ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ ΠΑΤΡΑΣ

Τρίτη 23 Ιουνίου 2026

κουίζ...............

Πόσες ημέρες χρειάζεται ο Υπουργός Υγείας για να υπογράψει την απόφαση απομάκρυνσης ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ από την Διοίκηση του Νοσοκομείου ΑΓ. ΑΝΔΡΕΑΣ, όπου ως γνωστόν ΔΕΝ ΣΥΜΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ στους διορισμένους, μια απόφαση που θα έπρεπε να είχε βγει πρό πολλού και που επιβάλλεται ειδικά τώρα μετά και την ψήφιση της σχετικής νομοθεσίας άρθρο 57 του Ν.5302/2026, ΦΕΚ. 78/Α/20.2.26

εκτός κιαν

εκτιμά ότι η Διοίκηση που αυτός διόρισε είναι ΑΔΥΝΑΜΗ, κατώτερη των περιστάσεων, ή συντρέχουν άλλοι λόγοι, που ο λαλίστατος υπουργός θα πρέπει να τούς γνωστοποιήσει στον λαό και στους εργαζόμενους

ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝ..........

Εργαζόμενοι στο Αττικόν: «68.000 ημέρες άδειας και πάνω από 10.000 ρεπό παραμένουν οφειλόμενα»

Έντονο προβληματισμό προκαλούν οι καταγγελίες του Σωματείου Εργαζομένων του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου Αττικόν «Αναγέννηση», το οποίο περιγράφει μια ιδιαίτερα πιεστική κατάσταση για το προσωπικό του νοσηλευτικού ιδρύματος, κάνοντας λόγο για τεράστιες συσσωρευμένες οφειλές σε κανονικές άδειες και ημέρες ανάπαυσης.

Σύμφωνα με το σωματείο, οι εργαζόμενοι –με εξαίρεση τους γιατρούς– έχουν συγκεντρώσει συνολικά περίπου 68.000 ημέρες κανονικής άδειας που δεν έχουν λάβει, ενώ τα οφειλόμενα ρεπό ξεπερνούν τις 10.000 ημέρες.

Οι εκπρόσωποι των εργαζομένων υποστηρίζουν ότι η εικόνα αυτή αποτελεί συνέπεια της χρόνιας υποστελέχωσης και της αυξημένης πίεσης που αντιμετωπίζουν οι υπηρεσίες του νοσοκομείου. Όπως αναφέρουν, υπάρχουν περιπτώσεις υπαλλήλων που δεν έχουν καταφέρει να αξιοποιήσουν άδειες που τους οφείλονται ακόμη και από το 2022, ενώ σε ορισμένους εργαζόμενους οι εκκρεμότητες ξεπερνούν τις 100 ημέρες.

Κατά το σωματείο, η λήψη της ετήσιας άδειας παραμένει ιδιαίτερα δύσκολη διαδικασία, με πολλούς εργαζόμενους να καταφέρνουν να εξασφαλίσουν μόνο περιορισμένες ημέρες ξεκούρασης κατά τη θερινή περίοδο και συχνά όχι συνεχόμενα.

Οι εργαζόμενοι επισημαίνουν ότι το ζήτημα δεν αφορά μόνο τα εργασιακά τους δικαιώματα, αλλά επηρεάζει άμεσα και τη λειτουργία του νοσοκομείου. Όπως υποστηρίζουν, η συνεχής εργασία χωρίς επαρκή χρόνο ανάπαυσης αυξάνει τον κίνδυνο επαγγελματικής εξουθένωσης και δημιουργεί πρόσθετες πιέσεις σε ένα ήδη επιβαρυμένο σύστημα υγείας.

Στην ανακοίνωσή τους ζητούν από την πολιτεία να προχωρήσει σε άμεσες προσλήψεις μόνιμου προσωπικού σε όλες τις υπηρεσίες, με ιδιαίτερη έμφαση στη στελέχωση των νοσηλευτικών τμημάτων. Παράλληλα, διεκδικούν την απρόσκοπτη χορήγηση θερινών αδειών σε όλους τους εργαζόμενους, καθώς και την κατάρτιση συγκεκριμένου σχεδίου για τη σταδιακή αποκατάσταση των συσσωρευμένων οφειλών σε άδειες και ρεπό.

Επιπλέον, ζητούν μέτρα για τον περιορισμό της υπερεργασίας και τη βελτίωση των συνθηκών εργασίας, υπογραμμίζοντας ότι η προστασία της υγείας και της ασφάλειας του προσωπικού αποτελεί προϋπόθεση για την παροχή ποιοτικών υπηρεσιών προς τους ασθενείς.

Κλείνοντας, το σωματείο καλεί το Υπουργείο Υγείας να τοποθετηθεί επί των καταγγελιών και να δώσει απαντήσεις για τα προβλήματα που, όπως υποστηρίζει, αντιμετωπίζουν καθημερινά οι εργαζόμενοι σε ένα από τα μεγαλύτερα νοσοκομεία της χώρας.

Αναδημοσίευση από https://www.naftemporiki.gr/

Όσα πρέπει να γνωρίζουν οι γονείς με ανήλικα τέκνα στο Δημόσιο για θεμελίωση δικαιώματος, 25ετία, πλασματικά έτη και ευνοϊκά όρια συνταξιοδότησης

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι διατάξεις που αφορούν τη συνταξιοδότηση γονέων με ανήλικα τέκνα στο Δημόσιο, καθώς αρκετοί παλαιοί ασφαλισμένοι διατηρούν τη δυνατότητα εξόδου με ευνοϊκότερα όρια ηλικίας σε σχέση με το γενικό όριο συνταξιοδότησης. Ωστόσο, η θεμελίωση ή κατοχύρωση του δικαιώματος εξαρτάται από μια σειρά κρίσιμων παραγόντων, όπως το έτος πρώτης ασφάλισης, η συμπλήρωση της απαιτούμενης 25ετίας και η ύπαρξη ανήλικου παιδιού κατά τον χρόνο θεμελίωσης.

Καθοριστικός ο χρόνος πρώτης ασφάλισης

Για τους ασφαλισμένους στο Δημόσιο πριν από την 1η Ιανουαρίου 1993, εξακολουθούν να ισχύουν ειδικές μεταβατικές διατάξεις, οι οποίες σε πολλές περιπτώσεις επιτρέπουν τη συνταξιοδότηση με χαμηλότερα ηλικιακά όρια.

Το κρίσιμο στοιχείο είναι το πότε συμπληρώθηκαν οι απαιτούμενες προϋποθέσεις, καθώς η θεμελίωση δικαιώματος σε συγκεκριμένο χρονικό διάστημα μπορεί να «κλειδώσει» ευνοϊκότερους όρους αποχώρησης.

