Μετά τον νόμο Χατζηδάκη (ν. 4808/2021) και τον νόμο Γεωργιάδη (ν. 5053/2023), η κυβέρνηση συνεχίζει την επίθεση στον κόσμο της εργασίας με νέο νομοσχέδιο που φέρει τον επιτηδευμένα επικοινωνιακό στην εργαλειοποίηση του τίτλο: «Δίκαιη Εργασία για Όλους – Απλοποίηση της Νομοθεσίας – Στήριξη στον Εργαζόμενο – Προστασία στην Πράξη».
Στην πραγματικότητα κλιμακώνεται η πολιτική της απορρύθμισης του εργατικού δικαίου και της υπονόμευσης των συλλογικών κατακτήσεων, με στόχο την καθιέρωση ενός μοντέλου φτηνής, εντατικοποιημένης και ελαστικής εργασίας, που εξυπηρετεί μόνο τα εργοδοτικά συμφέροντα.
Η αύξηση των χρονικών ορίων εργασίας, η ρύθμιση της ατομικής διευθέτησης του ωραρίου, η θεσμοθέτηση 13ωρης απασχόλησης στον ίδιο εργοδότη , η αλλαγή του καθεστώτος χορήγησης της ετήσιας άδειας συνοδεύονται από τον περιορισμό του χρόνου ανάπαυσης αλλά και την πρόβλεψη για δυνατότητα επέκτασης των υπερωριών ακόμα και στην εκ περιτροπής εργασία.
Οι συλλογικές συμβάσεις δέχονται ακόμη ένα ισχυρό πλήγμα, το εργατικό δίκαιο για τη συλλογική εργασία αποδυναμώνεται σε ένταση και έκταση πρωτόγνωρη ενώ διαμορφώνεται μια νέα πραγματικότητα όπου ο εργαζόμενος θα συντρίβεται σε μια άνιση διαπραγμάτευση η οποία στο νομοσχέδιο παρουσιάζεται ως προϊόν συνεννόησης ανάμεσα σε εργοδότη και εργαζόμενο. Η εργοδοτική αυθαιρεσία ουσιαστικά θωρακίζεται θεσμικά και νομικά σε ένα εργασιακό περιβάλλον όπου έχει ήδη από το 2019 καταργηθεί η υποχρέωση των εργοδοτών να αιτιολογούν απολύσεις που κάνουν.
Σε ένα ασφαλιστικό σύστημα το οποίο βρίσκεται σε ένα εξαιρετικά δύσκολο σημείο, η κυβέρνηση προχωρά στην κατάργηση των προσαυξήσεων στις ασφαλιστικές εισφορές για υπερεργασία και υπερωρίες.
Σε μια χώρα όπου οι εργαζόμενες και οι εργαζόμενοι εργάζονται τις περισσότερες ώρες στην Ε.Ε, ενώ ο μέσος ετήσιος πραγματικός μισθός αντιστοιχεί μόλις στο 52% του ευρωπαϊκού μέσου όρου.
Σε μια κοινωνία όπου το δημογραφικό διαμορφώνεται ως η μεγαλύτερη απειλή για το αύριο, ως το κορυφαίο ζήτημα για το μέλλον της χώρας, δεν μπορούμε να αποδεχτούμε μια εργασιακή πραγματικότητα όπου οι γονείς θα εργάζονται 13 ώρες και δεν θα έχουν χρόνο για τα παιδιά τους παρά μόνο σε στιγμές παρένθεσης.
Ο κόσμος της εργασίας θα δώσει τη μάχη με ενότητα και ομοψυχία. Στεκόμαστε ως εργαζόμενες και εργαζόμενοι στον Δημόσιο Τομέα στο πλευρό των ανθρώπων που εργάζονται στον Ιδιωτικό Τομέα. Είμαστε στην ίδια όχθη του ποταμού και μοιραζόμαστε κοινές αγωνίες και προβλήματα. Μαζί θα δώσουμε τη μάχη για αξιοπρέπεια στη ζωή και στην εργασία.
Διεκδικούμε:
- Αξιοπρεπείς αμοιβές για όλες και όλους.
- Σταθερό ημερήσιο ωράριο και πλήρη σεβασμό της εργασιακής και οικογενειακής ζωής.
- Ισχυρές συλλογικές συμβάσεις, κοινωνική προστασία και δημοκρατία στους χώρους δουλειάς.
Καλούμε κάθε σωματείο, ομοσπονδία και εργαζόμενη/ο να συμμετάσχει ενεργά στην υπεράσπιση κατακτήσεων δεκαετιών.
Ο δρόμος είναι ένας: Αγώνας – Ενότητα – Αλληλεγγύη.
Από την ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου