρεσίες προς τους πολίτες, χωρίς τις οποίες δεν θα μπορούσε να λειτουργήσει ένα σύγχρονο κράτος. Στρατός, Αστυνομία, γιατροί, εκπαιδευτικοί, πυροσβέστες και υπηρεσίες καθαριότητας αποτελούν χαρακτηριστικά παραδείγματα.

   Ιδιαίτερη καυστική αναφορά γίνεται στην απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας για τον 13ο και 14ο μισθό, σύμφωνα με την οποία η περικοπή τους δεν αντίκειται στο Σύνταγμα ή στο Ευρωπαϊκό Δίκαιο και οι δημόσιοι υπάλληλοι μπορούν να διαβιούν αξιοπρεπώς με τους 12 μισθούς του Ενιαίου Μισθολογίου.

   Παράλληλα, τίθεται ζήτημα άνισης αντιμετώπισης σε σχέση με κατηγορίες που αμείβονται μέσω Ειδικών Μισθολογίων, όπως δικαστικοί, πολιτικοί και άλλοι λειτουργοί.

   Στην παρέμβαση γίνεται επίσης ένας υπολογισμός του δημοσιονομικού οφέλους από τη μείωση του αριθμού των εργαζομένων στο Δημόσιο. Όπως υποστηρίζεται, οι δημόσιοι υπάλληλοι μειώθηκαν κατά περίπου 400.000 και, με μέσο ετήσιο κόστος 15.000 ευρώ ανά εργαζόμενο, το όφελος υπολογίζεται σε 6 δισ. ευρώ ετησίως και περίπου 42 δισ. ευρώ σε επτά χρόνια.

    Αντίστοιχα, για την πλήρη κατάργηση του 13ου και 14ου μισθού από το 2012, με ετήσιο κόστος που –όπως αναφέρεται– η κυβέρνηση υπολογίζει σε 2,7 δισ. ευρώ, το συνολικό ποσό εκτιμάται σε περισσότερα από 37 δισ. ευρώ.

Με βάση αυτούς τους υπολογισμούς, το συνολικό όφελος ξεπερνά τα 79 δισ. ευρώ, με το κείμενο να θέτει το ερώτημα προς την κυβέρνηση: «Πού πήγαν αυτά τα χρήματα;»

   Τέλος, γίνεται λόγος για «απαξίωση του δημόσιου λειτουργού, φτωχοποίηση και αποδόμηση του Δημόσιου Τομέα προς όφελος των ιδιωτών», ενώ προαναγγέλλονται αντιδράσεις το επόμενο διάστημα, με αιχμή και τη συζήτηση για ενδεχόμενη άρση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων.

Αναλυτικά η ανακοίνωση:

   Είναι γνωστό σε όλη την κοινωνία ότι, ο Δημόσιος υπάλληλος δεν παράγει πλούτο, παρέχει όμως υπηρεσίες προς τους πολίτες που χωρίς αυτές δεν θα μπορούσε να λειτουργήσει κανένα σοβαρό Κράτος.

  Το Συμβούλιο της Επικρατείας αποφάνθηκε ότι, η περικοπή του 13ου και 14ου μισθού δεν είναι αντίθετη ούτε προς το Σύνταγμα ούτε προς το Ευρωπαϊκό Δίκαιο και ότι, οι Δημόσιοι υπάλληλοι μπορούν να ζουν αξιοπρεπώς με 12 μισθούς του Ενιαίου Μισθολογίου.

   Όταν άλλοι με Ειδικά Μισθολόγια και μισθούς πολλαπλάσιους δεν τα καταφέρνουν (όπως είπε Βουλευτής του Ελληνικού Κοινοβουλίου) όπως π.χ. Δικαστές, Πολιτικοί, Μητροπολίτες κ.λ.π. .

   Δημόσιοι υπάλληλοι λοιπόν υπάρχουν σε όλο τον κόσμο και δεν είναι Ελληνική πρωτοτυπία.

   Αναρωτιέμαι πως θα ήταν ένα Κράτος χωρίς Δημόσιο Τομέα, δηλαδή χωρίς Στρατό, Αστυνομία, Γιατρούς, Εκπαιδευτικούς, Πυροσβέστες, Καθαριότητα κ.λ.π..

ΛΕΝΕ… είμασταν πολλοί …Ε…και εμείς τους διορίζαμε ή το Πολιτικό προσωπικό εν είδει εξυπηρέτησης (ψηφαλάκια).

  Μείναμε λοιπόν 400.000 λιγότεροι, κόπηκαν μισθοί, επιδόματα 13ος και 14ος μισθός και τώρα πρέπει να δούμε το όφελος από αυτές τις αποχωρήσεις και τις περικοπές άρα λοιπόν 400.000 αποχώρησαν με 15.000 το χρόνο άρα 6 δις όφελος τον χρόνο επί 7 χρόνια είναι 42 δις.

  Η περικοπή 13ου και 14ου μισθού πλήρως από το 2012 έως σήμερα με κόστος όπως λέει η Κυβέρνηση 2,7 δις κατά έτος επί 14 χρόνια πλέον των 37 δις σύνολο 79 και πλέον δις, μήπως κάποιος από την Κυβέρνηση μπορεί να μας πει που πήγαν αυτά τα χρήματα;

   Αυτό που βλέπουμε σήμερα είναι η απαξίωση του Δημόσιου Λειτουργού η φτωχοποίηση και αποδόμηση του Δημόσιου Τομέα προς όφελος των Ιδιωτών.

   Η Αδικία είναι προφανής και ο Δημόσιος υπάλληλος έχει δικαίωμα και υποχρέωση να αντιδράσει και αυτό θα κάνουμε το επόμενο διάστημα απέναντι σε αυτούς που απεργάζονται το τελευταίο οχυρό την άρση της μονιμότητας και αυτοί είναι οι σημερινοί Κυβερνόντες.

View Fullscreen

«Ουρά» για… χαμηλές συντάξεις

   Τα χαμηλά εισοδήματα των συνταξιούχων, η μαζική έξοδος από την αγορά εργασίας, η αυξανόμενη απασχόληση μετά τη συνταξιοδότηση και η επιλογή των ελάχιστων ασφαλιστικών εισφορών από εκατοντάδες χιλιάδες επαγγελματίες συνθέτουν έναν φαύλο κύκλο για το ελληνικό ασφαλιστικό σύστημα, το οποίο, όπως αποδεικνύουν τα πρόσφατα στοιχεία, αναπαράγει τις αδυναμίες του. Το αποτέλεσμα είναι εκατοντάδες χιλιάδες συνταξιούχοι να παραμένουν εγκλωβισμένοι σε πολύ χαμηλές συντάξεις, παρά τις υψηλές συνταξιοδοτικές δαπάνες. Κάποιοι από αυτούς βέβαια εκτιμάται πως το επέλεξαν, καθώς παρά τις προειδοποιήσεις, ασφαλίζονται στην πρώτη – χαμηλή ασφαλιστική κατηγορία. Και την ίδια στιγμή, οι αιτήσεις συνταξιοδότησης εκτιμάται ότι θα κλείσουν στο τέλος του 2026 σε επίπεδα-ρεκόρ, κυρίως λόγω της δυνατότητας των συνταξιούχων να συνεχίσουν να εργάζονται με ευνοϊκότερους όρους αλλά και του φόβου μιας μελλοντικής αύξησης των ορίων ηλικίας.