Η 25ετία και η ύπαρξη ανήλικου τέκνου

Βασική προϋπόθεση για την αξιοποίηση των ειδικών διατάξεων είναι η συμπλήρωση της απαιτούμενης 25ετίας σε συγκεκριμένα έτη, σε συνδυασμό με την ύπαρξη ανήλικου τέκνου κατά τον κρίσιμο χρόνο.

Οι ασφαλισμένοι που είχαν συγκεντρώσει τις προϋποθέσεις αυτές έως συγκεκριμένες ημερομηνίες ενδέχεται να έχουν δικαίωμα εξόδου πριν από το γενικό όριο ηλικίας των 67 ετών ή πριν από τα όρια που ισχύουν σήμερα για τους νεότερους ασφαλισμένους.

Πότε απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή

Η εξέταση κάθε φακέλου γίνεται εξατομικευμένα, καθώς ακόμη και μικρές διαφορές στον ασφαλιστικό χρόνο ή στην ηλικία του ασφαλισμένου μπορούν να επηρεάσουν σημαντικά το τελικό συνταξιοδοτικό δικαίωμα.

Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται σε ζητήματα όπως:

- Η ημερομηνία πρώτης ασφάλισης.

- Η συμπλήρωση της 25ετίας.

- Η ύπαρξη ανήλικου τέκνου κατά τον χρόνο θεμελίωσης.

- Η συμπλήρωση των απαιτούμενων ηλικιακών ορίων.

- Η επιλογή μεταξύ πλήρους και μειωμένης σύνταξης.

Ο ρόλος των πλασματικών ετών

Σημαντικό εργαλείο για πολλούς ασφαλισμένους αποτελούν τα πλασματικά έτη ασφάλισης, τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη συμπλήρωση του απαιτούμενου χρόνου.

Η αναγνώριση πλασματικών ετών μπορεί να αφορά:

- Χρόνο τέκνων.

- Στρατιωτική θητεία.

- Σπουδές.

- Άλλους αναγνωριζόμενους ασφαλιστικούς χρόνους.

Ωστόσο, η διαδικασία έχει οικονομικό κόστος και δεν συμφέρει σε όλες τις περιπτώσεις. Για τον λόγο αυτό απαιτείται προηγούμενος υπολογισμός ώστε να διαπιστωθεί εάν η εξαγορά οδηγεί σε ουσιαστικό συνταξιοδοτικό όφελος.

Τι πρέπει να ελέγξουν οι ενδιαφερόμενοι

Πριν από οποιαδήποτε απόφαση για υποβολή αίτησης συνταξιοδότησης, οι γονείς με ανήλικα τέκνα που ασφαλίστηκαν στο Δημόσιο θα πρέπει να εξετάσουν προσεκτικά:

Τον συνολικό χρόνο ασφάλισης που έχουν συμπληρώσει.
Την ημερομηνία πρώτης υπαγωγής στην ασφάλιση.

Την ύπαρξη ανήλικου παιδιού κατά τον χρόνο θεμελίωσης του δικαιώματος.

Τη δυνατότητα αναγνώρισης πλασματικών ετών.

Το αν συμφέρει η πλήρης ή η μειωμένη σύνταξη.

Σύνθετο το ασφαλιστικό καθεστώς στο Δημόσιο

Το συνταξιοδοτικό πλαίσιο για τους γονείς με ανήλικα στο Δημόσιο παραμένει ιδιαίτερα σύνθετο, καθώς επηρεάζεται από μεταβατικές διατάξεις, νομοθετικές αλλαγές και ειδικές εξαιρέσεις που ισχύουν για τους παλαιούς ασφαλισμένους.

Για τον λόγο αυτό, πριν από οποιαδήποτε κίνηση, οι ενδιαφερόμενοι καλούνται να προχωρούν σε αναλυτικό έλεγχο των ασφαλιστικών τους δεδομένων, ώστε να διασφαλίσουν ότι θα επιλέξουν τον πλέον συμφέροντα χρόνο εξόδου στη σύνταξη.

Αναδημοσίευση από https://www.proson.gr/

Διάφορα Ενδιαφέροντα Δημοσιεύματα

Στους συνδέσμους που σας κοινοποιούμε, μπορείτε να διαβάσετε διάφορα δημοσιεύματα σχετικά με τον χώρο μας και όχι μόνον:

Δευτέρα 22 Ιουνίου 2026

Η ομότιμη καθηγήτρια Εντατικολογίας αναλαμβάνει την προεδρία του Κεντρικού Συμβουλίου Υγείας, ενός θεσμικού οργάνου κομβικής σημασίας για τη λειτουργία και τον σχεδιασμό του ΕΣΥ

Με απόφαση της ηγεσίας του υπουργείου Υγείας, η ομότιμη καθηγήτρια Εντατικολογίας Αναστασία Κοτανίδου αναλαμβάνει την προεδρία του Κεντρικού Συμβουλίου Υγείας (ΚΕΣΥ).

Το ΚΕΣΥ αποτελεί το ανώτατο συμβουλευτικό όργανο της Πολιτείας σε ζητήματα οργάνωσης, λειτουργίας και ανάπτυξης του Εθνικού Συστήματος Υγείας. Για τον λόγο αυτό διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στην προώθηση μεταρρυθμίσεων, στη διαμόρφωση πολιτικών και την έγκριση σημαντικών παρεμβάσεων στον χώρο της Υγείας.

Σύμφωνα με το θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας του ΚΕΣΥ, η πρόεδρος έχει την ευθύνη της διοίκησης του οργάνου, συγκαλεί και διευθύνει τις συνεδριάσεις της επιτροπής, ενώ χειρίζεται όλα τα τακτικά και έκτακτα ζητήματα που αφορούν τη λειτουργία και την αποστολή του συμβουλίου.

Οι αρμοδιότητες του ΚΕΣΥ

Το Κεντρικό Συμβούλιο Υγείας (ΚΕΣΥ) αποτελεί ένα συμβουλευτικό όργανο σε θέματα δομής και λειτουργίας του Εθνικού Συστήματος Υγείας, για αυτό και θεωρείται κρίσιμο για τις όποιες αλλαγές και εγκρίσεις. Σύμφωνα με το υπ. Υγείας:

· Εχει ουσιαστική ευθύνη για τον σχεδιασμό, τον προγραμματισμό, τον προσδιορισμό των γενικών στόχων και κατευθύνσεων και τη διαμόρφωση γενικά της εθνικής στρατηγικής στον τομέα υγείας και την υποβολή των σχετικών προτάσεων στον υπουργό Υγείας.

· Γνωμοδοτεί σε κάθε θέμα τρέχουσας πολιτικής, όσον αφορά την υγεία, που παραπέμπεται σε αυτό και εισηγείται μέτρα για την υλοποίηση των προγραμματικών στόχων.

