Η επαναφορά του 13ου μισθού και της 13ης σύνταξης

    Με ωμό και κυνικό τρόπο η κυβέρνηση, δια του κ. Μαρινάκη, απέρριψε κατηγορηματικά το αίτημα για την επαναφορά του 13ου μισθού και της 13ης σύνταξης. Μάλιστα τόνισε ότι στο φετινό " καλάθι" της ΔΕΘ δεν θα υπάρξει τέτοια ανακοίνωση.

    Λίγες μέρες πριν ο ίδιος ο πρωθυπουργός είχε απορρίψει το ενδεχόμενο επαναφοράς ισχυριζόμενος ότι ήδη ο 13ος μισθός έχει επανέλθει μέσα από τις "αυξήσεις" που έδωσε η κυβέρνηση.

     Η συζήτηση για το θέμα ξαναφούντωσε τις τελευταίες μέρες με αφορμή την δέσμευση του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης του  κ. Ανδρουλάκη για επαναφορά της 13ης σύνταξης σε δυο δόσεις.

    Όπως είχε γίνει και στην περίπτωση του 13ου μισθού τα κυβερνητικά παπαγαλάκια έβγαλαν τα κομπιουτεράκια κι άρχισαν με κομπογιαννίτικο τρόπο να κάνουν υπολογισμούς. Κοστίζει 2,5 δις πού θα βρείτε τα λεφτά;

   Το κόστος, βέβαια, είναι 840.000.000 τον πρώτο χρόνο-εκ των οποίων τα 420.000.000 ευρώ δίνονται ήδη ως βοήθημα κάθε Νοέμβρη-κι άλλα 840.000.000 όταν ολοκληρωθεί η επαναφορά.

   Έτσι έκαναν και στο ζήτημα του 13ου μισθού. Ανέβαζαν το κόστος από 1,5 έως 3δις τον χρόνο, ενώ το πραγματικό κόστος είναι 770.000.000 ευρώ τον χρόνο.

     Σε μια χώρα η οποία είναι τελευταία στην Ευρώπη των 27, από πλευράς αγοραστικής δύναμης, σε μια χώρα όπου το 70% των συντάξεων είναι κάτω από 700 ε τον μήνα, σε μια χώρα όπου εκπκοί, γιατροί, νοσηλευτές κλπ δεν προσέρχονται πια στις προκηρύξεις λόγω εξευτελιστικών μισθών, σε μια χώρα όπου ο πληθωρισμός είναι ο υψηλότερος στην ευρωζώνη κι η ακρίβεια κατατρώει τα εισοδήματα, η κυβέρνηση επιτίθεται με σκαιότατο τρόπο και περισσή αλαζονεία σε όποιον διατυπώνει μια διαφορετική εναλλακτική πρόταση, η οποία θα ενισχύσει το εισόδημα των χαμηλότερων κοινωνικοοικονομικών στρωμάτων.

    Πολεμά λυσσαλέα κάθε τέτοια πρόταση, προσπαθώντας να την απαξιώσει, ως ανεφάρμοστη.

   Αν ο ελληνικός λαός το 1981 είχε ακούσει τις κραυγές του τότε κυβερνώντος κόμματος (Ν.Δ) πως αυτά που έλεγε ο Ανδρέας Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ, σήμερα δεν θα είχαμε τίποτε από αυτά που ονομάσαμε κοινωνικό κράτος.

   Ούτε ΕΣΥ, ούτε άδεια 4 εβδομάδων, ούτε σύνταξη στην αγρότισσα, ούτε τεράστια αύξηση των μισθών, ούτε νέο σχολείο, ούτε νέο οικογενειακό δίκαιο, ούτε αιρετό περιφερειάρχη, ούτε μεγάλα έργα ...ούτε ...ούτε......

    Είναι προφανές ότι η κυβέρνηση  της ΝΔ με τις πολιτικές που ασκεί έχει καταδικάσει τον κόσμο της εργασίας και τους συνταξιούχους στη φτώχεια και στην εξαθλίωση.

    Ακόμα και την επαναφορά του ΕΚΑΣ αρνείται να κάνει για χαμηλοσυνταξιούχους που παίρνουν σύνταξη 400- 500 ευρώ τον μήνα.

    Γι αυτό και το αίτημα για πολιτική αλλαγή, που εκφράζει πάνω από το 70% των πολιτών  στις δημοσκοπήσεις, είναι απαραίτητη προϋπόθεση για να αλλάξουν αυτές οι πολιτικές και να εφαρμοσθούν άλλες, όπως έγινε και στο παρελθόν, οι οποίες θα στηρίξουν τον κόσμο της εργασίας και τα χαμηλότερα κοινωνικοοικονομικά στρώματα.

   Στο χέρι μας, κυριολεκτικά, είναι να κάνουμε πράξη την αλλαγή.

* Εκεί στο ΣτΕ όλα καλά; 

Πέρασε ένας χρόνος και δυο μήνες κι ακόμα δεν έχει  βγεί η απόφαση για την επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού στο Δημόσιο  παρότι κάτι φιλοκυβερνητικά μέσα μας ενημέρωσαν από τον Γενάρη ότι έχει απορριφθεί η προσφυγή.

Δημ.  Μπράτης

Στο κόκκινο οι αντοχές των εργαζομένων στο νοσοκομείο Χίου: Χρωστούν στους νοσηλευτές 13.000 μέρες άδειας

Ανοχύρωτο από προσωπικό παραμένει το Σκυλίτσειο για τρίτο συνεχόμενο καλοκαίρι, ενώ χτυπούν «κόκκινο» οι αντοχές των εργαζομένων που ζητούν το αυτονόητο: λίγες μέρες ξεκούρασης «για να ζουν με αξιοπρέπεια και να προσφέρουν ασφαλείς υπηρεσίες υγείας στους ασθενείς»  

Πάνω από 13.000 ημέρες άδειας οφείλει η διοίκηση του νοσοκομείου Χίου στους νοσηλευτές και το βοηθητικό προσωπικό, χωρίς να συμπεριλαμβάνονται οι ημέρες άδειας που τυχόν οφείλονται στο ιατρικό προσωπικό. Παρόλα αυτά, η στελέχωση των περισσότερων τμημάτων βρίσκεται κάτω από το όριο ασφαλείας, με ένα ή δύο άτομα ανά βάρδια, τα οποία καλούνται να φέρουν σε πέρας τον αυξημένο όγκο υποχρεώσεων κυρίως τους θερινούς μήνες.

    «Για άλλη μια φορά βρισκόμαστε στο ίδιο έργο θεατές. Ενώ έχει περάσει περισσότερο από ένας μήνας από την επίσκεψη του διοικητή της 2ης ΥΠΕ στο νοσοκομείο της Χίου, στις 3 Ιουνίου 2026, ο οποίος κατά την προσφιλή τακτική του ήρθε για να μας μοιράσει ψεύτικες υποσχέσεις περί ενίσχυσης σε νοσηλευτικό και λοιπό προσωπικό, καμία πρόσληψη δεν έχει προς το παρόν δρομολογηθεί.

   »Αυτό σημαίνει ότι το νοσοκομείο της Χίου για τρίτο συνεχόμενο καλοκαίρι θα παραμένει ανοχύρωτο από προσωπικό, με ευθύνη τόσο του υπουργείου Υγείας, όσο και του διοικητή της 2ης ΥΠΕ, αλλά και του διοικητή του Σκυλίτσειου Νοσοκομείου», αναφέρει χαρακτηριστικά το Σωματείο Εργαζομένων Σκυλίτσειου Νοσοκομείου Χίου (ΣΕΣΝΟΧ) σε ανακοίνωσή του.