   Αναλυτικά, τα νέα στοιχεία του συστήματος «Ηλιος» για τον Σεπτέμβριο αποτυπώνουν με αριθμούς το πρόβλημα των χαμηλών συντάξεων, ενώ τα δεδομένα του ΕΦΚΑ δείχνουν ότι η πίεση για συνταξιοδότηση παραμένει ισχυρή, παρά το γεγονός ότι η έξοδος από την εργασία δεν εξασφαλίζει κατ’ ανάγκην ένα επαρκές εισόδημα για την τρίτη ηλικία. Σύμφωνα με τον «Ηλιο», η μέση κύρια σύνταξη διαμορφώνεται στα 869,17 ευρώ μεικτά ή 817 ευρώ καθαρά, για το σύνολο 2.542.740 συνταξιούχων. Περισσότεροι από τους μισούς, συγκεκριμένα 1.364.068 ή το 53,6%, λαμβάνουν έως 1.000 ευρώ μεικτά, δηλαδή έως περίπου 940 ευρώ καθαρά. Ακόμη πιο αποκαλυπτικό είναι ότι 883.115 συνταξιούχοι, το 34,7% του συνόλου, περιορίζονται σε έως 700 ευρώ μεικτά ή 658 ευρώ καθαρά. Για 412.328 ανθρώπους, σχεδόν έναν στους έξι συνταξιούχους για όλους τους λόγους (γήρατος, θανάτου ή αναπηρίας), οι μηνιαίες αποδοχές δεν ξεπερνούν τα 500 ευρώ μεικτά ή τα 470 ευρώ καθαρά. Η μέση επικουρική σύνταξη ανέρχεται μόλις σε 196,08 ευρώ μεικτά, ενώ το μέσο μέρισμα φθάνει στα 116,50 ευρώ μεικτά.

   Σύμφωνα με τον «Ηλιο», η μέση κύρια σύνταξη διαμορφώνεται στα 869,17 ευρώ μεικτά ή 817 ευρώ καθαρά.

   Η απόσταση από την Ευρώπη επιβεβαιώνει τη δυσκολία που καλούνται να ξεπεράσουν οι Ελληνες συνταξιούχοι. Με βάση τα στοιχεία της Eurostat για το 2023, το μέσο ετήσιο ακαθάριστο εισόδημα από συντάξεις γήρατος στη χώρα μας ανήλθε σε 12.854 ευρώ, έναντι 17.321 ευρώ στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Η διαφορά προσεγγίζει το 26%. Στην Αυστρία το αντίστοιχο ποσό έφθανε τα 2.177 ευρώ τον μήνα, στο Λουξεμβούργο τα 2.860 ευρώ, στη Γαλλία τα 1.646 ευρώ και στη Γερμανία τα 1.595 ευρώ. Πρόκειται για στοιχεία διαφορετικής χρονικής περιόδου από εκείνα του «Ηλιος», τα οποία ωστόσο αναδεικνύουν τη διαρθρωτική υστέρηση των παροχών του εγχώριου συνταξιοδοτικού μας συστήματος. Κι όμως, οι αιτήσεις συνταξιοδότησης καταγράφουν νέα υψηλά. Στο εννεάμηνο του 2026 ξεπέρασαν τις 163.000, όταν ολόκληρο το 2025 είχαν υποβληθεί 199.450. Ο φόβος πιθανών μελλοντικών αλλαγών στα όρια ηλικίας, σε συνδυασμό με τη δυνατότητα συνταξιοδότησης και συνέχισης της εργασίας, ενισχύει την τάση κατοχύρωσης του δικαιώματος. Η επιλογή είναι συχνά οικονομικά αναγκαστική: όταν η σύνταξη δεν επαρκεί, η παραμονή στην αγορά εργασίας γίνεται μέσο συμπλήρωσης του εισοδήματος. Δεν μεταφράζεται, όμως, αυτομάτως σε ουσιαστικά υψηλότερη συνταξιοδοτική παροχή, καθώς οι προσαυξήσεις υπολογίζονται με συντελεστή 0,77%.

   Στον ίδιο κύκλο εγκλωβίζονται και οι μη μισθωτοί. Από τους 1.446.179 ασφαλισμένους που καταβάλλουν εισφορές για κύρια σύνταξη, το 67% επιλέγει την πρώτη ασφαλιστική κατηγορία, σύμφωνα με τα στοιχεία του e-ΕΦΚΑ για το 2026. Μεταξύ των ελεύθερων επαγγελματιών και αυτοαπασχολουμένων, το ποσοστό ανέρχεται στο 61%, ενώ στους αγρότες εκτοξεύεται στο 84%. Μόλις το 1% των επαγγελματιών επιλέγει την έκτη και υψηλότερη κατηγορία. Η επιλογή έχει σαφή εξήγηση: περιορίζει την τρέχουσα επιβάρυνση σε μια αγορά όπου το διαθέσιμο εισόδημα συχνά δεν επιτρέπει υψηλότερες πληρωμές. Ταυτόχρονα, όμως, οι χαμηλότερες εισφορές συνεπάγονται χαμηλότερες συντάξιμες αποδοχές και, κατά κανόνα, μικρότερη ανταποδοτική σύνταξη. Το δίλημμα αναμένεται να γίνει εντονότερο το 2027, καθώς οι εισφορές των μη μισθωτών ενδέχεται να αυξηθούν κατά 3,5%-4,5%. Για την πρώτη κατηγορία, η συνολική μηνιαία εισφορά, που σήμερα ανέρχεται σε 250,77 ευρώ, εκτιμάται ότι θα διαμορφωθεί μεταξύ 259,55 και 262,05 ευρώ. Οσο ακριβότερη γίνεται η ασφάλιση, τόσο ισχυρότερο είναι το κίνητρο παραμονής στη χαμηλότερη κατηγορία. Για το 2027, πάντως, το προσχέδιο του προϋπολογισμού προβλέπει αυξήσεις στις συντάξεις της τάξης του 2,8%, ενώ δεν αποκλείονται και διορθωτικές παρεμβάσεις στο τελικό κείμενο, καθώς δεν αποκλείεται τελικά ο πληθωρισμός να «κλείσει» σε υψηλότερο ποσοστό από το αρχικά προβλεπόμενο. Στο τέλος του επόμενου μήνα μάλιστα αναμένεται να καταβληθεί και το μόνιμο επίδομα των 400 ευρώ, σε όλους τους συνταξιούχους, άνω των 65 ετών.

Αναδημοσίευση από ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Διάφορα Ενδιαφέροντα Δημοσιεύματα

      Στους συνδέσμους που σας κοινοποιούμε, μπορείτε να διαβάσετε διάφορα δημοσιεύματα σχετικά με τον χώρο μας και όχι μόνον:

1. https://tempo24.news/somateio-ergazomenon-karamandaneiou-apantisi-stin-6i-ype-gia-ti-metakinisi-anaisthisiologou/ 
2. https://www.in.gr/2026/10/06/economy/oikonomikes-eidiseis/nosileytes-diasostes-pos-mporoun-na-vgoun-noritera-sti-syntaksi/amp/.
3. https://www.alfavita.gr/koinonia/558186_dimosio-oli-hora-proetoimazetai-gia-toys-2-megalyteroys-graptoys-diagonismoys-asep. 
4. https://www.aftodioikisi.gr/dimosio/adeies-dimosion-ypallilon-poies-provlepontai-ti-ischyei-gia-to-anoigma-scholeion/. 

Παρέμβαση της ΠΟΕΔΗΝ στον Υπουργό Υγείας για την εφαρμογή ηλεκτρονικής ενδονοσοκομειακής συνταγογράφησης

 Κύριε Υπουργέ,

   Η Ε.Ε. της ΠΟΕΔΗΝ θεωρεί ότι η προσπάθεια περαιτέρω ψηφιοποίησης του ΕΣΥ, πρέπει να συνεχιστεί και να ενισχυθεί τόσο για την ασφάλεια των ασθενών όσο και για ασφάλεια και για την επαγγελματική ευθύνη του κάθε επαγγελματία που υπηρετεί στο ΕΣΥ.

   Η ηλεκτρονική ενδονοσοκομειακή συνταγογράφηση είναι σημαντική για τις παρεχόμενες υπηρεσίες, για την ασφάλεια των ασθενών αφού περιορίζει ενδεχομένως παραλείψεις, λάθη και προκλητή ζήτηση.

   Η συνταγογράφηση είναι ιατρική πράξη και δεν είναι αποδεκτό να ματακυλύεται στη νοσηλευτική υπηρεσία. Η συνταγογράφηση από νοσηλευτικό προσωπικό είναι αντιποίηση του ιατρικού επαγγέλματος. Είναι διαφορετική πράξη η συνταγογράφηση και διαφορετική πράξη η χορήγηση της θεραπευτικής αγωγής.

   Σύμφωνα με το καθηκοντολόγιο των νοσηλευτών προβλέπεται η χορήγηση φαρμάκου από τους νοσηλευτές ύστερα από ιατρική οδηγία. Επομένως ο ιατρός συνταγογραφεί, το φαρμακείο εγκρίνει και εκτελεί και ο νοσηλευτής χορηγεί.