· Παρακολουθεί τη διαδικασία προγραμματισμού, ελέγχει την αποτελεσματικότητα της εφαρμογής του προγράμματος σε κεντρικό και περιφερειακό επίπεδο και εισηγείται διορθωτικά μέτρα.

· Εχει κύρια ευθύνη σε κάθε ζήτημα εκπαιδευτικής διαδικασίας των λειτουργών της υγείας.

Αναδημοσίευση από ΚΑΘΗΜΝΕΡΙΝΗ

Μύθοι και αλήθειες για την επαναφορά του 13ου μισθού στο Δημόσιο Έντονες πιέσεις στο οικονομικό επιτελείο για καταβολή μίας νέας μόνιμης ενίσχυσης στους δημοσίους υπαλλήλους

Ολοένα και περισσότερους «πόντους» στην ατζέντα του οικονομικού επιτελείου κερδίζει το ενδεχόμενο της θέσπισης μίας νέας μόνιμης εφάπαξ παροχής στους υπαλλήλους στο Δημόσιο.

Παρότι η φράση – κωδικός για μία τέτοια παροχή ακούει στο όνομα «13ος μισθός», το πιθανότερο σενάριο, σύμφωνα με μάλιστα με τις πιο ακραίες προσεγγίσεις όχι μόνο στελεχών του οικονομικού επιτελείου και αλλά και του κυβερνώντος κόμματος, δεν ξεφεύγουν από τα όρια ενός τύπου επιδόματος, μονίμου μεν, αλλά μακρυά από το να ανταποκρίνεται στο παραπάνω τίτλο (13ος μισθός).

Η πρόσφατη δήλωση επί του θέματος ανήκει στον νέο υφυπουργό Οικονομικών, κ. Δημήτρη Μαρκόπουλο, σύμφωνα με τον οποίο δεν προβλέπεται η καταβολή 13ου μισθού στο Δημόσιο, καθώς αυτή θα κοστίσει 1,5 δις ευρώ στον προϋπολογισμό σε ετήσια βάση.

Ωστόσο, όπως εξηγούν στο powergame.gr αρμόδια υπηρεσιακά στελέχη του ΥΠΟΙΚ, το κόστος αυτό θα προέκυπται μόνο στην περίπτωση που ο 13ος μισθός υπολογιζόταν στη βάση του μισθού κάθε υπαλλήλου, όπως ίσχυε πριν τα Μνημόνια.

Δεν ισχύει, όμως, το ίδιο στην περίπτωση που 13ος μισθός στο Δημόσιο ήταν οριζόντια, ίδιος για όλους τους δημοσίους υπαλλήλους, για παράδειγμα στο ύψος του εκάστοτε κατώτατου μισθού (786 ευρώ καθαρά, 920 ευρώ μικτά με τα σημερινά δεδομένα).

Το σενάριο αυτό δεν έχει πέσει από τον …ουρανό. Υπενθυμίζεται πως στην προσφυγή την οποία έχει κάνει η ΑΔΕΔΥ στο ΣτΕ για την επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού, γίνεται επίκληση της κοινοτικής οδηγίας την οποία έχει ενσωματώσει η Ελλάδα από το τέλος του 2024 και προβλέπει ισότητα κατώτατων αμοιβών μεταξύ ιδιωτικού και δημοσίου τομέα.

Είναι λόγω της ενσωμάτωσης αυτής της οδηγίας, που με το νόμο Κεραμέως, εξισώθηκε ο βασικός μισθός στο Δημόσιο με τον κατώτατο μισθό στον ιδιωτικό τομέα από την 1η Απριλίου 2025 και από την 1η Απριλίου 2026 δίδεται ισόποση αύξηση στον κατώτατο μισθό και όχι μόνο στο βασικό μισθό του Δημοσίου αλλά σε όλους μισθούς του Δημοσίου.

Πάνω σ’ αυτήν την οδηγία «πατάει» η ΑΔΕΔΥ και ζητά την εξίσωση Ιδιωτικού και Δημοσίου Τομέα και στο επίπεδο του πλήθους των μισθών σε 12μηνη βάση, δηλαδή να δίδονται επιπλέον 2 μισθοί στο Δημόσιο (13ος και 14ος) έστω στο επίπεδο του κατώτατου, όπως δίδονται και στον Ιδιωτικό Τομέα. Παρόλα αυτά, και πάλι το δημοσιονομικό κόστος, κρίνεται απαγορευτικό από το ΥΠΟΙΚ ακόμα και για την καταβολή ενός ακόμα, δηλαδή του 13ου μισθού στο Δημόσιο (600 – 700 εκατ. ευρώ).

Από κει και κάτω, όμως, έχουν ξεκινήσει κάποιες διερευνήσεις στο εσωτερικό του οικονομικού επιτελείου σε πιο ρεαλιστική, από δημοσιονομικής πλευράς, βάση, οι οποίες πλέον -σύμφωνα με έγκυρες πηγές του powergame.gr- δεν αποκλείουν ρητά, όπως πριν ένα μήνα, το ενδεχόμενο στην καταβολή ενός μόνιμου επιδόματος στο τέλος κάθε χρόνου, δηλαδή τα Χριστούγεννα το οποίο θα κυμαίνεται μεταξύ του μόνιμου επιδόματος για τους χαμηλοσυνταξιούχους (300 ευρώ) και του υφιστάμενου καθαρού κατώτατου μισθού (786 ευρώ).

Στα πλαίσια των ίδιων συζητήσεων, στο τραπέζι έχει πέσει και το ενδεχόμενο μίας σταδιακής προσέγγισης των 786 ευρώ (ή όποιου ύψους φτάσει ο καθαρός κατώτατος μισθός τα επόμενα χρόνια) στα επόμενα 1 – 2 χρόνια, δηλαδή να δοθεί εν παραδείγματι ως μόνιμο επίδομα ο μισός κατώτατος μισθός στο τέλος του 2026 ή του 2027 και ολόκληρος στο τέλος του 2027 ή του 2028 αντίστοιχα.

Παραπέρα, δεν λείπουν οι εισηγήσεις, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, που βλέπουν εν γένει την υπόθεση του 13ου μισθού συνδεδεμένη με τις επιδόσεις των δημοσίων υπαλλήλων ή αλλιώς την γενναία αύξηση του διαθέσιμου κονδυλίου για τα μπόνους (σήμερα 40 εκατ. ευρώ) και έτσι των δικαιούχων του, κάτι που συνάδει με την όλη πολιτική γραμμή της κυβέρνησης αίφνης με τη συνταγματική αναθεώρηση, σύμφωνα με την οποία θα πρέπει να συνδεθεί η αξιολόγηση με την μονιμότητα στο Δημόσιο.