    Οι εργαζόμενοι στρέφουν τα πυρά τους και κατά της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Υγείας σημειώνοντας ότι «την ώρα που η κυβέρνηση και ο υπουργός Υγείας πανηγυρίζουν για το δήθεν “καλύτερο ΕΣΥ όλων των εποχών”, η πραγματικότητα που βιώνουμε καθημερινά ως εργαζόμενοι στο Σκυλίτσειο αποκαλύπτει μία εντελώς διαφορετική εικόνα».

«Συνεχείς θυσίες»

   Οπως εξηγούν, σε αρκετούς εργαζόμενους οφείλονται περισσότερες από 100 ημέρες άδειας. «Με τεράστια δυσκολία και χάρη στις συνεχείς θυσίες τους, οι εργαζόμενοι καταφέρνουν να εξασφαλίσουν ελάχιστες ημέρες ξεκούρασης το καλοκαίρι, ενώ η λήψη του συνόλου της κανονικής άδειας παραμένει άπιαστο όνειρο…

    »Πρόκειται για μια απαράδεκτη κατάσταση που όχι μόνο παραβιάζει εργασιακά δικαιώματα, αλλά θέτει σε κίνδυνο και την υγεία και την ασφάλεια ασθενών και εργαζομένων. Πίσω από τους αριθμούς κρύβονται άνθρωποι. Υγειονομικοί που εδώ και χρόνια κρατούν όρθιο το νοσοκομείο, εργαζόμενοι που αναγκάζονται να δουλεύουν αδιάκοπα, στερούμενοι το στοιχειώδες δικαίωμα στην ξεκούραση και στην οικογενειακή ζωή», αναφέρεται στην ανακοίνωση, όπου διατυπώνονται συγκεκριμένα αιτήματα για μόνιμες προσλήψεις, χορήγηση αδειών και ρεπό, αναμόρφωση του οργανισμού του νοσοκομείου κ.ά.

   «Οι εργαζόμενοι του Σκυλίτσειου δεν ζητούν προνόμια. Ζητούν το αυτονόητο: Να μπορούν να ξεκουράζονται, να ζουν με αξιοπρέπεια και να προσφέρουν ασφαλείς υπηρεσίες υγείας στους ασθενείς», καταλήγουν οι ίδιοι.

Αναδημοσίευση από https://www.efsyn.gr/

Το 2026, έτος της πιο μαζικής φυγής στη συνταξιοδότηση από ιδρύσεως ΕΦΚΑ - Οι 3 λόγοι που αναγκάζουν χιλιάδες να βγουν τώρα στη σύνταξη

     Ξεπέρασαν τις 110.000 οι νέες αιτήσεις συνταξιοδότησης το α’ εξάμηνο 2026. Το μεγαλύτερο κύμα μαζικών συνταξιοδοτήσεων από ιδρύσεως του ΕΦΚΑ (2017)!!

7 στις 10 νέες αιτήσεις υποβάλλονται από γυναίκες. 

Οι 3 βασικές αιτίες:

Α) Ο φόβος για αύξηση των ορίων ηλικίας από 1-1-2024 και ανά τριετία, με βάση το Μνημόνιο Τσίπρα (ν. 4336/2015) και τον νόμο Κατρούγκαλου (ν. 4387/2016)

Β) Η μείωση κατά 30% των νέων συντάξεων με βάση τη «ρήτρα Τσίπρα» (σύνταξη με βάση τους μισθούς ολόκληρου του εργασιακού βίου και όχι τους μισθούς της τελευταίας ή της καλύτερης πενταετίας)

Γ) Οι 300.000 απασχολούμενοι συνταξιούχοι με μέση ηλικία 68-69 ετών που επανεντάχθηκαν στην αγορά εργασίας λόγω των μεγάλων και μόνιμων περικοπών των κύριων και επικουρικών συντάξεων

Ι. Το 2026, έτος τής πιο μαζικής φυγής στη συνταξιοδότηση από ιδρύσεως ΕΦΚΑ (2017)

   Το 2026 φαίνεται πως είναι το έτος τής πιο μαζικής φυγής στη συνταξιοδότηση για εκατοντάδες χιλιάδες ασφαλισμένους.

    Ειδικότερα, σύμφωνα με τη δημοσιευθείσα «Μηνιαία Απεικόνιση Απονομών Κύριων Συντάξεων» του Πληροφοριακού Συστήματος του e-ΕΦΚΑ «ΑΤΛΑΣ» για τον Μάιο 2026 και με απολύτως έγκυρα στοιχεία για τον Ιούνιο 2026 που δεν έχουν επισήμως ανακοινωθεί, οι νέες αιτήσεις ανέρχονται σε 17.860 και σε 17.600 αντίστοιχα. Από την αρχή δηλαδή τού τρέχοντος οι αιτήσεις εξαμήνου φτάνουν αθροιστικά τις 110.298 νέες αιτήσεις!!

    Από την αρχή όμως του 2026 φάνηκε πως οι νέες αιτήσεις ακολουθούσαν μια πρωτοφανή αυξητική τάση. Έτσι σήμερα έχουμε τις περισσότερες νέες αιτήσεις συνταξιοδότησης (110.298) εξαμήνου από τα αντίστοιχα εξάμηνα ΟΛΩΝ των προηγουμένων ετών, από τη Μεταπολίτευση καθώς και από το 2017 (ίδρυση ΕΦΚΑ), όπως φαίνεται στον παρακάτω πίνακα που αντλήθηκε από την Έκθεση «ΑΤΛΑΣ» Ιουνίου 2021!!

Μήνας	2017	2018	2019	2020	2021
Ιανουάριος	12.648	11.899	13.425	15.644	13.554
Φεβρουάριος	14.884	13.763	11.830	14.902	13.244
Μάρτιος	15.991	13.374	13.050	9.752	15.317
Απρίλιος	9.868	9.915	12.827	6.561	14.280
Μάιος	12.342	11.495	13.527	11.264	13.598
Ιούνιος	10.870	11.457	12.971	14.926	13.912
Ιούλιος	11.294	15.022	24.581	17.459
Αύγουστος	9.491	9.972	10.787	11.527
Σεπτέμβριος	11.637	15.673	12.951	18.451
Οκτώβριος	13.191	16.740	14.496	15.329
Νοέμβριος	12.166	15.000	12.667	12.478
Δεκέμβριος	11.173	12.835	12.034	13.426
ΣΥΝΟΛΟ ΕΤΟΥΣ	145.555	165.944	156.347	161.719	83.905

    Στον Πίνακα που ακολουθεί παρατίθεται ο αριθμός νέων αιτήσεων συνταξιοδότησης, σύμφωνα με τα αδιαμφισβήτητα στοιχεία του ΕΦΚΑ, κατά τους πρώτους έξι (6) μήνες του 2026.

