Το ζήσαμε και αυτό - Κατώτερο των περιστάσεων το Συνδικαλιστικό Κίνημα στην Αχαΐα

    Συγκροτήθηκε λέει σε σώμα το Δ.Σ του Σωματείου μας, του Σωματείου ¨Ιπποκράτης¨, του Σωματείου των Εργαζόμενων στο Νοσοκομείο ¨Αγ. Ανδρέας¨ 

     και βέβαια 

το ζητούμενο δεν είναι αν και μετά από πόσο χρόνο  συγκροτήθηκε, το ζητούμενο είναι πώς αυτό συγκροτήθηκε......... 

     μιλάμε δηλ. για μία συγκρότηση 

που έγινε με καθυστέρηση ενός χρόνου και η οποία μπορώ να πω ότι διεκδικεί και παγκόσμια πρωτοτυπία...............

   δεδομένου ότι 

για πρώτη φορά στα χρονικά αυτού του Σωματείου, έχουμε αδυναμία συγκρότηση προεδρείου, όπως και για πρώτη φορά στα χρονικά έχουμε συγκρότηση υπό περιορισμό και μάλιστα σε δύο φάσεις και με σοβαρό το έλλειμα εμπιστοσύνης τού  ενός απέναντι στον άλλον.

     Αφού απαξίωσαν εντελώς αυτόν τον πάλαι ποτέ πανίσχυρο Σύλλογο, έρχονται σήμερα και εντελώς απολίτικα και μακριά από την βούληση των ψηφισάντων μελών να συγκροτηθούν, αναλαμβάνοντας τις τύχες του σωματείου η μία παράταξη και μετά από 7-8 μήνες να αναλάβει την ευθύνη της λειτουργίας του σωματείου η άλλη παράταξη 

και το χειρότερο

για πρώτη φορά στα χρονικά αυτού του Σωματείου να αναλαμβάνει δυστυχώς τις τύχες του η Δ(ΑΚΕ) και οι ευθύνες αυτών που προσδιόρισαν αυτού του είδους την συγκρότηση τεράστιες. 

      Θα μπορούσαν κάλλιστα να βρεθούν άλλες λύσεις.  

Η πρώτη λύση που θα μπορούσε και θα έπρεπε να είχε βρεθεί από την αρχή της εκλογής τους ήταν η διαπαρταξιακή συγκρότηση του, όπως την προσδιόρισαν οι συνάδελφοι με την ψήφο τους 

και αφού αυτό δεν κατέστη δυνατόν 

θα μπορούσε κάλλιστα να γίνει προσφυγή εκ νέου στις κάλπες με αποκλειστική ευθύνη εκείνων που αρνιόντουσαν την προαναφερόμενη διαπαραταξιακή συγκρότηση. 

    Ακόμη- ακόμη θα μπορούσε 

η πρώτη παράταξη να συνεχίσει την λειτουργία του Δ.Σ με τούς επικεφαλής των παρατάξεων, όπως συμβαίνει στην ΑΔΕΔΥ και σε αυτήν την περίπτωση όποιος δεν ακολουθούσε σαφώς θα έμπαινε ΑΡΝΗΤΙΚΑ στην κρίση των εργαζόμενων και μέσα από αυτή την πρακτική θα μπορούσε η πρώτη δύναμη να βγει στο τέλος της θητείας τους και να πει ότι εμείς είχαμε τη θέληση, εμείς είχαμε τη διάθεση, αλλά δυστυχώς η δεύτερη δύναμη η Δ(ΑΚΕ) δεν μας ακολούθησε γιατί δεν την ενδιέφεραν τα προβλήματα του Νοσοκομείου και των Συναδέλφων Εργαζόμενων σε αυτό, δεν μας στήριξε, δεν έλαβε το μήνυμα και δεν σεβάστηκε την ετυμηγορία των συναδέλφων μελών και ιδού τα αποτελέσματα της απαξίωσης, της κατάντιας και όλα τα τόσα πολλά που σήμερα συμβαίνουν στον χώρο της Υγείας και ειδικά στο Νοσοκομείο μας.

    αλλά αυτά για να γίνουν 

χρειάζεται ο χειριστής αυτών των ζητημάτων να έχει γνώση και άποψη, να έχει εμπειρία, να έχει  την δυναμική, τον τρόπο και την διάθεση να κινηθεί, να ελιχθεί και πάνω από όλα να μπορεί να αντιμετωπίσει τα προβλήματα και όχι μόνον.

     Είναι αδιανόητο το πάλαι ποτέ δυναμικό Σωματείο μας να έχει οδηγηθεί σε αυτή την κατάντια, στην κατάντια που δυστυχώς έχει οδηγηθεί και συνολικά το δημοσιοϋπαλληλικό κίνημα στον νομό μας και ειδικά  το Υγειονομικό, όπου τα σωματεία των Νοσοκομείων και ειδικά αυτό του ΠΠΝΡΙΟΥ, που απ΄ ότι φαίνεται είναι Σωματείο ΑΝΥΠΑΡΚΤΟ, Σωματείο ΣΦΡΑΓΙΔΑ.

Χαμηλοί μισθοί και burnout διώχνουν γιατρούς και νοσηλευτές από το ΕΣΥ - Τι δείχνουν τα στοιχεία των εργαζομένων

     Γιατροί και νοσηλευτές γυρνούν την πλάτη στο ΕΣΥ παρά τα όσα αντίθετα ισχυρίζεται ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης.

   Τα τελευταία χρόνια ο αριθμός των μόνιμων εργαζομένων μειώνεται σε σταθερή βάση, ενώ επικρατούν η επαγγελματική εξουθένωση και οι χαμηλοί μισθοί.

Οι καταγγελίες των γιατρών

    Αυτοί είναι και οι βασικοί λόγοι που αποχωρούν μαζικά πολλοί εργαζόμενοι από το ΕΣΥ όπως καταγγέλλει η Ομοσπονδία των Εργαζομένων στο ΕΣΥ.

   Η ΠΟΕΔΗΝ που συνήθως βρίσκεται στο …πλευρό του υπουργού Υγείας Άδωνι Γεωργιάδη, λίγες ημέρες πριν τη ΔΕΘ καταγγέλλει την κυβέρνηση για τις συνθήκες που επικρατούν στο δημόσιο σύστημα που οδηγούν εκτός ΕΣΥ γιατρούς και νοσηλευτές.

   Η Ομοσπονδία μιλά για ΕΣΥ ...«ανθρωποδιώκτη», αφού καταγγέλλει μαζικές παραιτήσεις από το δημόσιο σύστημα λόγω των συνθηκών που επικρατούν.

   Παράλληλα τα μέλη της Ομοσπονδίας μιλούν για απροθυμία των εργαζομένων να παραμείνουν στις δημόσιες μονάδες, καθώς κυριαρχούν τρεις αρνητικές παράμετροι για να συγκρατήσουν γιατρούς και νοσηλευτές.