Αναδημοσίευση από https://www.powergame.gr/

Ξεμένουν από προσωπικό τα νοσοκομεία της Αθήνας - Οι λιγοστές προσλήψεις και τα μεγάλα κενά Είναι ενδεικτικό ότι σε όλο το ΕΣΥ παραμένουν κενές 20.000 οργανικές θέσεις μόνο νοσηλευτών

Σε δομική κρίση αναδεικνύεται για το ΕΣΥ η έλλειψη προσωπικού, καθώς παρά τις όποιες ανακοινώσεις και θριαμβολογίες της κυβέρνησης, τα νοσοκομεία εξακολουθούν να παρουσιάζουν τεράστια κενά σε ιατρονοσηλευτικό προσωπικό.

Άλλωστε χιλιάδες οργανικές θέσεις παραμένουν κενές, ενώ ταυτόχρονα οι αποχωρήσεις προς συνταξιοδότηση ή προς τον ιδιωτικό τομέα, εξανεμίζουν τις όποιες νέες τοποθετήσεις.

Είναι ενδεικτικό ότι σε όλο το ΕΣΥ παραμένουν κενές 20.000 οργανικές θέσεις μόνο νοσηλευτών. Γι΄ αυτό και οι όποιες νέες προσλήψεις πραγματοποιηθούν μέσω του γραφειοκρατικού ΑΣΕΠ, θα αποτελούν σταγόνα στον Ωκεανό.

Σε ό,τι αφορά στους γιατρούς, οι 1.131 μόνιμοι που θα διοριστούν σε όλη τη χώρα, μόνο οι 350 θα κατευθύνουν στα νοσοκομεία της Αθήνας, με βάση τα όσα σημειώνουν οι συνδικαλιστές γιατροί (ΕΙΝΑΠ).

Οι νοσοκομειακοί γιατροί επισημαίνουν επίσης ότι δεν εφαρμόζεται ο κανόνας «μία πρόσληψη για κάθε αποχώρηση», γεγονός που, όπως υποστηρίζουν, οδηγεί σε περαιτέρω αποδυνάμωση των νοσοκομείων ειδικά της Αττικής που σηκώνουν το μεγαλύτερο βάρος.

Χαρακτηριστικά αναφέρουν το νοσοκομείο «Αττικόν», όπου ζητήθηκαν 37 θέσεις και προκηρύχθηκαν 27, εκ των οποίων 4 αφορούν τη δομή της Αγίας Βαρβάρας.

Παράλληλα, υπογραμμίζουν ότι μέρος των θέσεων δεν αφορά νέες προσλήψεις αλλά μετατροπή εργασιακής σχέσης ήδη υπηρετούντων επικουρικών γιατρών σε μόνιμο καθεστώς, έπειτα από χρόνια εργασιακής ανασφάλειας.

Οι ελλείψεις στο ΕΣΥ με αριθμούς

Αν και ο Άδωνις Γεωργιάδης συχνά πυκνά δηλώνει ότι σήμερα το ΕΣΥ διαθέτει το περισσότερο προσωπικό, οι δημόσιες δομές ασφυκτιούν. Το πρόβλημα αποτυπώνεται τόσο στις κενές οργανικές θέσεις, όσο και στις συνεχιζόμενες αποχωρήσεις εργαζομένων.

Σύμφωνα με στοιχεία της Ομοσπονδίας των εργαζομένων στο ΕΣΥ, οι κενές οργανικές θέσεις στα δημόσια νοσοκομεία φτάνουν περίπου τις 20.000, γεγονός που δημιουργεί έντονη πίεση στη λειτουργία κρίσιμων τμημάτων και υπηρεσιών.

Και το πρόβλημα δεν είναι μόνο αυτό, αφού τα τελευταία χρόνια καταγράφεται κύμα αποχωρήσεων. Με βάση τα ίδια στοιχεία της ΠΟΕΔΗΝ μόνο το 2024 αποχώρησαν 2.471 εργαζόμενοι, ενώ το 2025 άγγιξαν τους 2.352 εργαζόμενους και το 2026 υπολογίζεται ότι θα φύγουν από το ΕΣΥ 2.353 άτομα.

Αναδημοσίευση από https://www.ethnos.gr/

Πώς θα αναγνωριστούν 12 χρόνια στα βαρέα για τους υγειονομικούς - Οφέλη μόνο στη μείωση του ορίου ηλικίας συνταξιοδότησης

Σύνταξη στα 62 αντί στα 67 κατοχυρώνουν χιλιάδες νοσηλευτές και διασώστες των δημοσίων νοσοκομείων με την αναδρομική ένταξή τους στα "βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα", στα οποία έχουν υπαχθεί παλαιότεροι συνάδελφοί τους.
Η έξοδος όμως με χαμηλότερο όριο ηλικίας αποκλείει την προσαύξηση που δίνουν στη σύνταξη οι αυξημένες εισφορές των βαρέων ενσήμων. Αντιθέτως, αν επιλέξουν να συνταξιοδοτηθούν στο 67ο έτος, τότε θα πάρουν και την προσαύξηση των επιπλέον εισφορών και η σύνταξή τους θα είναι υψηλότερη. Ο διαχωρισμός αυτός προβλέπεται από νόμο του 2018, με τον οποίο αποσυνδέθηκε η καταβολή της προσαύξησης στις συντάξεις των ασφαλισμένων που αποχωρούν με καθεστώς βαρέων στα 62, ενώ με έξοδο στα 67 χορηγείται και η προσαύξηση.
Η διάταξη για την ένταξη των νοσηλευτών και των διασωστών στα βαρέα περιλαμβάνεται στο νομοσχέδιο του υπουργείου Εργασίας, το οποίο οδεύει για κατάθεση στη Βουλή μετά τη λήξη της δημόσιας διαβούλευσης.
Στο νέο καθεστώς υπάγονται εργαζόμενοι που υπηρετούν:

στα Νοσοκομεία του ΕΣΥ,

στα Κέντρα Υγείας,

στις Μονάδες Ψυχικής Υγείας του ΕΣΥ που έχουν μεταφερθεί στις ΔΥΠΕ,

στο ΕΚΑΒ.

Οι ειδικότητες που εντάσσονται είναι:

νοσηλευτές,

βοηθοί νοσηλευτών,

οδηγοί ασθενοφόρων,

βοηθοί ασθενοφόρων – διασώστες.