   Καλούμε το Υπουργείο Υγείας να προχωρήσει άμεσα στην έκδοση σαφών οδηγιών προς όλες τις Δομές Υγείας που να είναι διακριτά τα όρια για την ηλεκτρονική ενδονοσοκομειακή συνταγογράφηση που είναι ιατρική πράξη. Παράλληλα καλούμε το νοσηλευτικό προσωπικό, που μπορεί να αρνηθεί με βάση τα καθηκοντολόγια να μη προβαίνει στην συνταγογράφηση.

                              Από την  Ε.Ε. της ΠΟΕΔΗΝ

ΑΔΕΔΥ: Κατάθεση προσφυγής για 13ο & 14ο μισθό στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο

    Να κατατεθεί προσφυγή της Α.Δ.Ε.Δ.Υ. κατά της υπ’ αριθ. 1201/2026 απόφασης της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας για τα επιδόματα εορτών και αδείας των δημοσίων υπαλλήλων, ενώπιον του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ), εξαντλώντας τα ένδικα μέσα, αποφάσισε η Εκτελεστική Επιτροπή της Α.Δ.Ε.Δ.Υ, στη συνεδρίαση της Παρασκευής 9 Οκτωβρίου 2026.

   Η ΕΕ της ΑΔΕΔΥ, όπως τονίζει σε ανακοίνωση της, πέρα από την προσφυγή σημειώνει ταυτόχρονα την πεποίθηση ότι το αίτημα της επαναφοράς του 13^ου και 14^ου μισθού είναι κατ’ εξοχήν πολιτικοσυνδικαλιστικό αίτημα και θα ικανοποιηθεί μόνο με την ισχυροποίηση του συνδικαλιστικού  αγώνα, ενάντια στις πολιτικές επιλογές των δημοσιονομικών περιοριστών και τις  προτεραιοποιήσεις που θέτουν.

   Παράλληλα η Εκτελεστική Επιτροπή, όπως αποκάλυψε το aftodioikisi.gr, αποφάσισε την προκήρυξη 24ωρης Πανελλαδικής Πανδημοσιοϋπαλληλικής Απεργίας στις 25 Νοεμβρίου 2026. Οπως σημειώνεται στην σχετική ανακοίνωση «η απεργία πραγματοποιείται με αιχμή τις διεκδικήσεις για ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς, άμεση επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού, μέτρα αντιμετώπισης της ακρίβειας και της στεγαστικής κρίσης, μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού κ.α».

   Τέλος αποφασίστηκε η στήριξη μιας σειράς από κινητοποιήσεων καθώς και η πραγματοποίηση τεσσάρων Περιφερειακών Συσκέψεων μέχρι τις 25 Νοεμβρίου στην προσπάθεια οργάνωσης αντίστοιχων κατά τόπους απεργιακών κινητοποιήσεων.

Αναδημοσίευση από https://www.aftodioikisi.gr/

Αξιολόγηση δημοσίων υπαλλήλων: Νέες διευκρινίσεις για τις ενστάσεις – Ποιους αφορούν

 Νέες διευκρινίσεις για τη διαδικασία υποβολής ενστάσεων κατά των εκθέσεων αξιολόγησης των δημοσίων υπαλλήλων εξέδωσε το υπουργείο Εσωτερικών, με ανακοίνωση της 12ης Οκτωβρίου 2026. Στο επίκεντρο βρίσκονται η αποκλειστική προθεσμία των δέκα ημερών, οι προϋποθέσεις άσκησης ένστασης, η επίδοση των εκθέσεων αξιολόγησης και η ηλεκτρονική υποβολή μέσω του Συστήματος Διαχείρισης Ανθρώπινου Δυναμικού (ΣΔΑΔ).

   Οι διευκρινίσεις αφορούν τις αξιολογήσεις των ετών 2023, 2024 και 2025 και απευθύνονται τόσο στους αξιολογούμενους υπαλλήλους όσο και στις Διευθύνσεις Διοικητικού και Προσωπικού των φορέων του Δημοσίου, συμπεριλαμβανομένων των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης.

   Με τη νέα ανακοίνωση επικαιροποιείται η ενότητα «Συχνές Ερωτήσεις – Απαντήσεις» του ΣΔΑΔ, προκειμένου να αντιμετωπιστούν πρακτικά ζητήματα που ανακύπτουν κατά την εφαρμογή του νόμου 4940/2022.

Ποιοι υπάλληλοι μπορούν να υποβάλουν ένσταση

   Δικαίωμα υποβολής ένστασης έχουν οι αξιολογούμενοι που πληρούν τις προβλεπόμενες από το θεσμικό πλαίσιο προϋποθέσεις.

   Σύμφωνα με τις επίσημες διευκρινίσεις, η έκθεση αξιολόγησης πρέπει να βρίσκεται στην ηλεκτρονική εφαρμογή σε κατάσταση «Προϋποθέσεις Ένστασης».

   Επομένως, η διαφωνία ενός υπαλλήλου με το περιεχόμενο της αξιολόγησής του δεν συνεπάγεται αυτομάτως ότι μπορεί να προσφύγει στην αρμόδια Επιτροπή Εποπτείας Αξιολόγησης.

Η δυνατότητα άσκησης ένστασης συνδέεται με τις ειδικές προϋποθέσεις του άρθρου 14 του ν. 4940/2022.

Η κρίσιμη προθεσμία των 10 ημερών

   Ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται στην προθεσμία υποβολής της ένστασης, η οποία είναι αποκλειστική και ανέρχεται σε δέκα ημέρες.

  Η προθεσμία αρχίζει από την επομένη της ημέρας κατά την οποία γνωστοποιείται επίσημα στον υπάλληλο η έκθεση αξιολόγησής του, μέσω της αρμόδιας μονάδας προσωπικού.

Ως ημερομηνία γνωστοποίησης λαμβάνεται η ημερομηνία επίδοσης, όπως προκύπτει από το σχετικό αποδεικτικό.

  Κατά συνέπεια, δεν υπάρχει μία κοινή καταληκτική ημερομηνία για όλους τους υπαλλήλους, αφού η αφετηρία της προθεσμίας συνδέεται με την επίδοση της έκθεσης αξιολόγησης σε κάθε ενδιαφερόμενο.

   Το επικαιροποιημένο υλικό έχει αναρτηθεί στην επίσημη ιστοσελίδα του Συστήματος Διαχείρισης Ανθρώπινου Δυναμικού, στην ενότητα:

Στοχοθεσία/Αξιολόγηση → Αξιολόγηση → Συχνές Ερωτήσεις → Ενστάσεις – Διαδικασία Υποβολής και Εξέτασης.

Αναδημοσίευση από https://www.aftodioikisi.gr/

Πότε βγαίνουν οι Ευρωπαίοι στη σύνταξη, πόσα χρόνια παραμένουν συνταξιούχοι και τι ισχύει στην Ελλάδα

 Έρευνα για το πότε βγαίνουν οι Ευρωπαίοι στη σύνταξη και πόσα χρόνια παραμένουν συνταξιούχοι παρουσιάζει το Euronews.

   Εντός της ΕΕ, η μεγαλύτερη περίοδος που παραμένει κανείς συνταξιούχος εντοπίζεται στο Λουξεμβούργο, με τους άνδρες να αναμένεται να λαμβάνουν σύνταξη για 22 έτη

   Σύμφωνα με τον Οργανισμό Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ), το 2024 η ηλικία συνταξιοδότησης στην ΕΕ ήταν 64,7 έτη για τους άνδρες και 64 έτη για τις γυναίκες.

    Δεδομένου ότι οι πολίτες αποκτούν το δικαίωμα να λάβουν σύνταξη μόλις φτάσουν στην ηλικία συνταξιοδότησης, το Euronews Business χρησιμοποίησε το προσδόκιμο ζωής κατά την ηλικία συνταξιοδότησης σε κάθε χώρα για να κάνει τις συγκρίσεις.

   Οι πολίτες μπορούν να αναμένουν να λάβουν σύνταξη για αυτό το χρονικό διάστημα, εφόσον πληρούν και άλλες προϋποθέσεις, όπως ο απαιτούμενος αριθμός ετών εργασίας.