• Έλλειψη προσωπικού
• Εργασιακή εξουθένωση
• Χαμηλοί μισθοί

Σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσιοποίησαν οι εργαζόμενοι:

• Τον Ιούλιο 2019 στα νοσοκομεία υπηρετούσαν 60.000 τακτικό προσωπικό και 15.000 μη τακτικό. Σύνολο 75.000.
• Τον Οκτώβριο 2021 στην κορύφωση της πανδημίας στα νοσοκομεία υπηρετούσαν 60.718 τακτικό προσωπικό και 33.316 μη τακτικό προσωπικό. Σύνολο 94.034
• Τον Αύγουστο του 2025 στα νοσοκομεία υπηρετούσαν 56.100 τακτικό προσωπικό και 31.200 μη τακτικό προσωπικό. Σύνολο 87.300.
• Σήμερα κατ’ εκτίμηση στα νοσοκομεία υπηρετούν 56.500 τακτικό προσωπικό και 30.900 μη τακτικό προσωπικό. Σύνολο 87.400

Οι μισθοί στο ΕΣΥ

Σε ό,τι αφορά τους μισθούς, σύμφωνα με την ΠΟΕΔΗΝ, οι αποδοχές διαμορφώνονται ως εξής:

• Ένας νεοπροσληφθείς γιατρός εισπράττει καθαρά το πρώτο έτος 1.313,14 ευρώ.
• Ένας νεοπροσληφθείς νοσηλευτής καθαρά 860,03 ευρώ ενώ
• Ένας βοηθός νοσηλευτή 768,98 ευρώ
• Και το βοηθητικό προσωπικό 708,24

Αναδημοσίευση από https://www.ethnos.gr/

Δημόσιο: Εγκύκλιος για τις αλλαγές στην επιλογή προϊσταμένων (έγγραφο)

    Τις σημαντικές αλλαγές που φέρνει στο σύστημα επιλογής προϊσταμένων στο σύνολο του δημοσίου φέρνει ο νόμος 5331/2026, εξειδικεύει το υπουργείο Εσωτερικών, καθώς εξέδωσε σήμερα, Παρασκευή 9 Οκτωβρίου, εγκύκλιο με την ένδειξη “Εξαιρετικά Επείγον”, παρέχοντας οδηγίες για τα ειδικά συστήματα επιλογής προϊσταμένων και τις διαδικασίες που βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη.

   Στο επίκεντρο βρίσκονται η κατάργηση διατάξεων του Κώδικα Δημοτικών και Κοινοτικών Υπαλλήλων, η τύχη των εκκρεμών διαδικασιών επιλογής προϊσταμένων και οι προθεσμίες που πρέπει να τηρήσουν οι αρμόδιες υπηρεσίες του δημοσίου, αλλά και οι ΟΤΑ Α’ και Β’ βαθμού, όπως και οι Αποκεντρωμένες Διοικήσεις.

Τι αλλάζει στην επιλογή προϊσταμένων στους δήμους

    Μία από τις σημαντικότερες αλλαγές αφορά την κατάργηση των άρθρων 87, 88 και 89 του ν. 3584/2007, δηλαδή του Κώδικα Κατάστασης Δημοτικών και Κοινοτικών Υπαλλήλων. Οι συγκεκριμένες διατάξεις ρύθμιζαν τη διαδικασία επιλογής προϊσταμένων στους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης.

   Σύμφωνα με την παράγραφο 2 του άρθρου 29 του ν. 5331/2026, οι διατάξεις αυτές καταργούνται από την έναρξη ισχύος του νέου νόμου, με την επιφύλαξη των μεταβατικών ρυθμίσεων της παραγράφου 7 του άρθρου 28.

   Αυτό σημαίνει ότι οι διαδικασίες επιλογής προϊσταμένων στους δήμους περνούν σε νέο νομοθετικό πλαίσιο, ενώ προβλέπεται ειδική μεταχείριση για τις διαδικασίες που είχαν ήδη ξεκινήσει.

Τι ισχύει για τις εκκρεμείς κρίσεις προϊσταμένων

   Η εγκύκλιος ξεκαθαρίζει ότι οι διαδικασίες επιλογής προϊσταμένων που βρίσκονται σε εξέλιξη δεν ακυρώνονται αυτομάτως.

    Ειδικότερα, διαδικασίες βάσει προκηρύξεων που είχαν εκδοθεί πριν από την έναρξη ισχύος του νόμου μπορούν να συνεχιστούν, υπό την προϋπόθεση ότι τόσο η επιλογή όσο και η τοποθέτηση των προϊσταμένων θα ολοκληρωθούν εντός αποκλειστικής προθεσμίας έξι μηνών από την έναρξη ισχύος του νόμου.

   Το υπουργείο Εσωτερικών διευκρινίζει ότι στην κατηγορία αυτή υπάγονται οι προκηρύξεις που είχαν εκδοθεί πριν από τις 18 Σεπτεμβρίου 2026, ημερομηνία δημοσίευσης του ν. 5331/2026 στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.

    Επομένως, δεν αρκεί να έχει προχωρήσει η αξιολόγηση των υποψηφίων. Για την εφαρμογή της μεταβατικής ρύθμισης απαιτείται να έχει ολοκληρωθεί και η τοποθέτηση των επιλεγέντων προϊσταμένων μέσα στην προβλεπόμενη προθεσμία.

Προκηρύξεις μέχρι 31 Οκτωβρίου – Ποιες εξαιρούνται

   Ειδική πρόβλεψη υπάρχει για τις Γενικές Διευθύνσεις Διοικητικών και Οικονομικών Υπηρεσιών, καθώς και για τις θέσεις ευθύνης που διέπονται και από ειδικές διατάξεις. Για τις συγκεκριμένες περιπτώσεις, η μεταβατική ρύθμιση καλύπτει και προκηρύξεις που εκδίδονται από τις 18 Σεπτεμβρίου έως και τις 31 Οκτωβρίου 2026.

   Κατά συνέπεια, οι αρμόδιες υπηρεσίες πρέπει να διαχωρίσουν τις εκκρεμείς διαδικασίες ανάλογα με την ημερομηνία έκδοσης της προκήρυξης και την κατηγορία της θέσης ευθύνης. Η δυνατότητα έκδοσης προκηρύξεων μέχρι τις 31 Οκτωβρίου δεν αφορά γενικά όλες τις θέσεις προϊσταμένων, αλλά αποκλειστικά τις κατηγορίες που προσδιορίζονται στις μεταβατικές διατάξεις.

Ποιοι φορείς μπορούν να διατηρήσουν ειδικά συστήματα επιλογής

   Ιδιαίτερη σημασία έχει και η ρύθμιση για τους φορείς που εφαρμόζουν ειδικά συστήματα επιλογής προϊσταμένων. Σύμφωνα με το άρθρο 26 του ν. 5331/2026, τα συστήματα αυτά μπορούν να διατηρηθούν σε ισχύ, εφόσον εκδοθεί κοινή απόφαση του υπουργού Εσωτερικών και του κατά περίπτωση αρμόδιου υπουργού.

   Η απόφαση πρέπει να εκδοθεί εντός αποκλειστικής προθεσμίας δύο μηνών από την έναρξη ισχύος του νόμου και να βασίζεται σε ειδικά αιτιολογημένη εισήγηση του αρμόδιου υπουργού.

   Εφόσον δεν εκδοθεί η προβλεπόμενη κοινή υπουργική απόφαση μέσα στην αποκλειστική προθεσμία, ο φορέας υπάγεται, για την επιλογή προϊσταμένων, στο σύστημα του Υπαλληλικού Κώδικα, όπως τροποποιήθηκε με τον νέο νόμο.

   Για τις Ανεξάρτητες Αρχές που διαθέτουν ειδικό σύστημα επιλογής προβλέπεται δυνατότητα υπαγωγής τους στο νέο σύστημα, με κοινή απόφαση του υπουργού Εσωτερικών και του επικεφαλής της αντίστοιχης Αρχής.

Περιορισμοί στη συμμετοχή υπαλλήλων σε άλλους φορείς

   Η εγκύκλιος επισημαίνει και έναν επιπλέον περιορισμό που εισάγει το νέο πλαίσιο. Υπάλληλοι που ανήκουν οργανικά σε φορείς οι οποίοι διατηρούν ειδικά συστήματα επιλογής προϊσταμένων δεν μπορούν να συμμετέχουν στη διαδικασία επιλογής προϊσταμένων για τις προβλεπόμενες οριζόντιες θέσεις ευθύνης άλλων φορέων, σύμφωνα με το σύστημα του Υπαλληλικού Κώδικα.

   Η ρύθμιση αφορά συγκεκριμένα τις οριζόντιες θέσεις γενικών διευθύνσεων που προσδιορίζονται στον νόμο και όχι αδιακρίτως κάθε θέση ευθύνης άλλου φορέα.

Τι πρέπει να κάνουν άμεσα οι υπηρεσίες των δήμων και των άλλων φορέων

  Το υπουργείο Εσωτερικών δια της εγκυκλίου καλεί τις αρμόδιες υπηρεσίες των φορέων που εφαρμόζουν ειδικά συστήματα επιλογής και επιθυμούν να τα διατηρήσουν να αποστείλουν, μέσω του κατά περίπτωση αρμόδιου υπουργείου, τα στοιχεία του θεσμικού πλαισίου που διέπει τα συστήματα αυτά, καθώς και την ειδικά αιτιολογημένη εισήγηση για τη διατήρησή τους.

   Η αποστολή των στοιχείων πρέπει να γίνει χωρίς καθυστέρηση, ώστε να ολοκληρωθεί εγκαίρως η διαδικασία έκδοσης των απαιτούμενων αποφάσεων.

   Παράλληλα, οι υπηρεσίες προσωπικού των δήμων και των υπόλοιπων φορέων καλούνται να λάβουν υπόψη τις μεταβατικές διατάξεις κατά τον χειρισμό των εκκρεμών προκηρύξεων. Ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται στις ημερομηνίες έκδοσης των προκηρύξεων, στην κατηγορία των θέσεων και στην προθεσμία ολοκλήρωσης της επιλογής και της τοποθέτησης.

Δείτε αναλυτικά την εγκύκλιο:

View Fullscreen

Σύνταξη πριν τα 62: Ποιοι παλαιοί ασφαλισμένοι διατηρούν το δικαίωμα εξόδου Δεκαέξι κατηγορίες παλαιών ασφαλισμένων μπορούν να συνταξιοδοτηθούν έως το τέλος του 2026 με μεταβατικά όρια ηλικίας, που σε αρκετές περιπτώσεις ξεκινούν από τα 58,5 έτη

     Τη δυνατότητα να υποβάλουν αίτηση συνταξιοδότησης με όρια ηλικίας από 58,5 έως 62 ετών έχουν έως το τέλος του 2026 δεκάδες χιλιάδες παλαιοί ασφαλισμένοι, οι οποίοι είχαν πρωτοασφαλιστεί πριν από το 1993 και πληρούν τις προϋποθέσεις των μεταβατικών διατάξεων.

    Πρόκειται συνολικά για 16 κατηγορίες ασφαλισμένων που προέρχονται από ταμεία μισθωτών του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα. Στις συγκεκριμένες κατηγορίες περιλαμβάνονται ασφαλισμένοι του Δημοσίου, του ΙΚΑ, των Ταμείων ΔΕΚΟ και Τραπεζών, του Τύπου, καθώς και μητέρες ασφαλισμένες στο Ταμείο Νομικών.

   Κρίσιμο ρόλο για τη θεμελίωση του δικαιώματος παίζουν το έτος συμπλήρωσης του απαιτούμενου χρόνου ασφάλισης, η ηλικία του ασφαλισμένου και, σε αρκετές περιπτώσεις, η ύπαρξη ανήλικου τέκνου.

Ποιοι δημόσιοι υπάλληλοι μπορούν να αποχωρήσουν νωρίτερα

Από το Δημόσιο, δυνατότητα συνταξιοδότησης έως το τέλος του 2026 έχουν οι ακόλουθες οκτώ κατηγορίες:

1. Γονείς με 25ετία το 2011 και ανήλικο τέκνο. Όσοι συμπλήρωσαν 25 χρόνια ασφάλισης το 2011 και είχαν ανήλικο παιδί είτε το ίδιο έτος είτε αργότερα, μπορούν να θεμελιώσουν δικαίωμα συνταξιοδότησης με όρια ηλικίας από 58,5 έως 60 έτη και 2 μήνες, εφόσον είχαν κλείσει τα 52 έως τον Οκτώβριο του 2018.

2. Γονείς με 25ετία το 2012. Όσοι είχαν ανήλικο τέκνο το 2012 ή μεταγενέστερα και συμπλήρωσαν το 55ο έτος το 2018 μπορούν να λάβουν πλήρη σύνταξη στα 61. Όσοι έκλεισαν τα 55 το 2019 συνταξιοδοτούνται στα 62 έτη και 6 μήνες, ηλικία που συμπληρώνουν το 2027.

3. Τρίτεκνες μητέρες με 20ετία έως το 2010. Διατηρούν δικαίωμα για πλήρη σύνταξη χωρίς όριο ηλικίας, ανεξάρτητα από το πότε θα καταθέσουν την αίτησή τους.

4. Τρίτεκνοι γονείς με 21 έτη το 2011. Μπορούν να λάβουν πλήρη σύνταξη με το μεταβατικό όριο ηλικίας που αντιστοιχεί στο έτος κατά το οποίο συμπλήρωσαν τα 52, όπως ισχύει και για τις μητέρες με 25ετία το 2011.

5. Τρίτεκνοι γονείς με 23 έτη το 2012. Δικαιούνται πλήρη σύνταξη με βάση το όριο ηλικίας που ίσχυε όταν συμπλήρωσαν τα 55, αντίστοιχα με τις μητέρες που είχαν 25ετία το 2012.

6. Ασφαλισμένοι με 25ετία έως το 2010. Οι γυναίκες που είχαν συμπληρώσει τα 55 και οι άνδρες τα 60 έως το 2022 μπορούν να αποχωρήσουν οποτεδήποτε με μειωμένη σύνταξη.

7. Άνδρες και γυναίκες με 25ετία το 2011 ή το 2012. Όσοι είχαν συμπληρώσει αντίστοιχα τις ηλικίες των 56 και 58 ετών έως το 2022 μπορούν επίσης να συνταξιοδοτηθούν οποτεδήποτε με μειωμένη σύνταξη.

8. Δημόσιοι υπάλληλοι με 35ετία ή 36ετία. Όσοι είχαν 25ετία έως το 2010 μπορούν να λάβουν πλήρη σύνταξη στα 61 έτη και 6 μήνες, εφόσον είχαν συμπληρώσει το 58ο έτος και 35 χρόνια ασφάλισης έως το 2021. Το ίδιο ηλικιακό όριο ισχύει για όσους είχαν 25ετία το 2011, με την προϋπόθεση όμως ότι είχαν συμπληρώσει 36 χρόνια ασφάλισης έως το 2021.

  Οι ασφαλισμένοι σε ΙΚΑ και Ειδικά Ταμεία που «κλειδώνουν» έξοδο πριν τα 62

    Άλλες οκτώ κατηγορίες παλαιών ασφαλισμένων σε ΙΚΑ, Ταμεία ΔΕΚΟ και Τραπεζών, Ταμεία Τύπου και Ταμείο Νομικών μπορούν, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, να συνταξιοδοτηθούν πριν από τα 62.

1. Μητέρες στο ΙΚΑ με 5.500 ένσημα. Γυναίκες που ασφαλίστηκαν πριν από το 1993, είχαν ανήλικο τέκνο και είχαν συγκεντρώσει 5.500 ημέρες ασφάλισης έως το 2011, μπορούν να λάβουν μειωμένη σύνταξη το 2026 με όρια ηλικίας από 58,5 έως 62 ετών, εφόσον συμπλήρωσαν το 50ό ή το 52ο έτος έως το 2020.

2. Μητέρες με 5.500 ημέρες ασφάλισης το 2012. Όσες είχαν ανήλικο παιδί και συμπλήρωσαν το 55ο έτος έως το 2019 μπορούν να αποχωρήσουν με μειωμένη σύνταξη από 59 έτη και 6 μήνες έως 62 ετών.

3. Μητέρες σε Ταμεία ΔΕΚΟ και Τραπεζών με 25ετία έως το 2011. Εφόσον είχαν ανήλικο τέκνο και συμπλήρωσαν τα 50 ή τα 52 έως το 2017, μπορούν να λάβουν πλήρη σύνταξη με όριο ηλικίας έως 58,5 ετών. Για όσες έφτασαν στις συγκεκριμένες ηλικίες το 2017, το 2018 ή το 2019, τα μεταβατικά όρια αυξάνονται και φτάνουν έως 60 έτη και 2 μήνες ή 61 έτη και 1 μήνα, ανά περίπτωση.

4. Μητέρες σε ΔΕΚΟ και Τράπεζες με 25ετία το 2012. Όσες είχαν ανήλικο τέκνο και συμπλήρωσαν το 55ο έτος έως το 2018 μπορούν να λάβουν πλήρη σύνταξη έως τα 61. Για όσες έκλεισαν τα 55 το 2019, το όριο ανεβαίνει στα 62 έτη και 6 μήνες και στη συνέχεια αυξάνεται σταδιακά έως τα 67. Εξαίρεση αποτελούν όσες συμπληρώνουν 40ετία και μπορούν να αποχωρήσουν με πλήρη σύνταξη στα 62.

5. Τρίτεκνες ασφαλισμένες σε ΔΕΚΟ και Τράπεζες. Όσες είχαν 20ετία έως το 2010 μπορούν να συνταξιοδοτηθούν χωρίς όριο ηλικίας. Με 20ετία το 2011 και τρία παιδιά, το όριο διαμορφώνεται από 58,5 έως 61 έτη και 10 μήνες, εφόσον είχαν κλείσει τα 52 έως το 2019. Για 20ετία το 2012, το όριο μπορεί να φτάσει έως τα 62 έτη και 6 μήνες, εφόσον είχαν συμπληρώσει τα 55 έως το 2019.

Οι ειδικές περιπτώσεις σε Τύπο και Ταμείο Νομικών

6. Μητέρες στο ΕΤΑΠ-ΜΜΕ – Τομέας ΤΣΠΕΑΘ. Όσες ασφαλίστηκαν πριν από το 1993 και έως το 2012 είχαν ανήλικο παιδί και 15ετία μπορούν, εφόσον συμπλήρωσαν τα 50 ή τα 52 έως το 2019, να λάβουν σύνταξη με όρια ηλικίας από 58,5 έως 61 έτη και 10 μήνες.

   Εάν οι ηλικίες των 50 ή 52 ετών συμπληρώθηκαν μετά το 2020, το όριο για πλήρη σύνταξη αυξάνεται από 63 έτη και 7 μήνες έως 67 έτη. Εναλλακτικά, με 40 χρόνια ασφάλισης προβλέπεται πλήρης σύνταξη στα 62, ενώ διαφορετικά υπάρχει δυνατότητα μειωμένης σύνταξης στα 62.

7. Μητέρες ασφαλισμένες στο Ταμείο Νομικών πριν από το 1993. Όσες είχαν ανήλικο τέκνο το 2010 ή το 2011 και αντίστοιχα 21,5 ή 22 χρόνια ασφάλισης, μπορούν να υποβάλουν αίτηση για σύνταξη με όριο ηλικίας κάτω από τα 62, εφόσον είχαν συμπληρώσει το 50ό ή το 55ο έτος, κατά περίπτωση, έως το 2019.

8. Άνδρες και γυναίκες στα Ειδικά Ταμεία με ασφάλιση πριν από το 1982. Ασφαλισμένοι σε ΔΕΚΟ, Τράπεζες και Ταμεία Τύπου που είχαν συμπληρώσει 35ετία έως και το 2021 μπορούν να συνταξιοδοτηθούν στα 61 έτη και 6 μήνες. Εάν η 35ετία συμπληρώθηκε από το 2022 και μετά, το όριο ανεβαίνει στα 62 και απαιτούνται 40 χρόνια ασφάλισης για την αποχώρηση.

Αναδημοσίευση από https://www.newmoney.gr/

Διάφορα Ενδιαφέροντα Δημοσιεύματα

      Στους συνδέσμους που σας κοινοποιούμε, μπορείτε να διαβάσετε διάφορα δημοσιεύματα σχετικά με τον χώρο μας και όχι μόνον:

1. https://flamis.gr/patra-chaos-sta-domatia-ton-iatron-sto-karamandaneio/#goog_rewarded
2. https://dete.gr/kinitopoiisi-stin-pyli-tou-agiou-andrea-gia-ta-provlimata-sti-dimosia-ygeia/
3. https://www.ygeiamou.gr/idisis/581794/i-asthenis-vathmologoun-ta-nosokomia-ti-lene-gia-giatrous-kathariotita-ke-fagito-analitika-stichia/. 
4. https://pelop.gr/perasan-cheiropedes-se-dyo-gynaikes-mesa-se-nosokomeio-ergazontan-os-apokleistikes-choris-adeia/

Προσχέδιο Προϋπολογισμού 2027: Πλεονάσματα για την κυβέρνηση, αδιέξοδα για την κοινωνία.

    Το Προσχέδιο του Προϋπολογισμού 2027 επιβεβαιώνει το οριστικό διαζύγιο της κυβέρνησης του κ. Μητσοτάκη από την κοινωνία. 

   - Την ώρα που οι εργαζόμενοι μετρούν τις ημέρες μέχρι την επόμενη πληρωμή, η κυβέρνηση μετρά πλεονάσματα και πανηγυρίζει. 

  - Την ώρα που οι οικογένειες περιορίζουν ακόμη και βασικές ανάγκες, το οικονομικό επιτελείο παρουσιάζει μια εικόνα ευημερίας που απέχει προκλητικά από την καθημερινότητά τους. 

  Ακρίβεια, χαμηλοί μισθοί, τεράστια ενοίκια, αυτή είναι η πραγματικότητα πίσω από την κυβερνητική βιτρίνα. 

    Όσο κι αν ψάξει κανείς στο κατατεθέν προσχέδιο, δεν θα μπορέσει να εντοπίσει μια χαραμάδα ελπίδας για την ακρίβεια που συμπιέζει αφόρητα τα χαμηλά εισοδήματα, για τα τέσσερα εκατομμύρια ΑΦΜ που βρίσκονται παγιδευμένα στο ιδιωτικό χρέος, καθώς και για τη μη τουριστική Ελλάδα που βιώνει συρρίκνωση και παρακμή. 

     Το προσχέδιο προβλέπει πρωτογενές πλεόνασμα 3,6% του ΑΕΠ δηλαδή 9,55 δισεκατομμύρια ευρώ για το 2027, ενώ αναγνωρίζει ότι ο πληθωρισμός θα συνεχιστεί, με πρόβλεψη 2,6%, μετά την αναθεωρημένη εκτίμηση για 3,8% το 2026, αντί για την αρχική πρόβλεψη για 2,2%. Η ίδια η κυβέρνηση, επομένως, παραδέχεται ότι οι τιμές θα εξακολουθήσουν να αυξάνονται. Η υποχώρηση του ρυθμού του πληθωρισμού δεν σημαίνει επιστροφή των τιμών στα προηγούμενα επίπεδα. Σημαίνει νέες ανατιμήσεις πάνω στις ήδη συσσωρευμένες.