Βασική προϋπόθεση είναι οι εργαζόμενοι να υπάγονται στη συνταξιοδοτική προστασία του Δημοσίου και να απασχολούνται αποκλειστικά στις συγκεκριμένες ειδικότητες, σε νοσοκομειακές μονάδες, κλινικές, μικροβιολογικά και βιοχημικά εργαστήρια ή στις υπηρεσίες του ΕΚΑΒ.
Σύνταξη στα 62 με εξαγορά 12 ετών
Η σημαντικότερη αλλαγή αφορά τη δυνατότητα λήψης πλήρους σύνταξης στο 62ο έτος της ηλικίας, δηλαδή πέντε χρόνια νωρίτερα από το γενικό όριο των 67 ετών.
Για να θεμελιωθεί το δικαίωμα απαιτούνται:

τουλάχιστον 15 έτη ασφάλισης,

από αυτά, 12 έτη αποκλειστικά στις συγκεκριμένες ειδικότητες,

και 3 (από τα 12) έτη να έχουν διανυθεί κατά τα 17 τελευταία χρόνια πριν από τη συμπλήρωση του 62ου έτους ή πριν από την υποβολή της αίτησης συνταξιοδότησης.

Οι εργαζόμενοι μπορούν να εξαγοράσουν το σύνολο του πραγματικού χρόνου που έχουν ήδη εργαστεί στις συγκεκριμένες ειδικότητες πριν από την υπαγωγή τους στα βαρέα, ώστε να συμπληρώσουν τις απαιτούμενες προϋποθέσεις των 12 ετών απασχόλησης στα βαρέα.
Ο χρόνος αυτός θεωρείται πραγματικός ασφαλιστικός χρόνος και δεν υπολογίζεται στο ανώτατο όριο αναγνωρίσεων πλασματικών ετών, γεγονός που αποτελεί σημαντικό πλεονέκτημα για τους ασφαλισμένους.
Οι εισφορές
Η εξαγορά δεν γίνεται με ένα σταθερό ποσό, αλλά με την καταβολή των πρόσθετων εισφορών που ισχύουν κατά την ημερομηνία υποβολής της αίτησης.
Για κάθε μήνα που αναγνωρίζεται, ο εργαζόμενος καταβάλλει τόσο το ποσοστό της εισφοράς που αντιστοιχεί στον ασφαλισμένο όσο και εκείνο που αντιστοιχεί στον εργοδότη, τόσο για την κύρια όσο και για την επικουρική ασφάλιση.
Οι εισφορές υπολογίζονται πάνω στις συντάξιμες αποδοχές που λαμβάνει ο εργαζόμενος τον μήνα υποβολής της αίτησης εξαγοράς.
Η πληρωμή μπορεί να γίνει είτε εφάπαξ είτε σε μηνιαίες δόσεις ίσες με τους μήνες που αναγνωρίζονται.
Εάν ο ασφαλισμένος συνταξιοδοτηθεί πριν εξοφλήσει το σύνολο της εξαγοράς, το υπόλοιπο ποσό θα παρακρατείται από τη σύνταξή του, σε μηνιαία δόση που μπορεί να φθάνει έως το ένα τέταρτο του ποσού της σύνταξης, μέχρι την πλήρη αποπληρωμή.
Για την κύρια ασφάλιση επιβάλλεται επιπλέον εισφορά 3,60%, η οποία κατανέμεται με 2,20% στον εργαζόμενο και 1,40% στον εργοδότη.
Για την επικουρική ασφάλιση προβλέπεται πρόσθετη εισφορά 2%, η οποία επιμερίζεται σε 1,25% στον ασφαλισμένο και 0,75% στον εργοδότη.
Η αναγνώριση των ετών στα βαρέα προϋποθέτει ότι οι ασφαλισμένοι θα καταβάλουν οι ίδιοι το σύνολο των επιπλέον εισφορών εργαζομένου και εργοδότη, ήτοι 3,6% για αναγνώριση χρόνου βαρέων στην κύρια ασφάλιση και 2% για αναγνώριση χρόνου βαρέων στην επικουρική.
Οι ενδιαφερόμενοι θα πρέπει να υποβάλουν αίτηση στις υπηρεσίες μισθοδοσίας του φορέα τους μέσα σε έξι μήνες από την έναρξη ισχύος της διάταξης.
Η υπαγωγή ενεργοποιείται από την πρώτη ημέρα του μεθεπόμενου μήνα από την υποβολή της αίτησης και αφορά ταυτόχρονα την κύρια και την επικουρική ασφάλιση.
Με τις τελικές διατάξεις, πέραν των υπαλλήλων που εντάσσονται στα βαρέα, δίδεται η δυνατότητα και στους εργαζόμενους που είχαν ήδη υπαχθεί στα "βαρέα" μόνο ως προς την κύρια ασφάλιση, να επεκτείνουν την ασφάλισή τους με καθεστώς βαρέων και στην επικουρική, με εξαγορά ως 12 ετών.
Με τη διάταξη εξισώνονται οι όροι συνταξιοδότησης των εργαζομένων που υπάγονται στη συνταξιοδοτική προστασία του Δημοσίου με εκείνους που ισχύουν για τους ασφαλισμένους του πρώην ΙΚΑ, δίνοντας τη δυνατότητα εξόδου έως και πέντε χρόνια νωρίτερα από το γενικό όριο ηλικίας.
Αναδημοσίευση από https://www.capital.gr/

Διάφορα Ενδιαφέροντα Δημοσιεύματα

Παρασκευή 19 Ιουνίου 2026

Νέα μελέτη του ΠΑΝΣΥΠΟ αποκαλύπτει το πραγματικό κόστος μιας αποτυχημένης πολιτικής.

Δεκαπέντε χρόνια μετά την επιβολή του, ο Κανόνας μία πρόσληψη με μία αποχώρηση στο ελληνικό Δημόσιο έχει αποδειχθεί αποτυχημένος. Δεν οδήγησε σε λειτουργικά φθηνότερο κράτος. Δεν αδυνάτισε τη γραφειοκρατία. Μετέφερε κόστος από τον κρατικό προϋπολογισμό στις υπηρεσίες, στους υπαλλήλους και τελικά στον πολίτη και άφησε πίσω του ένα υποστελεχωμένο, δαπανηρά δυσλειτουργικό κράτος που αντιμετωπίζει πάγιες ανάγκες με ευέλικτο, ασταθές προσωπικό.

Αυτό τεκμηριώνει η νέα μελέτη του ΠΑΝΣΥΠΟ (Πανελλήνιου Συλλόγου Υπαλλήλων ΟΑΕΔ-τ.ΟΕΕ-τ.ΟΕΚ.), με τίτλο «Ο Κανόνας 1:1 στο Ελληνικό Δημόσιο: Διάγνωση, Αποτυχίες και Πρόταση Μεταρρύθμισης», βασισμένη σε επίσημα δεδομένα ΕΛΣΤΑΤ, ΑΣΕΠ, HRMS/Απογραφής και Ελληνικού Δημοσιονομικού Συμβουλίου.