Μήνας	Πλήθος νέων αιτήσεων
Ιανουάριος 2026	18.636
Φεβρουάριος 2026	18.363
Μάρτιος 2026	21.214
Απρίλιος 2026	16.625
Μάιος 2026	17.860
Ιούνιος 2026	17.600
ΣΥΝΟΛΟ α' εξαμήνου 2026	110.298

Είναι πραγματικότητα ότι:

• ο φόβος για αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης,

• ο φόβος για αλλαγή επί τα χείρω του θεσμικού πλαισίου για εξαγορά πλασματικού χρόνου (σπουδών, στρατού, τέκνων κ.ά.),

• ο φόβος για αλλαγή τού τρόπου υπολογισμού των συνταξίμων αποδοχών επί τα χείρω από 1-1-2027 καθώς και

• ο υπολογισμός των νέων συντάξεων με βάση τις αποδοχές ολόκληρου του εργασιακού βίου («ρήτρα Τσίπρα»), οδηγούν όλο και περισσότερους εργαζομένους στη μαζική φυγή στη συνταξιοδότηση.

    Εξάλλου πρέπει να αναφερθεί ότι από τις 17.860 νέες αιτήσεις συνταξιοδότησης τον Μάιο 2026, οι 8.220 είναι γήρατος, οι 3.313 αναπηρίας, οι 2.204 παραπληγικών και οι 4.123 λόγω θανάτου. Επίσης, όπως προκύπτει από τα επίσημα δεδομένα, οι 7 στις 10 νέες αιτήσεις κατατέθηκαν από γυναίκες.

ΙΙ. Οι τρεις (3) βασικές αιτίες τής μαζικής εξόδου στη συνταξιοδότηση

   Σύμφωνα με επιστημονική έρευνα της ΕΝΥΠΕΚΚ, οι τρεις (3) βασικές αιτίες που οδηγούν τους περισσότερους εργαζόμενους να επιλέξουν τη συνταξιοδότηση είναι οι εξής:

Α) Ο φόβος για νέα αύξηση των ορίων ηλικίας από 1-1-2027 και ανά τριετία, με βάση το Μνημόνιο Τσίπρα (ν. 4336/2015) and τον νόμο Κατρούγκαλου (ν. 4387/2016) που επαναθέσπισε και δυστυχώς θωράκισε η «ρήτρα προσδοκίμου» του α' Μνημονίου, δηλαδή την αυτόματη αύξηση ανά τριετία των ορίων ηλικίας με βάση την αύξηση του προσδοκίμου ζωής τού γενικού πληθυσμού.

Β) Ο υπολογισμός των νέων συντάξεων (μείωση τουλάχιστον κατά 30%) με βάση τη «ρήτρα Τσίπρα», δηλαδή τον υπολογισμό τής σύνταξης με βάση τους μισθούς ολόκληρου του εργασιακού βίου και όχι τους μισθούς της τελευταίας ή της καλύτερης πενταετίας, που ίσχυσε πριν το νόμο Κατρούγκαλου (13-5-2016).

Γ) Η δυνατότητα απασχόλησης των συνταξιούχων με ευνοϊκότερες συνθήκες απασχόλησής τους σε σχέση με τα προηγούμενα έτη. Σήμερα απασχολούνται πάνω από 300.000 συνταξιούχοι με μέση ηλικία 68-69 ετών που επανεντάχθηκαν στην αγορά εργασίας λόγω των μεγάλων και μόνιμων περικοπών των κύριων και επικουρικών συντάξεων.

ΙΙΙ. Ο φόβος για αύξηση των ορίων ηλικίας από 1-1-2027 οδηγεί, κατά κύριο λόγο, τους ασφαλισμένους (κυρίως γυναίκες) μαζικά στη συνταξιοδότηση

    Τον τελευταίο καιρό η κυβέρνηση έχει ανοίξει μεγάλη συζήτηση για πιθανή αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης μετά την 1-1-2027 ενεργοποιώντας τη «ρήτρα προσδοκίμου» των ν. 3863/2010, 4336/2015 και 4387/2016.

    Η κυβέρνηση συντηρεί το ευαίσθητο για τους ασφαλισμένους (κυρίως γυναίκες) αυτό ζήτημα τεχνηέντως μέσω των φιλικών της ΜΜΕ και συστημικών επιστημόνων. Ορισμένα μάλιστα κυβερνητικά στελέχη επικαλούνται την ψηφισμένη και ισχύουσα «ρήτρα προσδόκιμου» και εγείρουν κατά καιρούς τη συζήτηση για αύξηση των ορίων ηλικίας ανδρών και γυναικών από 1-1-2027 κι εφεξής.

    Υπενθυμίζουμε ότι η «ρήτρα προσδοκίμου» αρχικά είχε θεσπιστεί με τον πρωτομνημονιακό νόμο 3863/2010 και αργότερα επαναθεσπίστηκε και θωρακίστηκε με τον νόμο του γ' Μνημονίου (4336/2015), που ψήφισαν όμως και τα τρία κόμματα του μνημονιακού τόξου (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ), καθώς και τον νόμο Κατρούγκαλου (ν. 4387/2016).

Κάθε συζήτηση όμως πρέπει να αποκλειστεί άμεσα γιατί η χώρα μας:

• -έχει τα μεγαλύτερα γενικά όρια ηλικίας στην Ευρώπη των 47 κρατών-μελών

• -έχει καταργήσει οριστικά από 1-1-2023 όλες τις πρόωρες συνταξιοδοτήσεις για άντρες και γυναίκες με τον νόμο του γ' Μνημονίου,

• -έχει τους πιο γηρασμένους συνταξιούχοι σε όλη την ΕΕ αφού το 81,3% ή 2.060.858 συνταξιούχοι από τους 2.534.582 (σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία Μαΐου 2026 από ΗΔΥΚΑ/ΗΛΙΟΣ) είναι άνω των 65 ετών και

• -κινδυνεύει με απόλυτη πληθυσμιακή κατάρρευση αν υποχρεώσει άνδρες και γυναίκες με παιδιά να παραμένουν στην εργασία μέχρι τα βαθειά γεράματα.

    Οφείλουμε να θυμίσουμε ότι η αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης έως και δώδεκα (12) έτη με τον ν. 4336/2015 τής κυβέρνησης Αλέξη Τσίπρα, είναι η μεγαλύτερη που έχει γίνει ποτέ στην Ευρώπη και ισχύει από 1-1-2022 και κατά παράταση από 1-1-2023. Καμιά χώρα στην ΕΕ σήμερα δεν έχει σε ισχύ γενικό όριο ηλικίας συνταξιοδότησης το 67ο έτος ή το 62ο με 40 χρόνια ασφάλισης.

    Σύμφωνα με συγκριτικές δημοσιεύσεις, η ασφαλιστική «μεταρρύθμιση» του 2015 τής κυβέρνησης Τσίπρα ανέβασε τη χώρα μας στην 1η θέση κατάταξης των χωρών με τα υψηλότερα γενικά όρια ηλικίας συνταξιοδότησης από 1-1-2022 και κατά παράταση από 1-1-2023. Επίσης η Ελλάδα συμπεριλαμβάνεται στις πρώτες πέντε χώρες στον κόσμο με τα μεγαλύτερα ηλικιακά όρια συνταξιοδότησης στις γυναίκες.

     Τέλος, η κατάργηση όλων των πρόωρων συνταξιοδοτήσεων από 1-1-2022 και κατά παράταση από 1-1-2023, που πλήττει κυρίως τις γυναίκες ασφαλισμένες ενόψει και της όξυνσης του δημογραφικού ζητήματος στη χώρα μας, είναι ακραία αντικοινωνική πρωτοβουλία που έλαβαν οι μνημονιακές κυβερνήσεις και υλοποίησαν όλα τα μνημονιακά κόμματα που ψήφισαν τους ηλικιακούς πίνακες για τη συνταξιοδότηση του γ’ Μνημονίου (ν. 4336/2015).