    Για τον εργαζόμενο, όμως, το κρίσιμο μέγεθος είναι τι απομένει όταν πληρώσει το σούπερ μάρκετ, το ρεύμα, το ενοίκιο, τα καύσιμα και τις ανάγκες των παιδιών του. Κι εκεί η κυβερνητική θριαμβολογία καταρρέει.

    Τα υπερπλεονάσματα δεν μπορούν να προβάλλονται ως εθνικό κατόρθωμα όταν συνυπάρχουν με κοινωνική ασφυξία. Η ακρίβεια αυξάνει το ποσό του ΦΠΑ που πληρώνει ο καταναλωτής για την ίδια αγορά. Έτσι, η πίεση στο οικογενειακό εισόδημα τροφοδοτεί τα φορολογικά έσοδα και, στη συνέχεια, η κυβέρνηση εμφανίζει ως γενναιοδωρία την επιστροφή ενός μέρους των χρημάτων που έχουν ήδη καταβάλει οι πολίτες. Δεν αποδεχόμαστε μια πολιτική που εισπράττει διαρκώς από τους πολλούς και τους ζητά να ευγνωμονούν για τις αποσπασματικές παροχές.

   Οι χαμηλοί μισθοί δεν αντιμετωπίζονται με επικοινωνιακή διαχείριση. Η πρόβλεψη για επίδομα 500 ευρώ (μεικτά!) στους δημοσίους υπαλλήλους από τον Δεκέμβριο του 2027 δεν ισοδυναμεί με αποκατάσταση του 13ου και του 14ου μισθού. Δεν αναπληρώνει τις συσσωρευμένες απώλειες ούτε εξασφαλίζει αξιοπρεπές εισόδημα σε όλη τη διάρκεια του έτους. Η κυβέρνηση οφείλει να απαντήσει: πώς θα ζήσει αξιοπρεπώς ένας νέος σήμερα; Πώς θα πληρώσει κατοικία στον τόπο διορισμού ή πρόσληψής του; Πώς θα συντηρήσει δεύτερο σπίτι όταν υπηρετεί μακριά από την οικογένειά του; Πώς θα σχεδιάσει τη ζωή του όταν ο μισθός του εξαντλείται στις ανελαστικές υποχρεώσεις;

     Η στεγαστική κρίση απαιτεί ουσιαστικές παρεμβάσεις. Τα δανειακά προγράμματα δεν αρκούν για όσους δεν μπορούν να αναλάβουν ένα στεγαστικό δάνειο ή χρειάζονται σήμερα ένα ενοικιαζόμενο σπίτι. 

  Η κυβέρνηση πρέπει να απαντήσει σε αυτά τα συγκεκριμένα ζητήματα. 

  Δεν μπορεί η κοινωνική στήριξη να αντιμετωπίζεται ως δημοσιονομικό βάρος και η εξάντληση των εργαζομένων ως αποδεκτό κόστος. Δεν μπορεί η δημόσια Υγεία και παιδεία να περιμένει όσα περισσεύουν μετά την επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων.

διεκδικούμε:

·Ουσιαστικές και μόνιμες αυξήσεις στους μισθούς, με αποκατάσταση του 13ου και του 14ου μισθού.

·Μείωση των έμμεσων φόρων στα βασικά αγαθά και αποτελεσματικούς ελέγχους απέναντι στην αισχροκέρδεια.

 Το Προσχέδιο του Προϋπολογισμού 2027 αποτελεί πολιτική επιλογή και η κυβέρνηση φέρει ακέραιη την ευθύνη. Οι εργαζόμενοι δεν οφείλουν να προσαρμόσουν τις ανάγκες τους στην κυβερνητική αυτοϊκανοποίηση. Πίσω από την πανηγυρική εικόνα των κυβερνητικών «επιτυχιών» βρίσκεται μια άδικη οικονομική πολιτική που στηρίζεται σε υψηλή φορολογική επιβάρυνση της κατανάλωσης και του εισοδήματος από εργασία.

Τα νοικοκυριά πληρώνουν, το Δημόσιο εισπράττει – Στο 1,5 δισ. το μάρμαρο της ακρίβειας για το 2026 Το 2026, το Δημόσιο αναμένεται να εισπράξει 1,548 δισ. ευρώ περισσότερο ΦΠΑ από όσα είχε προϋπολογίσει

     Στο ταμείο του σούπερ μάρκετ, στην αντλία, η ακρίβεια είναι απώλεια. Στο ταμείο του κράτους είναι και έσοδο. Το 2026, το Δημόσιο αναμένεται να εισπράξει 1,548 δισ. ευρώ περισσότερο ΦΠΑ από όσα είχε προϋπολογίσει.

     Οι αναθεωρημένες εκτιμήσεις όπως φαίνεται στο προσχέδιο του προυπολογισμού, ανεβάζουν τις εισπράξεις ΦΠΑ στα 30,777 δισ. ευρώ, από αρχικό στόχο 29,229 δισ. ευρώ. Ο φόρος που συνοδεύει σχεδόν κάθε αγορά αποδεικνύεται ιδιαίτερα αποδοτικός για το Δημόσιο, σε μια χρονιά κατά την οποία τα νοικοκυριά μετρούν τι μπορούν να αγοράσουν και τι πρέπει να αφήσουν στο ράφι.

   Οι αναθεωρημένες εκτιμήσεις του προσχέδιου προυπολογισμού ανεβάζουν τις εισπράξεις ΦΠΑ στα 30,777 δισ. ευρώ, από αρχικό στόχο 29,229 δισ. ευρώ.

   Προφανώς και δεν μπορεί να χρεωθεί ολόκληρη η υπέρβαση στην ακρίβεια. Η κατανάλωση, η οικονομική δραστηριότητα και η καλύτερη είσπραξη των φόρων επηρεάζουν επίσης το αποτέλεσμα.

   Ένα μεγάλο ποσοστό παρόλα αυτά μπορεί να αποδοθεί ξεκάθαρα στην ακρίβεια. Η ακρίβεια έχει, επομένως, τον δικό της φορολογικό πολλαπλασιαστή. Χωρίς να αλλάξει ο συντελεστής, μεγαλώνει ο λογαριασμός.

Κόβουν λίτρα, πληρώνουν ακριβότερα

   Στα καύσιμα, ο προϋπολογισμός καταγράφει και το σημείο όπου η αντοχή τελειώνει. Τα έσοδα από τους Ειδικούς Φόρους Κατανάλωσης εκτιμώνται στα 7,176 δισ. ευρώ, μειωμένα κατά 283 εκατ. ευρώ έναντι του στόχου. Η εξήγηση που δίνει το προσχέδιο είναι αποκαλυπτική. Χαμηλότερη κατανάλωση ενεργειακών προϊόντων, λόγω της διατήρησης των τιμών σε υψηλά επίπεδα.Με απλά λόγια, οι πολίτες περιορίζουν τα λίτρα επειδή δεν αντέχουν τις τιμές. 

Ο ΦΠΑ υπολογίζεται στην αξία της αγοράς, ενώ ο ΕΦΚ στα καύσιμα στην ποσότητα. Έτσι, το κράτος μπορεί να εισπράττει περισσότερο από την ακριβότερη συναλλαγή και λιγότερο από την κατανάλωση που περικόπτεται. Οι δύο φόροι περιγράφουν από διαφορετική γωνία την ίδια ασφυξία.