Τα στοιχεία που δεν αφήνουν αμφιβολία

268.757 λιγότεροι υπάλληλοι σε δέκα χρόνια. Από 964.508 εργαζόμενους στη Γενική Κυβέρνηση το 2009, φτάσαμε στους 695.751 το 2018.

Για κάθε 100 υπαλλήλους που έφυγαν στη δεκαετία 2013–2024, ήρθαν μόνο 66 νέοι. Ποσοστό αναπλήρωσης: 65,8%.

Το μη τακτικό προσωπικό εξαπλώθηκε — Από 58.756 μη τακτικούς το 2013, το μη τακτικό προσωπικό ξεπέρασε τις 200.000 μετά το 2021, ενώ στα τελευταία διαθέσιμα στατιστικά του Σεπτεμβρίου 2025 καταγράφονται 177.928 μη τακτικοί και λοιποί απογεγραμμένοι.

Αυτό είναι το κρυφό σκάνδαλο του Κανόνα 1:1.

Το κράτος στράφηκε μαζικά σε συμβασιούχους, ΙΔΟΧ, προγράμματα Δ.ΥΠ.Α και ειδικά καθεστώτα.

Αυτοί οι υπάλληλοι καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες — σε εκπαίδευση, υγεία, κοινωνική προστασία — με συμβάσεις που λήγουν.

Το 2021–2025: ακόμα ένα αρνητικό ισοζύγιο. Ούτε η τελευταία πενταετία ανέστρεψε την τάση. 77.474 προσλήψεις έναντι 80.493 αποχωρήσεων. Και από τις προσλήψεις, το 17,4% έγιναν εκτός κανόνα — μέσω εξαιρέσεων, παρεκκλίσεων, ειδικών διαδρομών. Αν ο Κανόνας 1:1 λειτουργούσε, δεν θα χρειαζόταν αυτή η παράλληλη πόρτα.

Κατάρρευση σε κρίσιμους τομείς

Περίοδος σύγκρισης 2021-9/2025

Υπουργείο Εργασίας: εμφανίζεται μείωση κατά 23% του προσωπικού του. Από 19.168 εργαζόμενους το 2021 σε 14.674 το 2025. Κατά 4.494 λιγότεροι άνθρωποι σε ένα υπουργείο που ασχολείται με την ανεργία, τις συντάξεις και την κοινωνική προστασία — δηλαδή με τους πιο αδύναμους πολίτες. Ακόμη και λαμβάνοντας υπόψη τις διοικητικές αναδιαρθρώσεις και τη δημιουργία του Υπουργείου Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, παραμένει σοβαρή καθαρή απώλεια τακτικού προσωπικού στον ευρύτερο χώρο των κοινωνικών υπηρεσιών.

Υπουργείο Παιδείας: το σύνολο μειώθηκε παρά τις προσλήψεις. Παρόλο που το τακτικό προσωπικό αυξήθηκε κατά 8.941 άτομα, η μεγάλη πτώση του μη τακτικού κατά 20.126 οδήγησε σε συνολική μείωση 11.185 εργαζομένων. Τα σχολεία εξακολουθούν να λειτουργούν με αναπληρωτές — μη μόνιμους εκπαιδευτικούς που καλύπτουν ανάγκες σαφώς μόνιμου χαρακτήρα.

Υπουργείο Υγείας: συνεχής μείωση σε τακτικούς και μη τακτικούς. Τακτικό προσωπικό −4.082, μη τακτικό −2.244. Σύνολο: −5,04%. Παρά τη μείωση, το μη τακτικό παραμένει στο ένα τρίτο του συνόλου. Σε έναν τομέα που απαιτεί συνέχεια φροντίδας, αυτό είναι ανεπίτρεπτο.

Τοπική Αυτοδιοίκηση: σχεδόν οι μισοί δεν είναι μόνιμοι. Στους ΟΤΑ, το μη τακτικό προσωπικό ανέβηκε από 42% σε 46% του συνόλου. Σε υπηρεσίες όπως η καθαριότητα, η παιδική μέριμνα και οι κοινωνικές δομές — που απαιτούν σταθερότητα — σχεδόν ένας στους δύο εργαζόμενους είναι συμβασιούχος.

Η Ελλάδα δεν έχει υπερτροφικό Δημόσιο
     Η δημόσια συζήτηση επαναλαμβάνει συχνά το επιχείρημα περί «υπερτροφικής γραφειοκρατίας». Τα ευρωπαϊκά δεδομένα το διαψεύδουν:

Μέσος όρος ΕΕ: 94,1 δημόσιοι υπάλληλοι ανά 1.000 κατοίκους

Ελλάδα (βάσει τακτικού προσωπικού): 54,9 ανά 1.000 κατοίκους

    Η Ελλάδα βρίσκεται σχεδόν στο μισό του ευρωπαϊκού μέσου. Το ερώτημα δεν είναι αν το Δημόσιο είναι «φουσκωμένο» αλλά αν διαθέτει τους ανθρώπους που χρειάζεται στην απαραίτητη θέση με σταθερή και μόνιμη σχέση εργασίας.
      Το κόστος που πληρώνει ο πολίτης από την τσέπη του

    Η υποστελέχωση δεν είναι μόνο πρόβλημα της Διοίκησης. Γίνεται οικονομικό βάρος για τον πολίτη.
    Κάθε χρόνο 6–6,5 εκατομμύρια φορολογικές δηλώσεις υποβάλλονται μέσω TAXISnet, με τη συντριπτική πλειοψηφία να απευθύνεται σε ιδιώτες λογιστές — επειδή η δημόσια υπηρεσία δεν έχει επαρκείς υπαλλήλους να βοηθήσει. Στον e-ΕΦΚΑ, η αίτηση σύνταξης είναι αποκλειστικά ψηφιακή και ο νόμος επιτρέπει ρητά την υποβολή από δικηγόρους και λογιστές — de facto ομολογία αδυναμίας αυτοεξυπηρέτησης.
     Ο πολίτης πληρώνει δύο φορές: μια φορά ως φορολογούμενος, και μια φορά ως «πελάτης» ιδιώτη επαγγελματία για να κάνει αυτό που το κράτος δεν μπορεί να κάνει για αυτόν.