    Παραποιώντας τα πραγματικά στοιχεία το εγχώριο πολιτικό προσωπικό και οι συστημικοί διανοούμενοι αλλά και διεθνείς Οργανισμοί (ΟΟΣΑ, ΔΝΤ, Παγκόσμια Τράπεζα κ.ά.) λαμβάνουν υπόψη τα μεταβατικά όρια ηλικίας τής περιόδου 2015-2022 συμπεραίνοντας αυθαίρετα ότι η Ελλάδα είναι μεταξύ των χωρών με σχετικά χαμηλά όρια ηλικίας συνταξιοδότησης ενώ η αλήθεια είναι ότι έχει από τα υψηλότερα ισχύοντα γενικά όρια συνταξιοδότησης στην Ευρώπη των 47 χωρών, αλλά και σε ολόκληρο τον κόσμο.

Γι’αυτό επιβάλλεται:

• να καταργηθούν όλες οι ισχύουσες διατάξεις για την αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης με βάση τη μνημονιακή «ρήτρα προσδοκίμου» του α’ και του γ’ Μνημονίου,

• να επαναθεσπιστούν οι πρόωρες συνταξιοδοτήσεις για γυναίκες και άντρες με τέκνα και 

• να αποτραπεί κάθε προσπάθεια επίλυσης του δημογραφικού είτε με αύξηση των ηλικιακών ορίων συνταξιοδότησης είτε με μείωση ή πάγωμα των συνταξιοδοτικών δαπανών.

     Τα μνημονιακά κόμματα που λεηλάτησαν τις συντάξεις και απαξίωσαν το Δημόσιο Σύστημα Συντάξεων στην Ελλάδα και η υπηρετική τους συστημική διανόηση δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν την κρίση του Ασφαλιστικού αφού αυτά κυρίως ευθύνονται για τη σημερινή κατάστασή του.

Αλέξης Π. Μητρόπουλος

Καθηγητής-Πρόεδρος ΕΝΥΠΕΚΚ

Οδηγός για σύνταξη έως και 7 χρόνια νωρίτερα

    Το όφελος από την αύξηση της ανταποδοτικής σύνταξης μπορεί, ανάλογα με τα χρόνια που αναγνωρίζονται και τις αποδοχές του ασφαλισμένου, να φθάσει ακόμη και τα 250 ευρώ τον μήνα.

    Η αναγνώριση πλασματικών ετών αποτελεί και το 2026 μία από τις σημαντικότερες «διόδους» για τους ασφαλισμένους που επιδιώκουν να συνταξιοδοτηθούν νωρίτερα ή να αυξήσουν το ποσό της σύνταξής τους. Η αξιοποίησή τους μπορεί να οδηγήσει σε έξοδο έως και επτά χρόνια πριν από το γενικό όριο ηλικίας, στην κατοχύρωση ευνοϊκότερων προϋποθέσεων συνταξιοδότησης, αλλά και σε υψηλότερη ανταποδοτική σύνταξη.

    Σύμφωνα με τα στοιχεία των ειδικών στην κοινωνική ασφάλιση, περίπου 6 στους 10 ασφαλισμένους που αποχωρούν σήμερα κάνουν χρήση πλασματικού χρόνου, καθώς σε πολλές περιπτώσεις αποτελεί το «κλειδί» τόσο για τη θεμελίωση συνταξιοδοτικού δικαιώματος όσο και για τη βελτίωση του ποσού της σύνταξης. Το όφελος από την αύξηση της ανταποδοτικής σύνταξης μπορεί, ανάλογα με τα χρόνια που αναγνωρίζονται και τις αποδοχές του ασφαλισμένου, να φθάσει ακόμη και τα 250 ευρώ τον μήνα.

Τα τρία μεγάλα οφέλη

Η αναγνώριση πλασματικών ετών προσφέρει τρία σημαντικά πλεονεκτήματα:

- Έξοδο στη σύνταξη έως και επτά χρόνια νωρίτερα, εφόσον συμπληρώνονται οι απαιτούμενες προϋποθέσεις ασφάλισης.

- Κατοχύρωση παλαιότερων και ευνοϊκότερων ορίων ηλικίας, κυρίως για όσους ασφαλίστηκαν πριν από την 1η Ιανουαρίου 1993.

- Αύξηση της ανταποδοτικής σύνταξης, καθώς ο αναγνωριζόμενος χρόνος προσμετράται στα συνολικά έτη ασφάλισης.

Ποιοι ασφαλισμένοι ωφελούνται περισσότερο

   Οι παλαιοί ασφαλισμένοι (έως 31 Δεκεμβρίου 1992) είναι οι μεγάλοι κερδισμένοι, καθώς με την προσθήκη πλασματικού χρόνου μπορούν να συμπληρώσουν τις προϋποθέσεις που απαιτούνται για τη θεμελίωση ή κατοχύρωση συνταξιοδοτικού δικαιώματος και να συνταξιοδοτηθούν πριν από τα 67 ή ακόμη και πριν από τα 62 έτη, ανάλογα με την κατηγορία τους.

   Οι νέοι ασφαλισμένοι, που υπάγονται στην ασφάλιση από την 1η Ιανουαρίου 1993 και μετά, αξιοποιούν τα πλασματικά έτη κυρίως για να συμπληρώσουν τα 40 χρόνια ασφάλισης και να συνταξιοδοτηθούν στα 62 αντί για τα 67, εξασφαλίζοντας ταυτόχρονα μεγαλύτερη ανταποδοτική σύνταξη.

    Ο πλασματικός χρόνος μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη συμπλήρωση των ακόλουθων προϋποθέσεων:

- της 40ετίας σε όλα τα ασφαλιστικά ταμεία, τόσο για παλαιούς όσο και για νέους ασφαλισμένους,

- της 35ετίας σε ΙΚΑ, ΟΑΕΕ και ΕΤΑΑ έως το 2012,

- της 25ετίας στο Δημόσιο έως το 2010,

- της 25ετίας στο Δημόσιο για τα έτη 2011 και 2012, καθώς και των 36 ή 37 ετών μετά το 2012,

- των 21 και 23 ετών για τρίτεκνους δημοσίους υπαλλήλους κατά τα έτη 2011 και 2012,

- της 25ετίας έως το 2012 στα Ταμεία ΔΕΚΟ και τραπεζών για μητέρες,

- των 5.500 ημερών ασφάλισης έως το 2012 για μητέρες με ανήλικο παιδί.

Ποιοι χρόνοι αναγνωρίζονται

Οι ασφαλισμένοι μπορούν να αναγνωρίσουν, μεταξύ άλλων:

- χρόνο στρατιωτικής θητείας,

- χρόνο σπουδών,

- χρόνο ανεργίας,

- χρόνο ασθένειας,

- χρόνο ανατροφής παιδιών,

- γονική άδεια,

- εκπαιδευτική άδεια άνευ αποδοχών,

- χρόνο κύησης και λοχείας,

-χρόνο άσκησης ελεύθερου επαγγέλματος πριν από την εγγραφή στον ασφαλιστικό φορέα,καθώς και άλλους χρόνους που προβλέπει η ασφαλιστική νομοθεσία.