Το κόστος της στήριξης για την ακρίβεια

   Στην άλλη πλευρά του λογαριασμού βρίσκονται οι παρεμβάσεις περίπου 1 δισ. ευρώ που έχουν ήδη δοθεί για την ενεργειακή κρίση. Το ερώτημα που γεννάται είναι που βρέθηκε αυτό το 1 δις καθώς τα υπερπλεονασματα δεν μπορούν να δωθούν παρά μόνο για την αποπληρωμή του χρέους σύμφωνα με το νέο δημοσιονομικό πλαίσιο; Ο χώρος σύμφωνα με πληροφορίες του οt για τη χρηματοδότησή των μέτρων αυτών προέκυψε τόσο από την υποεκτέλεση δαπανών του 2025 όσο και από τα 500 εκατ. ευρώ πρόσθετων εσόδων της ψηφιακής κάρτας εργασίας, που αναγνωρίστηκαν από την Κομισιόν ως μόνιμα.

  Αυτός ο κουμπαράς, όμως, δεν είναι ανεξάντλητος. Τα πρόσθετα χρήματα που φέρνει ο ΦΠΑ δεν μετατρέπονται αυτομάτως σε διαθέσιμη βοήθεια όπως αναφέραμε και παραπάνω . Οι ευρωπαϊκοί κανόνες παρακολουθούν την πορεία των καθαρών δαπανών. Μια καλύτερη είσπραξη δεν αποτελεί από μόνη της ελεύθερη άδεια για περισσότερες παροχές.

   Εδώ βρίσκεται η ουσία της επιστολής Μητσοτάκη προς την Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν. Ο πρωθυπουργός ζητά περιθώριο αξιοποίησης των έκτακτων εσόδων ΦΠΑ και εξαίρεση, έως συγκεκριμένο όριο, προσωρινών ενεργειακών μέτρων από τους δημοσιονομικούς υπολογισμούς. Ζητά, δηλαδή, ευρωπαϊκή ευελιξία για να επιστραφεί μέρος των πρόσθετων εισπράξεων σε νοικοκυριά και επιχειρήσεις. Εδώ ίσως βρίσκεται και το ευρωπαϊκό παράδοξο.

   Η είσπραξη του φόρου πάνω στην ακρίβεια γίνεται αυτόματα. Η επιστροφή του χρειάζεται διαπραγμάτευση.Μέχρι να ολοκληρωθεί αυτή η διαπραγμάτευση, το «μάρμαρο» έχει όμως σαφή διεύθυνση με παραλήπτη τον Έλληνα καταναλωτή.

Αναδημοσίευση από https://www.ot.gr/

Σύνταξη – φιλοδώρημα για πάνω από 5 στους 10 Έλληνες: Το όριο των 1.000 ευρώ και η γεωγραφία των συντάξεων

     Νέα στοιχεία για τον «χάρτη» των συντάξεων στη χώρα μας έρχονται στο φως της δημοσιότητας με τα αναλυτικά στοιχεία της έκθεσης του συστήματος «Ήλιος» για τον Αύγουστο του 2026, τα οποία αποτυπώνουν με ακρίβεια την οικονομική πραγματικότητα που βιώνουν οι συνταξιούχοι στη χώρα μας.

    Το πλέον εντυπωσιακό και κοινωνικά κρίσιμο εύρημα της έκθεσης αφορά στο ύψος των μηνιαίων αποδοχών που λαμβάνουν οι συνταξιούχοι: η πλειοψηφία των κύριων συντάξεων εξακολουθεί να κινείται σε χαμηλά επίπεδα, καθηλωμένη κάτω από το όριο των 1.000 ευρώ.

  Ειδικότερα, σύμφωνα με τα επίσημα δεδομένα, το 57,21% των κύριων συντάξεων γήρατος δεν ξεπερνά τα 1.000 ευρώ τον μήνα, καθώς μόλις ένα ποσοστό της τάξης του 42,79% καταφέρνει να υπερβεί αυτό το χρηματικό όριο.

   Η σκληρή πραγματικότητα αποτυπώνεται ανάγλυφα στην εισοδηματική κλίμακα μεταξύ 500 και 1.000 ευρώ, όπου συναντάται η σχετική πλειοψηφία των δικαιούχων. Στη συγκεκριμένη ζώνη εισοδήματος βρίσκεται το 37,45% του συνόλου των 2.541.942 συνταξιούχων, ποσοστό που μεταφράζεται σε περίπου 952.000 χαμηλοσυνταξιούχους. Αν σε αυτούς προστεθεί και ένα ποσοστό 16,26% ή 413.000 περίπουδικαιούχων που λαμβάνει ψίχουλα, έως 500 ευρώ, επιβεβαιώνεται ότι πάνω από 5 στους 10 Έλληνες συνταξιούχους διαβιούν σε συνθήκες έντονης οικονομικής πίεσης έως και εξαθλίωσης.

Πόσοι παίρνουν πάνω από 1.000 ευρώ

   Το ποσοστό των συνταξιούχων με συνολικά ποσά συντάξεων (γήρατος, θανάτου κ.λπ.) μέχρι 1.000 ευρώ ανέρχεται, για την ακρίβεια σε 53,72% του συνόλου των συνταξιούχων. Διαφέρει δε από το πιο πάνω στοιχείο σύμφωνα με το οποίο το 57,21% των κύριων συντάξεων γήρατος είναι μέχρι 1.000 ευρώ, διότι σε κάθε συνταξιούχο δεν καταβάλλεται μόνο ένα είδος σύνταξης, αλλά υπάρχουν και συνταξιούχοι που λαμβάνουν περισσότερα από ένα είδη σύνταξης τα οποία αθροίζονται (π.χ. υπάρχουν συνταξιούχοι που λαμβάνουν και σύνταξη γήρατος εξ’ ιδίου δικαιώματος και σύνταξη χηρείας για την αποθανούσα σύζυγο κ.λπ.)

   Σε απόλυτους αριθμούς, ο συνολικός πληθυσμός των συνταξιούχων της χώρας ανέρχεται, όπως ήδη αναφέρθηκε, σε 2.541.942 άτομα, στους οποίους καταβάλλονται συνολικά 4.793.259 συντάξεις. Από αυτές, οι 2.926.725 είναι κύριες, οι 1.418.676 είναι επικουρικές και οι 447.858 αφορούν μερίσματα. Η συνολική μηνιαία δαπάνη για το ασφαλιστικό σύστημα άγγιξε τα 2,87 δισεκατομμύρια ευρώ.

    Στις επιμέρους κατηγορίες, η μέση δαπάνη για τις κύριες συντάξεις γήρατος (η οποία περιλαμβάνει τις κρατήσεις φόρου, τις κρατήσεις υπέρ υγείας και ΑΚΑΓΕ) διαμορφώνεται στα 979,48 ευρώ, ενώ οι συντάξεις θανάτου και αναπηρίας περιορίζονται αισθητά χαμηλότερα, στα 634,01 ευρώ και 644,84 ευρώ αντίστοιχα.

Οι ανισότητες

   Την ίδια ώρα, τεράστιες αποκλίσεις καταγράφονται στις νέες συντάξεις ανάλογα με τον φορέα. Στον ΕΦΚΑ εκδόθηκαν 15.716 νέες οριστικές συντάξεις, με τη μέση δαπάνη γήρατος στα 775,78 ευρώ. Αντίθετα, οι νέοι συνταξιούχοι του Δημοσίου (1.055 άτομα) βρέθηκαν σε πολύ καλύτερη μοίρα με μέσο όρο 1.229,85 ευρώ. Το απόλυτο ρεκόρ σημειώθηκε στην Τράπεζα της Ελλάδος, όπου για μόλις 8 νέους συνταξιούχους ο μέσος όρος άγγιξε τα 2.881,45 ευρώ.