Φυσικά, ορισμένοι συνταξιούχοι συνεχίζουν να εργάζονται και μετά που φτάνουν την ηλικία συνταξιοδότησης.

18,4 έτη για τους άνδρες, 21,8 έτη για τις γυναίκες

    Οι άνδρες στην ΕΕ αναμένεται να ζήσουν κατά μέσο όρο 18,4 έτη μετά τη συνταξιοδότησή τους, σε σύγκριση με 21,8 έτη για τις γυναίκες.

   Τα στοιχεία αυτά βασίζονται στο προσδόκιμο ζωής κατά την ηλικία συνταξιοδότησής τους, σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat και του ΟΟΣΑ για το 2024.

    Για τους άνδρες, ο αναμενόμενος αριθμός ετών κατά τα οποία θα λαμβάνουν σύνταξη κυμαίνεται από 14,7 έτη στη Βουλγαρία και την Ουγγαρία έως 27,3 έτη στην Τουρκία.

   Εντός της ΕΕ, η μεγαλύτερη περίοδος που παραμένει κανείς συνταξιούχος εντοπίζεται στο Λουξεμβούργο, με τους άνδρες να αναμένεται να λαμβάνουν σύνταξη για 22 έτη.

   Σύμφωνα με το Euronews, αυτή η διαφορά οφείλεται κυρίως σε δύο παράγοντες: τις διαφορές στην ηλικία συνταξιοδότησης και στο προσδόκιμο ζωής.

   Οι άνδρες συνταξιούχοι στην Ελλάδα (21 έτη), τη Γαλλία (20,7), τη Σλοβενία (20,7), την Ελβετία (20,4) και τη Μάλτα (20,2) αναμένεται επίσης να περάσουν περισσότερα από 20 έτη στη συνταξιοδότηση.

   Ο αναμενόμενος αριθμός ετών συνταξιοδότησης είναι επίσης υψηλότερος από τον μέσο όρο της ΕΕ των 18,4 ετών στην Κύπρο (19,8), τη Σουηδία (19,4), την Πορτογαλία (19,3), το Βέλγιο (19,1), την Ιρλανδία (19), το Ηνωμένο Βασίλειο (19), την Αυστρία (18,8) και τη Φινλανδία (18,7).

   Ανάμεσα στις μεγάλες οικονομίες, σε δυσχερέστερη θέση βρίσκονται οι συνταξιούχοι στη Γερμανία

   Όπως σημειώνει το Euronews, τα παραπάνω στοιχεία στοιχεία δείχνουν ότι, με εξαίρεση τη Γερμανία, οι άνδρες στις άλλες μεγάλες ευρωπαϊκές οικονομίες αναμένεται να περάσουν περισσότερα έτη στη συνταξιοδότηση από τον μέσο όρο της ΕΕ.

   Στη Γερμανία, ο αριθμός αυτός είναι 1,1 έτη κάτω από τον μέσο όρο της ΕΕ, ένα σημαντικό χάσμα σε σχέση με τη Γαλλία, την Ιταλία και την Ισπανία.

   Αντίθετα, εκτός από τη Βουλγαρία και την Ουγγαρία, οι άνδρες συνταξιούχοι αναμένεται να περάσουν τα λιγότερα χρόνια στη συνταξιοδότηση στη Λετονία, τη Ρουμανία και τη Λιθουανία, όπου ο αριθμός αυτός είναι κάτω από 16 χρόνια.

   Όσον αφορά τις γυναίκες, ο αναμενόμενος αριθμός ετών στη συνταξιοδότηση είναι 21,8 στην ΕΕ, ενώ κυμαίνεται από 18,6 χρόνια στην Ουγγαρία έως 34,5 χρόνια στην Τουρκία.

Επίσης, υπερβαίνει τα 25 χρόνια στο Λουξεμβούργο.

  Οι γυναίκες στη Σλοβενία, την Ελλάδα, τη Γαλλία, την Ισπανία, την Ελβετία, τη Μάλτα, την Ιταλία, την Πορτογαλία, την Κύπρο και τη Φινλανδία προβλέπεται επίσης να περάσουν περισσότερα από 22 χρόνια στη συνταξιοδότηση, πράγμα που σημαίνει ότι αναμένεται να λαμβάνουν σύνταξη για διάστημα άνω των 22 ετών.

   Όσον αφορά τις γυναίκες, όχι μόνο η Γερμανία (20,3) αλλά και το Ηνωμένο Βασίλειο (21) βρίσκονται κάτω από τον μέσο όρο της ΕΕ.

   Εκτός από την Ουγγαρία, σε αρκετές χώρες οι γυναίκες αναμένεται να περάσουν λιγότερα από 20 χρόνια στη συνταξιοδότηση.

   Σε αυτές περιλαμβάνονται η Βουλγαρία (18,8), η Ρουμανία (19,1), η Ολλανδία (19,2), η Κροατία (19,6), η Δανία (19,7), η Λετονία (19,8) και η Ισλανδία (19,8).

Ηλικία συνταξιοδότησης και αναμενόμενη ηλικία θανάτου – Η εξαίρεση της Τουρκίας

  Το 2024, η Τουρκία αποτελεί μια εξαίρεση μεταξύ των 32 ευρωπαϊκών χωρών, με την ηλικία συνταξιοδότησης να ανέρχεται σήμερα στα 52 έτη για τους άνδρες και στα 49 έτη για τις γυναίκες.

   Εκτός από την Τουρκία, η ηλικία συνταξιοδότησης κυμαίνεται από 62 έως 67 έτη για τους άνδρες και από 60 έως 67 έτη για τις γυναίκες στις υπόλοιπες χώρες του καταλόγου.

  Η ηλικία συνταξιοδότησης στην ΕΕ είναι 64,7 έτη για τους άνδρες και 64 έτη για τις γυναίκες.

   Το προσδόκιμο ζωής των ανδρών είναι 83,1 έτη, σε σύγκριση με 85,8 έτη για τις γυναίκες.

  Διαφορά μεταξύ ανδρών και γυναικών κατά τη συνταξιοδότηση

Κατά μέσο όρο στην ΕΕ, οι γυναίκες αναμένεται να περάσουν 3,4 χρόνια περισσότερο στη συνταξιοδότηση σε σχέση με τους άνδρες.

  Το χάσμα αυτό κυμαίνεται από 1,6 χρόνια στην Ισλανδία έως 7,2 χρόνια στην Τουρκία.

   Το χάσμα αυτό ανέρχεται επίσης σε τέσσερα χρόνια ή και περισσότερο στην Εσθονία, τη Λιθουανία, τη Λετονία, τη Βουλγαρία, τη Ρουμανία και την Πολωνία.

   Ωστόσο, τα ποσοστά συμμετοχής στο εργατικό δυναμικό σε αυτές τις χώρες είναι συγκριτικά χαμηλότερα, επισημαίνει το Euronews.

   Μια άλλη πτυχή είναι το χάσμα στις συντάξεις μεταξύ των φύλων.

   Στις χώρες του ΟΟΣΑ, οι γυναίκες λαμβάνουν κατά μέσο όρο 23% λιγότερα στις συντάξεις από τους άνδρες, ενώ το χάσμα αυτό φτάνει το 37% στο Ηνωμένο Βασίλειο.

    Η μέση πραγματική ηλικία εξόδου από την αγορά εργασίας

Αξίζει να σημειωθεί ότι η μέση πραγματική ηλικία εξόδου από την αγορά εργασίας μπορεί να διαφέρει από την ηλικία συνταξιοδότησης.

   Για παράδειγμα, στην ΕΕ, η ηλικία συνταξιοδότησης για τους άνδρες είναι 64,7 έτη, ενώ η μέση ηλικία εξόδου είναι 63,8 έτη.

Για τις γυναίκες, η ηλικία εξόδου είναι 62,9 έτη, σε σύγκριση με ηλικία συνταξιοδότησης 64 ετών.

  Η πιο εντυπωσιακή διαφορά μεταξύ της ηλικίας συνταξιοδότησης και της ηλικίας αποχώρησης από την αγορά εργασίας παρατηρείται στην Τουρκία.

   Ενώ οι άνδρες μπορούν να συνταξιοδοτηθούν στα 52, η μέση ηλικία αποχώρησής τους είναι τα 60,8 έτη.