Τι ισχύει σε Δημόσιο και ιδιωτικό τομέα

     Στον ιδιωτικό τομέα, οι ασφαλισμένοι μπορούν να χρησιμοποιήσουν τα πλασματικά έτη τόσο για τη θεμελίωση συνταξιοδοτικού δικαιώματος όσο και για την προσαύξηση της σύνταξης.

    Στο Δημόσιο, όσοι έχουν ήδη θεμελιώσει δικαίωμα με τον πραγματικό χρόνο υπηρεσίας μπορούν να αναγνωρίσουν πλασματικά έτη αποκλειστικά για την αύξηση της σύνταξής τους.

    Η αύξηση του κατώτατου μισθού στα 920 ευρώ από την 1η Απριλίου 2026 οδήγησε και σε αύξηση του ελάχιστου κόστους εξαγοράς πλασματικών ετών.

Το ελάχιστο ποσό διαμορφώνεται πλέον στα 184 ευρώ για κάθε μήνα αναγνώρισης, έναντι 176 ευρώ που ίσχυαν έως το τέλος Μαρτίου.

Ενδεικτικά, το κόστος ανέρχεται σε:

- 2.208 ευρώ για ένα έτος,

- περίπου 6.624 ευρώ για τρία έτη,

- πάνω από 11.000 ευρώ για πέντε έτη,

-:πάνω από 15.000 ευρώ για επτά έτη, ανάλογα πάντοτε με τις αποδοχές του ασφαλισμένου.

    Η αύξηση αφορά μόνο τις νέες αιτήσεις που υποβάλλονται από την 1η Απριλίου 2026 και μετά. Όσοι είχαν ήδη καταθέσει αίτηση διατήρησαν το προηγούμενο χαμηλότερο κόστος.

Πώς υπολογίζεται το κόστος

    Στο Δημόσιο, η εξαγορά κυμαίνεται από 6,67% έως 20% των συντάξιμων αποδοχών.

Στον ιδιωτικό τομέα, το κόστος αντιστοιχεί στο 20% των μεικτών αποδοχών.

   Για τους ελεύθερους επαγγελματίες, υπολογίζεται με βάση την ασφαλιστική κατηγορία που έχουν επιλέξει.

   Η εξόφληση μπορεί να γίνει εφάπαξ, σε μηνιαίες δόσεις ή με παρακράτηση από τη σύνταξη όταν η αίτηση αναγνώρισης υποβάλλεται ταυτόχρονα με την αίτηση συνταξιοδότησης.

Αναδημοσίευση από https://www.dnews.gr/

Διάφορα Ενδιαφέροντα Δημοσιεύματα

      Στους συνδέσμους που σας κοινοποιούμε, μπορείτε να διαβάσετε διάφορα δημοσιεύματα σχετικά με τον χώρο μας και όχι μόνον:

1. https://www.documentonews.gr/article/pasok-17-desmefseis-gia-tous-syntaxiouchous-aichmi-to-ekas-kai-i-stadiaki-epanafora-tis-13is-syntaxis/.  
2. https://tempo24.news/stin-kinitopoiisi-kata-tis-arsis-monimotitas-sto-dimosio-symmetechei-to-somateio-ippokratis/
3. https://tempo24.news/lamia-synagermos-gia-krousmata-salmonelas/
4. https://www.alfavita.gr/oikonomia/553056_oria-ilikias-syntaxiodotisis-poioi-pane-gia-syntaxi-meta-ta-67-kai-poioi-ti.

ΔΗ.ΣΥ.Π ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – Η Μονιμότητα αποτελεί Πυλώνα Θεσμικής Σταθερότητας και Δημόσιας Λογοδοσίας

    Η διακηρυγμένη πρόθεση της κυβέρνησης και του Πρωθυπουργού να θέσουν στην επερχόμενη συνταγματική αναθεώρηση ως κυρίαρχο ζήτημα την άρση της μονιμότητας αποτυπώνει τις θεωρήσεις και τις προτεραιότητες τους.

    Δεν είναι λοιπόν το πρώτο θέμα η φτωχοποίηση των εργαζομένων, δεν είναι κυρίαρχο πρόβλημα η ακρίβεια, οι εργασιακές συνθήκες, η λειτουργία του κράτους δικαίου, η ανάγκη για λογοδοσία και απονομή Δικαιοσύνης, η επιστροφή της γεωπολιτικής με τρόπο αδυσώπητο για το αύριο.

    Το πρόβλημα δεν είναι καν η υποστελέχωση, η λειτουργία των δομών, η απουσία ουσιαστικού σχεδιασμού και υποστήριξης του Δημοσίου Τομέα. Το πρόβλημα είναι η άρση της μονιμότητας. Μια πολιτική η οποία θα συμπληρωθεί από την υποχώρηση των δημόσιων αγαθών και τη διαμόρφωση ενός οδικού χάρτη που θα εκχωρήσει σχεδόν τα πάντα στους ιδιώτες.

    Η μονιμότητα όμως δεν είναι ένα προνόμιο ούτε μια τυπική διάταξη του Υπαλληλικού Κώδικα. Είναι ένας θεμελιώδης θεσμός που προστατεύει το δημόσιο συμφέρον, τη νομιμότητα και τη συνέχεια του κράτους. Στο κράτος η μονιμότητα διασφαλίζει ότι οι υπάλληλοι θα σέβονται το Σύνταγμα και τον νόμο (κι όχι τον πολιτικό τους προϊστάμενο σε περίπτωση που υπάρχει διάσταση ανάμεσα στον νόμο και σε αυτό που ζητά ο υπουργός).

   Στην Ελλάδα έχει καλλιεργηθεί επί δεκαετίες η εντύπωση ότι η μονιμότητα είναι «το πρόβλημα». Ότι εμποδίζει την αποτελεσματικότητα, ότι παράγει αδράνεια, ότι προστατεύει τους «ανίκανους». Αυτή η αφήγηση είναι πολιτικά βολική, αλλά επιστημονικά αβάσιμη. Τα τελευταία χρόνια εκατοντάδες υπάλληλοι απομακρύνθηκαν λόγω πειθαρχικών παραπτωμάτων.

    Το ζήτημα της μονιμότητας στην πραγματικότητα αφορά με τρόπο κυρίαρχο τα ακόλουθα πεδία λειτουργίας του ελληνικού κράτους.

• Τη σχέση πολιτικής – διοίκησης.
• Τη λειτουργία και την ποιότητα της δημοκρατίας και του κράτους δικαίου.
• Την ικανότητα του κράτους να σχεδιάζει, να εφαρμόζει, να παράγει δημόσιες πολιτικές.

    115 χρόνια έχουν περάσει από την καθιέρωση της μονιμότητας των Δημοσίων Υπαλλήλων με το Σύνταγμα του 1911. Η στόχευση της πολιτικής αυτής ήταν να μπει ένα τέλος στην πρακτική της απόλυσης των δημοσιών υπαλλήλων κάθε φορά που άλλαζε η κυβέρνηση. Η άρση της μονιμότητας επαναφέρει τις χειρότερες εκφάνσεις του κοτζαμπασισμού στη δημόσια ζωή.

    Η κυβέρνηση που επικοινωνιακά παρουσιάζει την άρση της μονιμότητας ως βαθιά μεταρρύθμιση είναι η ίδια κυβέρνηση που με τις πολιτικές της γιγάντωσε τη στρατιά των μετακλητών υπαλλήλων ενώ ταυτόχρονα με την προσφιλή τακτική της ανάθεσης σημαντικού μέρους του έργου διαφόρων υπουργείων και δομών σε υψηλού κόστους εταιρείες συμβούλων, έχει οδηγήσει στην απαξίωση του προσωπικού που υπηρετεί σε κρίσιμες υπηρεσίες και στην σταδιακή απίσχνασή του.