   Πέρα από τα ποσά των συντάξεων, η έκθεση αναδεικνύει και ηλικιακές ανισότητες. Το ασφαλιστικό σύστημα επιβαρύνεται σημαντικά από τη γήρανση του πληθυσμού, καθώς το 62,13% των συνταξιούχων είναι άνω των 71 ετών (26,13% άνω των 81 ετών και 36% μεταξύ 71-80 ετών). Ωστόσο, τα υψηλότερα ποσά σύνταξης καταγράφονται στις ηλικιακές ομάδες μεταξύ 61 και 70 ετών.

   Σε γεωγραφικό επίπεδο, η μερίδα του λέοντος των συντάξεων συγκεντρώνεται στην Αττική με 1.761.817 συντάξεις και στην Κεντρική Μακεδονία με 769.633. Το πιο ενδιαφέρον οικονομικό εύρημα όμως εντοπίζεται στην Περιφέρεια Ηπείρου, η οποία καταγράφει την υψηλότερη αναλογία συνταξιοδοτικής δαπάνης ως προς το τοπικό ΑΕΠ με ποσοστό 26,8%, ακολουθούμενη από τη Θεσσαλία με 24,4%. Στον αντίποδα, η χαμηλότερη εξάρτηση εμφανίζεται στο Νότιο Αιγαίο με μόλις 13,3%. Τέλος, κατά τον μήνα Αύγουστο διακόπηκαν 15.502 συντάξεις λόγω ληξιαρχικών μεταβολών.

newsit.gr

Πλασματικά έτη: Η έξοδος στη σύνταξη που γλιτώνει πέντε χρόνια αναμονής για χιλιάδες ασφαλισμένους σήμερα

 Σε «κλειδί» για ταχύτερη έξοδο στη σύνταξη μετατρέπονται τα πλασματικά έτη ασφάλισης, καθώς χιλιάδες ασφαλισμένοι τα επιστρατεύουν για να καλύψουν τα κενά που τους χωρίζουν από τη θεμελίωση συνταξιοδοτικού δικαιώματος.

   Το μεγάλο κύμα συνταξιοδοτήσεων που βρίσκεται σε εξέλιξη έχει αυξήσει αισθητά το ενδιαφέρον για τις αναγνωρίσεις πλασματικού χρόνου. Σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία, περίπου ένας στους δύο ασφαλισμένους που βρίσκονται κοντά στη σύνταξη αξιοποιεί αυτή τη δυνατότητα είτε για να συμπληρώσει τα απαιτούμενα χρόνια ασφάλισης είτε για να κατοχυρώσει ευνοϊκότερο όριο ηλικίας.

   Στον πλασματικό χρόνο μπορούν να ενταχθούν, μεταξύ άλλων, η στρατιωτική θητεία, οι σπουδές, περίοδοι ανεργίας και ασθένειας, χρόνος ανατροφής τέκνων αλλά και ορισμένα κενά ασφάλισης.

  Το μεγάλο στοίχημα για πολλούς ασφαλισμένους είναι να φτάσουν τα 40 έτη ασφάλισης ή τις 12.000 ημέρες, ώστε να μπορούν να συνταξιοδοτηθούν στα 62.

   Εκεί ακριβώς αποκτούν ιδιαίτερη αξία τα πλασματικά χρόνια. Ασφαλισμένοι που έχουν συμπληρώσει το 62ο έτος αλλά υπολείπονται μερικά χρόνια ή ένσημα μπορούν, υπό προϋποθέσεις, να καλύψουν τη διαφορά μέσω αναγνώρισης.

Η εναλλακτική, όταν δεν συμπληρώνονται οι απαιτούμενες προϋποθέσεις, μπορεί να σημαίνει αναμονή έως τα 67, οπότε ισχύει η γενική δυνατότητα συνταξιοδότησης με τουλάχιστον 15 χρόνια ασφάλισης.

   Η διαφορά των πέντε ετών εξηγεί και γιατί το ενδιαφέρον για τα πλασματικά χρόνια είναι τόσο μεγάλο. Ιδιαίτερα έντονη χρήση γίνεται από ελεύθερους επαγγελματίες και επιστήμονες, όπως γιατρούς και δικηγόρους, οι οποίοι συχνά διαθέτουν χρόνια σπουδών ή άλλα διαστήματα που μπορούν να αναγνωριστούν.

Πόσο κοστίζει η εξαγορά

  Για τους μισθωτούς του ιδιωτικού τομέα, το κόστος αναγνώρισης αντιστοιχεί στο 20% των αποδοχών του τελευταίου μήνα πλήρους απασχόλησης πριν από την αίτηση.

Στους ελεύθερους επαγγελματίες, το ποσό συνδέεται με την ασφαλιστική κατηγορία και την εισφορά κύριας ασφάλισης που έχει επιλεγεί κατά τον τελευταίο μήνα πριν από την αίτηση αναγνώρισης.

  Όσοι επιλέξουν εφάπαξ εξόφληση λαμβάνουν έκπτωση 2% για κάθε έτος που αναγνωρίζεται. Εναλλακτικά, το ποσό μπορεί να αποπληρωθεί μέσω παρακράτησης από τη σύνταξη, μετά την έκδοσή της.

Τα πλασματικά χρόνια μπαίνουν και στην επικουρική

   Το επόμενο μεγάλο μέτωπο αφορά την επικουρική σύνταξη. Το υπουργείο Εργασίας επεξεργάζεται ρύθμιση που θα επιτρέπει την αξιοποίηση πλασματικών ετών και για τη συμπλήρωση της απαιτούμενης 15ετίας, δηλαδή των 4.500 ημερών ασφάλισης.

  Σήμερα, όποιος δεν συμπληρώνει τον απαιτούμενο πραγματικό χρόνο κινδυνεύει να μείνει χωρίς επικουρική σύνταξη, ακόμη κι αν του λείπει σχετικά μικρός αριθμός ενσήμων.

  Η αλλαγή αυτή μπορεί να αποδειχθεί καθοριστική για περισσότερους από 200.000 εργαζόμενους που εκτιμάται ότι βρίσκονται κοντά στο όριο των απαιτούμενων ημερών ασφάλισης.

   Για αυτούς, τα πλασματικά χρόνια δεν θα αποτελούν απλώς έναν τρόπο ταχύτερης εξόδου από την εργασία, αλλά ενδεχομένως και τη διαφορά ανάμεσα στη χορήγηση ή την απώλεια μιας ολόκληρης επικουρικής σύνταξης.

Αναδημοσίευση από https://www.topontiki.gr/

Διάφορα Ενδιαφέροντα Δημοσιεύματα

     Στους συνδέσμους που σας κοινοποιούμε, μπορείτε να διαβάσετε διάφορα δημοσιεύματα σχετικά με τον χώρο μας και όχι μόνον: 

1. https://www.dnews.gr/eidhseis/oikonomia/605514/proslipseis-proistamenon-sto-dimosio-koftis-6etias-dimosioi-ypalliloi-kindyneyoun-na-meinoun-ektos-graptoy-diagonismoy-asep. 
2. https://www.imerazante.gr/2026/08/29/401318.
3.  https://pelop.gr/nosokomeio-aigiou-sto-plevro-giatrou-pou-vrethike-antimetopos-me-nomikes-energeies-to-somateio-o-asklipios/
4. https://www.powergame.gr/asfalisi/1424814/pos-kai-pote-vgainoun-sti-syntaxi-oi-nosileftes-kai-ta-ekav-logo-vareon-oli-i-egkyklios/.