Για τις γυναίκες, τα αντίστοιχα στοιχεία είναι 49 και 60,5 έτη.

   Τα αναμενόμενα έτη μετά την έξοδο από την αγορά εργασίας θα ανέρχονταν σε 18,2 για τους άνδρες και σε 22,6 για τις γυναίκες στην Τουρκία.

Πηγή: https://www.in.gr

Διάφορα Ενδιαφέροντα Δημοσιεύματα

      Στους συνδέσμους που σας κοινοποιούμε, μπορείτε να διαβάσετε διάφορα δημοσιεύματα σχετικά με τον χώρο μας και όχι μόνον:

1. https://www.ethnos.gr/health/article/417895/tianamenoynoiergazomenoitoyesyapothdethadeiotokalathithskybernhshskaitaaithmata. 
2. https://www.aftodioikisi.gr/dimosio/dimosio-na-metraei-i-stratiotiki-thiteia-sti-syntaxi-choris-exagora-ti-zitoyn-ergazomenoi/.
3. https://tempo24.news/tsounami-syntaxiodotiseon/    
4. https://www.ethnos.gr/health/article/417954/axiologhshprintiskalpesgiatoysdioikhtestoyesypoydioristhkanmesoasep.

Παρέμβαση της ΠΟΕΔΗΝ στον Υπουργό Υγείας για να μην εφαρμοστεί το μέτρο της ψηφιακής σήμανσης των υπαλλήλων στο ΕΣΥ.

 Κύριε Υπουργέ,

     Βρίσκονται εν ισχύ νομοθετικές ρυθμίσεις που υποχρεώνουν τις Διοικήσεις των Υγειονομικών Μονάδων να εφαρμόσουν ψηφιακή σήμανση προσέλευσης και αποχώρησης των υπαλλήλων πλην ιατρών, όπως και σε όλο το δημόσιο τομέα.

   Με το ν. 5331/2026 παρ. 102 υποχρεούνται οι φορείς του Δημοσίου που απασχολούν υπαλλήλους και υπάγονται στον κώδικα κατάστασης υπαλλήλων ΝΠΔΔ να εφαρμόσουν ψηφιακή σήμανση καταγραφής εισόδου και εξόδου των υπαλλήλων από την υπηρεσία.

   Με το ν. 4808/2021 άρθρα 74, 78, 79 θεσμοθετείται η ψηφιακή κάρτα στους Αορίστου και Ορισμένου χρόνου υπαλλήλους με καταγραφή στην προσέλευση και αποχώρηση από την εργασία τους. Κατ’ αυτόν τον τρόπο θα καταχωρούνται οι αλλαγές ωραρίων και υπερωριών στο πληροφοριακό σύστημα ΕΡΓΑΝΗ για τους ΙΔΟΧ – ΙΔΑΧ. Για το τακτικό προσωπικό η ψηφιακή σήμανση προσέλευσης και αποχώρησης των υπαλλήλων θα είναι συνδεδεμένη με το πληροφοριακό Σύστημα Διαχείρισης Ανθρώπινου Δυναμικού (ΣΔΑΔ) του Υπουργείου Εσωτερικών όπου τηρείται ωρομετρικό σύστημα εργασίας για όλους του δημόσιους υπαλλήλους. Γιατί τέτοια σπουδή να εφαρμοστεί διάταξη που ψηφίστηκε το έτος 2021 που επανέρχεται 5 χρόνια μετά;

   Οι σοβαρές ελλείψεις προσωπικού του ΕΣΥ καθιστούν σύνηθες το φαινόμενο αλλαγών ωραρίων τελευταίας στιγμής, την μη τήρηση των θεσμοθετημένων ωραρίων στο υγειονομικό προσωπικό (2 ρεπό την εβδομάδα, 11ωρη ανάπαυση μεταξύ δύο βαρδιών, μια νύκτα την εβδομάδα). Ταυτόχρονα συνεχείς είναι οι μετακινήσεις του προσωπικού για την κάλυψη υπηρεσιακών αναγκών.

   Δεν υπάρχει καμία περίπτωση να γίνουν κατανοητά και αποδεκτά τα ωράρια στα πληροφοριακά συστήματα. Στις διευθύνσεις, τομείς και τμήματα των υγειονομικών μονάδων προβλέπεται δομημένη ιεραρχία που στο υπηρεσιακό τους καθήκον είναι η πιστή εφαρμογή του ωραρίου του προσωπικού του οποίου προΐστανται. Μάλιστα υπάρχει υπογεγραμμένο πρόγραμμα εργασίας που τροποποιείται καθημερινά λόγω επειγουσών αναγκών. Για την προσέλευση και αποχώρηση των υπαλλήλων ενημερώνονται έγκαιρα οι Διοικήσεις των υγειονομικών μονάδων από την διοικητική ιεραρχία και ασκούν το σχετικό έλεγχο.

   Το μέτρο της ψηφιακής σήμανσης θα αναστατώσει και θα δημιουργήσει διαχωρισμούς, άνιση μεταχείριση και τελικά δεν θα καταστεί δυνατή η εφαρμογή του, λόγω των συχνών αλλαγών στα προγράμματα εργασίας και την καταπάτηση των θεσμοθετημένων εργασιακών δικαιωμάτων στα ωράρια εργασίας.

   Σας καλούμε λοιπόν να μην γίνει η εφαρμογή αυτού του μέτρου. Εξάλλου ο σχετικός νόμος ψηφίστηκε το 2021 και συνεχώς αναβάλλεται η εφαρμογή του.

                    Από την  Ε.Ε. της  ΠΟΕΔΗΝ

ΑΔΕΔΥ: Η στέγη είναι κοινωνικό δικαίωμα – όχι εμπόρευμα!

    Η στεγαστική κρίση δεν είναι φυσικό φαινόμενο. Είναι αποτέλεσμα πολιτικών επιλογών που μετατρέπουν την κατοικία σε επενδυτικό προϊόν και ενισχύουν την κερδοσκοπία. Πλήττει τον δημόσιο υπάλληλο που χάνει μεγάλο μέρος του μισθού του στο ενοίκιο, τον εκπαιδευτικό που υπηρετεί μακριά από τον τόπο κατοικίας του, τον νέο εργαζόμενο που δεν μπορεί να αυτονομηθεί και τον φοιτητή που δυσκολεύεται να σπουδάσει.

    Η Golden Visa, οι ανεξέλεγκτες βραχυχρόνιες μισθώσεις, οι πλειστηριασμοί και η μεταβίβαση κατοικιών σε funds και servicers, οι εξώσεις-εξπρές, επιδεινώνουν ακόμα περισσότερο το πρόβλημα για τους εργαζόμενους, στο πλαίσιο μιας πολιτικής που η κατοικία είναι εμπόρευμα.  Οι αναγκαίες  επιδοτήσεις και οι φοροαπαλλαγές δεν αρκούν. Χωρίς έλεγχο των τιμών και χωρίς προσιτές κατοικίες, κινδυνεύουν να τροφοδοτήσουν περαιτέρω την άνοδο των ενοικίων.

Διεκδικούμε:

1. Παρέμβαση στην αγορά ενοικίου: περιορισμό των αυξήσεων και προσιτά μισθώματα, ενίσχυση των δικαιωμάτων των ενοικιαστών και προστασία από αυθαίρετες εξώσεις.
2. Δημόσια και κοινωνική κατοικία: γενναία δημόσια χρηματοδότηση για απόκτηση, κατασκευή και ανακαίνιση κατοικιών με κοινωνικά κριτήρια και χαμηλά μισθώματα.
3. Στεγαστική πολιτική για τους εργαζόμενους στο Δημόσιο: επαρκή στεγαστική συνδρομή και αξιοποίηση δημόσιων και δημοτικών ακινήτων για όσους υπηρετούν μακριά από τον τόπο κατοικίας τους.
4. Παροχή φτηνής, σύγχρονης κατοικίας στις πολύτεκνες οικογένειες από το κράτος. Επιδότηση ενοικίου στο 100% της αξίας του από το κράτος για τα νέα ζευγάρια.
5. Φοιτητική στέγαση: Άμεση ανέγερση νέων εστιών, επισκευή και ανακαίνιση όλων των παλιών, αποκλειστικά με κρατική δαπάνη. Αξιοποίηση της περιουσίας των πανεπιστημίων, αλλά και αχρησιμοποίητων κτηρίων που βρίσκονται στην ιδιοκτησία δήμων, περιφερειών, της εκκλησίας, κλπ, για τη διαμόρφωση νέων εστιών. Μηνιαίο στεγαστικό φοιτητικό επίδομα στο ύψος του ενοικίου. Αναβάθμιση των υπαρχουσών φοιτητικών εστιών, ώστε να διασφαλίζεται ασφαλής και δωρεάν διαμονή για όλους τους οικότροφους.
6. Τέλος στην κερδοσκοπία: περιορισμό των βραχυχρόνιων μισθώσεων σε περιοχές με στεγαστική πίεση και κατάργηση της Golden Visa.
7. Προστασία της πρώτης κατοικίας: Πλήρης νομοθετική προστασία της πρώτης κατοικίας των λαϊκών νοικοκυριών και απαγόρευση των πλειστηριασμών της πρώτης κατοικίας. Παύση κάθε μορφής αναγκαστικής εκτέλεσης και πλειστηριασμών από πλευράς των τραπεζών σε βάρος των οφειλετών λαϊκών οικογενειών για οφειλόμενα ποσά σε τράπεζες και εφορία.
8. Διαγραφή 50% των οφειλών των λαϊκών νοικοκυριών προς τις τράπεζες και ταυτόχρονη διαγραφή των τόκων, ανατοκισμού και κεφαλαιοποίησης κάθε μορφής τόκων για χρέη των λαϊκών νοικοκυριών.
9. Αξιοποίηση κενών κατοικιών: δημόσια προγράμματα ανακαίνισης και επανάχρησης κενών κτιρίων, με αντάλλαγμα τη μακροχρόνια διάθεσή τους για προσιτή κατοικία.
10. Ανασύσταση του έργου των Οργανισμών Εργατικής Κατοικίας (ΟΕΚ) και Εργατικής Εστίας με το σύνολο των αρμοδιοτήτων που υπήρχαν, με άμεση έναρξη και ενίσχυση του κατασκευαστικού προγράμματος. Αξιοποίηση των αποθεματικών του και της μεγάλης ακίνητης περιουσίας του με επίκεντρο τις ανάγκες των εργαζομένων και όχι διοχέτευσή τους «στα δόντια» των λίγων.

   Η Εκτελεστική Επιτροπή της Α.Δ.Ε.Δ.Υ. καλεί τους εργαζόμενους του δημόσιου τομέα να συμμετάσχουν στις κινητοποιήσεις των φοιτητικών συλλόγων στις 13 Οκτωβρίου.

Δεν αποδεχόμαστε μια κοινωνία όπου οι εργαζόμενοι δεν μπορούν να ζήσουν από τον μισθό τους και οι φοιτητές δεν μπορούν να σπουδάσουν επειδή δεν έχουν για ενοίκιο. Η στεγαστική κρίση δεν θα λυθεί με παραλλαγές της πολιτικής που την τροφοδοτεί. Χρειάζεται ισχυρή δημόσια παρέμβαση και αναδιανομή πόρων προς όφελος της κοινωνικής πλειοψηφίας.

   Η κατοικία είναι κοινωνικό δικαίωμα, όχι εμπόρευμα. Κανένας εργαζόμενος χωρίς αξιοπρεπή στέγη – κανένας φοιτητής χωρίς δικαίωμα στις σπουδές!

            Από την Εκτελεστική Επιτροπή της Α.Δ.Ε.Δ.Υ.

Σενάρια μονιμοποίησης 50.000 συμβασιούχων

   Νέα δεδομένα υπάρχουν πλέον στη συζήτηση για το μέλλον 50.000 και πλέον απασχολούμενων στο Δημόσιο, καθώς οι αυξημένες ανάγκες των δημόσιων υπηρεσιών σε προσωπικό, οι συνεχείς αποχωρήσεις λόγω συνταξιοδότησης και η πολυετής απασχόληση χιλιάδων εργαζομένων με διαδοχικές συμβάσεις επαναφέρουν στο προσκήνιο το ζήτημα της μονιμοποίησης.

   Το θέμα αφορά εργαζόμενους που σε αρκετές περιπτώσεις βρίσκονται επί χρόνια στην ίδια υπηρεσία, καλύπτοντας πάγιες και διαρκείς ανάγκες. Δήμοι , περιφέρειες, νοσοκομεία, κοινωνικές δομές και άλλοι δημόσιοι φορείς εξακολουθούν να στηρίζονται σε μεγάλο βαθμό σε προσωπικό με συμβάσεις ορισμένου χρόνου, γεγονός που δημιουργεί ένα διαρκές ζήτημα για το τι θα συμβεί όταν οι συμβάσεις λήγουν.

   Σύμφωνα με πληροφορίες που επικαλείται η εφημερίδα «Απογευματινή», στην κυβέρνηση έχει ξεκινήσει άτυπα μία συζήτηση μεταξύ των υπουργείων Οικονομικών, Εσωτερικών και Εργασίας για το εάν και με ποιον τρόπο θα μπορούσε να δοθεί μια μόνιμη λύση για εργαζόμενους που έχουν αποκτήσει πολυετή εμπειρία, χωρίς όμως να παραβιάζονται οι κανόνες που διέπουν τις προσλήψεις στο Δημόσιο.

Ενταγμένοι στη λειτουργία των υπηρεσιών

   Οι εργαζόμενοι που έχουν συμπληρώσει αρκετά χρόνια υπηρεσίας με διαδοχικές συμβάσεις βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της συζήτησης, σύμφωνα με το κυβερνητικές συζητήσεις που επικαλείται η εφημερίδα. Πρόκειται για προσωπικό που, παρά το γεγονός ότι τυπικά δεν έχει σχέση μόνιμου υπαλλήλου, στην πράξη έχει ενταχθεί στη λειτουργία των υπηρεσιών και καλύπτει καθημερινές ανάγκες. Η συγκεκριμένη κατηγορία εργαζομένων υποστηρίζει ότι δεν είναι δυνατό να αντιμετωπίζεται ως «προσωρινή» μια σχέση εργασίας που στην πράξη έχει διαρκέσει επί σειρά ετών. Από την άλλη πλευρά, το Δημόσιο δεν μπορεί να μετατρέψει αυτομάτως όλες τις συμβάσεις ορισμένου χρόνου σε αορίστου χρόνου, καθώς υπάρχουν αυστηροί συνταγματικοί και θεσμικοί περιορισμοί .

   Πάντως, η ανάγκη να αντιμετωπιστεί μια πραγματική εργασιακή κατάσταση, χωρίς να δημιουργηθεί διαδικασία που θα μπορούσε να θεωρηθεί παράκαμψη των προβλεπόμενων διαδικασιών προσλήψεων, είναι «ανοιχτή». Το βασικό εμπόδιο σε οποιοδήποτε σχέδιο οριζόντιας μονιμοποίησης είναι το άρθρο 103 του Συντάγματος, το οποίο θέτει συγκεκριμένους κανόνες για τη στελέχωση του Δημοσίου.

    Με βάση το υφιστάμενο πλαίσιο, η πολυετής απασχό ληση με συμβάσεις ορισμένου χρόνου δεν οδηγεί αυτομάτως σε μετατροπή της σχέσης εργασίας σε μόνιμη. Επομένως, ένα σενάριο, που θα προέβλεπε ότι όλοι όσοι έχουν συμπληρώσει έναν συγκεκριμένο αριθμό ετών υπηρεσίας γίνονται αυτομάτως μόνιμοι υπάλληλοι, θα αντιμετώπιζε σοβαρά θεσμικά εμπόδια. Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει , σύμφωνα με κυβερνητικούς κύκλους, ότι δεν μπορούν να αναζητηθούν άλλες λύσεις.

Μονιμοποιήσεις με αυξημένη μοριοδότηση μέσω ΑΣΕΠ

   Ενα από τα σενάρια αφορά την ενίσχυση της μοριοδότησης της προϋπηρεσίας σε μελλοντικές διαδικασίες πρόσληψης.