   Την ίδια ώρα παγιώνεται και βαθαίνει ως κανονικότητα η απασχόληση χιλιάδων εργαζομένων σε μορφές ελαστικής εργασίας. Σχολεία, δήμοι, νοσοκομεία, υπηρεσίες όπως η ΔΥΠΑ λειτουργούν με την εργασία που προσφέρουν χιλιάδες συμβασιούχοι. Με αυτόν τον τρόπο όμως η μονιμότητα καταργείται σταδιακά από την πίσω πόρτα.  Για ένα μεγάλο μέρος του δημόσιου η μονιμότητα  έχει ήδη αρθεί Όμως χωρίς σταθερή και μόνιμη εργασία δεν χτίζεις γνώση, συνέχεια και θεσμική μνήμη στη δημόσια διοίκηση.

    Η συζήτηση για τη λειτουργία του Κράτους, τα δημόσια αγαθά, την αξιολόγηση και την αξιοκρατία είναι μια εξαιρετικά σοβαρή συζήτηση. Σε μια πραγματικότητα όπου έχει σπάσει κάθε ρεκόρ πρόσληψης μετακλητών, όπου για χρόνια δεν έχουν γίνει κρίσεις για τις θέσεις ευθύνης σε μεγάλο κομμάτι του Δημοσίου και όπου τα δημόσια αγαθά της υγείας και της παιδείας υποχωρούν, η ανάγκη για σοβαρές μακροπρόθεσμες πολιτικές μέσα από εθνικό διάλογο και επιστημονική τεκμηρίωση είναι πιο ισχυρή από ποτέ. Η  εργαλειοποίηση του κοινωνικού αυτοματισμού εν όψει της επικείμενης συνταγματικής αναθεώρησης δεν είναι αυτό που χρειάζεται σήμερα η ελληνική κοινωνία.

    Η συζήτηση για τη μονιμότητα είναι συζήτηση για το μέλλον της ελληνικής δημοκρατίας. Για το πώς αντιλαμβανόμαστε την εξουσία, τον πολίτη, τον ρόλο του κράτους.

Χωρίς μονιμότητα:

• ο υπάλληλος δεν προστατεύεται,
• η διοίκηση διστάζει να πει δύσκολες αλήθειες στην πολιτική ηγεσία,
• η διαφθορά δεν αποκαλύπτεται,
• οι δημόσιες πολιτικές δεν έχουν συνέχεια,

• το κράτος κινδυνεύει να μετατραπεί σε εργαλείο της εκάστοτε εκτελεστικής εξουσίας, αντί σε θεσμικό εγγυητή του δημοσίου συμφέροντος.

 Γι’ αυτό και οι περισσότερες σύγχρονες δημοκρατίες έχουν μονιμότητα.

                    Όχι από συνήθεια. Από ανάγκη.

   Η μονιμότητα δεν είναι αναχρονισμός. Είναι προαπαιτούμενο στις δημοκρατίες που θέλουν διοίκηση επαγγελματική και όχι Κομματική.

     ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑ

Παρέμβαση της ΠΟΕΔΗΝ για μεταφορά κανονικών αδειών παρελθόντων ετών στα επόμενα έτη. Υπάρχει δέσμευση για άμεση νομοθετική ρύθμιση.

 Κύριε Υπουργέ,

      Με έγγραφο μας υπ’αριθμ. 529/10.2.2026, είχαμε επισημάνει την ψήφιση νομοθετικής ρύθμισης για την παράταση χορήγησης των υπόλοιπων ημερών κανονικής άδειας των ετών 2024 και 2025 τα επόμενα χρόνια, ώστε να μην χαθεί καμία κανονική άδεια που δεν έχει δοθεί λόγω υπηρεσιακών αναγκών.

  Επισημαίνουμε ότι με το άρθρο 44 του νόμου 5194/2.5.2025 είχε γίνει παρόμοια μεταφορά των κανονικών αδειών παρελθόντων ετών στα επόμενα έτη.

                      Από την Ε.Ε. της ΠΟΕΔΗΝ

ΠΑΣΟΚ: 17 δεσμεύσεις για τους συνταξιούχους-Αιχμή το ΕΚΑΣ και η σταδιακή επαναφορά της 13ης σύνταξης

     Το βράδυ της Πέμπτης (9/7) σε εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε με τίτλο «Με τους συνταξιούχους ΜΑΖΙ στο επίκεντρο» ο Νίκος Ανδρουλάκης παρουσίασε ένα σχέδιο που, όπως είπε, «θα στηρίζει ουσιαστικά το εισόδημα των συνταξιούχων και θα αποκαθιστά τις αδικίες που συσσωρεύτηκαν τα προηγούμενα χρόνια».

Παρέθεσε ως εξής τις 17 δεσμεύσεις του ΠΑΣΟΚ:

«1. Πρώτη μας δέσμευση είναι η επαναφορά της 13ης σύνταξης για όλους τους συνταξιούχους. Οι συνταξιούχοι που εργάστηκαν μια ζωή καταβάλλοντας ασφαλιστικές εισφορές για δεκατέσσερις μισθούς, έχουν ένα δίκαιο αίτημα. Η επαναφορά της 13ης σύνταξης θα γίνει σταδιακά, σε δύο φάσεις: η πρώτη τον πρώτο χρόνο διακυβέρνησης και η δεύτερη τον τρίτο. Τον πρώτο χρόνο το κόστος ανέρχεται σε 420 εκ. ευρώ, επιπλέον του κόστους του επιδόματος των 300 ευρώ που έχει εξαγγείλει η κυβέρνηση. Τον τρίτο χρόνο το κόστος για τη δεύτερη δόση είναι 840 εκ. ευρώ.

Καθαρά λόγια και πάντα κοστολογημένα, με σεβασμό στη δημοσιονομική κατάσταση της χώρας.

2. Δεύτερη δέσμευσή μας είναι η επαναφορά του ΕΚΑΣ, με νέα μορφή και νέα κριτήρια, για 380.000 χαμηλοσυνταξιούχους που λαμβάνουν σύνταξη έως 550 ευρώ ή έως 800 ευρώ για ζευγάρι συνταξιούχων. Το ποσό του ΕΚΑΣ θα κυμαίνεται από 50 έως 180 ευρώ τον μήνα. Έτσι, αποκαθιστούμε μία από τις μεγαλύτερες αδικίες που υπέστησαν οι χαμηλοσυνταξιούχοι. Μιλάμε για συμπολίτες μας που ζουν με 400 και 500 ευρώ τον μήνα, ποσά που δεν φτάνουν ούτε για τις πρώτες δέκα ημέρες, όπως είπε και ο Κώστας Τσουκαλάς. Τερματίζουμε, λοιπόν, μία από τις κοινωνικά πιο ανάλγητες προβλέψεις του νόμου Κατρούγκαλου. Για το ΠΑΣΟΚ η στήριξη των πιο αδύναμων συνταξιούχων είναι υποχρέωση και βαθιά αξιακή επιλογή. Το κόστος ανέρχεται σε 540 εκατομμύρια.