Δημόσιοι υπάλληλοι: Κάτω από 10% η ανεργία, αλλά το χαράτσι 2% παραμένει – Πότε θα καταργηθεί;

     Δεκαπέντε χρόνια πληρώνουν οι δημόσιοι υπάλληλοι την «ειδική εισφορά αλληλεγγύης για την καταπολέμηση της ανεργίας» – Η ανεργία έπεσε κάτω από το 10%, αλλά η κράτηση παραμένει

   Από το 2011, οι δημόσιοι υπάλληλοι πληρώνουν μια ειδική εισφορά 2% επί των τακτικών αποδοχών, των πρόσθετων αμοιβών και των αποζημιώσεών τους, με σκοπό την ενίσχυση των πόρων για τη χρηματοδότηση προγραμμάτων απασχόλησης και την καταπολέμηση της ανεργίας.

   Μια εισφορά που επιβλήθηκε σε συνθήκες βαθιάς  οικονομικής κρίσης, αλλά εξακολουθεί να παρακρατείται από τους μισθούς των εργαζομένων του Δημοσίου, ακόμη και σήμερα, όταν η ανεργία έχει πλέον υποχωρήσει κάτω από το 10%.

   Το ερώτημα είναι απλό: Αφού η ανεργία έπεσε κάτω από το όριο που είχε τεθεί ως προϋπόθεση για την κατάργηση της εισφοράς, γιατί οι δημόσιοι υπάλληλοι συνεχίζουν να πληρώνουν;

 3,9 δισ. ευρώ από τις τσέπες των δημοσίων υπαλλήλων

   Τα ποσά που έχουν συγκεντρωθεί όλα αυτά τα χρόνια προκαλούν ίλιγγο.

   Σε ετήσια βάση, οι εισπράξεις από την ειδική εισφορά υπολογίζονται περίπου στα 270–275 εκατομμύρια ευρώ, ενώ το συνολικό ποσό από την επιβολή της εκτιμάται ότι φτάνει περίπου τα 3.9 δισεκατομμύρια ευρώ.

   Πρόκειται για χρήματα που αφαιρούνται συστηματικά από τις αποδοχές των δημοσίων υπαλλήλων, χρόνο με τον χρόνο, χωρίς η κράτηση να έχει καταργηθεί, παρά τη σημαντική αποκλιμάκωση της ανεργίας.

Πού πηγαίνουν τα χρήματα της εισφοράς;

   Παρά την ονομασία της, η ειδική εισφορά δεν καταλήγει σε έναν αυτοτελή λογαριασμό της ΔΥΠΑ.

   Έως το 2018, τα σχετικά έσοδα καταγράφονταν στον ΚΑΕ 0828, ενώ από το 2019 καταγράφονται στον Αναλυτικό Λογαριασμό Εσόδου 1150106001 του Κρατικού Προϋπολογισμού.

    Με άλλα λόγια, τα ποσά εντάσσονται στα γενικά έσοδα του κράτους και δεν αποδίδονται απευθείας στη ΔΥΠΑ ως ξεχωριστή εισφορά.

   Και εδώ προκύπτει ένα εύλογο ερώτημα: Πώς ακριβώς αξιοποιούνται τα δισεκατομμύρια που παρακρατούνται από τους δημοσίους υπαλλήλους στο όνομα της καταπολέμησης της ανεργίας;

   Η ανεργία έπεσε κάτω από το 10%, αλλά η κράτηση συνεχίζεται

    Η σύνδεση της εισφοράς με την ανεργία βρίσκεται στο επίκεντρο των αντιδράσεων των εργαζομένων.

   Η κυβέρνηση είχε συνδέσει την κατάργησή της με την υποχώρηση της ανεργίας κάτω από το 10%. Το όριο αυτό έχει πλέον ξεπεραστεί, καθώς η ανεργία έχει υποχωρήσει σε μονοψήφια ποσοστά.

   Ωστόσο, η κράτηση εξακολουθεί να εμφανίζεται στις μισθοδοσίες των δημοσίων υπαλλήλων.

   Έτσι, ένα μέτρο που συνδέθηκε με την αντιμετώπιση της ανεργίας παραμένει σε ισχύ, χωρίς να έχει δοθεί τέλος στην επιβάρυνση των εργαζομένων του Δημοσίου.

   Η εισφορά των δημοσίων υπαλλήλων και η διαφορετική μεταχείριση του ιδιωτικού τομέα

   Ένα ακόμη ζήτημα που προκαλεί αντιδράσεις είναι η σύγκριση με τις εισφορές υπέρ ανεργίας των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα.

    Η ειδική εισφορά 2% των δημοσίων υπαλλήλων δεν είναι ανταποδοτική με την άμεση έννοια. Οι ίδιοι δεν αποκτούν, μέσω αυτής της κράτησης, αντίστοιχο δικαίωμα σε επίδομα ανεργίας ή άλλες παροχές που συνδέονται με το ασφαλιστικό σύστημα ανεργίας.

   Αντίθετα, οι εργαζόμενοι του ιδιωτικού τομέα καταβάλλουν εισφορές υπέρ ανεργίας, οι οποίες συνδέονται με παροχές όπως τα επιδόματα ανεργίας και με προγράμματα απασχόλησης και κατάρτισης.

Παράλληλα, η εργατική συμμετοχή στην αντίστοιχη εισφορά του ιδιωτικού τομέα ανέρχεται σε 1,20%, ποσοστό χαμηλότερο από το 2% που επιβαρύνει τους δημοσίους υπαλλήλους.

   Η σύγκριση αυτή επαναφέρει στο προσκήνιο το ζήτημα της ίσης μεταχείρισης και της ανταποδοτικότητας των κρατήσεων.

Και η εισφορά αλληλεγγύης που καταργήθηκε το 2023

   Οι δημόσιοι υπάλληλοι επιβαρύνονταν μέχρι το 2023 και με την κλιμακωτή εισφορά αλληλεγγύης του άρθρου 43Α του Ν. 4172/2013.

   Η συγκεκριμένη εισφορά καταργήθηκε, ωστόσο η ειδική εισφορά 2% υπέρ ανεργίας εξακολουθεί να παραμένει.

   Έτσι, παρά την κατάργηση της μίας επιβάρυνσης, η δεύτερη συνεχίζει να αφαιρεί κάθε μήνα χρήματα από τις αποδοχές των εργαζομένων του Δημοσίου.

Μέχρι πότε θα πληρώνουν οι δημόσιοι υπάλληλοι;

   Δεκαπέντε χρόνια μετά την επιβολή της, η ειδική εισφορά 2% εξακολουθεί να αποτελεί μια σταθερή μισθολογική επιβάρυνση για τους δημοσίους υπαλλήλους.

   Με την ανεργία να έχει υποχωρήσει κάτω από το 10%, με δισεκατομμύρια ευρώ να έχουν συγκεντρωθεί και με τα έσοδα να καταγράφονται στον Κρατικό Προϋπολογισμό, το αίτημα για κατάργηση της εισφοράς επανέρχεται επιτακτικά.

   Οι δημόσιοι υπάλληλοι εξακολουθούν να πληρώνουν για την καταπολέμηση της ανεργίας, χωρίς να γνωρίζουν με σαφήνεια πότε θα σταματήσει αυτή η κράτηση.

   Το ερώτημα παραμένει: Αν η ανεργία έπεσε κάτω από το 10%, όπως είχε τεθεί ως προϋπόθεση, τι περιμένει η κυβέρνηση για να καταργήσει επιτέλους την εισφορά;

Αναδημοσίευση από https://e-wall.net/