Κοινωνικός Τουρισμός ΔΥΠΑ: 816.000 αιτήσεις — 516.000 απορρίφθηκαν

    Η ΔΥΠΑ εξυπηρετεί τις πιο ευάλωτες κοινωνικές ομάδες — ανέργους, χαμηλά εισοδήματα, οικογένειες, ΑμεΑ. Και έχει ψηφιοποιήσει πλήρως και αποκλειστικά όλες τις κύριες διαδικασίες της. Στο πρόγραμμα Κοινωνικού Τουρισμού 2026, από τις 816.000 αιτήσεις που υποβλήθηκαν ηλεκτρονικά, οι 516.000 απορρίφθηκαν. Κάθε αποκλεισθείς πολίτης αφιέρωσε ώρες σε ψηφιακές διαδικασίες — χωρίς αποτέλεσμα, χωρίς αποζημίωση. Ένα λάθος στη φόρμα, μια παράλειψη πεδίου, μια εσφαλμένη επιλογή κατηγορίας μπορεί να σημαίνει απώλεια της παροχής — πολλές φορές όχι λόγω αδυναμίας του ίδιου του πολίτη, αλλά λόγω δυσνόητων οδηγιών και απουσίας ανθρώπινης υποστήριξης. Αυτό δεν είναι ψηφιακός μετασχηματισμός — είναι σύγκρουση μεταξύ ψηφιακής αποκλειστικότητας και κοινωνικής πρόσβασης.

Το 1555: πληρώνουμε ιδιώτες για δουλειά που θα έκανε το Δημόσιο φθηνότερα

     Η γραμμή 1555 λειτουργεί μέσω ιδιώτη αναδόχου με ετήσιο κόστος 11,53 εκατ. ευρώ (με ΦΠΑ). Ενδεικτικά, με βάση συγκριτικό υπολογισμό μισθολογικού κόστους, αν η λειτουργία αυτή στελεχωνόταν από 700 δημόσιους υπαλλήλους κατηγορίας ΔΕ, το κόστος θα ανερχόταν περίπου σε 10,5 εκατ. ευρώ ετησίως, με παραδοχή 15.000 ευρώ ανά υπάλληλο. Έτσι, έναντι του σημερινού κόστους των 11,53 εκατ. ευρώ, θα απέμενε ενδεικτικό περιθώριο περίπου 1,03 εκατ. ευρώ για τεχνική λειτουργία, τηλεπικοινωνίες και κυβερνοασφάλεια.
     Ο ΠΑΝΣΥΠΟ προτείνει τη μετατροπή του 1555 σε Ενιαίο Δημόσιο Κέντρο Ενημέρωσης και Διοικητικής Διεκπεραίωσης. Οι 700 υπάλληλοι δεν θα είναι απλοί χειριστές — θα είναι οργανικά στελέχη με πιστοποιημένη εκπαίδευση και διαβαθμισμένη πρόσβαση στα πληροφοριακά συστήματα. Θα μπορούν να ελέγχουν υποθέσεις, να καταχωρίζουν αιτήσεις, να διορθώνουν σφάλματα, να εκδίδουν βεβαιώσεις. Η γνώση παραμένει στο Δημόσιο — όχι σε ιδιώτη ανάδοχο ενώ ο πολίτης δεν αναγκάζεται να πληρώσει για να καταθέσει αιτήσεις και ενστάσεις.

Τι ζητά ο ΠΑΝΣΥΠΟ
    Η μελέτη υποβάλλει συγκεκριμένη πρόταση: κατάργηση του Κανόνα 1:1 και αντικατάστασή του με σύστημα στελέχωσης βασισμένο στις πραγματικές ανάγκες κάθε υπηρεσίας — με αξιοκρατικές προσλήψεις, μόνιμη σύνδεση στελέχωσης, κατάρτισης και κινητικότητας, και ελκυστική δημόσια καριέρα. Αυτό εφαρμόζουν χώρες όπως η Πορτογαλία, η Γαλλία, η Ιρλανδία και η Λετονία.

Προς βουλευτές και πολιτικά κόμματα
    Ο Κανόνας 1:1 ψηφίστηκε ως μέτρο εξυγίανσης. Δεκαπέντε χρόνια αργότερα, τα στοιχεία είναι ξεκάθαρα: δεν εξυγίανε — αποσάθρωσε. Η Βουλή οφείλει να ελέγξει αν η ρύθμιση αυτή εξακολουθεί να εξυπηρετεί το δημόσιο συμφέρον, ή αν έχει μετατραπεί σε εμπόδιο στη λειτουργικότητα του κράτους.

ΑΔΕΔΥ: Οι εργαζόμενοι δεν είναι RES για να νοικιάζονται

ΟΙ ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΕΧΟΥΝ ΑΝΑΓΚΗ ΑΠΟ ΜΟΝΙΜΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΠΟ ΕΝΟΙΚΙΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ

Πληθαίνουν τα απαράδεκτα φαινόμενα ενοικίασης εργαζομένων και στο δημόσιο. Την αντεργατική αυτή επιλογή, που στο δημόσιο συνδέεται όχι μόνο με την μεγαλύτερη εκμετάλλευση των εργαζομένων, αλλά και με την παραπέρα είσοδο επιχειρηματικών συμφερόντων στις δημόσιες υπηρεσίες, «έφερε στο φως» με τις δημόσιες καταγγελίες του το Σωματείο Εργαζομένων στο Κτηματολόγιο και η Ομοσπονδία τους (Π.Ο.Σ.Ε.Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε.).

Ως Ε.Ε. της ΑΔΕΔΥ ενώνουμε την φωνή μας μαζί τους και εκφράζουμε την αντίθεσή μας σε όλο το σχετικό νομοθετικό πλαίσιο και σε όσους το στηρίζουν, ένα πλαίσιο που συνεχίζει να υπάρχει και να παράγει αποτελέσματα με όλες τις κυβερνήσεις, αλλά και στην συγκεκριμένη προκήρυξη του διαγωνισμού από το ΝΠΔΔ Ελληνικό Κτηματολόγιο για σύναψη Σύμβασης Έργου με θέμα «Παροχή Υπηρεσιών για τη Διοικητική Υποστήριξη και Υποστήριξη Τεχνικών Λειτουργιών του ΝΠΔΔ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟ» (26PRΟC018393019 2026-01-27), για την παροχή υπηρεσιών εκατόν πενήντα (150) εργαζομένων για δεκατρείς (13) μήνες!!!

Ο διαγωνισμός αυτός που υποδηλώνει την τραγική υποστελέχωση των υπηρεσιών του Κτηματολογίου, βάζει επί τάπητος και τις κυβερνητικές επιλογές, να διοχετεύει εκατομμύρια σε επιχειρηματικούς ομίλους, εν προκειμένω 7.072.602,48€, να τους παρέχει κέρδη από την εκμετάλλευση των εργαζομένων και ταυτόχρονα να παρέχει ένα πλαίσιο που οδηγεί μέσα και από την ενοικίαση εργαζομένων σε καταστρατήγηση δικαιωμάτων, σε άνιση μεταχείριση, σε συνθήκες εργασιακής επισφάλειας, σε υποβάθμιση της αξιοπρέπειας των εργαζομένων, σε χτύπημα της σταθερής δουλειάς και της μονιμότητας με όλους τους τρόπους.