3. Τρίτη μας δέσμευση είναι ότι δεν θα υπάρξει καμία αύξηση στα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης έως το 2035. Η χώρα έχει ήδη εκπληρώσει, και μάλιστα πολλά χρόνια νωρίτερα, όλες τις δεσμεύσεις που είχε αναλάβει για την αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης. Δεν υπάρχει, λοιπόν, καμία δικαιολογία για νέα επιβάρυνση των ασφαλισμένων. Το θέμα αυτό πρέπει να κλείσει οριστικά. Κανείς δεν μπορεί να ζητά από τους πολίτες να εργάζονται συνεχώς περισσότερα χρόνια για να αποκτήσουν το δικαίωμα στη σύνταξη, πολύ περισσότερο από τη στιγμή που με τον νόμο 4336/2015 και τον νόμο 4997/2022 αυξήθηκαν με βίαιο τρόπο και όλα τα ενδιάμεσα ηλικιακά όρια συνταξιοδότησης.

4. Τέταρτη δέσμευσή μας είναι η αποκατάσταση των αδικιών του νόμου Κατρούγακλου στις συντάξεις αναπηρίας. Επαναφέρουμε την καταβολή της πλήρους εθνικής σύνταξης στους συνταξιούχους με ποσοστό αναπηρίας άνω του 67%. Παράλληλα, αυξάνουμε στο 75% της εθνικής σύνταξης την παροχή για όσους έχουν ποσοστό αναπηρίας από 50% έως 66% και συμπληρωμένα 20 έτη ασφάλισης. Οι παρεμβάσεις αυτές συνεπάγονται αυξήσεις από 100 έως 112 ευρώ τον μήνα για τους δικαιούχους. Το συνολικό κόστος ανέρχεται σε 65 εκατομμύρια ευρώ ετησίως.

5. Πέμπτη δέσμευση. Διορθώνουμε ακόμη μία αδικία σε βάρος των συνταξιούχων με αναπηρία. Ο χρόνος εργασίας τους θα προσμετράται κανονικά για τον υπολογισμό της ανταποδοτικής σύνταξης, όταν η σύνταξη αναπηρίας μετατρέπεται σε σύνταξη γήρατος. Σήμερα αυτό δεν συμβαίνει, με αποτέλεσμα να δημιουργείται ένα σοβαρό αντικίνητρο για ανθρώπους με αναπηρία που θέλουν και μπορούν να παραμείνουν στην εργασία.

Παράλληλα, θεσπίζουμε ενιαίο κανονισμό παροχών για τους συνταξιούχους λόγω αναπηρίας, καταργώντας ανισότητες μεταξύ ασφαλισμένων διαφορετικών ταμείων. Επεκτείνουμε επίσης το επίδομα ετέρου προσώπου στους συνταξιούχους του Δημοσίου και στους συνταξιούχους γήρατος που αποκτούν πιστοποιημένη αναπηρία μετά τη συνταξιοδότησή τους. Το συνολικό κόστος της παρέμβασης ανέρχεται σε 26 εκατομμύρια ευρώ ετησίως.

6. Έκτη δέσμευση. Μια ακόμη σημαντική παρέμβαση είναι η κατοχύρωση της αναλογικής σύνταξης, ώστε καμία ημέρα ασφάλισης να μη χάνεται. Όσοι έχουν εργαστεί και καταβάλει εισφορές, ακόμη και αν δεν έχουν συμπληρώσει τις 4.500 ημέρες ασφάλισης, θα δικαιούνται το ανταποδοτικό μέρος της σύνταξής τους. Παράλληλα, όσοι δικαιούνται και το επίδομα ανασφάλιστου υπερήλικα δεν θα το χάνουν εξαιτίας της αναλογικής σύνταξης.

7. Έβδομη δέσμευση. Κάνουμε το ασφαλιστικό σύστημα πραγματικά ανταποδοτικό. Αυξάνουμε σταδιακά τα ποσοστά αναπλήρωσης από το 50% στο 60% για τα 40 έτη ασφάλισης, ενώ παρεμβαίνουμε αντίστοιχα και στα ενδιάμεσα κλιμάκια. Αυξάνουμε επίσης τα ποσοστά αναπλήρωσης και μετά τα 40 έτη ασφάλισης, από 0,5% που είναι σήμερα σε 2% ανά έτος, δίνοντας ουσιαστικό κίνητρο για παραμονή στην απασχόληση. Έτσι ενισχύουμε τα έσοδα του ασφαλιστικού συστήματος και δημιουργούμε τις προϋποθέσεις για πραγματικές αυξήσεις στις συντάξεις.

8. Όγδοη δέσμευση. Εξίσου σημαντική είναι και η σταδιακή αναμόρφωση της εισφοράς αλληλεγγύης συνταξιούχων. Μειώνουμε τη σχετική επιβάρυνση 20% κατά μέσο όρο, ώστε οι αυξήσεις στις συντάξεις να μη χάνονται στην πράξη από τις κρατήσεις.

9. Ένατη δέσμευση. Επαναφέρουμε τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης των γονέων παιδιών με αναπηρία στα 55 έτη. Έτσι, διορθώνουμε μία από τις μεγαλύτερες κοινωνικές αδικίες του νόμου Κατρούγακλου, την οποία διατήρησε και ενίσχυσε η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας

Φίλες και φίλοι, δεν είναι δυνατόν οι γονείς παιδιών με αναπηρία, που έχουν συμπληρώσει 25 χρόνια ασφάλισης, να αντιμετωπίζονται με τα ίδια ηλικιακά όρια που ισχύουν για τις γενικές διατάξεις συνταξιοδότησης. Παράλληλα, επεκτείνουμε και στους παλαιούς ασφαλισμένους των υπόλοιπων ταμείων του ΕΦΚΑ τη ρύθμιση που ίσχυε στο ΙΚΑ για τις μητέρες με τέκνο ανίκανο για κάθε βιοποριστικό επάγγελμα. Το κόστος της παρέμβασης ανέρχεται σε 6,5 εκατομμύρια ευρώ.

10. Δέκατη δέσμευση. Ξεπαγώνουμε τις επικουρικές συντάξεις, που παραμένουν παγωμένες εδώ και δεκαπέντε χρόνια, αυξάνοντάς τις κατά 2,4% από τον πρώτο χρόνο διακυβέρνησης. Ενισχύουμε έτσι συνολικά το εισόδημα των συνταξιούχων. Το κόστος ανέρχεται σε 88 εκατ. ευρώ ετησίως.

11. Ενδέκατη δέσμευση. Θεσπίζουμε άμεσα ρύθμιση 120 δόσεων για οφειλές προς τα Ταμεία με μείωση των προσαυξήσεων και των προστίμων. Στόχος μας είναι να διευκολύνουμε πραγματικά τους οφειλέτες να ενταχθούν στη ρύθμιση, αυξάνοντας παράλληλα την εισπραξιμότητα του ΕΦΚΑ που σήμερα βρίσκεται σε χαμηλό επίπεδο. Η ρύθμιση της Νέας Δημοκρατίας για 72 δόσεις αφορά πολύ λίγους. Είναι μία ακόμη κοροϊδία για τους οφειλέτες.

12. Δωδέκατη δέσμευση. Εκσυγχρονίζουμε το θεσμικό πλαίσιο για τα Ταμεία Επαγγελματικής Ασφάλισης, ώστε να δημιουργηθεί, σύμφωνα με τις βέλτιστες ευρωπαϊκές πρακτικές, ένας ισχυρός δεύτερος πυλώνας συμπληρωματικής ασφάλισης που θα λειτουργεί υποστηρικτικά προς το δημόσιο ασφαλιστικό σύστημα.