Σε ένα τέτοιο μοντέλο, οι εργαζόμενοι που έχουν υπηρετήσει για χρόνια στο Δημόσιο θα μπορούσαν να έχουν σημαντικό πλεονέκτημα λόγω της εμπειρίας τους, χωρίς όμως να αποκλείονται οι υπόλοιποι υποψήφιοι . Το «φωτογραφικό» αυτό «πείραμα» είχε εφαρμοστεί στη Δημόσια Τηλεόραση, όταν είχε κλείσει η ΕΡΤ, όπου απορροφήθηκαν μέσω ΑΣΕΠ εργαζόμενοι στον πρώην φορέα

   Η λύση αυτή θα μπορούσε να αποτελέσει έναν συμβιβασμό ανάμεσα στις δύο πλευρές. Από τη μία, θα αναγνωρίζεται η πραγματική εμπειρία ανθρώπων που έχουν ήδη εργαστεί για χρόνια σε δημόσιες υπηρεσίες και, από την άλλη, θα διατηρείται η διαδικασία επιλογής προσωπικού μέσα σε ένα θεσμικό πλαίσιο.

    Η πολυετής εμπειρία θα μπορούσε, ανάλογα με το μοντέλο που θα επιλεγεί , να αποκτήσει μεγαλύτερη βαρύτητα σε διαδικασίες του ΑΣΕΠ, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για θέσεις που αντιστοιχούν στο αντικείμενο στο οποίο ήδη εργάζεται ο συμβασιούχος. Η επαναφορά της συζήτησης δεν είναι τυχαία. Το Δημόσιο βρίσκεται αντιμέτωπο με ένα σημαντικό κύμα αποχωρήσεων λόγω συνταξιοδότησης, την ώρα που αρκετές υπηρεσίες αντιμετωπίζουν ελλείψεις προσωπικού.

   Σε κρίσιμους τομείς, η ανάγκη για εργαζόμενους είναι διαρκής. Υγεία, Τοπική Αυτοδιοίκηση, κοινωνικές υπηρεσίες, εκπαίδευση και άλλες δημόσιες δομές χρειάζονται προσωπικό για να λειτουργήσουν. Ήδη, στο κομμάτι της Υγείας εργάζονται χιλιάδες ως νοσηλευτικό και βοηθητικό προσωπικό. Ταυτόχρονα, εργάζονται και άλλες χιλιάδες με συμβάσεις ορισμένου χρόνου, μέσα από προγράμματα της ΔΥΠΑ.

   Την ίδια στιγμή, όμως, η ανανέωση του ανθρώπινου δυναμικού δεν μπορεί να βασίζεται επ’ αόριστον σε συμβάσεις ορισμένου χρόνου. Οσο περισσότερο ένας εργαζόμενος παραμένει στην ίδια θέση τόσο εντονότερο γίνεται το ερώτημα εάν η ανάγκη που καλύπτει είναι πράγματι προσωρινή.

    Από την πλευρά της διοίκησης υπάρχει, επίσης, ένα πρακτικό ζήτημα: η αποχώρηση ενός έμπειρου συμβασιούχου σημαίνει ότι η υπηρεσία χάνει έναν άνθρωπο που γνωρίζει ήδη τη λειτουργία της και , στη συνέχεια, χρειάζεται να εκπαιδεύσει έναν νέο εργαζόμενο. Παρά τα σενάρια που κυκλοφορούν, ένα ενδεχόμενο σχέδιο δεν θα μπορούσε να αφορά οριζόντια όλους τους συμβασιούχους. Τα κριτήρια θα πρέπει να είναι συγκεκριμένα και αντικειμενικά. Η διάρκεια της υπηρεσίας, η ειδικότητα, το αντικείμενο εργασίας, η κάλυψη πάγιων και διαρκών αναγκών, ο τρόπος πρόσληψης και η ύπαρξη οργανικών θέσεων είναι παράγοντες που θα μπορούσαν να παίξουν καθοριστικό ρόλο.

Τα προγράμματα της ΔΥΠΑ

    Ιδιαίτερα σημαντικό είναι να διαχωριστούν οι εργαζόμενοι που καλύπτουν πραγματικές και μόνιμες ανάγκες από εκείνους που απασχολούνται σε προγράμματα ή δράσεις με σαφώς προσωρινό χαρακτήρα. Ένα τέτοιο πρόγραμμα είναι της ΔΥΠΑ, μέσω του οποίου εργάζονται 10.000 άτομα που βρίσκονται κοντά στη συνταξιοδότηση. Επιπλέον, άλλα 34.000 άτομα καλύπτουν από προγράμματα της ΔΥΠΑ πάγιες και διαρκείς ανάγκες σε δήμους και Περιφέρειες. Το ζητούμενο πλέον είναι εάν η συ ζήτηση θα παραμείνει στο επίπεδο των σεναρίων ή θα οδηγήσει σε συγκεκριμένη θεσμική παρέμβαση.

Το παράθυρο που άνοιξε το ΣτΕ

   Εξάλλου παράθυρο για μετατροπή δεκάδων χιλιάδων συμβάσεων ορισμένου χρόνου στο Δημόσιο σε θέσεις μόνιμου προσωπικού άνοιξε το  το Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ).

  Με μια νέα γνωμοδότησή του ενέκρινε το νέο σύστημα προσλήψεων σε Δημοτικούς βρεφικούς και ο παιδικούς σταθμούς, δίδοντας για πρώτη φορά   διπλάσια μοριοδότηση σε όσους έχουν προϋπηρεσία ως 10 έτη.

   Η γνωμοδότηση του ΣτΕ (με αριθμό 81/2026) εκδόθηκε στις 24 Ιουλίου προκειμένου να εκφέρει κρίση για τις διατάξεις του Προεδρικού Διατάγματος του υπουργείου Εσωτερικών σχετικά με την πρόσληψη τακτικού προσωπικού σε δημοτικούς παιδικούς, βρεφικούς και βρεφονηπιακούς σταθμούς.

   Στο επίμαχο Π.Δ. κάνοντας προτείνονταν η μετατροπή των συμβάσεων ορισμένου χρόνου σε αορίστου χρόνου με διπλάσια μοριοδότηση τυγων συμβασιούχων που υπηρετούσαν στην ίδια θέση για μια 10ετία, και με την προϋπόθεση ότι θα μείνουν στην θέση διορισμού τους για άλλα 10 χρόνια.

   Το ΣτΕ ενέκρινε το Π.Δ κα τα νέα κριτήρια που προβλέπονται για την μονιμοποίηση των συμβασιούχων που συμμετέχουν στους διαγωνισμούς του ΑΣΕΠ αναγνωρίζοντας ότι δεν αντίκειται στην αρχή της ισότητας η αναγνώριση διπλάσιας μοριοδότησσης λόγω της προϋπηρεσίας τους.

Αναδημοσίευση από https://www.aftodioikisi.gr/

Σύνταξη πριν τα 62: Ποιοι παλαιοί ασφαλισμένοι διατηρούν το δικαίωμα εξόδου

    Τη δυνατότητα να υποβάλουν αίτηση συνταξιοδότησης με όρια ηλικίας από 58,5 έως 62 ετών έχουν έως το τέλος του 2026 δεκάδες χιλιάδες παλαιοί ασφαλισμένοι, οι οποίοι είχαν πρωτοασφαλιστεί πριν από το 1993 και πληρούν τις προϋποθέσεις των μεταβατικών διατάξεων.

    Πρόκειται συνολικά για 16 κατηγορίες ασφαλισμένων που προέρχονται από ταμεία μισθωτών του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα. Στις συγκεκριμένες κατηγορίες περιλαμβάνονται ασφαλισμένοι του Δημοσίου, του ΙΚΑ, των Ταμείων ΔΕΚΟ και Τραπεζών, του Τύπου, καθώς και μητέρες ασφαλισμένες στο Ταμείο Νομικών.

   Κρίσιμο ρόλο για τη θεμελίωση του δικαιώματος παίζουν το έτος συμπλήρωσης του απαιτούμενου χρόνου ασφάλισης, η ηλικία του ασφαλισμένου και, σε αρκετές περιπτώσεις, η ύπαρξη ανήλικου τέκνου.