Ο κοινός αγώνας όλων των εργαζομένων και η απαίτηση για κατάργηση όλων των αντεργατικών νόμων αποτελεί μονόδρομο και υποχρέωσή μας.

Από την Εκτελεστική Επιτροπή της Α.Δ.Ε.Δ.Υ.

Δημόσιο: Πότε διαγράφονται οι πειθαρχικές ποινές

Το άρθρο 145 ΥΚ ρυθμίζει το θέμα της διαγραφής των πειθαρχικών ποινών, υπό την έννοια ότι μετά την πάροδο καθορισμένου χρονικού διαστήματος, η πειθαρχική ποινή που έχει επιβληθεί και εκτελεσθεί, παύει να παράγει έννομες συνέπειες σε βάρος του υπαλλήλου που είχε τιμωρηθεί. Με τον τρόπο αυτό, όπως εξηγεί ο δικηγόρος-εργατολόγος Γ. Καρούζος (dikigorosergatologos.gr), διαφαίνεται και η διαφορά της διαγραφής από την παραγραφή της ποινής, όπου η μεν πρώτη εξαφανίζει την πειθαρχική ποινή, ενώ η δεύτερη πλήττει ή εξαφανίζει το πειθαρχικό παράπτωμα.

Η διαγραφή λοιπόν των πειθαρχικών ποινών κλιμακώνεται χρονικά ανάλογα με την βαρύτητα της πειθαρχικής ποινής. Εξαίρεση αποτελούν –δεν διαγράφονται δηλαδή οι πειθαρχικές ποινές του υποβιβασμού, της προσωρινής παύσης και της οριστικής παύσης. Είναι χρήσιμο εν προκειμένω να επισημανθεί ότι υπό το καθεστώς των προηγούμενων Υπαλληλικών Κωδίκων αλλά και υπό την αρχική μορφή του άρ. 145 του ισχύοντος ΥΚ, διαγράφονταν όλες οι πειθαρχικές ποινές, πλην της οριστικής παύσης και ορισμένες μάλιστα σε συντομότερο χρονικό διάστημα. Μεσολάβησε όμως μια περίοδος έντονης προβολής κρουσμάτων ατιμωρησίας, αδικαιολόγητα επιεικούς αντιμετώπισης σοβαρών πειθαρχικών παραπτωμάτων οδηγώντας στην υπερβολική- κατά περιπτώσεις- αυστηροποίηση του πειθαρχικού δικαίου και του καθεστώτος της αργίας.

Επομένως, εκτός από την πειθαρχική ποινή της οριστικής παύσης, δεν διαγράφονται πλέον οι πειθαρχικές ποινές του υποβιβασμού και της προσωρινής παύσης, οι οποίες και θα συνεχίσουν να επιβαρύνουν κατά τις διάφορες κρίσεις υπηρεσιακών θεμάτων την υπηρεσιακή κατάσταση του υπαλλήλου, έως και την αποχώρησή του από την υπηρεσία, ακόμη και αν αυτός δεν υπέπεσε δεύτερη φορά σε κάποιο πειθαρχικό παράπτωμα. Ευλόγως όμως ανακύπτει ο προβληματισμός για το αν η μη διαγραφή της πειθαρχικής ποινής του υποβιβασμού και της προσωρινής παύσης εγείρε θέματα αντισυνταγματικότητας.

Επανερχόμενοι στο ζήτημα της διαγραφής των πειθαρχικών ποινών, ο απαιτούμενος χρόνος υπολογίζεται από την εκτέλεσή της. Όσο δηλαδή η πειθαρχική ποινή δεν εκτελείται λόγω ενστάσεως, προσφυγής ή αμέλειας της υπηρεσίας, δεν αρχίζει να τρέχει ο χρόνος διαγραφής. Τυχόν δε χρόνος του υπαλλήλου εκτός υπηρεσίας δεν συνυπολογίζεται για να συμπληρωθεί ο χρόνος διαγραφής της πειθαρχικής ποινής, διότι η διαγραφή της πειθαρχικής ποινής έχει ως βάση την μετέπειτα επίδειξη καλής διαγωγής από τον υπάλληλο και άρα απαιτεί διάνυση πραγματικής και όχι πλασματικής υπηρεσίας.

Συνάγεται λοιπόν ότι βασική προϋπόθεση για να διαγραφεί πειθαρχική ποινή είναι να μην τιμωρηθεί ο υπάλληλος με άλλη, οποιαδήποτε, πειθαρχική ποινή κατά το χρονικό διάστημα που απαιτείται για τη διαγραφή της. Οπότε, όταν συμπληρωθεί επιτυχώς ο χρόνος διαγραφής της πειθαρχικής ποινής, ο πειθαρχικός φάκελος αφαιρείται από το προσωπικό μητρώο του υπαλλήλου και τίθεται στο αρχείο. Δεν είναι τυχαίο δε ότι αρχειοθετείται όχι μόνο η απόφαση που επέβαλε την ποινή, η οποία και διαγράφηκε, αλλά ο πειθαρχικός φάκελος της υπόθεσης, το σύνολο δηλαδή των στοιχείων της πειθαρχικής διαδικασίας που κατέληξαν και στην ποινή, η οποία διαγράφηκε. Αυτό συμβαίνει για να μην απομένει ίχνος αυτής στο προσωπικό μητρώο του υπαλλήλου, που θα μπορούσε ακόμη και ψυχολογικώς να επηρεάσει την κρίση του οποιουδήποτε οργάνου για οποιοδήποτε υπηρεσιακό του θέμα

Με άλλες λέξεις, μετά τη διαγραφή, η πειθαρχική ποινή απαγορεύεται να αποτελεί στοιχείο κρίσης του υπαλλήλου για οποιοδήποτε υπηρεσιακό του θέμα. Αν παρά ταύτα, γίνει αναφορά της σε σχετική πράξη που εκδίδεται μετά τη διαγραφή της, ως στοιχείο που λήφθηκε υπ’ όψιν για τη διαμόρφωση της τελικής κρίσης του οικείου οργάνου, η πράξη αυτή είναι παράνομη.

Κατόπιν τούτων γίνεται αντιληπτό ότι η διαγραφή της πειθαρχικής ποινής με τις ευνοϊκές για τον υπάλληλο συνέπειές της, παρέχεται από την Πολιτεία ως ένα είδος αντισταθμίσματος για την καλή διαγωγή που επέδειξε ο ίδιος μετά την πειθαρχική του τιμωρία.

Αμαδημοσίευση από https://www.aftodioikisi.g