13. Δέκατη τρίτη δέσμευση. Εφαρμόζουμε πλήρως το πόρισμα της Επιτροπής Μπεχράκη με την ένταξη όλων των κατηγοριών εργαζομένων που δικαιούνται να υπαχθούν στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα.

14. Δέκατη τέταρτη δέσμευση. Βάζουμε τέλος σε μια ακόμη άδικη περικοπή σε βάρος των συνταξιούχων του ΟΓΑ. Καταργούμε τη διάταξη που μειώνει το προνοιακό τμήμα της σύνταξής τους όταν λαμβάνουν και σύνταξη χηρείας.

15. Δέκατη πέμπτη. Δεσμευόμαστε για άμεση εκκαθάριση, μέσα στο πρώτο εξάμηνο της διακυβέρνησής μας, όλων των εκκρεμών συντάξεων για τις οποίες έχει ήδη εκδοθεί fast track σύνταξη, χαμηλότερη από τη δικαιούμενη.

Όπως δεσμευόμαστε και για άμεση εκκαθάριση όλων των εκκρεμών αιτήσεων δεκαετούς παραγραφής καθώς και όλων των εκκρεμών αιτήσεων για την προσμέτρηση χρόνου ασφάλισης των συνταξιούχων.

16. Δέκατη έκτη δέσμευση. Επεκτείνουμε το δικαίωμα προσμέτρησης χρόνου ασφάλισης και στους συνταξιούχους που συνταξιοδοτήθηκαν πριν από τις 13 Μαΐου 2016 και σήμερα αδίκως εξαιρούνται.

17. Δέκατη έβδομη και τελευταία δέσμευση. Παρεμβαίνουμε για δίκαιες λύσεις σε χρόνιες εκκρεμότητες επικουρικών ταμείων , όπως το ΛΕΠΕΤΕ».

Αναδημοσίευση από https://www.documentonews.gr/

Όρια ηλικίας συνταξιοδότησης: Ποιοι πάνε για σύνταξη μετά τα 67 και ποιοι τη γλιτώνουν

    Το ενδεχόμενο για αύξηση στα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης μετά το 2030 επιστρέφει, καθώς η γήρανση του πληθυσμού και το δημογραφικό ασκούν ασφυκτικές πιέσεις στη μακροχρόνια βιωσιμότητα του ασφαλιστικού.  
  Αν και η κυβέρνηση διαβεβαιώνει σε όλους τους τόνους ότι δεν υπάρχουν άμεσες αποφάσεις ή ειλημμένα μέτρα για την επόμενη ημέρα, οι αναλογιστικές μελέτες και οι εκθέσεις διεθνών οργανισμών δείχνουν κλιμακωτή άνοδο των γενικών ορίων σε βάθος χρόνου, η οποία μπορεί να αγγίξει τον ενάμισι χρόνο.
    Το ισχύον ασφαλιστικό πλαίσιο προβλέπει σήμερα δύο βασικές οδούς, την έκδοση για πλήρη σύνταξη στα 62 έτη με 40 χρόνια προϋπηρεσίας και τη σύνταξη στα 67 έτη με τουλάχιστον 15 έτη ασφάλισης.
     Ωστόσο, η υφιστάμενη νομοθεσία συνδέει άμεσα αυτά τα όρια με το προσδόκιμο ζωής, το οποίο επανεξετάζεται ανά τακτά χρονικά διαστήματα, ανοίγοντας το παράθυρο για αυτόματες προσαρμογές μετά την επόμενη τετραετία.

Κύμα φυγής στον e-ΕΦΚΑ: Ρεκόρ όλων των εποχών στις αιτήσεις συνταξιοδότησης

    Η παραφιλολογία και η έντονη αβεβαιότητα γύρω από το μέλλον των ορίων ηλικίας έχουν ήδη προκαλέσει ένα πρωτοφανές κύμα μαζικής εξόδου των εργαζομένων προς τη συνταξιοδότηση, προκειμένου να προλάβουν τυχόν δυσμενείς ανατροπές και να κατοχυρώσουν το υφιστάμενο καθεστώς.
    Τα επίσημα στοιχεία δείχνουν ότι το πρώτο εξάμηνο του 2026 υποβλήθηκαν 110.298 νέες αιτήσεις συνταξιοδότησης, καταγράφοντας ιστορικό υψηλό από την ίδρυση του ΕΦΚΑ το 2017. 
    Οι προβλέψεις των ειδικών αναφέρουν ότι μέχρι το τέλος του έτους οι αιτήσεις ενδέχεται να ξεπεράσουν τις 260.000, ξεπερνώντας κατά πολύ το προηγούμενο ρεκόρ του 2025, χρονιά κατά την οποία κατατέθηκαν συνολικά 225.803 αιτήσεις.

Ποιοι «κλειδώνουν» τη σύνταξη και προστατεύονται

     Παρά το κλίμα ανησυχίας, συγκεκριμένες κατηγορίες ασφαλισμένων βρίσκονται στο απυρόβλητο και δεν πρόκειται να επηρεαστούν από το νέο καθεστώς. Πρώτα από όλα προστατεύονται όσοι έχουν ήδη συμπληρώσει τα απαραίτητα ένσημα για σύνταξη και το αντίστοιχο ηλικιακό όριο, καθώς η θεμελίωση του δικαιώματος κατοχυρώνει τις προϋποθέσεις εξόδου και οι ασφαλισμένοι αυτοί μπορούν να αποχωρήσουν όποτε το επιθυμούν.
    Εκτός των πιθανών αλλαγών αναμένεται να παραμείνουν οι εργαζόμενοι στα Βαρέα και Ανθυγιεινά, όσοι συνταξιοδοτούνται με ευνοϊκές διατάξεις λόγω ύπαρξης ανάπηρου μέλους στην οικογένεια, καθώς και οι ένστολοι που υπάγονται σε ειδικό νομικό πλαίσιο.
Ποιοι εγκλωβίζονται για επιπλέον χρόνια

     Στον αντίποδα, οι νεότεροι εργαζόμενοι και όσοι απέχουν πολύ από τη θεμελίωση δικαιώματος θα επωμιστούν το βάρος των αλλαγών. Ασφαλισμένοι που το 2030 δεν θα έχουν προλάβει να κατοχυρώσουν δικαίωμα εξόδου, μπαίνουν απευθείας στη «ζώνη κινδύνου» και θα φορτωθούν επιπλέον μήνες ή έτη εργασίας.
    Οι νέοι εργαζόμενοι, ηλικίας σήμερα 35 έως 45 ετών, θεωρούνται οι μεγάλοι χαμένοι των δημογραφικών ανατροπών, καθώς η δική τους έξοδος στη σύνταξη τοποθετείται χρονικά σε περιβάλλον με σαφώς αυξημένα όρια ηλικίας.
 Πίνακες Παραδειγμάτων: Ποιοι επηρεάζονται και ποιοι διασώζονται
    Στους  πίνακες παραπλεύρως αποτυπώνεται πώς επηρεάζονται οι ασφαλισμένοι ανάλογα με την ηλικία τους, τα έτη ασφάλισης και την κατηγορία επαγγέλματος με ορίζοντα το έτος 2030:
   Γενικά όρια ηλικίας (Δημόσιος και Ιδιωτικός Τομέας) παραπλεύρως
Αναδημοσίευση από https://www.alfavita.gr