Ποιοι δημόσιοι υπάλληλοι μπορούν να αποχωρήσουν νωρίτερα

  Από το Δημόσιο, δυνατότητα συνταξιοδότησης έως το τέλος του 2026 έχουν οι ακόλουθες οκτώ κατηγορίες:

1. Γονείς με 25ετία το 2011 και ανήλικο τέκνο. Όσοι συμπλήρωσαν 25 χρόνια ασφάλισης το 2011 και είχαν ανήλικο παιδί είτε το ίδιο έτος είτε αργότερα, μπορούν να θεμελιώσουν δικαίωμα συνταξιοδότησης με όρια ηλικίας από 58,5 έως 60 έτη και 2 μήνες, εφόσον είχαν κλείσει τα 52 έως τον Οκτώβριο του 2018.

2. Γονείς με 25ετία το 2012. Όσοι είχαν ανήλικο τέκνο το 2012 ή μεταγενέστερα και συμπλήρωσαν το 55ο έτος το 2018 μπορούν να λάβουν πλήρη σύνταξη στα 61. Όσοι έκλεισαν τα 55 το 2019 συνταξιοδοτούνται στα 62 έτη και 6 μήνες, ηλικία που συμπληρώνουν το 2027.

3. Τρίτεκνες μητέρες με 20ετία έως το 2010. Διατηρούν δικαίωμα για πλήρη σύνταξη χωρίς όριο ηλικίας, ανεξάρτητα από το πότε θα καταθέσουν την αίτησή τους.

4. Τρίτεκνοι γονείς με 21 έτη το 2011. Μπορούν να λάβουν πλήρη σύνταξη με το μεταβατικό όριο ηλικίας που αντιστοιχεί στο έτος κατά το οποίο συμπλήρωσαν τα 52, όπως ισχύει και για τις μητέρες με 25ετία το 2011.

5. Τρίτεκνοι γονείς με 23 έτη το 2012. Δικαιούνται πλήρη σύνταξη με βάση το όριο ηλικίας που ίσχυε όταν συμπλήρωσαν τα 55, αντίστοιχα με τις μητέρες που είχαν 25ετία το 2012.

6. Ασφαλισμένοι με 25ετία έως το 2010. Οι γυναίκες που είχαν συμπληρώσει τα 55 και οι άνδρες τα 60 έως το 2022 μπορούν να αποχωρήσουν οποτεδήποτε με μειωμένη σύνταξη.

7. Άνδρες και γυναίκες με 25ετία το 2011 ή το 2012. Όσοι είχαν συμπληρώσει αντίστοιχα τις ηλικίες των 56 και 58 ετών έως το 2022 μπορούν επίσης να συνταξιοδοτηθούν οποτεδήποτε με μειωμένη σύνταξη.

8. Δημόσιοι υπάλληλοι με 35ετία ή 36ετία. Όσοι είχαν 25ετία έως το 2010 μπορούν να λάβουν πλήρη σύνταξη στα 61 έτη και 6 μήνες, εφόσον είχαν συμπληρώσει το 58ο έτος και 35 χρόνια ασφάλισης έως το 2021. Το ίδιο ηλικιακό όριο ισχύει για όσους είχαν 25ετία το 2011, με την προϋπόθεση όμως ότι είχαν συμπληρώσει 36 χρόνια ασφάλισης έως το 2021.

   Οι ασφαλισμένοι σε ΙΚΑ και Ειδικά Ταμεία που «κλειδώνουν» έξοδο πριν τα 62

   Άλλες οκτώ κατηγορίες παλαιών ασφαλισμένων σε ΙΚΑ, Ταμεία ΔΕΚΟ και Τραπεζών, Ταμεία Τύπου και Ταμείο Νομικών μπορούν, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, να συνταξιοδοτηθούν πριν από τα 62.

1. Μητέρες στο ΙΚΑ με 5.500 ένσημα. Γυναίκες που ασφαλίστηκαν πριν από το 1993, είχαν ανήλικο τέκνο και είχαν συγκεντρώσει 5.500 ημέρες ασφάλισης έως το 2011, μπορούν να λάβουν μειωμένη σύνταξη το 2026 με όρια ηλικίας από 58,5 έως 62 ετών, εφόσον συμπλήρωσαν το 50ό ή το 52ο έτος έως το 2020.

2. Μητέρες με 5.500 ημέρες ασφάλισης το 2012. Όσες είχαν ανήλικο παιδί και συμπλήρωσαν το 55ο έτος έως το 2019 μπορούν να αποχωρήσουν με μειωμένη σύνταξη από 59 έτη και 6 μήνες έως 62 ετών.

3. Μητέρες σε Ταμεία ΔΕΚΟ και Τραπεζών με 25ετία έως το 2011. Εφόσον είχαν ανήλικο τέκνο και συμπλήρωσαν τα 50 ή τα 52 έως το 2017, μπορούν να λάβουν πλήρη σύνταξη με όριο ηλικίας έως 58,5 ετών. Για όσες έφτασαν στις συγκεκριμένες ηλικίες το 2017, το 2018 ή το 2019, τα μεταβατικά όρια αυξάνονται και φτάνουν έως 60 έτη και 2 μήνες ή 61 έτη και 1 μήνα, ανά περίπτωση.

4. Μητέρες σε ΔΕΚΟ και Τράπεζες με 25ετία το 2012. Όσες είχαν ανήλικο τέκνο και συμπλήρωσαν το 55ο έτος έως το 2018 μπορούν να λάβουν πλήρη σύνταξη έως τα 61. Για όσες έκλεισαν τα 55 το 2019, το όριο ανεβαίνει στα 62 έτη και 6 μήνες και στη συνέχεια αυξάνεται σταδιακά έως τα 67. Εξαίρεση αποτελούν όσες συμπληρώνουν 40ετία και μπορούν να αποχωρήσουν με πλήρη σύνταξη στα 62.

5. Τρίτεκνες ασφαλισμένες σε ΔΕΚΟ και Τράπεζες. Όσες είχαν 20ετία έως το 2010 μπορούν να συνταξιοδοτηθούν χωρίς όριο ηλικίας. Με 20ετία το 2011 και τρία παιδιά, το όριο διαμορφώνεται από 58,5 έως 61 έτη και 10 μήνες, εφόσον είχαν κλείσει τα 52 έως το 2019. Για 20ετία το 2012, το όριο μπορεί να φτάσει έως τα 62 έτη και 6 μήνες, εφόσον είχαν συμπληρώσει τα 55 έως το 2019.

Οι ειδικές περιπτώσεις σε Τύπο και Ταμείο Νομικών

6. Μητέρες στο ΕΤΑΠ-ΜΜΕ – Τομέας ΤΣΠΕΑΘ. Όσες ασφαλίστηκαν πριν από το 1993 και έως το 2012 είχαν ανήλικο παιδί και 15ετία μπορούν, εφόσον συμπλήρωσαν τα 50 ή τα 52 έως το 2019, να λάβουν σύνταξη με όρια ηλικίας από 58,5 έως 61 έτη και 10 μήνες.

Εάν οι ηλικίες των 50 ή 52 ετών συμπληρώθηκαν μετά το 2020, το όριο για πλήρη σύνταξη αυξάνεται από 63 έτη και 7 μήνες έως 67 έτη. Εναλλακτικά, με 40 χρόνια ασφάλισης προβλέπεται πλήρης σύνταξη στα 62, ενώ διαφορετικά υπάρχει δυνατότητα μειωμένης σύνταξης στα 62.

7. Μητέρες ασφαλισμένες στο Ταμείο Νομικών πριν από το 1993. Όσες είχαν ανήλικο τέκνο το 2010 ή το 2011 και αντίστοιχα 21,5 ή 22 χρόνια ασφάλισης, μπορούν να υποβάλουν αίτηση για σύνταξη με όριο ηλικίας κάτω από τα 62, εφόσον είχαν συμπληρώσει το 50ό ή το 55ο έτος, κατά περίπτωση, έως το 2019.

8. Άνδρες και γυναίκες στα Ειδικά Ταμεία με ασφάλιση πριν από το 1982. Ασφαλισμένοι σε ΔΕΚΟ, Τράπεζες και Ταμεία Τύπου που είχαν συμπληρώσει 35ετία έως και το 2021 μπορούν να συνταξιοδοτηθούν στα 61 έτη και 6 μήνες. Εάν η 35ετία συμπληρώθηκε από το 2022 και μετά, το όριο ανεβαίνει στα 62 και απαιτούνται 40 χρόνια ασφάλισης για την αποχώρηση.

Αναδημοσίευση από https://www.newmoney.gr/